02 February 2018

Изҳороти матбуотии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон пас аз мулоқоту музокирот бо Президенти Ҷумҳурии Қирғизистон Сооронбой Жээнбеков

01.02.2018. шаҳри Душанбе

Муҳтарам намояндагони воситаҳои ахбори омма,

Хонумон ва ҷанобон,

Мулоқоти имрӯзаи мо дар доираи сафари расмии Президенти Ҷумҳурии Қирғизистон муҳтарам Сооронбой Шарипович Жээнбеков ба  Ҷумҳурии Тоҷикистон дар рӯҳияи созанда ва ҳусни тафоҳум сурат гирифт.

Читать далее

Мулоқоту музокироти сатҳи олии Тоҷикистону Қирғизистон

Баррасии масоили вобаста ба рушди муносиботи дӯстӣ ва густариши ҳамкории бисёрпаҳлӯи ду кишвар дар мулоқоти хосаи сарони давлатҳо оғоз гардида, дар музокироти васеъ бо иштироки ҳайатҳои расмии ҳар ду ҷониб идома ёфт.

Дар оғози мулоқот Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ — Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон Президенти Ҷумҳурии Қирғизистон ва ҳайати ҳамроҳи ӯро барои ташрифашон ба сарзамини  меҳмоннавози Тоҷикистон хайрамақдам гуфтанд.

Читать далее

Сафари расмии Президенти Ҷумҳурии Қирғизистон Сооронбой Жээнбеков ба Тоҷикистон

1 феврали соли 2018 Президенти Ҷумҳурии Қирғизистон Сооронбой Жээнбеков бо сафари расмӣ вориди Ҷумҳурии Тоҷикистон шуд.

Маросими истиқболи расмии меҳмони олимақом дар назди Қасри миллат баргузор гардид.

Читать далее

Дар тафаккури ҷавонон ақидаи солим бипарварем

Ифротгароӣ ва терроризм яке аз падидаҳои манфури ҷомеаи ҷаҳонӣ аст, ки дар миёнаҳои асри XX аз ҷониби гурўҳҳои манфиатҷўву қудратталаб зуҳур карда, аз худ оқибатҳои даҳшатангезу фоҷиаомез ба бор овардааст.

Бино ба иттилооти воситаҳои ахбори омма имрўз ин раванди номатлубу тахрибкор дар минтақаҳои даргир ва осебпазири дунё беш аз пеш равнақ ёфта, ба амният ва иттиҳоду оромии ҷомеаи ҷаҳонӣ таъсири манфӣ мерасонад. Чуноне, ки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Чумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон 22 декабри соли 2017 дар Паёми хеш иброз доштанд: «Соли ҷорӣ дар гўшаҳои гуногуни олам нооромиву низоъҳо идома ёфта, барои ҷомеаи ҷаҳонӣ ҳамчун айёми душвору пуртазод эътироф гардид. Дар ин давра зиёда аз сад давлати дунё мавриди ҳамлаҳои ғайриинсонии террористон ва ифротгароён қарор гирифт… Идомаи минбаъдаи ин ҳолат метавонад боиси амиқ гардидани таҳдиду хатарҳои сиёсиву иқтисодӣ, амниятӣ ва башариву фарҳангӣ дар минтақаҳои гуногуни олам гардад».

Мо – омўзгорони Коллеҷи тиббии шаҳри Панҷакент дар робита ба пешгирии ҷавонон аз шомил гаштан ба ҳизбу гурўҳҳои ифротгаро, ки бо Қарори Суди Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон фаъолияти онҳо дар қаламрави мамлакат манъ шудааст, ҳамеша кушиш менамоем, таваҷҷуҳи ҷавононро ба самти донишандўзӣ, эҳтироми арзишҳои миллӣ ва эҳсоси баланди ватандўстӣ равона созем.

Чуноне, ки ба ҳамагон маълум аст, ҳизбу гурўҳҳои ифротгаро баҳри дастёбӣ ба ҳадафҳои манфуру нопоки худ, ки аз тезутунд намудани муносибатҳои ҷомеаи ҷаҳонӣ, низоъангезӣ байни дину миллатҳо ва рехтани бори кулфату фоҷеа бар сари мардуми хайрхоҳу сулҳҷў иборат мебошад, шиору ақидаҳои барои миллати мо бегонаро интишор дода, мехоҳанд сафи худро аз ҳисоби ҷавонони гумроҳу бетаҷриба ва аз асли дину мазҳаб ноогоҳ зиёд намоянд.      

Имрӯз моро зарур аст, ки зиракии сиёсиро аз даст надода, алайҳи ин равияи манфур, муборизаро пурзӯр намоем.       

Дар ҷамъомаду нишастҳои илмиву адабии муассиса аз ҷониби омўзгорон таъкид карда мешавад, ки ба адабиёти оламшумули форсу тоҷик рўй оранд, зеро адабиёти мо саршор аз ғояҳои сулҳпарвариву инсондўстӣ, илму донишандўзӣ, ватандўству эҳтироми миллатҳо буда, моро ба сўи ҷомеаи пурсаодат, ки дар он инсон ва озодиҳои он арзиши баланд доранд, ҳидоят менамояд. Аз ҷумла, дар байти зерини «Маснавии маънавӣ»-и Мавлавӣ ҳикмати баланд ифода ёфтааст.

Дар замини дигарон хона макун,

Кори худ кун, кори бегона макун.

Мутафаккири бузург моро ҳушдор медиҳад, ки ҳама корро огоҳона кунем, аз тақлиди кўр-кўрона дур бошем, гумроҳ нашавем, некро аз бад, дўстро аз душман фарқ намоем, фирефтаи ақидаву корҳои мардуми бадхоҳ нагардем, танҳо ба манфиат ва суди мардуми хайрхоҳи атрофи худ кор кунем.

Имрўз байни ҷавонон тавассути телефонҳои мобилӣ ворид шудан ба шабакаҳои иҷтимоии интернет ба анъана шудааст. Доир ба ин мавзуъ низ ҳангоми гузаронидани маҷлиси падару модарон борҳо таъкид карда шуд, ки фарзандони худро зери назорат нигоҳ доранд. Моро зарур аст, ки тафаккури ҷавононро ба сўи ақидаҳои солим, созандагиву касбомўзӣ мутамарказ сохта, дар шаклгирии шахсияти онҳо ва самтёбӣ дар дуроҳаи зиндагӣ, ки яке аз адолат ва дигаре аз ҷаҳолат иборат аст, кўмак намоем.

Метавон бо итминони комил иброз дошт, ки бо равона кардани тафаккури ҷавонон ба сўи донишу касбомўзӣ, ободгариву созандагӣ мо ба саодати комил мерасем, ҷумҳуриамонро аз хавфу хатарҳои глобалӣ ва экстремистӣ наҷот медиҳем ва ояндаи Тоҷикистонро ба дасти нафарони худогоҳу хештаншинос месупорем.      

Дилфуза ҒАФФОРОВА,
омўзгори Коллеҷи тиббии шаҳри Панҷакент

Читать далее

Ба давлату миллат бояд содиқ бошем!

Таърихи бою куҳани кишварамон воқеаҳои сиёсии бузургеро дар бар мегирад, ки ҳар кадом дар марҳилаи худ нақши махсусе дорад. Дар таърихи навин аз нигоҳи мо волотарин дастовардамон соҳиб шудан ба истиқлолияти давлатӣ аст.

Истиқлолияти давлатӣ барои мо – тоҷикистониён ба осонӣ ба даст наомад. Бо таъсири қувваҳои бадхоҳи дохилию хориҷӣ кишварамон  ба ҷанги шаҳрвандӣ кашида шуд, ки боиси қурбониҳои азими ҷонӣ, талафот ва хисороти бузурги сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва маънавӣ гашта, пояҳо, рукнҳо ва асосҳои давлатдориро фалаҷ гардонид, қонуншиканӣ ва бесарусомониҳоро  дар мамлакат ба вуҷуд овард.

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ- Пешвои миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон,  мўҳтарам Эмомалӣ Раҳмон борҳо таъкид месозанд, ки «Таърих гувоҳ аст, ки дар тўли ҳазорсолаҳо оини давлату давлатдории тоҷикон сахтиҳои хорошикани таназзулу эҳё шуданро борҳо аз сар гузаронида, аз дунболи ҳар шикасту инқироз, боз эҳёшавӣ ва камолоти афзунтарро ноил гаштааст…».

Ҷумҳурии Тоҷикистон  сиёсати дарҳои кушодро пеша кардааст ва бо ҳар кадом ҷумҳуриҳо бо баназаргирии манфиатҳои миллӣ ва давлатӣ муносибатҳои сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ,  фарҳангиро ба роҳ мондааст.

Аз рўзҳои аввали ба даст овардани истиrлолият Ҷумҳурии Тоҷикистон дар татбиқи стратегияи минтақавӣ ва байналмилалӣ робитаи дўстона, ҳамкории васеи судмандро бо Ҷумҳурии Исломии Эрон ба роҳ монд. Дар доираи ин ҳамкорӣ нақби Анзоб, нерўгоҳи барқи обии «Сангтуда - 2» сохта ба истифода дода шуданд ва сохтмони объектҳои дигари ҳаётӣ идома дорад.

Мутаассифона, кишвари ба мо дўст, бародар, ҳамзабону ҳамфарҳанг, ки Ҷумҳурии Тоҷикистон бо боварӣ ва эътиқоди зиёд риштаи ҳамкорӣ ва дўстиро пеша карда буд, дар забону зоҳир як чизро баён намуда, дар ботин мақсаду ниятҳои нопоку разилона ва душманонаи худро доштааст. Далели ин гуфтаҳо нишондоди гурўҳи ҷинояткороне, ки дар Ҷумҳурии Исломии Эрон барои содир намудани куштор, амалҳои террористӣ, таркиш ва дигар амалҳои диверсионӣ машқу тамрин намуда, дар ҳудуди Ҷумҳурии Тоҷикистон аз солҳои 1995 то 1999 ҷиноятҳои вазнинро содир намудаанд, мебошад. Шахсиятҳое, ки аз ҷониби ин гурўҳи ҷинояткор ба қатл расонида шудаанд, на инсонҳои оддӣ, балки дар арсаи ҷаҳонӣ дар соҳаҳои гуногун муаррифгари миллати тоҷик буданд.

Бо гузашти вақт таърих ҳама бозиҳои сиёсии пасипардагии Ҳизби наҳзати исломро ба мардуми кишвар ошкор намуд. Ин амалҳои ноҷавонмардонаи бадхоҳони миллати тоҷик бори дигар ба халқу ватан ва ҷаҳониён исбот намуд, ки Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон бо роҳбарии Асосгузори сулҳу ваҳдати  миллӣ- Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон сиёсати сулҳпарварона, хирадмандона, созандаро пеша гирифта, дар амал татбиқ намуда истодааст.

Имрeз рафтори ноxавонмардонаи хиёнаткорони ватан барои тамоми мардуми кишвар дарси иборат аст ва дигар ба дасисаву иғвоҳои гурўҳҳои алоҳида фирефта нахо[анд шуд. Аҳли кишвар бояд сиёсати Ҳукумати мамлакатро ҳамаҷониба дастгирӣ намуда, баҳри ободу сарсабзии кишвар саҳмгузор бошем.

Б.ҚОБИЛОВ,
дотсенти ДДҲБСТ

Читать далее

Мардум дигар фирефта намешавад

Тоҷикистон дар қатори садҳо давлатҳои мустақили ҷаҳон мавқеву нуфузи худро дошта, аъзои комилҳуқуқи созмонҳои байналмилалӣ мебошад.

Дар давоми 26 соли мавҷудияташ ҳамчун як кишвари  мустақил дар самтҳои иқтисодию сиёсӣ ба дастовардҳо ноил гаштааст, ки ин натиҷаи талошҳои халқи тоҷик таҳти сарварии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мебошад.

Ба ҳамагон маълум аст, ки дар ҳудуди Тоҷикистони соҳибистиқлол 8 ҳизби сиёсӣ ба қайд гирифта шуда, амал мекарданд. Тамоми ҳизбҳо дар сарзамини мо баробарҳуқуқ буда, ба ҳамаашон дар амалӣ кардани фаъолияти сиёсиашон имкониятҳои якхела фароҳам оварда шуда буд. Ба ин нигоҳ накарда, баъзеи онҳо аз чорчӯбаи қонун берун баромаданд ва ҳатто амалиётҳоеро ба амал баровардаанд, ки ба оромиву субот дар кишвар хатарҳо эҷод карданд. Ин ҳизб ҳизби Наҳзати Исломи Тоҷикистон буд. Ки оқибат ҳамчун ташкилоти террористӣ фаъолияташ манъ карда шуд.

Бо гуноҳи азими онҳо буд, ки садҳо ҷавонон гумроҳу фирефтаи онҳо шуданду оқибат пушаймон.

Роҳбарони ин ҳизби мамнӯъ танҳо дар фикри ба даст овардани ҳокимияти сиёси буданд. Имрӯз дар даврае, ки вазъи ҷаҳон аз муаммоҳои терроризму экстремизм торафт пурмуаммо мегардад, қарзи ҳар як фарди миллатпарасту ватандӯст яктост: роҳ надодани ғояҳо ва андешаҳои бегона ба ҳаёти сиёсӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоии мо ва маҳкум намудани терроризму экстремизм.

Чуноне, ки мушоҳида мекунем, вақтҳои охир тавассути расонаҳои интернет, баъзе паҳлӯҳои фаъолияти сиёсии ҳНИТ ва роҳбари он ошкор мегардад. Барои ҳНИТ ва ҳамсангаронаш муҳим нест, ки бо инқилобхоҳиашон мардумро ба чӣ вазъи ногувор гирифтор мекунанд. Муҳим он аст, ки қудрати сиёсиро ба даст оранд.

Оё онҳо фикр намекунанд, ки кишвари худро ба коми ҷангҳои беохир мекашанд? Он рӯз дур нест, ки ин тоифа ба худ ояд ва хулосаи худашонро оиди даст кашидан аз ҳизб ва ё умуман пош додани он бароранд.

Онҳо бояд ҳис намоянд, ки мардуми кишвар дигар ба фаъолияти ҳНИТ таваҷҷӯҳ надорад. Мардум дигар тарафдори терроризму экстремизм нест, дигар ҷангу хунрезиро намехоҳад.

ҳайати профессорону омӯзгорон ва донишҷӯёни факултети инноватсия ва телекоммуникатсияи Донишгоҳи давлатии ҳуқуқ, бизнес ва сиёсати Тоҷикистон мардуми бонангу ори кишварамонро даъват менамоянд, ки фирефтаи ақидаҳои ифротӣ нагарданд.

Устодон ва донишҷӯёни
Донишгоҳи давлатии ҳуқуқ,
бизнес ва сиёсати Тоҷикистон

Читать далее

Як дилу як маром бошем!

Аз тарафи ВАО хабари торумор гардидани созмони террористии ба ном «Давлати исломӣ» воқеан пиру барноро хушнуд гардонид. Дар воқеъ, зуҳури давлате, ки бо номи исломӣ, аксари амалҳои худро бо омезиш ба номи поки дини мубини Ислом амалӣ мекард, боиси ба ҷаҳониён бадном кардани ин дини муборак гардида буд.

Даҳҳо ҳазор ҷавонони гумроҳ куштаву волидонашон ғуссамарг гардида, миллионҳо нафар одамон бехонаву дар ба дару гурезаву муҳоҷиру овора гардиданд. Роҳбарони идеологҳои даҷҷолбашараи «Давлати исломӣ», ки то кунун ягон нафарашон худро қурбон накардаанду намекунанд, оятҳоро таҳриф карда, фатвоҳои беасосу бепоя бароварда, ҷавонони гумроҳу чаласаводро бор оҳҳои гуногун, аз ҷумла, гипнозу сеҳру ҷода маеқурткунонию доруҳои эҳсосбарангез ва эҳсоскуш амсоли (амфетамин) ба доми фиреб кашиданд.

Амалҳои разилонаву даҳшатбори ҷангиёни ДИИШ, ки ҷавононро бо ҳар роҳу восита ба гирдоби ғализу бадбӯи нопоки худ кашида буданд, кирдору рафторҳои ғайриинсониро нисбат ба мусалмонон раво донистанд, ки боиси нафрати тамоми мардуми сайёра гардида буд.

ба ҳамин монанд дар Ҷумҳурии азизи мо Тоҷикистони соҳибистиқлол солиёни дароз ташкилоти террористӣ-экстремистӣ – ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон амал мекард, ки билохира мардуми шарифи Тоҷикистон аз найрангу нақшаҳои нопоки зархаридони хориҷӣ ва бахусус бозиғаи дасти хоҷагон еррорист Кабирӣ огоҳ гардида, ҳадафҳои ғаразнок ва тӯҳмату буҳтонҳои ӯро нафақат дастгирӣ накарданд, балки онро пурра маҳкум намуданд, ки боиси расман манъ шудани фаъолияташ дар Тоҷикистон гардид.

Тавре, ки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – пешвои муаззами миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, дар Паёми худ қайд намуданд, ҷавонони имрӯзаи мо, яъне насли замони истиқлол аз наслҳоипешина бо савияи илму дониш, маърифату ҷаҳонбини сатҳи тафаккур ва одобу ахлоқ фарқи куллӣ доранд, ки ин ҳама боиси ифтихори мо мебошад. Дар ҳақиқат ҷавонони имрӯзаи мо, он ҷавононе нестанд, ки насанҷидаву надониста ба корҳои ноҷоя даст мезананд.

Аз ин лиҳоз, мо калонсолон, собиқадорони тамоми қишрҳои ҷомеа худро дар ҷамъияти имрӯза. набояд канорагирӣ кунем, ба ҷавонон мураббиву насиҳатгару намуна бошем, онҳор обо роҳи дурусту созандагиву ободкорӣ роҳнамун созем.

шаклҳои зуҳури терроризм хеле гуногун мебошад. Бинобар он, мутахассисон онро ба ҳаргуна тақсимбандӣ мекунанд: терроризми давлатӣ, терроризми гурӯҳҳои мухолифи давлат, терроризми байналмилалӣ ва дохили давлат.

Аз рӯи хусусиятҳои иҷтимоӣ бошад, терроризмро ба терроризми иҷтимоӣ, динӣ, этикӣ тақсим мекунанд, Бо вуҷуди ин як таърифи мукаммали терроризм не, балки даҳҳо таъриф вуҷуд дорад.

Мутаассифона сол то сол микёс ва амалҳои террористӣ низ босуръат меафзояд. Аз рӯи хисоботи Департаменти давлатии ИМА ҳамасола дар ҷаҳон аз 320 то 620 амалиёти террористӣ анҷом дода мешавад.

Яке аз омилҳои пайдоиши ба истилоҳ «терроризми исломӣ таассуби дини мебошад. Ифротгароӣ, тундгароӣ, терроризм аз таассуби динӣ мебошад. Сарчашмаи ғоявии пурқудрати ислом метавонад, ҳам созанда ва ҳам сӯзанда бошад.

Таассуби динӣ ба дараҷае дар ниҳоду равони инсон реша медавонад, ки ҳаётро ба сифр баробар карда, маргталаб худро дар як лаҳзаи нафаскагӣ қурбони ҷаҳолат месозад.

Таассуб дар қалби фарде, ки ба ин мариз мубтало шудааст, нафрату адоват ва одамбадбиниро тарбия мекунад. Таассуби дини шахсро танҳо дар доираи худу ҳаммаслакони худ банд мекунад ва дар рӯҳияи худбинӣ ва ҷаҳолат банд месозад.

Танҳо фикри озод, андешаи солим, рушди илму маърифат метавонад, таассубро аз байн барад.

Мубориза ба муқобили чунин падидаҳои хатарзои асри ХХ1 аз вазифаҳои мубрами кормандони илму фарҳанги дунявӣ ва ходимони намоёни дини муосир махсуб мешавад.

Бо иқдоми ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон дар моҳи июли соли 2015 дар шаҳри Душанбе баргузор шудани конференсияи бонуфузи байналмилалии «Ислом зидди экстремизм ва терроризми динӣ» бо иштироки намояндагони қариб 30 кишвари ҷаҳон бори дигар шаҳодат медиҳад, ки Ҷумҳурии Тоҷикистон дар самти мубориза бар зидди ифротгароии динӣ дар минтақа ва арсаи ҷаҳонӣ бе тавофут нест» балки бо мавқеи ҷиддӣ ва устувор хостори ҳамкории қавӣ бо кишварҳои ҷаҳон ва созмони мӯътабари байналмилалӣ мебошад.

Ҷумъабой ҚУРБОНМУҲАММАД,
Иттифоқи журналистони Тоҷикистон,
ноҳияи Деваштич

Читать далее

Муқовимати ҳақиқӣ бо фазои маҷозӣ

Ҷомеаи башарӣ дар шароити имрўза гирифтори мушкилоти зиёде аст, ки мубориза бо терроризм ва роҳ надодан ба ифротгароӣ аз ҷумлаи масъалаҳои ҳалталаб ва доғи рўз мебошанд. Терроризм ва ифротгароӣ тамоми ҷомеаро фаро гирифта, мехоҳанд, ки таъсири худро боло баранд ва бо ин роҳ мақсадҳои манфури хешро амалӣ созанд. Неруҳои созандаи аҳли башар дар шароити кунунӣ бар он мекўшанд, ки нуфузи созмону гурўҳҳои террористӣ ва ифротгароиро ба ҷомеа кам намоянд. Саволи асосӣ дар ин маврид он буда метавонад, ки чӣ гуна метавон таъсири ин созмонҳоро дар фазои маҷозӣ кам намуд ё худ шаҳрвандони худро аз гирифторӣ бар доми ин гурўҳҳо боздошт?  

Дар шароити имрўза фазои маҷозӣ ё интернет ба майдоне табдил ёфтааст, ки чунин созмонҳо ва гурўҳҳо бо лаҳну шевои мухталиф дар он фаъолият мебаранд.

Дар даҳсолаҳои охир интернет чун абзори муҳими пайванд ва иттилоотрасонӣ таваҷҷуҳи васеи гурўҳҳои террористӣ ва ифротгароро ба худ кашидааст, то бо пайравон ва мухотабони худ алоқаро барқарор намояд. Ба ин хотир, дар фазои маҷозӣ ҷанги равонӣ мебаранд, иттилооти заруриро ҷамъ меоваранд, дигаронро дар заминаи андешаҳо ва мақсадҳои худ омўзиш медиҳанд, кўмаки молӣ меҷўянд ва дар як вақт пулҳои ҳангуфт ваъда медиҳанд.

Дар шароити кунунӣ интернет дар баробари хубиҳо ҳамчунин барои паҳну пахши маводи муҳтавои фаҳшдошта ва террористию ифротгароӣ хидмат менамояд. Гурўҳҳои дорои мақсадҳои мухталифи сиёсӣ аз он ҷумла, террористӣ ва ифротгаро пас аз зуҳури интернет имкониятҳои ин шабакаи иттилоотии ҷаҳониро барои паҳн намудани андеша ва таблиғи худ, пайванд бо пайравону ҳаммаслаконашон, огоҳии ҷомеа аз мавқеъгирияшон истифода мекунанд.

То ба зуҳури интернет гурўҳҳои террористӣ ва ифротгаро мехостанд ҷамъиятӣ шудани худро бо ҷалби телевизион, радио ва воситаҳои ахбори чопӣ таъмин намоянд. Албатта, созмонҳои террористию ифротгаро ҳадди муайяннамударо дар воситаҳои ахбори анъанавӣ убур карда наметавонистанд. Аммо дар сомонаҳои интернетии худ ин гурўҳҳо чунин ҳадди муайяне барои маҳдудият надоранд ва ҳарчӣ дилашон мехоҳад, ба самъи ҷомеа мерасонанд. Мусаллам аст, ки дар шароити имрўза ин гурўҳҳо муҳтавои гуфторҳояшонро дар интернет муайян мекунанд, ки ба онҳо имкон медиҳад симои худ ва ҳарифашонро мувофиқи хосташон тарҳрезӣ ва пешкаши мухотабон созанд.

Дар марҳалаи имрўза мубориза бо ҳузури терроризм ва ифротгароӣ дар фазои интернет яке аз масъалаҳои муҳим ва ҳалталаб мебошад. Зеро дар аксари ҳолат назорати ҷавонон дар фазои маҷозӣ ғариимкон ва мушкил аст ва эҳтимоли дучори онҳо бо иттилоот ва тарғиби ҳар гуна созмонҳои террористӣ ва ифротгароӣ ҷой дорад. Дар шароити Тоҷикистон дар солҳои охир мисолҳои зиёде буданд, ки ҷавонони моро дар фазои маҷозӣ гумроҳ сохтаанд ва ба сафи гурўҳу созмонҳои террористӣ ва ифротгаро шомил намудаанд. Нафарони зиёди гумроҳшуда дар фазои маҷозӣ ба тарғиби ин гурўҳҳо машғул  буданд, ки албатта дигар ҷавононро низ гумроҳ мекарданд.      

Бинобар ин, пеш аз ҳама моро зарур аст, ки фарҳанги истифодаи дуруст ва саҳеҳ аз интернет ва фазои маҷозиро ба мардуми кишвар ва хусусан ба қишри ҷавон омўзонем.  

Дар самти пешгирии таъсири созмонҳои террористӣ ва ифротгароӣ ба истифодабарандагони шабакаҳои маҷозӣ пахши ҳолат, азобу машаққатҳои нафарони дучоршуда ба доми террористон ва ифротгароён муҳим аст. Пеш аз ҳама зарур аст, ки субъектҳои бар зидди терроризм ва ифротгароӣ муборизабаранда аз ҳолати кунунии масъала огоҳӣ дошта бошанд. Онҳоро зарур аст, ки рушди технологиро пайгирӣ карда тавонанд. Субъектҳои зидди терроризм ва зидди ифротгароӣ муборизабарандаро зарур аст, ки аз зарфиятҳои технологӣ ва барномасозии муосир васеъ истифода намоянд.

Дар умум масъалаи муқовимат ба нуфузи созмонҳои террористӣ ва ифротгаро дар фазои маҷозӣ хеле муҳиму зарурӣ шудааст.

Шарофиддин СОЛИЕВ,
 устоди Донишгоҳи давлатии ҳуқуқ,
бизнес ва сиёсати Тоҷикистон

Читать далее