April 2018

13 April 2018

Камолотро зи вақти боамал биҷӯй!

Ҳар як нафар қадру қиммат ва мақому мавқеи вақтро дар зиндагӣ, пешрафти ҳаёти шахсӣ ба таври гуногун арзёбӣ менамояд. Баъзе нафарон нисбат ба гузаронидани вақт бепарво ва гурӯҳи дигар бодиққат муносибат намуда, онро самаранок барои расидан ба комёбӣ истифода мекунанд.

Дар зиндагии баъзе аз ҷавонон як одати баде, ки барои дуруст ва самаранок истифода бурдани вақт монеа шудааст – ҳамеша ба забон овардани ибораҳои маъмулии «вақт надорам», «вақтам нашуд», «корам бисёр аст» худро гӯё осуда медоранд.

Аз назари донишмандон дар рушди шахсият ва пешрафти ҷомеа мақоми самаранок истифода бурдани вақт хеле бузург аст. Ҷои онро ягон омили дигар гирифта наметавонад. Муваффақияти инсон аз чигунагии истифодаи вақт вобастагии бениҳоят калон дорад. Бинобарин имрӯз вақти он расидааст, ки нисбат ба вақт ва истифодаи он таҷдиди назар намоем. Вақт сармоя аст, вале он сармояи беохир нест. ҳама чиз ҳад ва интиҳои худро дорад, аз он ҷумла фурсатҳои зиндагӣ.

Барои вақтро самаранок истифода бурдан танҳо ба нақша гирифтани вақт кофӣ нест, балки лозим аст, ки қадам зад, амал намуд ва ҳар рӯз корҳои муҳимро ба анҷом расонид.

Дар ҷомеаи тоҷик ба масъалаи вақт ва чи гуна истифода бурдани он дар байни мардум як зумра андешаҳо мавҷуданд. Мисоли он ибораҳои «вақт рафт - нақд рафт», «кори имрӯзаро ба фардо магузор» мебошанд. Дар ҳақиқат вақт дар рушди инсон нақш ва ҷойгоҳи назаррас дорад.

Таҷрибаи ҷаҳонӣ нишон медиҳад, ки ҷомеаи ҷудогона, кишварҳое, ки ба дастовардҳои баланди илмиву эҷодӣ ва иқисодиву молиявӣ расидаанд, он ҷомеаву давлатҳоеанд, ки вақтро бисёр устокорона ва самаранок истифода намудаанд. Тамоми он нафароне, ки имрӯз ба сарват, дастоварди илмӣ, мансабҳои баланд ва дар ҷомеа ба ҷойгоҳи муносиб расидаанд, шахсоне ҳастанд, ки аз рӯи нақша, мақсаднок ва ҳадафмандона вақт ва фурсати зиндагии хешро истифода бурдаанд. 

Бинобар ин диққат додан ба ҳар як дақиқаву соат, рӯзу моҳ, солу  фурсатҳои қиммати зиндагӣ имкон фароҳам меорад, ки шахс мунтазам ба сӯи муваффақият, зинаи нави рушд ва дастовардҳои назаррас ҷаҳд карда, ба орзуву мақсадҳои хеш бирасад.                                                   

Дар зиндагӣ бисёр корҳое ҳастанд, ки агар имрӯз онро анҷом надиҳем, пагоҳ иҷрои он амал шояд номумкин гардад. Ба қавли шоири зиндаёд Лоиқ Шералӣ “Ба қадри обҳои ҷорӣ мебояд расид имрӯз, ки рӯзе хушку ҳам мағшуш хоҳад шуд”. Обҳои ҷорӣ ҳамин вақтҳои рафтаистода мебошанд, ки хоҳ ба қадри он расем ва ё нарасем, он ҳатман ба охир мерасад. 

Аз ҳамин лиҳоз, дар давраи ҷавонӣ, вақте қуввати зиёд ва иродаи шикастнопазир дорем, моро лозим аст вақти дар ихтиёри хеш доштаро бо андешаи солим барномарезӣ ва барои амалӣ кардани он талош намоем.

Шӯҳрат САИДЗОДА,
устоди Донишгоҳи давлатии ҳуқуқ,
бизнес ва сиёсати Тоҷикистон

Читать далее

Ҳақиқат ин воқеият аст!

Таърих гувоҳ аст, ки дар муҳлати начандон тӯлонии соҳибистиқлолӣ халқи тоҷик тавонист ба муваффақиятҳои назаррас ноил гардад. Шукрона аз он дорем, ки тақдири Тоҷикистон ва мардуми он ба дӯши абармарди фозилу доно, оқилу дурандеш Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ- Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аст.  Мардум бо шукргузорӣ ва ифтихормандона дар ободониву пешрафти кишвари соҳибистиқлол кору пайкор доранд.

Вале ба ин нигоҳ накарда, баъзе афроди ношукр бо амалҳои ғайриқонунии худ тинҷию оромии Ватанамонро халалдор сохтанианд ва нияти ноором кардани авзои сиёсии Тоҷикистонро доранд. Ин амалро Ҳизби мамнӯи Наҳзати Исломии Тоҷикистон ният мекарду оқибат бадному роҳаш баста шуд.

Мақсади аъзои он  на ҳифзи ҳуқуқи мусалмонон, балки резонидани обрӯи онҳо мебошад.

Дар натиҷаи ҷанги бемаънии бародаркуш, ки маҳз бо дасти хоҷагони хориҷии ин ҳизб сурат гирифт, зиёда як саду панҷоҳ ҳазор нафар шаҳрванди  Тоҷикистон  ҷони худро аз даст доданд. Мардуми зиёд ба Афғонистони ҷангзада аз тарси ҷон ва номуси зану фарзандҳояшон фирор карданд. Шукри беадад, ки бо ташаббуси Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ - Пешвои милллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон гурезаҳо ба Ватан баргардонида, дар Тоҷикистон сулҳу субот ва оромӣ ҳукмфармо шуд.

Роҳбарон ва аъзои ин ҳизб имрӯз хабар надоранд, ки вазъияти сиёсии Тоҷикистон орому сокинони кишвар атрофи Сарвари арзандаи худ, Пешвои милллат, ҷамъ омада, ҳаёти осоиштаву осудаҳолона мебаранд. Имрӯзҳо кишвари мо дар марҳалаи созандагию бунёдкорӣ қадамҳои далерона дорад. Тоҷикистони имрӯз дарахти пурсамарро мемонад, ки меваҳои рангинаш мардуми бонангашро  дар ҷаҳон машҳур гардонидааст. Ин ҳақиқат ва аслият аст.

Аммо  ҳар сокинони кишвар бояд дар назар дошта бошад, ки душманони миллат аз ниятҳои гаразноки худ ҳанӯз ҳам даст накашидаанд ва кӯшиш доранд, ки ба ҳар роҳ байни мардум иғво андозанд. Аз ҳамин рӯ, шаҳрвандони ҷумҳурӣ ҳушёриро аз даст надода, нагузорем, ки ягон шахс фирефтаи доми душманони миллат дар дохил ва беруни кишвар гардад. Дар замони муосир, тарбияи насли ояндасоз аз мо, омӯзгорон ва тарбиятгарон боз ҳам масъулияти ҷиддиро тақозо менамояд. Мо бояд ба ҳар як донишҷӯ дар самти тарбия алоҳида корбарӣ карда, онҳоро дар рӯҳияи хештаншиносӣ, ватандӯстӣ ва пос доштани дастовардҳои Истиқлолияти миллӣ тарбия намоем.        

Д. АБДУЛЛОЗОДА,
дотсенти кафедраи баҳисобгирии муҳосибӣ

ва аудити Донишгоҳи давлатии Хуҷанд,
ба номи академик Бобоҷон Fафуров

Читать далее

ФАРҲАНГИ МИЛЛӢ ДАР ҲИФЗИ ДАСТОВАРДҲОИ ИСТИҚЛОЛИЯТ

Вазифаи пуршарафи ҳар яки мо дар замони муосир аз он иборат аст, ки пойдевори истиқлолияти давлатиро мустаҳкам нигоҳ дорем, ин дастоварди бузурги миллиамонро қадрдонӣ кунем, барои ривоҷу равнақ, пешравӣ ва шукуфонии кишвари азизамон Тоҷикистон, бо меҳнати софдилона ва содиқона, баҳри обрўю миллату Ватани азизамон сайъу талош намоем.

Роҳбари давлат ба масъалаи баланд бардоштани сатҳу сифати таълиму тарбия ва фарҳанги миллӣ дар байни ҷавонон ва наврасон  таваҷҷўҳи хоса зоҳир намуда, хеле бамаврид иброз кардаанд, ки раванди маърифати  сиёсӣ моро водор месозад, ки ҷавонон бояд ба ҳар як падидаву ҳаводисе, ки дар кишварамон ва  минтақаҳои  мухталифи олам  ба вуқўъ меоянд,  баҳои воқеӣ дода тавонанд, мавқеи худ ва манфиати ватанамонро дар ҳама соҳа ҳимоя ва дастовардҳои даврони исиқлолиятро муаррифӣ ва ғанӣ намоянд.

Ҳоло яке аз масъалаҳои муҳим дар раванди пешгирии ҷинояткорӣ, ки ҷомеаи моро ба ташвиш овардааст, муомилоти ғайриқонунии маводи мухаддир, ифродгароӣ ва коррупсия мебошанд. Таъмини мубори¬за бар зидди терроризм ва эк¬стремизм (ифротгароӣ) мутобиқи Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон, Стратегияи миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон оид ба муқовимат ба экстремизм ва терроризм барои солҳои 2016 – 2020, Кодекси ҷиноятии Ҷумҳурии Тоҷикистон, Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи мубо¬риза бар зидди терроризм», Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи мубориза бар зид¬ди экстремизм (ифротгароӣ)», Консепсияи амнияти миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон, санадҳои Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, дигар санадҳои меъёрии ҳуқуқии Ҷумҳурии Тоҷикистон, инчунин санадҳои ҳуқуқи байналмилалӣ, ки Ҷумҳурии Тоҷикистон эътироф кардааст, барномаҳои ҷумҳуриявӣ ва нақшаҳои идоравӣ дар ин соҳа ба роҳ монда шудааст. Тибқи созишномаҳои байналмилалӣ Ҷумҳу¬рии Тоҷикистон чораҳои заруриро андешида истодааст, ки дар ҳудуди худ ба фаъолияти террористӣ ва экстремистӣ (ифротгароӣ), ки муқобили манфиатҳои давлатҳо ва шаҳрвандони онҳо нигаронида шудааст, роҳ надиҳад, ба тер¬рористон паноҳгоҳ, фароҳам наорад,  низоми самарабахши муборизаро зидди маблағгузории терроризм ва экстре¬мизм (ифротгароӣ) таъсис дод ва таблиғоти террористӣ ва экстремистиро (ифротгароиро) бо роҳу услубҳои ҳам ҳуқуқӣ  ва ҳам бо тарзу воситаҳои пешқадами иҷтимоию иқтисодӣ ва фарҳангию маънавӣ пешгирӣ карда истодааст. Лекин, имрўз таҳдиди терроризм ва экстремизм (ифротгароӣ), ки  ба хилофи ҳаёти осоишта ва босубот аст, аз байн нарафтааст.

 Аз ин лиҳоз, аз ҷониби мақомоти қонунгузорӣ, иҷроия ва ҳокимияти судӣ, сохторҳои бевоситаи муқовимат бар зидди терро-ризм ва экстремизм (ифротгароӣ), дигар воҳидҳои дар му¬бориза бар зидди терроризм ва экстремизм (ифротгароӣ) иштироккунанда, мақомоти худидораи маҳаллӣ, шахсони мансабдор ва шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистон, андешидани тадбирҳои фаврии хусусияти сиёсӣ, ҳуқуқӣ, маънавӣ, ташкилӣ, иқтисодӣ, ҳарбӣ зарур ва ногузир аст, ки барои таъми¬ни амнияти  ҳар шахс, ҷомеа ва давлат равона гарданд.

Мақомоти ҳифзи ҳуқуқи кишвар аз таҷрибаи байналмилалӣ ҷиҳати мубориза бо чунин зуҳурот васеъ истифода намуда, ба механизмҳои байнидавлатии ҳамоҳанги муқовимат ба терроризм ва экстре¬мизми (ифротгароӣ) байнал¬милалӣ шомил шудаанд, то ки ҳама гуна роҳҳои қочоқи яроқ, маво¬ди тарканда дар дохили кишвар ва роҳҳои воридоти онҳо аз хориҷа ба таври эътимоднок баста шаванд. Дар кишвари мо зидди ин зуҳуротҳои хавфноки номатлуб аз тарафи мақомоти ҳифзи ҳуқуқ то ҳол  чораҳои муҳим амалӣ мешаванд.

Ҳарчанд, ки дар ин самт натиҷаҳои мусбат ба даст омада бошанд, ҳам вале то ба ҳол чораҳои андешидашуда, кофӣ нестанд. Фаъолият дар соҳаи муқовимат зидди ҷинояткорӣ ба мусоидат ва ҳамкории тамоми табақаҳои ҷомеа ниёз дорад, зеро ифродгароӣ ва коррупсия ба пояи давлатдории мо зарба зада, ахлоқи ҷомеа, махсусан ҷавононро коҳиш медиҳад.

Барои  тарбияи ҷавонон дар руҳияи ватандустӣ, масъулиятшиносӣ ва  пешгирии ҷинояткорӣ байни онҳо ба мақсад мувофиқ аст, ки дар ҳар маҳал, деҳа, ҷамоат,  ноҳияву шаҳр сабабҳои низоъи иҷтимоӣ муайян ва бартараф карда шаванд. Муҳаққиқон чунин меҳисобанд, ки дар замони муосир дар ахбороти воситаҳои иттилоотӣ яке аз сабабҳои барангезандаи низоъ ҷой дорад. Чунки паҳн гаштани маводи хусусияти зўроварӣ ва бераҳмии махсус дошта, ба тафаккури  ҷавонон  бетаъсир намемонад, ки  дар оқибат онҳо барои ҳалли муноқишаҳои иҷтимоӣ  дар шакли зўроварӣ бештар истифода мешаванд. Ин  гуна муҳит барои ҷалб шудани ҷавонон ба ҳар гуна гурўҳҳои зидди иҷтимоӣ ва экстремистӣ (бетартибиҳои иҷтимоӣ, муноқишаҳо, содир намудани ҷиноятҳои зўроварӣ) шароити ба вуҷуд меорад. Бештари ҷавонони муосир имрўз дар сатҳи пасти дониши маънавию сиёсӣ қарор доранд ва ба назарияи экстремистӣ бо зудӣ бовар мекунанд. Бо ин сабабҳо «падидаҳои нафрату зўроварӣ  дар вуҷуди онҳо ҷузъи ё қоидаи маънавии ботинӣ»  мегардад. Ба монанди миллатчигӣ, маҳалгароӣ, сепаратизм, экстремизм, баъзан ақидаҳои хаёлӣ, ки дар ақидаҳои гурўҳҳои нав ба вуҷуд меояд, аз ҷумла дар ташвиқу тағриботи динҳои ғайрианъанавӣ. 

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон барои ҳамин борҳо қайд кардаанд, ки ба қадри истиқлолияту давлатдории миллӣ расидан, арзишҳои муқаддастарини давлату давлатдориро дарк намудан ва пос доштани онҳо - ин ҳам қарз, ҳам масъулият ва ҳам шарафу номуси ватандорӣ, ҳам ифтихор аз давлату миллати хеш ва  ҳам талошу заҳмати ҳар фарди бедордили ҷомеа баҳри худшиносӣ, маърифат ва фарҳанги волои миллӣ аст. Надонистани сарнавишти таърихии миллати худ, фориғболию бехабарӣ ва носипосӣ нисбати мероси маънавӣ-фарҳангии он, дар интиҳо шахсро ба  инкори ҳақиқати воқеӣ, тамаддуни миллӣ, бегонапарастию қадр накардани қиммати дастовардҳои истиқлолияти миллӣ оварда мерасонад.

Раҳматуллоев А.Э.
устоди ДДҲБСТ

Читать далее

ТЭТ ҲНИТ – ВАБОИ ТАҲДИДКУНАНДА БА АМНИЯТИ МИЛЛАТУ ДАВЛАТ

Айни замон дар Ҷумҳурии Тоҷикистон фазои амну осоиш ва сулҳу суботи комил ҳукмфармост. Барои  кулли шаҳрвандон новобаста аз миллат, нажод, вазъи сиёсӣ ва эътиқоди диниву мазҳабӣ, шароити хуби зиндагӣ фароҳам оварда шудааст. Ин ҳама ба туфайли истиқлолияти сиёсӣ ва ваҳдати миллӣ ба даст омадааст.

Мардуми шарифи кишвар аз ҳадафҳои аслии роҳбарону фаъолони ТЭТ ҲНИТ бохабар гаштанд. Бинобар ин ба дасисаву иғвоҳои беасоси онҳо дигар бовар намекунанд. Мутмаинам, ки аҳли зиёии мамлакат, аз рӯи виҷдон ва ҳисси шаҳрвандӣ амал карда, даъватҳои муғризонаи гурӯҳҳои манфиатҷӯй, моҷароангез ва хиёнаткорро сарфи назар менамоянд ва ба номуси баланди ватандориву ватанпарастӣ иснод намеоранд.

ТЭТ ҲНИТ аз замоне,  ки таъсис ёфт ва ба фаъолият шурўъ намуд, ба ҷузъ ташкили намоишу майдоннишинӣ, моҷароҷўӣ, ниқорталабӣ, қонуншиканӣ, фишороварӣ, таҳдиду зўроварӣ дигар кори “хайру савобе” накардааст. Оқибати майдоннишинӣ, қонуншиканӣ, муқовимати сиёсӣ ба чӣ овард, ҳама медонанд. Вале муассисону сарварон, аъзои ин ҳизб, фаъолони он таърихро зуд фаромўш намуда, худро “мусичаи бегуноҳ”, ҳатто«ҷабрдида», «бечораву» «оҷиз» мешуморанд.

Мутаассифона, чунин шароитҳои хуби фазои маънавиро баъзе аз аъзоёни мамнўъгаштаи Ҳизби наҳзати исломи Точикистон нодида мегиранд. Онхо берун аз кишвар дар манотиқи гуногун бо дастгирии молиявии хоҷагони худ бо ҳар роҳ тафриқаандозӣ  дар байни диндорон мекунанд. Бо ҳаргуна роҳу усулҳо дар фаъолияти худ кўшиш доранд мардумро ба роҳи  ғафлат ва гумрохӣ андозанд.  Дар ин ҷода мақоми иттиҳодияхои динии кишвар бояд бештар  бошад. Онҳо дар фикри манфиатҳои миллӣ бошанд, ки дар ниҳояти кор воситаи муҳиме мегардад дар мустаҳкамшавии сиёсати кишвар. Имрўз масъулияти зиёд бар дўши ходимони дин ва аҳли уламои кишвар вогузошта шудааст. Мавриди дидани аломатҳои ихтилофи бояд чораҷўи намоянд. Онхо дар эътиқод ва пайравӣ кардан ба Куръон, ҳадис ва мазҳаби ҳанафия  ба дигарон намунаи ибрат бошанд. То мардум аз онҳо омӯзанд ва ёд бигиранд.

Кулли мардуми шарифи Тоҷикистон афкору ақидаҳои муғризонаи гурӯҳҳои ифротӣ ва минҷумла ТЭТ ҲНИТ-ро маҳкум менамоянд. Зеро роҳу равиши онҳо бар зидди арзишҳои милливу давлатӣ равона гардидааст.

Ҷабборов Ғ.Н.
устоди ДДҲБСТ

Читать далее

ҲУШЁРИВУ ЗИРАКИИ СИЁСӢ АСЛИҲАЕСТ БАР МУҚОБИЛИ ИФРОТГАРОӢ!

ТЭТ ҲНИТ, ки соли 2015 бо қарори Додгоҳи Олии мамлакат ташкилоти экстремистӣ-террористӣ эълон гардид ва фаъолияти он қатъ гардонида шуд. Аммо ин гуруҳи ҷиноӣ фаъолияти пасипардагии худро бо роҳнамоӣ ва пуштибонии хоҷагони хориҷии худ идома дода, мехоҳад дар Тоҷикистон барои амалӣ намудани нақшаву ниятҳои разилонаи хоҷагони худ саҳм гузорад.

Баҳри ин амали зархариди худ аз онҳо пулҳои ҳангуфтро гирад. Онҳо пулҳои гирифтаи худро бо номи “ёрии башардӯстон”, “ёрии бародарона”, “дастгирии уммати мусалмонон”, “табобатпулӣ” ва ё мисли ҳамин гуна шиорҳо руйпӯш менамоянд. Лек дар асл чизи дигар аст. Ин пулҳо баҳри ба хун оғушта кардани тоҷик ва тоҷикистониён гирифта шудааст. Лек онҳо як чизро намефаҳманд, ки нақшаи онҳо ҳеҷгоҳ амалӣ намешавад.

Таърих ҳеҷ гоҳ хиёнаткориҳои чунин ташкилоти ифротӣ ва фарзандони нохалафи миллатро нахоҳад бахшид. Амалҳои нангини наҳзатиён бо роҳбарии Нурӣ, Ҳимматзода, Давлат Усмон  ва иддае аз чаласаводони зархарид, ки мусалмониро танҳо бо доштани ришу ба бар намудани яктаҳи сафед ва ё сиёҳ дарк мекарданд, ҳеҷгоҳ фаромӯш намешавад. Ҳамин афрод  дар замони ҷанги шаҳрвандӣ Тоҷикистонро ба мотамкада табдил дода буданд. Ин нохалафон бо дастури хоҷагони хориҷии хеш даст ба оташ задани меҳани худ зада, кишвари тозаистиқлолро ба гирдоби ҷангу иғво кашониданд. Дар қалби мардум тарсу ваҳм ва ваҳшониятро бор карда, моликияти онҳоро зӯран соҳиб шуданд. Амалҳои ноҷавонмандонаро дар ҳудуди Тоҷикистон содир намуда, мисли “мусичаи бегуноҳ” дар паноҳи хоҷагонашон панаҳ бурданд. Он замон Нурӣ ва ҳамроҳони хоинаш бо супориши хоҷагони хориҷиашон барои ошкор нагардидани асрори пуштибонии онҳо аз ҳудуди Тоҷикистон ба Ҷумҳурии Исломии Афғонистон кӯч бастанд.

Ҳамагон медонем, ки хисороти ин ҷанги хонумонсӯз беш аз 10 миллиард доллари амрикоӣ буда, ба ғайри он зиёда 150 ҳазор нафар ҳалок ва 1 миллион нафар шаҳрвандони мо муҳоҷири иҷборӣ шуданд. Ин ҳама  мусибат дар Тоҷикистони азиз буд. Хушбахтона, ақли солим ғалаба кард. Бо барқарор шудани вазъи солими сиёсӣ дар мамлакат ва ғалаба намудани сулҳи миллат, бо роҳбарии Пешвои маҳбуби кишвар Эмомалӣ Раҳмон ба андешаву ниятҳои аҳримании гурӯҳҳои тахрибкори наҳзатӣ, барқарор гардидани сулҳу субот дар Тоҷикистон баъдан маълум гардид, ки пуштибонии асосии ҲНИТ кӣ будааст.

Дар телевизиони Тоҷикистон намоиши филмҳои ҳуҷҷатӣ оиди кӣ ва ба чӣ корҳо машғул будани пуштибонони ҲНИТ ва ваҳшонияти ҲНИТ ошкор гардид. Маҳз барои куштани шахсиятҳои маъруфи Тоҷикистон дар замони ҷанги шаҳрвандӣ ба наҳзат хоҷагони хориҷиаш чӣ супоришҳо медодааст. Ҳамзамон, пас аз ташкилоти экстремистӣ-террористӣ эълон гардидани Ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон бори аввал дар сатҳи давлатӣ роҳбарияти давлатҳои хоҷагони пасипардагии онҳо раиси ҲНИТ Муҳиддин Кабириро ва дигар аъзоёни фаъоли онро ба пазируфта, ба онҳо ҷои зисту зиндагонӣ муҳайё намуданд.

Аз ин рӯ, бешак маълум мегардад, ки чамбараки дасти Кабирӣ ва наҳзаташба дасти хоҷагони хориҷиаш буда, майли наҳзатро хоҷагонаш ба кадом самте, ки хоҳанд равон месозанд. Бо дарки ин нукта, бояд таъкид намоем, ки наҳзати наҳс аз ҷониби хоҷагонаш идора шуда, пурра бар зидди арзишҳои миллӣ ва давлатии кишвари Тоҷикистон равона гардидааст.

Моро зарур аст, ки дар мубориза бо наҳзат ва дигар созмону гурӯҳҳои тундраву ифротии тозатаъсис, ки ҳамагӣ фарзандони наҳзат мебошанд зираку ҳушёр буда, ба густариши ақидаи онҳо дар ҷомеаи худ  ба ин нохалафон роҳ надиҳем.

Зеро ингуна хоинони Ватан, миллат ва дину мазҳаб надорад!

Қурбонов Ҳ.

Читать далее

ТЭТ ҲНИТ – ҲИЗБИ ҶАҲОЛАТ!

Яке аз масъалаҳои ҳассосу даҳшатангезе, ки боиси ташвиши ҷомеаи ҷаҳонӣ гардидааст, ин паҳншавии босуръати терроризму экстремизм ва зиёдшавии шиддатноки гурўҳҳои ифротгаро мебошад. Мутассифона, аз хуруҷи чунин равандҳои мудҳишу номатлуб шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистон дар канор нестанд.

Мисоли равшани онро мо метавонем, дар фаъолияти аъзоёни ҲНИТ, мушоҳида карда бошем, ки то соли 2015 ҳамчун ҳизби қонунӣ дар ҳудуди мамлакати мо ташвиқот бурда, шаҳрвандонро озодона ба сафи худ даъват менамуданд. Аз ҳайати ТЭТ ҲНИТ ошкор шудани шахсони ифротгаро, ки ба ташкили ҳаракатҳои террористӣ мусоидат менамуданд, назари аҳли ҷомеаро ба ин ҳизби ба ном исломӣ дигар кард. Ҳизбе, ки Оинномаву барномаи худро бо мақсади таҳкими ғояҳои давлати ҳуқуқбунёду дунявӣ ва демокративу ягона навишта буд, акси он амал кард.

Аз фаъолияти роҳбарону фаъолон ва аъзоёни ТЭТ ҲНИТ тайи чанд соли охир  танҳо ба як хулосае омадан мумкин аст. Ин ҳам  мутаассифона, фаъолияти ҳизб ҳамчун як ташкилоти ифодакунандаи ормонҳои халқи азияткашида, пас аз ҷанги бародаркуш на баҳри пешравиҳои ояндаи Тоҷикистон, балки танҳо омадан ба сари ҳокимият ва ташкили давлати исломӣ равона карда шуда буд. Таъмин накардани иҷрои рисолати худро аз ҷониби ҳизби мазкур танҳо далели доғ овардан ба номи мубораки ислом маънидод кардан мумкин аст.

Зеро ҷавҳари дини ислом ахлоқи ҳамида буда,  ҳикмати он покиву адолатпарастиро талқин мекунад. Ин аст, ки дини мубини ислом дини ҷаҳонӣ буда, аз лиҳози шумораи ихлосмандонаш дар дунё ҷои дуюмро ишғол мекунад. Ҳизби наҳзати исломи Тоҷикистон аз оғоз то анҷоми фаъолияаш ягон барномаи мушаххасе барои рушди иҷтимоиву иқтисодии кишвар пешниҳод накардааст. Ҳатто баҳри густариши арзишҳои диниву мазҳабӣ ягон амали хуб ба анҷом нарасонидааст. Амалу рафтори роҳбарони ТЭТ ҲНИТ фақат ва фақат тафриқа андохтану мардуми тоҷикро ба ҷаҳолат даъват кардан аст.

Ҷабборов Ғ.Н.
устоди ДДҲБСТ

Читать далее

РОҲИ КАҶИ НАҲЗАТИЁНИ МАККОР

Омили зарурӣ дар самти мубориза бо экстремизм ва терроризм ин муттаҳидии аъзои кулли ҷомеа ва мардуми тоҷик ба ҳисоб меравад. Муттаҳидӣ ин бетараф набудан ва мавқеи шаҳрвандии худро нишон дода, овози худро баланд кардан аст.

Дар ин ҷода нақш ва ҷойгаҳи ташкилотҳои ҷамъиятӣ, мактабу маориф ва аҳли ҷамоатчигии мамлакат хеле калон аст. Аз ин лиҳоз, дар вақти машғулиятҳои дасрӣ, дар муассисаҳои таълимии миёна ва олӣ дар байни хонандагону донишҷўён тарғиби арзишҳои милливу давлатӣ ва омӯзиши Паёми Пешвои миллат, Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон васеъ ба роҳ монда шуда, чорабиниҳо ва вохўриҳои пайваста ташкил ва гузаронидан лозим аст. То насли наврасро аз таъриху фарҳанги бойи миллати худ бохабар намоем.  

Ҷумҳурии Тоҷикистон давлати демократӣ, ҳуқуқбунёд, дунявӣ ва ягона буда, барои ҳар як инсон шароити зиндагии арзанда ва инкишофи озодонаро фароҳам овардааст. На танҳо барои шаҳрвандону сокинон, боз барои ҳизбҳои сиёсӣ ва ташкилотҳои ҷамъиятӣ ҳама гуна шароит ва имкониятҳои баробар муҳайё гардонидааст. Лек дар давлати озоду сулҳпарвар як гуруҳи муайяни иғвогаре арзи ҳастӣ намуданд, ки кору пайкорашон ҷангу ҷидол буда, хостгори бунёди ҷомеаи ба ном исломӣ буданд.

Ин гуруҳ ТЭТ ҲНИТ ном дошта, аз рӯзи нахустини ташкилшавии худ то ба имрӯз бо дасисакориҳои худ ном баровардааст. Мубаллиғони наҳзатӣ низоми дунявию демократии давлатамонро гӯё “ғайри шаръӣ” номида, ҷомеаро ба мубориза бар зидди ҳукумати конститутсионӣ даъват менамуданд. ТЭТ ҲНИТ барои ноил шудан ба мақсадҳои розилонаи худ бо роҳи фиреб  ба мафкураи ҷавонон таъсир расонида, бо ин роҳ аъзо ва ҷонибдорони худро зиёд мекарданд.  Ин амали эшон на танҳо хиёнат нисбати якдигар, боз  хиёнат ба миллату давлат аст. Мақсади асосӣ ва олии ТЭТ ҲНИТ аз байн бурдани ҷомеаи демократӣ ва дуняви  Тоҷикистон аст. Хушбахтона, ба ин мақсади худ онҳо ҳеҷгоҳ намерасанд. Зеро нияти бади онҳо ҳеҷгоҳ амалӣ намешавад.

 Аз ин лиҳоз, аҳли ҷомеа бояд дар ин ҷода ҳушёриву зиракиро аз даст надода, ба корҳои фитнагарону иғвоангезони ТЭТ ҲНИТ фирефта нашаванд. Дарк намояд, ки давлату ҳукумат ғамхори халқ буда, Президенти мамлакатамон кафили сулҳу субот мебошанд.  Дар айёми осудагию фазои ором, бигзор ҷомеа ва ҷавонон ба масъалаҳои худшиносии миллӣ, мустаҳкам намудани истиқлолияти давлатӣ, ваҳдати миллӣ, омўзиши касбу ҳунар, забондонӣ ва расидан ба қадри неъматҳои илоҳӣ диққати зиёд зоҳир намояд. Зеро рӯз аз рӯз Ватани азизи мо – Ҷумҳурии Тоҷикистон ба комёбиҳои назаррас ноил гашта истодааст. Аз ин рӯ, баҳри ин пешравиҳоро дар амал тадбиқ намудану онро ба насли оянда расонидан  ҷавонони баору номусдор лозим аст. Ин омилҳо масъулияти ҷавонони ватандӯсту меҳанпарасти моро боз ҳам зиёдтар мегардонад ва мо – устодону омӯзгорон вазифадор ҳастем онҳоро ба роҳи рост ҳидоят намуда, аз роҳи бад ва каҷ нигоҳ дорем.

Раҳмонов М.М.
устоди ДДҲБСТ

Читать далее

ДАРОМАДҲОИ ПАСИПАРДАГИИ МУФТИ ТЭТ ҲНИТ ВА МУҲИДДИН КАБИРӢ

Агар ба фаъолияти роҳбари ТЭТ ҲНИТ террористи №1 Муҳиддин Кабирӣ назар афканем, ӯ танҳо роҳи пулкоркунии бедардимиёнро пеша намудааст. Барои бо ном ғанӣ гардонидани буҷаи ҳизб, ки ба ғайр аз аъзоҳаққӣ ҷамъкунӣ, боз чандин самтҳои дигари пулкоркунии Кабирӣ мавҷуд будааст:

1. Аз ҳисоби аъзоёни ҳизб, бахусус собиқадорону занон гурӯҳҳои дуохону фолбинҳоро пинҳонӣ дар шаҳру навоҳии кишвар таъсис дода, маблағҳои ба даст меовардаи онҳоро ҷамъоварӣ карда мегирифт.

2. Аъзоёни пиронсоле, ки мушкилоти беморӣ ва равонӣ доштанд, онҳоро ба гадоӣ даъват намуда, бо онҳо тавофуқ намуда, қисми зиёди маблағҳои онҳоро бо роҳи зӯрӣ ҷамъоварӣ мекард.

3. Бо баҳонаи кӯмак ба оилаҳои ниёзманд ва ятимону бепарасторон аз хоҷагони хориҷӣ маблағҳои зиёдеро ба даст меовард.

4. Худи Кабирӣ ва муовинонашу аъзои фаъоли Раёсати Олии ҳизби наҳзат ба назди шахсиятҳои маъруф ва роҳбарони ин ё он мақомоти давлативу ҷамъиятӣ рафта, аксу наворҳои оилаҳои ниёзманд, ятим, бемор ва маъюбро ба онҳо нишон дода, бо баҳонаи табобати онҳо ва ҳалли мушкилоташон ҳамчун хайрия маблағҳои зиёде ба даст меоварданд.

5. Ба хотири баргузории чорабиниҳои умумиҷумҳуриявии ҳизб Кабирӣ мунтазам аз масъулини ҳизб дар шаҳру ноҳияҳо маблағҳо талаб менамуд.

Шояд роҳҳои дигари маблағҷамъкунии Муҳиддин Кабирӣ бисёртар бошад, аммо то ба ҳол ба мо дастрас нест.

Пас инҷо суоле ба миён меояд, ки ҳамаи ин пулҳоро Кабирӣ барои чӣ ҷамъ кард? Ҷавоб оддист. Яъне Муҳиддин Кабирӣ яқинан бовар дошт, ки рӯзе дар Тоҷикистон табаддулот хоҳад кард ва ба хотири рӯзи мабодо пинҳонӣ бо маблағҳои муфти бадастовардааш аз кишварҳои хориҷӣ ҳавлии гаронбаҳо харидорӣ намуда, хешу ақрабо ва зану фарзандонашро ба онҷо сафарбар мекарда  буд.

ТЭТ ҲНИТ соли 1991 дар Ҷумҳурии Тоҷикистон сабти ном шуда, дар даврони ҷанги шаҳрвандӣ бо қарори Суди Олии кишвар бинобар даст доштан дар амалиётҳои ҷанги шаҳрвандӣ фаъолияташро манъ намуд. Соли 1999 пас аз расидан ба истиқрори сулҳ ва ваҳдати миллӣ ба фаъолияти ин ҳизб  дубора иҷозат дода шуд. Барои баргузидани наҳзатиҳо тариқи 30 фоиза ба мақомҳои роҳбарикунанда имтиёз дода шуд. Зеро он ҳангом наҳзатиёни гумроҳро чашмашонро хуну пул ва ҷоҳу мансаб гирифта буд ва эҳтимоли аз дасти онҳо дигарбора сар задани амалҳои разилона вуҷуд дошт.

Ҳамин тариқ, дар замони соҳибистиқлолии кишвар, ки чандин маротиба Кабирӣ аз рафтори ноҷоя ва хилофи фармудаҳои Худову Расул ва ҳамзамон хилофи қонунгузории мамлакат  огаҳ гардонида шуда буд, боз ҳам дидаю дониста ин кирдори хешро идома бахшид. Яъне Кабирӣ, ки нуфузаш байни аъзову пайравони ҳизбаш паст гардида буд ва қудрати ҷуброни он маблағҳову ваъдаҳояшро надошт барқасдона амалҳои разилонаашро идома дода, ба ин васила бори дигар наҳзатиёни гумроҳро фиреб кард. Ҳоло ҳам дар таҳи қаноти хоҷагонаш ҷайби наҳзатиёнро бо ваъдаҳои пучи худ пур карда, хонаи онҳоро бо дасти худашон оташ зада истодааст. Аммо ин бероҳашудагони гумроҳ ҳоло низ бехабаранд. Аз ин бармеояд, ки:

Ба саг нон додаму саг моилам шуд,

Нигаҳбони тамоми манзилам шуд.

Бубин фарқияти инсону ҳайвон,

Ба инсон некӣ кардам қотилам шуд.

Ф.Воҳидов

Читать далее

12 April 2018

Мулоқоти Раҷаббой Аҳмадзода бо муовини Раиси вилояти Оренбурги Федератсияи Россия Михаил Маслов

Рӯзи 12 апрел Раиси вилояти Суғд Раҷаббой Аҳмадзода муовини Раиси вилояти Оренбурги Федератсияи Россия Михаил Маслов ва ҳайати ҳамроҳонашро, ки бо мақсади иштирок дар  Анҷумани III минтақавӣ оид ба шартномабандӣ ба вилоят ташриф овардаанд, ба ҳузур пазируфт.

Зимни суҳбат Раиси вилоят Раҷаббой Аҳмадзода доир ба вазъи иқтисодиву иҷтимоӣ ва имкониятҳои мавҷудаи вилояти Суғд маълумот дод. Қайд гардид, ки вилояти Суғд дорои имкониятҳои фарох дар самти истеҳсоли маҳсулоти кишоварзӣ ва саноатӣ буда, густариши ҳамкориҳои дуҷониба метавонад ҷиҳати табодули бештари молу маҳсулот мусоидат намояд. Солҳои ахир соҳаи саноати вилоят рушд намуда истодааст ва соли гузашта ҳаҷми истеҳсоли маҳсулоти саноатӣ ба беш аз 1 миллиард доллари ИМА баробар гардид. Ҷонибҳо метавонанд бо ташкили корхонаҳои муштараки саноатӣ доираи ҳамкориҳоро васеъ намоянд. Дар соҳаи кишоварзӣ низ нишондиҳандаҳо назаррасанд ва вилояти Суғд имконият дорад, ки маҳсулоти гуногун, аз ҷумла меваву сабзавотро содирот намояд.

Читать далее

Раҷаббой Аҳмадзода ҳайати коршиносони Оҷонсии байналмилалии энергияи атомиро ба ҳузур пазируфт

Рӯзи 12 апрел Раиси вилояти Суғд Раҷаббой Аҳмадзода ҳайати коршиносони Оҷонсии байналмилалии энергияи атомиро бо роҳбарии ҳамоҳангсози барномаҳои МАГАТЭ дар Тоҷикистон хонум Сандра Стейс ба ҳузур пазируфт.

Дар оғози мулоқот Раиси вилоят меҳмононро ба вилояти Суғд хайрамақдам гуфта, таъкид намуд, ки дар заминаи дастуру супоришҳои Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва бо мақсади сазовор таҷлил намудани 30-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар вилояти Суғд корҳои ободониву созандагӣ вусъати тоза пайдо намудааст. Дар ин росто дар баробари дигар соҳаҳо ба соҳаи тандурустӣ низ таваҷҷуҳи хоса зоҳир карда шуда, иншооти гуногуни соҳа ба таъмиру таҷдид фаро гирифта шудааст.

Читать далее