04 May 2018

Раҷаббой Аҳмадзода: Андоз рукни муҳими иҷтимоиёт ва давлатдорист!

4 майи соли 2018 дар Кохи фарҳанги ба номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакии маркази вилоят чорабинии мутантан бахшида ба Рӯзи кормандони мақомоти андози Ҷумҳурии Тоҷикистон баргузор гардид, ки дар он Раиси вилоят Раҷаббой Аҳмадзода иштирок ва суханронӣ намуд.

 - Боиси ифтихор ва сарбаландист, ки дар даврони Истиқлолияти давлатӣ таъсисёбӣ ва ташаккули низоми муосири андози ҷумҳурӣ бо номи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, ки имрӯзҳо таҳти роҳнамоиашон ин соҳа рушд ва фаъолияташро самаранок амалӣ карда истодааст, пайванди ногусастанӣ дорад, - зикр дошт Раиси вилоят дар суханронии хеш.

Читать далее

Мулоқоти Раиси вилоят бо устодон ва донишҷӯёни Донишкадаи политехникии ДТТ ба номи академик М. Осимӣ

Дирӯз Раиси вилояти Суғд Раҷаббой Аҳмадзода дар доираи чорабиниҳои моҳи ҷавонӣ, ки ба ифтихори Рўзи ҷавонон ҷараён дорад, бо устодон ва донишҷӯёни Донишкадаи политехникии Донишгоҳи техникии Тоҷикистон ба номи академик Муҳаммад Осимӣ мулоқот намуд.

Раиси вилоят Раҷаббой Аҳмадзода сараввал аз намоиши дастовардҳои донишкада, ки дар он китобҳои таълифнамудаи олимони донишкада, либосҳои миллии маҳсули дасти тарроҳон, мусаввараҳо, макети биноҳо, лоиҳаҳо ва ихтирооти барномасозон ва энергетикон ба маърази тамошо гузошта шуда буд, боздид намуда, ба дастовардҳои илмӣ-истеҳсолии устодону донишҷӯёни ин муассиса баҳои баланд дод.

Читать далее

Тоҷикистон кишвари биҳиштосо аст!

Барҳақ, Тоҷикистон кишвари биҳиштосо, макони илму хирад дорандаи таъриху тамаддуни қадима мебошад.

Мо аз гузаштагони  бофарҳангу бо нангу номуси хеш ифтихор дорем. Имрӯз хушбахтона, дар зери парчами кишвар дар фазои сулҳу салоҳ ҳаёти хушбахтона дорем.

Аз Паёми Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бармеояд, ки кишвари мо ба қатори давлатҳои рӯ ба таррақӣ ниҳода ворид гардидааст.

Имрӯз Тоҷикистон чун ҷузъи ҷудонашавандаи ҷомеаи ҷаҳонӣ арзи вуҷуд намуда, баробари дигар давлатҳо дар масъалаҳои ҷаҳонӣ саҳмгузор  мебошад.

Ҷаҳони имрӯза хеле ҳасос буда, дар баробари дигар масъалаҳо муаммоҳое мавҷуданд, ки ягон инсонро  бетараф гузошта  наметавонад. Аз ҷумла, имрӯзҳо дар қатори дигар ҷомеаи ҷаҳонӣ, инчунин шаҳрвандони  кишвари моро масъалаи  терроризм, экстремизм, ифротгароӣ, амалҳои  номатлуби  шомилшавии шаҳрвандон, алалхусус ҷавонон ба ҳар гуна ҳаракату  ташкилотҳои  ғайриқонунӣ, ки ҳадафу  мақсадашон ба ҳама маълум ба ташвиш  овардааст.

Зеро бархе аз ҷавонон ва шаҳрвандони мо ба қадри ҳаёти осоишта, неъмати бебаҳои  давлати соҳибистиқлол  ва хоку оби  кишвари  биҳиштосо ношукри  намуда, ба амалҳои  номатлуб даст мезананд. Имрӯз дар зери  ҳавою ҳавас, сарват ё мумкин гумроҳӣ, ашхосе, ки ба гурӯҳҳои экстремистиву террористӣ  шомил гардида, амалҳое содир мекунанд, ки он оқибат ба пушаймонӣ  оварда мерасонад. Дар байни онҳо ашхосе низ ёфт  мешаванд, ки аз кардаи  худ пушаймон шуда, ба қавле дунёи «биҳиштӣ» нарасида баргаштаанд ва ё дар ин роҳ ҳалок  гардида, мушоҳида мешаванд. Онҳо на танҳо  ҷони худ, балки ҷони фарзандони худ, хешу табор, падару  модари хешро ба хатар гузоштаанд. Ин гуна  ашхос  дер дарк намудаанд, ки оқибати ин кори онҳо ба беному нишонӣ, ноумедӣ ва пушаймонӣ оварда мерасонад. Хуб мешуд ҳар яки мо  новобаста ба синну сол ба хоки Ватани худ, авлоди худ, падару модари худ содиқ монда, аз ҳаёти барҳақ, биҳиштосо шукргузорӣ намуда, барои халқу Ватани худ  содиқона хизмат намуда, кору зиндагӣ намоем, Ватани  азизи худро дӯст дорем ва обод созем.

Мунира АГЗАМОВА,
омӯзгори муассисаи таҳсилоти миёнаи
умумии №21, шаҳри Хуҷанд

Читать далее

Зиракии ҳадафманди ҷавонон – бар зидди ифротгароён

Ҷомеаи имрӯзаро гурӯҳҳои ифротгаро дар зери ниқоби дини Ислом халалдор  месозанд ва мутассифона, аз ин хуни касони бегуноҳ мерезад. Дар асл дини Ислом покиву росткорӣ ва худшиносӣ  аст, қатлу куштор ва хиёнатро маҳкум мекунад. Аз соли 1991 ҲНИТ  ба саҳнаи сиёсат баромад. Дар як муддати  кӯтоҳ тарафдорони худро пайдо намуда, даст ба амалҳои  нопок зад. Гурӯҳҳое, ки ба ҲНИТ шомил буданд, ҷонибдори  демократикунонии  ҷомеа будани худро эълон медоштанд, аммо дар амал онҳо  тарафдори исломӣ  кардани  давлат буданд.

Имрӯзҳо як гурӯҳи ҷавонони ифротгарою гумроҳгардида Анҷумани озодандешонро созмон дода, боз мехоҳанд оромии ҷаҳонро халалдор созанд. ҳатто, онҳо  номи  тоҷиконро ба анҷумани худ ҳамроҳ намудаанд, ки ин  ҳаргиз қобили  қабул нест, зеро тоҷикон аз  қадимулайём ватандӯст буданд ва дар  ҳама давру замон номи баланд доштанд.

Муборизаи мо ба муқобили ин гуруҳҳо ва созмонҳои экстремизму терроризми байналмилалӣ дар асл мубориза барои ҳифзи давлат, истиқлолият, фарҳангу забон, арзишҳои миллӣ ва зиндагии озоду осудаи мардумамон мебошад. Бинобар ин ҳар фарди ҷомеа, хоса насли ҷавонро, ки фирефтаи чизе шуданаш нисбатан осонтар аст, эҳтиёт ва ҳушдор бояд кард, ки то пеш аз анҷоми ҳар амал аз оқибату натиҷаи он андешад.  

Ҷомеаи омӯзгорони мактаби мо нисбат ба ин масъалаҳои доғи  рӯз бетараф  набуда, дар муассиса  мунтазам  бо кормандони  ҳифзи ҳуқуқ, шахсони касбу корҳои гуногун вохӯриҳо, мизи мудаввар, конфронсҳо ташкил менамоянд.

Дар ҷамъомадҳои  умумимуассисавӣ, ки барои  синфҳои  муайян дар толори  маҷлисгоҳи муассиса баргузор мегардад, омӯзгорони  фанни таърих ва ҳуқуқи инсон оид ба мавзӯъҳое, ки  имрӯз ҷомеаро ба ташвиш овардааст  экстремизм, терроризм ва ифротгароӣ  баромадҳо мекунанд. Мақсад аз ин тадбир тарбия намудани хонандагон  дар руҳияи  ватандӯстӣ худогоҳии миллӣ мебошад. Онҳоро ба ҳуввияти миллӣ доштан ҳидоят намуда, барои аз даст надодани  зиракии сиёсӣ даъват  менамояд.

Имрӯз бояд мо тамоми малакаву дониши хешро дар бунёди ҷомеаи озод аз экстремизму ифротгароӣ равона намуда, баҳри  ҳаёти осоиштаи инсоният,  дар радифи он ба фазои сулҳу ороми Тоҷикистон саҳми босазо гузорем.

Файзулло Файзиев,
сарвари муассисаи таҳсилоти
миёнаи умумии № 21, шаҳри Хуҷанд

Читать далее

Гумроҳӣ маргборӣ бувад!

Ҷиҳати амалигардонии тадбирҳо оид ба пешгирии ҳодисаҳои номатлуби терроризму экстремизм ҳамчунин маъракаи даъвати ҷавонон ба сафи Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон мувофиқи нақшаи чорабинии якҷояи Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар шаҳри Хуҷанд, прокуратураи шаҳр, шуъбаи корҳои дохилии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар шаҳри Хуҷанд силсилаи мулоқот бо донишҷӯёни муассисаҳои олии касбии маркази вилоят доир шуда истодааст.

Дар ин самт мулоқот дар Донишкадаи политехникии Донишгоҳи техникии Тоҷикистон ба номи академик Муҳаммад Осимӣ доир гардид. Таъкид шуд, ки дар ҷаҳони мутамаддин баробари пешравиҳои илму техника, ҳамчунин зуҳуроти хатарзои терроризму экстремизм рӯ ба афзоиш аст. Зеро паҳни иттилоъ ба дараҷае осон шудааст, ки ҳаракату ҳизбҳои мамнӯъ дар муддати хеле кӯтоҳ метавонанд, ҳадафҳои худро ба шуури аҳли ҷомеа, хоса ҷавонон расонанд. Махсусан терроризму экстремизмро ба дини мубини ислом вобаста кардани қувваҳои иртиҷоии тангназарону таасубгаронро бештар ба худ ҷалб кардааст. Моро зарур аст, маърифати сиёсии ҷавононро баланд бардорем.

Дар ҳудуди вилоят даҳҳо оиларо дучор омадан мумкин аст, ки фарзандҳояшон бинобар гумроҳӣ дар майдонҳои набарди Сурияву Ироқ фавтидаанд ё бе ному нишон гардидаанд. Аксари ин ашхос аз надонистани оқибатҳои нангину маргбори ин амал ба чунин гурӯҳҳо пайвастаанд. Насле, ки ояндаи ҷомеа дар дасти онҳост, баҳри шукуфоӣ ва рушди диёр бояд саҳмгузор бошанд.

Абдусабури Абдуваҳҳоб

Читать далее

Амали нопок фоҷиа меоварад

Тибқи омор имрӯз панҷоҳ фисади аҳолии Ҷумҳурии Тоҷикистонро занон ташкил медиҳанд. Истифодаи самараноки нерӯи ҷавонону бонувон, тарбияву интихоб ва ҷобаҷогузории кадрҳои хизмати давлатӣ аз ҳисоби ҷавонон ва духтарону бонувони лаёқатманд ва донишманд соҳибмаърифатон бар манфиати ҷомеаи мутамаддини мо мебошад. Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон дар ин самт барномаҳои махсусро пешбинӣ ва роҳандозӣ менамояд.

Агар ба таърихи халқамон зеҳн монем, хоҳем дарёфт, ки дар тӯли асрҳо дар ҷомеаи мо cаҳми зан-модар хеле баланд буда, бонувон дар тарбияи ахлоқию маънавии ҷомеа нақши муассир гузоштаанд. Баъди соҳибистиқлол гаштан, ки мутаассифона, ҷомеаи моро ҷанги шаҳрвандӣ фаро гирифт, «хоҷагон»-и хориҷӣ аз ин ба манфиати худ истифода карданд. Ҳадафи аввалини онҳо паҳн намудани ақидаҳои бегонаи ифротӣ дар ҷомеаи мо буд. Албатта, бисёре аз ҷавонони тоҷик ба доми фиребу найранги онон афтода, ҷони ширинашонро аз даст доданд, модарони худро ҷигарбирён намуданд. Вале як падидаи дигари ҳузнангезе низ дар ин масир вуҷуд дорад, ки шомилшавии духтарон ба ҳизбу ҳаракатҳои ифротӣ мебошад. Ногуфта намонад, ки чунин духтарон аз лиҳози камсаводии худ ба ин гирдоби бало гирифтор мешаванд. Занҳои пайрави ин ҳаракатҳои ифротӣ аз «хоҷаҳо» маблағи калон гирифта, байни аҳолии камсаводу камбизоати ҷомеа тарафдоронашонро ҷӯё мегарданд ва бо ҳавасмандкунии моддӣ ин қишрро ҳаммаслаки худ мегардонанд.

Боиси нигаронист, ки имрӯзҳо нафароне аз ҷавонзанони тоҷик ба ин амали разилона даст зада, доғи ҷомеаи мо мегарданд. Чунин занон намеандешанд, ки оқибати ин амали нопок ба кадом фоҷеа оварда мерасонад. Боиси изтироби ҳамагон аст, ки замоне модари тоҷик ба башарият донишмандону мутафаккирони асилро тақдим намуд, аммо мутаассифона, имрӯз бархе аз онҳо рисолати хешро бо чунин амали нангин иваз намудаанд. Фаъолияти чунин занону духтарон аслан аз паҳн намудани даъватномаҳо, варақаҳо ва адабиёти мазмуни экстремистидошта иборат мебошад, ки амали басо нохуб ва риққатовар аст.

Имрӯз барои мо - зиёиёни ҷомеаи навину соҳибистиқлоли тоҷик ҳатмист, ки бояд сари вақт роҳи чунин зуҳуроти нангинро дар ҷомеа гирифта, баҳри он талош варзем, ки модари тоҷик соҳибмаълумот ва андешаву ақидаи солим дошта бошад.

Орифшо Насриддиншоев,
омӯзгор аз шаҳри Бӯстон

Читать далее

Насли ояндасозро ба воя расонем!

Афзоиши пайвастаи ташкилот ва гурӯҳҳои террористӣ дар ҷаҳони муосир аз омилҳои муташанниҷ гаштани вазъи сиёсию иҷтимоии замони имрӯза гаштааст. Дигаргуниҳои сиёсӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоие, ки Тоҷикистон дар соли 1990-уми асри гузашта паси сар кард, кишвари моро ба душвориҳои сангин дучор сохта, боиси сар задани ҷанги таҳмилӣ гардид, ки оқибати он ҳоло ҳам эҳсос мешавад ва хотираҳои мардумро ранҷ медиҳад. Агар мушоҳида намоем, барои сар задани бесарусомониҳо бешак, ташкилоти экстремистӣ-террористии ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон ва хоҷагони хориҷии онҳо даст доштанд.

Айни замон дар байни терроризм ва экстремизм ягонагии амалиёт дида мешавад: ҳардуи ин зуҳурот масъаларо бо роҳи зӯроварӣ ҳал кардан мехоҳанд. Қувваҳои экстремистӣ дар ҳолатҳои муайян аз ҳиссиёти динии мардум истифода бурда, бо шиору тавсияҳои ғаразнок онҳоро ба вартаи фалокату ҳалокат кашида, фазои сиёсии кишварҳои алоҳидаро муташанниҷ мекунанд. Ғайр аз ин, экстремизм берун аз сиёсат низ арзи вуҷуд карда метавонад.

Сарвари муаззами кишвар, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон борҳо аз минбарҳои сатҳи гуногун иброз доштаанд, ки «Террорист Ватан, миллат ва мазҳаб надорад ва аз ин рӯ, мубориза ба муқобили терроризм ва экстремизм фароҳам овардани фазои боварӣ, эҳтиром ба манфиатҳои якдигар ва муттаҳид шудани ҳамаи кишварҳои дунёро дар пешорӯи ин хатари умумӣ тақозо мекунад».

Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи масъулияти падару модар дар таълиму тарбияи фарзанд» дар байни ҷомеа мавриди мубоҳиса ва андешаронии зиёд гардид. Мутобиқи моддаи 8-и қонуни мазкур падару модарон уҳдадор карда мешаванд, ки фарзандонашонро аз иштирок дар фаъолияти муассисаҳои динӣ, ғайр аз кӯдаконе, ки дар мактаби махсуси динӣ таҳсил менамоянд, манъ намоянд.

Танҳо соли 2013 барои риоя накардани ин талаботи қонун бештар аз 3100 падару модар ба ҷавобгарии маъмурӣ кашида шудаанд. Албатта, ин ҳама чораҳо барои солимии мафкураи ҷавонон ва пурмасъулият гардидани волидони онҳо андешида мешавад. Зеро, аз роҳи бад гардонидани фарзанд ин вазифаи волидон мебошад. Ҷавонон ва наврасон бояд аз сулҳу суботи имрӯза шукргузорӣ намоянд.

Танҳо дар сурати ваҳдату ягонагии мардуми кишвар душвориҳо ва монеаҳо паси сар мешаванд. Рӯзгори мардум рӯ ба беҳбудӣ ва кишвари азизамон ба шоҳроҳи пешрафту тараққиёт рӯ меорад. Ба ақидаи Президенти мамлакат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон: «Ҳар касе, ки ниҳоле сабзонида бошад, медонад, дарахт соле як маротиба ҳосил медиҳад. Аммо ниҳоле ҳаст, ки ҳамеша меваи ширин ба бор меорад. Мо меваи ширини сабзонидаамонро чашидем, ҷомеаи мо аз он баҳравар гардид, ҳаргиз роҳ надиҳем, ки дигар теша ба решаи он расад».

Ин ниҳол Сулҳу Ваҳдат аст, ки имрӯз меваи ширин самар овардааст. Хушбахт аз онем, ки осуда, дар фазои сулҳу субот зиндагӣ дорем. Ҳақиқатан ваҳдати миллӣ шукуфоии Ватан аст, зеро дар давлате, ки сулҳу амонӣ ва дӯстӣ ҳукмфармост, он рӯз то рӯз гул-гул мешукуфад, иқтисодиёташ мустаҳкам мегардад.

И.КАРИМОВА,
омӯзгори МТМУ №10,
шаҳри Бӯстон

Читать далее

ТЕРРОРИЗМ ВА ЭКСТРЕМИЗМ ХАТАРИ НАВИ ҶАҲОНӢ!

Мо дар марҳалаи бурду бохти ҷаҳони муосир, кашфиётҳои гӯшношуниди илмию фарҳангӣ, дигаргуншавии тафаккур ва ҷаҳонбинии мардуми сайёра, ба ҳам наздикшавии тамаддунҳо ва ба таҳаввулоти ҷиддии бесарусомонӣ гирифтор шудани як идда ҷавонони ноогоҳ аз дину оин ва хираду тафаккур дар кулли сайёра қарор дорем. Дар ин марҳалаи бурду бохтҳо зиракии сиёсӣ, дӯст доштани Ватан, номуси миллию мазҳабӣ ва аз ҳама болотар, фирефтаю бозичаи ақидаҳои бофтаю сохта ва найрангу бозиҳои сиёсӣ, динӣ, мазҳабӣ ва экстремистию қавмӣ нагардидани ҳар як фард барои субот ва оромии ҷомеа зарур аст.

Қабл аз ҳама се ниҳоди асосӣ-оила, мактаб ва ҷомеа бояд дар ин замина фаъолияти босамар ва натиҷабахшро роҳандозӣ кунанд. Маҳз бо ҳамроҳии ин се ниҳод метавон ба мувафақият даст ёфт.

Тарбияти нодурусти фарзандон дар оила ва муҳити носозгор аз умдатарин омилҳоест, ки ҷавононро бо роҳи ғалат савқ дода, онҳоро дар кӯчаи сарбастаи рӯзгор мувоҷеҳ ба мушкилот сохтааст. Аз ин ҷост, ки оилаҳоро метавон ба оилаҳои муваффақ ва номуваффақ қисмат намуд. Фарзандони дар оилаҳои муваффақ тарбиятёфта бо заковату фаросати фарогир мусаллаҳ буда, дар шебу фарози зиндагӣ мавқеи заруриро касб кардаанд. Баръакси ин ҳол, насли дар оилаҳои номуваффақ ва ноустувор буда, афкор ва тасмими хоси худро доро нестанд.

Экстремизм, терроризм ва ифротгароӣ ба ҷомеаи ҷаҳонӣ зарари калони худро расонидааст ва ин омил то ҳол идома дорад. Мутаассифона, дар мавзеъҳои таҳти тасарруфи экстремистон қароргирифта, бештари мактабу муассисаҳои таълимӣ баста шуда, мавзеъҳои маданиву маишӣ тахриб ва ё пурра аз фаъолият бозмондаанд. Амну суббот аз байн рафта, террор ва даҳшатафканӣ болои мардум ба як амали муқаррарӣ табдил шудааст. Барои кӯдакон ба ҷои мактаб рафтану илм омӯхтан тамрони тирпарронӣ ва машқҳои ҷангӣ ба роҳ монда шудааст. Баёни озодонаи фикр, маҳфилҳои шеъру суруд, нишастҳои адабию фарҳангӣ аз байн рафта, ҷои онро намоиши қатлу ғорат ва таъқибу фишор гирифтааст. Бояд таъкид намуд, ки шикасти рӯҳӣ гирифтани кӯдакон қобилияти зеҳнии онҳоро кунд ва дарки бештари масъалаҳоро барояшон душвор мегардонад ва ин норасоии психологӣ кӯдаконро то охири умр дунболгир хоҳад буд.

Насли ҷавонро мебояд, ки аз аҳли солим кор гиранд, на бо фикру андешаи дигарон рӯзгор ба сар баранд ва бо ҳамин васила хостаҳои худро пиёда кунанд.

Боиси таассуф аст, дар миёни ин ҷоҳилон ҳам дар Сурияву Ироқ ва ҳам дар қисмати Бадахшони Афғонистон фарзандони тоҷик, шаҳрвандони кишвари мо низ ҳузур доранд, доғе барои миллати тоҷик ва мардуми мусулмони Тоҷикистони меоранд. Замоне фаро расида, ки нисбати ин доғи нангин ҳамагон бояд маълумоти пурра доштанд ва ҳар ҷо имконияте ба вуҷуд омад, дар тарбияи насли наврас ва ҷавонон бо истифода аз далелу арқаи барои кушодани чеҳраи манфур ва разилонаи ин гурӯҳҳо саҳм бигиранд. Махсусан, муаллимону устодон бояд чун зиёӣ ва ҳидоятгару носеҳ дар ҳар машғулияти беруназсинфию беруназмактабӣ, ҷаласаҳои кумитаҳои падару модарон, семинару конфронсҳо дар кушодани ин равияву гурӯҳҳо бо далелҳои қавӣ саҳм бигиранд ва дар пешгирии гаравиши ҷавонон ба ин равияву мазҳабҳои сохташуда нақши бузурги худро гузошта тавонанд.

Дунявӣ донистани давлат ба ҳеҷ сурат маънии дин аз давлат ҷудо буданро надорад, танҳо ташкилотҳои динӣ фаъолияташонро дар алоҳидагӣ анҷом медиҳанду халос. Ба ифодаи дигар, мавҷудияти ҳар давлат бо пойдории дин пайванди ногусастанӣ дорад, ки моҳияти ин масъаларо ҳамагон бояд фаҳм кунанд. Ҳар яки мо бояд барои бартараф намудани ифротгароӣ, экстремизм ва терроризм чораҳо андешем. Ба майле накардани ҷавонон, ба созмону ҳаракатҳои ифротию террористӣ метавон ба нақши муассисаҳои таҳсилотӣ ва аҳли ҷомеа арзиш дод, ки дар ин самт имконияти комил ва пурдоманаро дар ихтиёр доранд. Мавриди татбиқи фарогир қарор доштани Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи масъулияти падару модар дар таълиму тарбияи фарзанд», ки миёни аҳли ҷомеа ба ҳайси қонуни миллии кишвар сохта шинохта шудааст, ҳамчун аслиҳаи тавонманд ба тарбияи мустақими наврасону ҷавонон таъсири мусбат хоҳанд гузашт. Дар баробари ин, ниҳодҳои қудратӣ, зарур аст, ки ҳамкориашро бо аҳли ҷомеа боз ҳам қавитар сохта, корҳои фаҳмондадиҳиро ба аҳли ҷомеа вусъат бахшанд.

Вазифаи ҳар яки мо омӯзгорону устодон дар ин раванд аз он иборат аст, ки дар қалби донишҷӯёну ҷавонон меҳру муҳаббат ба Ватан, забон, марзу бум, миллат ва модарро парварида онҳоро аз роҳи бад эмин нигоҳ дорем. Нагузорем, ки ҷавонони мо фирефтаи ақидаҳои ифротии гурӯҳҳои тундрав гарданд.

Абдураҳмонова М.И.
устоди ДДҲБСТ

Читать далее

ИФРОТГАРОӢ – ВАБОИ МАҲВКУНАНДАИ ҶОМЕА!

«Мо бояд ҳамеша дар назар дошта бошем, ки терроризм ва террористро ба худӣ ва бегона, ашаддӣ ва ислоҳгаро ё хубу бад ҷудо кардан мумкин нест. Баръакс, тавре ки ман борҳо таъкид карда будам, террорист ватан, дин, мазҳаб ва миллат надорад».

Паёми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон

Эмомалӣ Раҳмон ба Маҷлиси Олии мамлакат

Асри XXI дар таърихи инсоният ҳамчун асри техника ва технологияи нав ба ҳисоб меравад. Лек дар қатори пешравиҳои илмиву техникӣ боз як идда зуҳуротҳои нав ба нав ба миён омаданд, ки ба қатори он терроризму экстремизм ва ифротгароӣ дохил мешавад. Имрўз аҳли сайёраро фаъолияти гурўҳҳои террористӣ ба ном диниву мазҳабӣ нигарон намудааст. Амалҳои нангине, ки онҳо ба анҷом мерасонанд, таҳдид ба ҷомеаи ҷаҳон ва ҷони ҳар як сокини олам аст.

Коршиносон бар он ақидаанд, ки ба сафи гурўҳҳои ифротгаро асосан ҷавонони ноогоҳ, бешуғл ё бекор шомил мешаванд. Лек баъзан ҳолатҳое мавҷуд аст, ки ҷавонони дар хориҷ зиндагӣ ва ба таҳсил фаро гирифта ё аз назорати падару модар ва калонсолон  дурмонда хеле зиёданд. Зеро дар шароити кунунӣ шабакаи ҷаҳонӣ интернет дастраси ҳамагон буда, аз он ҳар як нафар метавонад бароҳат истифода барад. Мутаассифона, гурӯҳҳои ифротӣ дар шабакаҳои иҷтимоии “Фейсбук”, “Одноклассники”, “Твиттер”, “Ютуб” ва амсоли инҳо ақидаҳои муғризонаи худро паҳн менамоянд. Дар ин ҳолат баъзе аз ҷавонони ноогоҳе, ки дониши казоии динӣ ва дунявӣ надоранд ба сафи онҳо ҷалб мегарданд.

Гурўҳҳои террористӣ барои амалӣ намудани ғаразҳои сиёсии хеш аз аъзоёну ҷонибдорони оддии худ, ки ба асли роҳбарони  худ сарфаҳм намераванд, истифода мебаранд. Натиҷаи амалиёти нангину нопоки онҳост, ки имрўз дар нуқтаҳои даргири ҷаҳон ҳазорон нафар кўдакони бегуноҳ бесарпаноҳ, занону пиронсолон ба ҳалокат мерасанд. Шаҳрҳои обод ба харобазор табдил ёфта, арзишҳои ахлоқиву маънавии мардум поймол шуда истодаанд.

Ин гуна гурўҳҳо асосан ба муқаддасоти дину мазҳаб такя намуда, ба амалҳои нопоку ғайриинсонӣ даст мезананд, ки ба дини Ислом ҳеҷ алоқамандӣ надорад.

Ҳадафи созмонҳои ифротгаро аз он иборат аст, ки ғояҳои тундравона, кинаю адоват ва низоъҳои мазҳабиро дар ҷомеа  барангехта, сохти ҷамъиятию сиёсии ин ё он кишварро ба тариқи зўроварӣ тағйир диҳанд ва дар ин кишвар соҳиб шаванд.

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат,  Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар иҷлосияи 72-юми Маҷмааи Умумии Созмони Милали Муттаҳид иброз намуданд, ки ҳоло фаъолшавии гурўҳҳои террористиву ифротӣ ва дигар ҷунбишҳои иртиҷоӣ дар нуктаҳои гуногуни ҷаҳон амнияти тамоми мардуми оламро зери хатар гузоштааст. Амалҳои ваҳшиёнаи онҳо бо дини мубини ислом ҳеҷ аломандӣ надорад ва моҳияти он зидди таълимоти динӣ равона гардидааст.

Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон дар раванди мубориза зидди таҳдиду хатарҳои замони муосир ва таъмини сулҳу суботи пойдор дар кишвар дар ҳамкорӣ бо шарикони худ ва созмонҳои байналмилалӣ, хусусан бахшҳои дахлдори Созмони Милали Муттаҳид ҳамеша иқдомҳои мушаххасро роҳандозӣ менамояд.

Сулҳу суботе, ки Сарвари давлат ба мардуми кишвар овард, неъмати бебаҳо ва беназири таърих аст. Сулҳу субот гарави таъмини рушди устувори иқтисодӣ, иҷтимоӣ, ҳаёти сазовору осоиштаи мардум, таъмини шароити мусоид ва ояндаи дурахшони кишвар аст. Мутаассифона, гурӯҳҳои ифротӣ имрӯз баръакси онро мехоҳанд ва бар муқобили арзишҳои волои инсонӣ мубориза мебаранд. Дар ин ҷода мо аҳли ҷомеа бояд нагузорем, ки ақидаҳои ифротӣ ва ҳизбу ҳаракатҳои иртиҷоӣ осмони софу беғубори моро тира созанд. Дар ҳамбастагӣ мо метавонем бо ин зуҳуроти маҳвкунандаи инсоният муборизаи беамон барем.

Султонова  А.Ҷ.
устоди ДДҲБСТ

Читать далее

МАРДУМФИРЕБИИ ТЭТ ҲНИТ ВА КАБИРӢ ФОШ ШУДАНД!

Аз солҳои аввали соҳибистиқлолии Ҷумҳурии Тоҷикистон байни азҳоби сиёсии кишвар  Ҳизби наҳзати исломӣ Тоҷикистон ягона ҳизбе буд, ки аз рўзҳои аввали ташкилёбиаш ба майдони бузурги сиёсат бо мақсадҳои ғаразнок ворид шуда буд. Миёни аҳолии кишвар ҳеҷ вақт нуфуз ва ҷонибдорони худро пайдо карда натавонист ва сабаби ноустуворӣ гардида фано хӯрд.

Ба ҳамагон маълум аст, ки аз рӯзҳои аввали фаъолияти ҲНИТ терроризми сиёсӣ, миллатгароӣ, динӣ ва ҷиноӣ равшан зоҳир мегардид.

Маҳз наҳзат доираи фаъолияти экстремистӣ дошта, барои суст кардани амнияти мамлакат, ғасб намудан ва азхуд намудани ҳокимияти давлатӣ, ташкили гурӯҳҳои мусаллаҳи ғайриконунӣ, амалӣ гардонидани фаъолияти террористӣ иборат буд.

Имрӯзҳо, қисме аз роҳбарони ин ҳизби мамнӯъ дар мисоли роҳбари он Муҳиддин Кабирӣ берун аз Тоҷикистон бо дастгирӣ ва сарпарастии хоҷагони хориҷиашон, бо истифода аз ҳар гуна бўҳтон ва танқидҳои беасос ба воситаи нашрия ва шабакаҳои иҷтимоӣ, аз худ дарак медиҳанд. Бо ин кирдорашон мехоҳанд фазои орому осудаи кишварамонро аз нав халалдор созанд. Вале онҳо ва пайравонашон бояд дарк намоянд, ки сокинони мамлакат аз кирдорҳои разилонаи ин ҳизб аз фоҷиаи ҷанги шаҳрвандӣ ва минбаъд дар замони сулҳу оромӣ воқиф мебошанд. Дар симои он экстремизму терроризмро мебинанд, ки мехостанд бо истифода аз иғво ва амалҳои таҳрибкоронаи хеш ба ҳадафҳои сиёсӣ даст ёбад.

ТЭТ ҲНИТ дар байни табақаҳои мухталифи ҷомеа, махсусан миёни ҷавонон яке аз муаммоҳои ба сафи ифротиён ҷалб гардидани онҳо гардида буд. ҲНИТ то соли 2015  гарчанде ҳизби ба таври қонунӣ фаъолияткунанда бошад ҳам, аммо зери ин парда ғаразҳои сиёсии худро амалӣ менамуд. Хушбахтона, фаъолияти ӯ ба таври қонунӣ манъ гардида, расман ҳизб баста шуд. Санаде, ки фаъолияти онро манъ намуд, санади одилона ва қонунӣ буд. Гарави асосии ҳифзкунандаи тартиботи ҷамъиятӣ ва амнияти давлатӣ баромад намуд.

Сарпарастии хориҷиён, паноҳгоҳ додани онҳо ба саркардагони Ҳизби наҳзати исломӣ аз он гувоҳӣ медиҳад, ки онҳо пешравӣ ва рушду камоли Ватани азизамонро дида наметавонанд.

Ин падидаҳои хатарзо моро водор мекунад, ки ҳушёриву худогоҳӣ ва худшиносии миллӣ, равандҳои замони муосирро хуб дарк намоем ва фазои сулҳу оромӣ, осудагӣ ва амнияти ҳаёти ҷомеаро таъмин намоем.

Мутаассифона, имрӯзҳо падидаҳои номатлуб, аз қабили ифротгароиву экстремизми динӣ, терроризми байналҳалқӣ, гардиши ғайриқонунии маводи мухаддир ва дигар падидаҳои номатлуб дар ҷомеаи ҷаҳонӣ реша давонида истодааст. Аз ин лиҳоз, аҳли ҷомеаи ҷаҳониро лозим аст, ки дар ҳамбастагӣ бар муқобили бо ингуна вабои башарият мубориза баранд. Нагузоранд, ки терроризм ва экстремизм ҳаёти омоиштаи мардуми ҷаҳонро ба ҷангу куштор мубаддал гардонад. 

Боварии комил дорам, ки мардуми сарбаланди тоҷик побанди ақидаҳои ифротагроёнаи ТЭТ ҲНИТ ва ҳаммаслакони ӯ нахоҳанд шуд. Зеро барои миллати бофарҳангӣ мо терроризм ва экстремизм бегона аст. Мардуми мо созандаи ин мулк ҳастанд, на ба мисоли наҳзатиён сӯзандаву тороҷкунанда. Кулли шаҳрвандони кишвар дар пуштибонӣ аз сиёсати хирадмандонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон баҳри гул – гулшукуфии Ватани азизамон камари ҳиммат мебанданд.

Темиров К.О.
устоди ДДҲБСТ

Читать далее