May 2018

25 May 2018

МАВҚЕИ ШАҲРВАНДОНИ МАМЛАКАТ БАР ЗИДДИ ТЭТ ҲНИТ АСТ!

Пайдост, ки мақсади ҳамаи ҳизбҳо ба даст овардани ҳокимияти сиёсӣ ва ба хости худ идора намудани давлат аст. Дар ин муносибат ҳизбҳои динӣ ҳеҷ гуна ҳадафи воқеӣ дошта наметавонанд, чунки онҳо дар бораи саодати иҷтимоӣ сухан гӯянд ҳам, аммо моҳиятан механизми онро надоранд. Чунин механизмро сохта ҳам наметавонанд, зеро дар сарчашмаи онҳо, саодати иҷтимоӣ аз ҷиҳати илмӣ асоснок гардонида нашудааст. Дар баробари ин ҳадафҳои ҳизбҳои динӣ аз воқеият дуранд. Аммо ғайричашмдошт онҳо метавонанд дар таблиғи ақидаҳояшон муваффақ гарданд ва дар байни мардум тавсеа ёбанд.

Мисоли равшани ин гуфтаҳо, фаъолияту рафтори ташкилоти террористию экстремистии Ҳизби нащзати исломии Тоҷикистон мебошад, ки солҳои аввали соҳибистиқлолии мамлакат мардуми худотарсу худоҷӯй ва содаи ҳамватанони моро фиреб дода, ба майдонҳо овард. Натиҷаи чунин маккории наҳзатиён буд, ки ҷомеаи мо ба аланги ҷанги бародаркуш кашида шуд. Оиди зарари моддии ин ҷанг аксарият медонанд. Лек то соли 2015 на ҳар сокини кишвари мо медонист, ки гунаҳкори асосии ҷанги шаҳрвандӣ маҳз ТЭТ ҲНИТ мебошад.

 Хиёнати дигари наҳзатиён дар он буд, ки солҳои 90-уми асри гузашта ин созмони террористию экстремистӣ боз найрангҳои худро ба кор бурда, мардуми тоҷикро, ки дар кишвари Афғонистон гуреза буданд, фиреб дода, кӯшиш мекард ба муқобили ҳукумати конститутсионӣ сафарбар намояд. Худи саркардаҳои ин ҳизб, Муҳиддин Кабирӣ низ яке аз онҳост, аз тангии шароити зисти муҳоҷирон истифода бурда, онҳоро ба роҳи рости худ ҳидоят намудааст. Ва аз ин роҳ даромадҳои бедарди миёнро соҳиб гардидааст, ки ҳамагон нағз медонанд. Дар асл, мақсади наҳзатиҳо ғасби ҳокимияти сиёсӣ дар кишвар ва ҷамъоварии сарват буд. Пас аз он ки соли 2015 ТЭТ ҲНИТ кӯшиши табаддулоти давлатӣ намуд ва ба як қатор ҷиноятҳои сангин даст зад, ин созмон бо қарори Додгоҳи Олии мамлакат манъ гардид. 

Ин ҷо зикр намудани чанд омилеро, ки сабаби ташаккули ҳизбҳои динӣ, аз қабили ТЭТ ҲНИТ гардидаанд, зарур мешуморем. Ҳизбҳои динӣ дар ҷомеаҳои мутамаддин, ки мардумаш аз фарҳанги баланди сиёсӣ ва иҷтимоӣ бархурдор аст, ба вуҷуд намеоянд. Инсонҳои соҳибфарҳанг аз фиреби назари мазҳабиёни мутаассиб ба хубӣ огоҳ мегарданд ва дар ин гуна ҳизбҳо кафолати наҷотро намебинанд. Аммо дар ҷомеаҳое, ки аз ҷиҳати рушди иҷтимоиву иқтисодӣ нисбатан ақибмонда ҳастанду мушкилоти иҷтимоии аҳолӣ қонеъ гардонида намешаванд, эҳтимоли тавсеаи ҳизбҳои динӣ зиёд мебошад. Маҳз ҳамин омил боис гардид, ки пас аз барҳам хӯрдани Иттиҳоди Шӯравӣ яку якбора ҳизби наҳзат  аз норасоиҳои иқтисодию иҷтимоӣ ва аз байн рафтани идеологияи ҳукмрон истифода карда, бо дастгирии доираҳои манфиатдори хориҷӣ дар амалҳои таҳрибкоронаи худро дар кишвар анҷом доданд.

Агар пеши роҳи фаъолияти ТЭТ ҲНИТ дар Тоҷикистон қонунан гирифта намешуд, фаъолияти ин ҳизб ҳам тақрибан мисли азҳоби Афғонистону Сурияву Ироқу Яман ва амсоли инҳо ба харобсозиву бадбахтии давлату миллат равона мегардид. Зеро ҳизби мазкур, ки боиси сар задани ҷанги шаҳрвандӣ буд, барои ғасби ҳокимият муборизаи зӯроварӣ мебурд, ҳеҷ гоҳ аз мақсади худ даст намекашид. Балки бо ёрию пуштибонии нерӯҳои бадхоҳи хориҷӣ чунин фаъолияти душманонаро идома медод. Даст задани наҳзатиҳо ба табаддулоту моҳи сентябри соли 2015 исботи ҳамин гуфтаҳоянд.

Дар шароити мураккаби ҷаҳони имрӯза дигар имконияти худ аз худ пайдо шудани ҳизби динӣ вуҷуд надорад. Ҳамаи ин гуна гурӯҳҳову ҳаракатҳо бо дасти қудратҳои беруна, ки мақсадҳои муайяни худро доранд, сохта мешаванд. Масалан, имрӯз дар Сурия ҳизбу гурӯҳҳои зиёди ифротии динӣ байни худ мубориза мебаранд ва ҳамаашон аз номи ислому ба хотири ислом меҷанганд. Аммо фаъолияти онҳо танҳо бар зарари пеш аз ҳама дини мубини Ислом равона мебошад. Зеро ҳамаи онҳо дастнигари кишварҳои хориҷии манфиатдор ҳастанд ва супориши онҳоро иҷро мекунанд.

ТЭТ ҲНИТ низ яке аз чунин созмонҳо мебошад, ки аз ҷониби хадамоти махсус ва доираҳои мазҳабии кишварҳои алоҳида маблағгузорӣ мешавад. Имрӯз низ наҳзат бо вуҷуди заифу нотавон буданаш аз мақсади ғасби ҳокимият, аз самти фаъолияти харобиовар, усулҳои террористиаш даст накашидааст. Бо вуҷуди ин, наҳзатиҳо аз ҷавобгарӣ дар назди қонун фирор карда, дар Аврупо панаҳ бурдаанд. Онҳо аз ҳар фурсати муносиб истифода бурда, дар расонаҳои хабарӣ ва шабакаҳои иҷтимоӣ ба ҳукумату мардуми Тоҷикистон туҳмату буҳтон мезананд. Кӯшиш мекунанд, ки муҳоҷирони тоҷикистонии муқими Аврупоро паноҳандаи сиёсӣ нишон дода, ба ҷониби худ ҷалб намоянд. Аммо имрӯз тамоми мардуми кишварамон ва муҳоҷирон ҳам хуб дарк кардаанд, ки ТЭТ ҲНИТ як гурӯҳи террористию ҷинояткор мебошад ва онро маҳкум мекунанд. 

Ш.Шерматов
устоди ДДҲБСТ

Читать далее

ИФРОТГАРОӢ - ХАТАРИ ГЛОБАЛӢ!

Дар ҷаҳони муосир равандҳо ва зуҳуроте мавҷуданд, ки  танҳо ба як кишвар  ва ё ба як минтақа тааллуқ набуда, балки ба тамоми кишварҳои ҷаҳон ва дар маҷмуъ ба кулли мардумони сайёра таҳдид мекунанд. Яке аз чунин зуҳуроти номатлуб, ки хатари минтақавию байналмилалиро ба худ касб намуда истодааст ва  дар ҳамаи нуқтаҳои олам тамоюли паҳншавиро дорад, ин терроризм ва экстремизм аст.  Ҳарчанд падидаҳои ифротгароӣ зодаи танҳо асри ХХI нестанд, аммо дар баробари асри нав ҷомаи навро ба худ бабар кардааанд.

Олимону муҳаққиқон терроризмро ба навъҳои гуногун, аз қабили терроризми сиёсӣ, динӣ, экологӣ, фарҳангӣ, ахлоқӣ, миллатгароӣ, ҷиноӣ, технологӣ, биологӣ, кибернетикӣ ва амсоли инҳо ҷудо менамоянд.  Лек дар замони имрӯза дар байни онҳо аз ҳама беш терроризм ва экстремизми динӣ инкишоф ёфта истодааст.

Ба ақидаи аксари  сиёсатшиносон экстремизм бештар дар дин, ки хусусияти ҷалбнамоӣ дорад,  реша медавонад ва он дар тамоми гўшаву канори олам ба назар мерасад. Зеро дар аксари мавридҳо ифротгароён дар зери шиорҳои диниву мазҳабӣ баромад намуда, аз номи дин ҳарф мезананд ва ба суханҳои худ тобиши динӣ медиҳанд. Амали мазкур, пеш аз ҳама, ба хотири сўистифода аз шуури динии мардум равона гардида, ҳеҷ рабте ба арзишҳои динӣ ва мазҳабӣ надорад. Фаъолияти онҳо аз бединию бемазҳабӣ ва хоинии онҳо дарак медиҳад. Дар робита ба ин Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон борҳо аз минбарҳои Созмони Милали Муттаҳид ва ташкилотҳои бонуфузи байналмилалӣ алайҳи ин падидаи номатлуб ва ё худ вабои аср ибрози назар намуда, аз ҷумла баён доштанд, ки “террорист ватан, миллат ва дину мазҳаб надорад”.

Имрўзҳо ифротгароии динӣ дар тамоми кишварҳои олам, махсусан, кишварҳои исломӣ доман паҳн намуда, афроди зиёде аз таъсир ва паёмадҳои нохуши он қурбонии ин зуҳурот мегарданд, ки ин ҳолат хеле нигаронкунанда мебошад. Омилҳои зиёде, аз қабили ҷаҳонишавӣ, фақру нодорӣ, ҷаҳлу бесаводӣ ва паст будани маърифати динӣ, сиёсӣ ва ҳуқуқии мардум, миллатгароӣ ва авҷ гирифтани таассуби динӣ ва хурофот, вусъат ёфтани доманаи фарогири шабакаҳои интернетӣ, рақобати абарқудратон баҳри ба даст овардани манфиатҳои сиёсию иқтисодӣ ва ғайра муҳаррики асосии авҷ гирифтани ин зуҳурот гардидааст.

 Мутаассифона, аксари онҳое, ки бо асли аркони ислом, таърих, фарҳанг, аҳком, фалсафа ва ахлоқи исломӣ ошно нестанд, чунин меҳисобанд, ки ба ислом хислати тундравӣ, таҷовузгароӣ, бадқасдӣ ва ғайритаҳаммулпазирӣ хос аст. Ин андеша мутлақо ғалат аст. Зеро Қуръон, ҳадис, тамоми аҳкому аркони ислом ва фалсафаю ахлоқи он бар пояи адолат, баробарӣ, бародарӣ, озодӣ, амният ва ваҳдат бунёд ёфта, зарурати сулҳ, ризоият, таҳаммул, оромӣ, амният, адолатро бо тамоми зуҳуроти он дар тамоми ҷабҳаҳои зиндагӣ таъкид менамояд.

 Азбаски терроризм ва экстремизм хислати фаромиллӣ пайдо карда, ба хатари умумиҷаҳонӣ табдил ёфтааст, бинобар ин мубориза бар зидди он низ бояд тавассути стратегияи глобалии ягона ва самарабахш пиёда гардад. Дар ин росто, кишварҳои оламро мебояд дар якҷоягӣ алайҳи ин падидаи номатлуб муборизаи беамон баранд.

Ҳамчунин, дар самти тақвият додани ҳувияти миллӣ ва бедор намудани ҳисси ватанпарастӣ, баланд бардоштани маърифати динӣ, сиёсӣ, ҳуқуқӣ, огоҳӣ додани мардум аз хатарҳои зуҳуроти терроризму экстремизми динию байналмилалӣ, ба роҳ мондани тарбияи дурустӣ оилавӣ, ташвиқи илмомўзӣ дар миёни наврасону ҷавонон ва ҷалби онон ба машғулиятҳои лозимӣ  метавонад барои аз байн бурдани ин зуҳуроти номатлуб мусоидат намояд.

Болтуева М.Ё.
устоди ДДҲБСТ

Читать далее

БЕВАТАНИИ КАБИРӢ ТО КУҶО?!

Муҳиддин Кабирӣ бешак, пас аз қатъ гардидани фаъолияти ташкилоти экстремистӣ-террористии Ҳизби наҳзати исломии худ гумон мекунад, ки пурра хоҷагонаш то охири умр ӯро пуштибонӣ намуда, то лаҳзаи марг тамоми шароитҳоро фароҳам меоранд. Лек ин хоин бояд дарк намояд, ки хиёнаткореро, ки Ватан – модари хешро мефурӯшад, ҳеҷ гоҳ ба хоҷагонаш содиқ буда наметавонад.

Бешак, имрӯзҳо барои манфиати шахсии хеш Муҳиддин Кабирӣ ҳамчун ҷузъи афсонавӣ дар дастони хоҷагонаш буда, аз барои хушнудии хоҷагонаш ба кишвару миллати худ ва мазҳаби аҷдодӣ хиёнатро раво дида истодааст. Шояд имрӯзҳо Кабирӣ, ки дар айни авҷи гирудорҳо ва пулкоркунии муфт бо хоҷагонаш қарор дорад, аз беватанӣ азият накашад. Аммо бо гузашти вақт ва дигар шудани маҷрои сиёсати хоҷагонаш роҳаш тиратар ва оқибаташ фанотар мегардад. Агар каме ба таърих назар афканем, дар ҳама давру замон қувваҳои некӣ ба қувваҳои бадӣ ғалаба мекарданд, зеро қувваҳои бадӣ танҳо ва танҳо корашон бадхоҳиву зиёну зарар ба ҷомеааст.

Мардуми Тоҷикистон ҳеҷ гоҳ дигар қувваҳои аҳримании наҳзатро намехоҳад ва пуштибон ҳам нест. Мардум аллакай сиёҳро аз сафед фарқ мекунад. Кулли шаҳрвандони мамлакати мо бо иноят ва талошҳои Сарвари давлат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон рӯзҳои яъсу ноумедиҳоро паси сар карда, Тоҷикистони мотамкадаро ба хонаи умеди тамоми тоҷику тоҷикзабонон табдил дод. Мардум имрӯзҳо хушбахтона рисолати тарбиятгариву ҳидоятгарии динро ба сӯи ояндаи ободу озод дарк намуд. Моро дигар ҳеҷ нерӯҳои бадхоҳ мисли ташкилоти экстремистӣ-террористии наҳзат ва хоҷагонашон бо омезиши дини мубини ислом гумроҳ нахоҳанд кард.

Дигар мо он ҷавонони ноогоҳе нестем, ки хонаи худро бо роҳнамоии хоҷагони хориҷии наҳзат ва талошҳои ин нохалафон оташ занем. Мо намегузорем, ки ба кишвари маҳбуби мо зарар ва осеби душманони миллат расад. Мо бо дарки масъулияти бузурги ватандориву ватанхоҳӣ ва муҳимияти сулҳу амният ва суботу ваҳдати сартосарии кишвар бар зидди чунин ташкилотҳои ифротгаро муборизаи беамон бурда, Ватанамонро аз чунин ҷузъиятҳои афсонавии хоҷагони хориҷӣ ҳифз хоҳем намуд.

Мо ба террорист Муҳиддин Кабирӣ ва тарафдорони ӯ муроҷиат намуда, зикр медорем, ки чунин хиёнаткориву ноҷавонмардонагии ту ва наҳзати разилатро маҳкум менамоем. Умедворем, ки рӯзе мерасад, ки чун лошахӯрони наҷасхӯр дар биёбони кишвари хоҷагонат мефавтию ҳатто ҷасади нопокат рӯи Тоҷикистони биҳиштосоро нахоҳад дид.

Ф.Воҳидов

Читать далее

Роҳи наҳзатиён ба сӯи зулмот аст

Нафаре, ки илму дониш дорад, ин сарваташ ӯро аз ҳаводиси бади рӯзгор эмин нигоҳ медорад. Ҷавононе, ки аз асли дини Ислом хабар надоранд, ба доми ҳизбу ҳаракатҳои ифротӣ фирефта мегарданд. Онҳо арзишҳои муқаддаси диниву мазҳабиро ғалат фаҳмида, худ ва даҳҳо нафарро ба гирдоби ифротгароӣ гирифтор намуда, оқибат  раҳгум менамоянд. Аксарият ҷавонони ноогоҳе, ки шомили гурӯҳҳои тундрав мегарданд, дар охир аз кори худ пушаймон мешаванд, вале роҳи гурез намеёбанд. Зеро охири ин роҳ зулмот аст. Зулмоте, ки натанҳо худро, балки падару модари худро дар байни ҷомеа шармсор менамоянд.

Аз зумраи гурӯҳҳои ифротие, ки ҷавонони ноогоҳу аъзоёни фиребхӯрдаи худро ба сафи ҷангчиёни ба ном давлати исломӣ –“ДИИШ” ТЭТ ҲНИТ ба ҳисоб меравад. Ҳизби мазкур аз рӯзҳои аввали ташкилёбии худ барои ноил гардидан ба мақсадҳои ба ном диниии хеш аз ҳар роҳу восита истифода мебурданд. Аз ҷумла, зери номи “таълими улуми динӣ” ё “таълими Қуръон” мактабдорӣ намуда, ақидаҳои тундгаронаи худро ба сари мардуми оддӣ бор мекарданд.

Агар таърихи аъзоҷамкунии ТЭТ ҲНИТ-ро мушоҳида намоем, маълум мешавад, ки бо роҳи фиребу ҳила сафи худро зиёд намуданд. Як гуруҳи аъзоёни наҳзатро онҳое ташкил медоданд, ки дар байни одамон суханрониҳо мекарданд ва корҳои ташвиқотӣ мебурданд. Дар солҳои давлати шӯравӣ ин гуна ашхос дар сохторҳои гуногуни хоҷагии халқ ба корҳои сабук ва аз чашм ноаён ба кор даромада, дар миёни деҳқонону коргарон, ки қисми бештари ҷамъиятро ташкил медоданд, шабона ба тариқи пинҳонӣ таблиғоту ташвиқот мебурданд. Гуруҳи дигарро “чаламуллоҳои наҳзатӣ” барои таълим додан ҷавонону наврасонро ҷамъ намуда, ақидаҳои худро тарғиб мекарданд. Аксари шогирдони онҳо дар охир ба як ифротии раҳгумзада мубаддал гардиданд.  Қисми дигарро мубаллиғони дар хориҷ будаи ин ҳизб ташкил медиҳад, ки онҳо дар байни шаҳрвандони дар хориҷ будаи мо, асосан муҳоҷирони меҳнатиии кишварҳои Русия ва Аврупо амалҳои иғвоангезандаи худро идома медиҳанд.

Аз фаъолияти чандинсолаи ТЭТ ҲНИТ маълум буд, ки ҳадафи аслии роҳбарияту аъзоёни он тафриқаандозӣ байни ҷомеа буд. Бо ин роҳ онҳо мехостанд дар ҷомеа низоъву зиддиятро рӯи кор оварда, ба сари давлат муфт соҳиб шаванд. Лек баъди манъ гардидани фаъолияти ин ҳизби ҷиноӣ, аъзоёни дар хориҷа паноҳгирифта, амалиётҳои иғвогаронаи худро бо роҳбарии Муҳиддин Кабирӣ бурда истодаанд. Наҳзатиёни маккор мисли солҳои 90-ум хоҳони саршавии ҷанги шаҳрвандӣ дар мамлакатанд.

Нақшаву ниятҳои разилонаи ТЭТ ҲНИТ ҷомаи амал напӯшид ва роҳбарону фаъолони ватанфурӯши наҳзатӣ ба чанд пули ҳароми хоҷагони худ имону виҷдони худро фурӯхтанд. Имрӯз онҳо дар хориҷи мамлакат пулҳои гирифтаи худро барҳаво сарф намуда истодаанд. Баҳри пул аз Ватан, падару модар, наздикону хешовандони худ даст кашиданд. Лек онҳо ин суханҳоро инкор мекунанд. Худро мисли “дар роҳи ҳақ” вонамуд карда, тамоми гуноҳи худро бар сари роҳбарияти давлату ҳукумат  бор мекунанд. Аммо офтобро бо доман пинҳон карда намешавад. Маълум гардид, ки ТЭТ ҲНИТ ифротӣ буд ва ифротӣ боқӣ мондааст. Онҳо ислоҳ нашудаанд ва агар роҳи худро идома диҳанд, ҳеҷгоҳ ислоҳ намешаванд.

Фаъолияти ҳар як ҳизби сиёсӣ бояд ба нафъи давлату миллат равона гардад. Намояндагони аҳзоби сиёсӣ шахсоне бояд бошанд, ки мардум нисбат ба онҳо эътимод дошта, ҳамчун шахси баобрӯ ва ҳимоятгари манфиату ҳуқуқҳои хеш вакил интихоб намоянд. Мутаассифона, ҳизби наҳзат ва аъзоёни ӯ ба нафъи Ватану миллат содиқона ва софдилона хизмат накардаанд. Барои онҳо хизмат ба хоҷагони хориҷии худ авлотар аст.

Қаюмов Ф.Ғ.
устоди ДДҲБСТ

Читать далее

24 May 2018

Қитъаи замин ба мутахассисони ҷавон

Ҳамзамон, худи ҳамон рӯз бо иштироки Раиси вилоят Раҷаббой Аҳмадзода бахшида ба чорабиниҳои Рӯзи ҷавонон ба 20 оилаи ҷавон- хизматчиёни давлатӣ, мутахассисони сохторҳои қудратӣ ва маориф аз мавзеи Сарбанди шаҳри Гулистон қитъаи замини наздиҳавлигӣ ҷудо гардид.

Раҷаббой Аҳмадзода ҷавонони шаҳрро бо ҷашнашон шодбош гуфта, ба   оилаҳои ҷавон дар вазъияти тантанавӣ дар бораи қитъаи замини наздиҳавлигӣ супурд. Зимни баромади хеш Раиси вилоят изҳор дошт, ки дар ин минтақаи шаҳр оянда низ барои 100 нафар мутахассисони ҷавон тақсимоти қитъаи замин ба нақша гирифта, ҳамчунин сохтмони мактаб ва дигар иншооти иҷтимоӣ дар назар дошта шудааст.

Читать далее

Гулистон: Бо азми дучанд ба истиқболи ҷашнҳои миллӣ

Дар доираи 1300 рӯзи ободонӣ бахшида ба «Соли рушди сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ ва 30 солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон мумфаршкунии кӯчаи ба номи Исмоили Сомонӣ ва Суғдиёни шаҳри Гулистон оғоз гардид.

Нисфи дуюми рӯзи 24 майи сол равон боздиди кории Раиси вилояти Суғд Раҷаббой Аҳмадзода дар шаҳри Гулистон сурат гирифт, ки дар ҷараёни як қатор иншооти нав ва ҳамзамон корҳои ободонию тозакориҳо, аз ҷумла мумфаршкунии кӯчаҳои мазкур дар дарозои 4 километр ифтитоҳ ёфт. Қайд гардид, ки дар ин замина чароғонкунии замонавии кӯчаҳо, насби аломатҳо ва азнавсозии ҷӯйҳои ду канори роҳ таъмири асосӣ гузаронида мешавад.   

Читать далее

Насли шоистаи даврон

Хабари хуш боли парвоз дорад, мегӯянд. Ба мақоми аввал соҳиб гардидани чаҳор нафар навраси толибилм дар озмуни байналхалқӣ барқосо байни хонандагони муассисаи таҳсилоти миёнаи умумии ғайридавлатии “Мактаби Ирфон” паҳн гардид. Яке аз ҳамсинфи ғолиб буданаш ифтихор дошту дигаре шодиашро аз он ҷиҳат пинҳон дошта наметавонист, ки дастпарвари ин муассисаи таълимӣ аст. Саввумӣ миннатдориашро ба устодону омӯзгорон арза медошту чаҳорумӣ нақшаи ҳарчӣ зудтар ба Ватан баргаштани ҳаммактабашон ва бо гулдаста пешвоз гирифтани ғолибонро мекашид.

Тайёра ба замин нишасту мактабиён бесаброна аз байни дигар мусофирони роҳ фурудоии Абӯбакру Дилноза, Дамирҷону Меъроҷро интизорӣ мекашиданд. Дидагони устоди сухан, муаллимаи фанни забон ва адабиёти рус, Аълочии маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон, дорандаи ҷоизаи ба номи А.С. Пушкини омӯзгорони забон ва адабиёти рус байни давлатҳои Муштаракул манофеъ ва назди Балтика Ҷамила Қорибобоева нахуст ба директори муассисаи таълимӣ Матлуба Собирова бархӯрд. Сарвари мактаб бошад, аз шавқу шодии беандоза ва муборакбодии пайдарҳами шогирдон фақат сар меҷунбониду бас. Охир чӣ тавр хурсанд нашавадҳ Ин муваффақияти аввалини дастпарварони мактаб нест. Шогирдони муассиса дар баробари ба даст овардани ғолибият дар озмунҳои фаннии шаҳриву вилоятӣ ва ҷумҳуриявӣ борҳо дар давлатҳои Федератсияи Русияву Туркия ба гирифтани мақоми ифтихорӣ соҳиб гашта, ном, шаъну шарафи кишварашонро боло бурдаанд. Ҳамчунин, хонандагон Беҳзод Азимзода, Фараҳноз Раҳмонова, Муслима Шукурова, Маҳбуба Қозихонова, Шаҳноза Дадокалонова, Фарҳод Раҳматуллоев, Абдураҳмон Шукуров, Умедахон Аҳмедова, Фарангис Бахтиёрзода дар сессияи Академияи хурди илмҳо иштирок намуда, сазовори дипломҳои дараҷаи 1 ва узви вобаста гаштанд.

Матлуба Собирова пеш аз ҳама, муваффақияти муассисаи таълимиро дар сиёсати пешгирифтаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, Раиси вилояти Суғд Раҷаббой Аҳмадзода мебинад. Теъдоди шастнафараи омӯзгорони муассисаи таълимӣ ҳамарӯза кӯшиш ба харҷ медиҳанд, ки ба насли ҷавону наврас таълиму тарбияи нек дода, ворисони ояндаро ба камол расонанд. Ин аст, ки муассисаи таълимӣ бо Донишгоҳҳои Тоҷикистон, шаҳрҳои Қазон, Новосибирск, Кемеревои Федератсияи Русия, давлатҳои Малайзия ва Хитой дар асоси шартнома ҳамкории зич дорад.

Омӯзгори соҳибтаҷрибаи таълимгоҳ Ҷамила Қорибобоева таассуроташро аз баргузории озмун чунин иброз медорад:

- Олимпиадаи байналхалқии «Золотая середина», ки дар шаҳри Новосибирски Федератсияи Русия барои муайян намудани дониши андӯхтаи муассисаҳои таълимии чаҳор давлат-Белорусия, Қазоқистон, Россия ва Тоҷикистон баргузор гардид, дар ҳақиқат барои дарёфти истеъдодҳои ҷавон мададрасон шуд. Фарқият дар он аст, ки шогирдони мо дар олимпиадаҳои вилоятиву шаҳрӣ ва ҷумҳуриявӣ танҳо аз як фанни таълимӣ имтиҳон супурда, дониши худро фақат дар як самт муайян мекарданд. Ҳамчунин, хонандагон вобаста ба равияҳо дар як вақт аз якчанд фанни таълимӣ аз санҷиш гузаштанд. Толибилмон тавонистанд шартҳои олимпиадаро ба пуррагӣ иҷро карда, зинаҳои илмро фатҳ ва барои ояндаи босаодат замина гузоранд. Маҳз, тайёрии ҳамаҷониба, дониши пурраи шогирдон буд, ки Абӯбакр Воҳидов-хонандаи синфи 10 аз фанҳои забонҳои русӣ ва англисӣ, Дилноза Абдуғаффорова-хонандаи синфи 8 аз фанҳои математика ва физика, Дамирҷон Фозилов-хонандаи синфи 8 аз фанҳои таърих ва забони англисӣ ва Меҳроҷ Турсунов-хонандаи синфи 5 аз фанҳои забони англисӣ ва таърих сазовори мақоми ифтихорӣ гаштанд. Умед дорем, ки ин ғолибият барояшон охирин нахоҳад буд,-иброз дошт Ҷамила Қорибобоева.

Бале, ба даст овардани ғолибият кори саҳлу осон нест. Кӯшишу ғайрат, мутолиаи пайваста, шабзиндадориҳои бардавом, ин аст маҳсули меҳнати шогирдон барои сазовор шудан ба мақоми аввал. Бахусус, барои Меҳроҷ Турсунов, ки худ хонандаи синфи панҷуми таълимгоҳ буда, дар олимпиада бо хонандагони синфи шашум рақобат дошт, бениҳоят душвор буд. Аммо саъю талоши беандоза ва пайвастааш имкон доданд, ки тамоми пайроҳаҳои илмомӯзиро паси сар карда, дар байни ҳамагон маъруфият пайдо намояд. Аъзои ҳакамон ба ин хонандаи закӣ, ки тавонист бо дониши мукаммалу ҳозирҷавобии хеш ҳамагонро қоил намояд, аҳсант мехонданду кафкӯбӣ мекарданд. Зиёда аз ин ба шогирди мактабхон беш аз ҳама тамошои маркази савдои «Аура» ва Маркази илмии «Галилео», маркази китоб, тамошои делфин ва дигар ҷонварони баҳрӣ ва ҳамчунин боғи ҳайвонот писанд омад. Ҷоиз ба қайд аст, ки ин муваффақияти аввалини Меҳроҷ нест. Ҳанӯз дар синфи дуюм мехонд, ки дар озмуни байналхалқии Урфо-2 дастболо шуд. Барои ба даст овардани ин муваффақият ӯро падару модараш раҳнамун буданд. Меҳроҷ мехоҳад дар оянда дипломат шавад ва ба халқу Ватан хизмати шоиста намояд.

Вақте дар саҳнаи калон, дар назди тамошобинони зиёди ҷумҳурии бародарии рус тоҷикдухтари суғдӣ Дилноза Абдуғаффорова бо лаҳни хуш ва шево яке аз шеърҳои шоири рус Некрасов-«Крестянские дети»-ро қироат намуд, бемуҳобот дидагони толорбудагонро ашк фаро гирифт. Тарзи хониш, оҳанги талаффуз, ҳаракатҳои ба худ хоси ин духтараки ситорагарм ҳангоми қироати шеър ҳамагонро мафтун карда буд. Иштирокчии олимпиадаи «Кенгуру», донандаи забонҳои русиву англисӣ, ӯзбекиву туркӣ, дӯстдори санъати рақс, ровии хушовози радиои «Пайванд», ҳунарманди наврас, кашидадӯзу ҷулоҳибоф Дилнозабону тавонист бо маҳорати баланди илмомӯзиаш қалби дӯстдорони санъати суханро тасхир созад ва ба гирифтани мақоми аввал шарафёб гардад. Fолибият барои ин ташнаи илм ҷаҳони орзуҳоро кушод. Нахуст аз қиблагоҳии мӯътабараш, ки муҳандиси соҳаи сохтмону модари сухандону ҳунармандаш, ки донандаи асрори тиб аст, сипосгузор шуд. Дилнозабону дар оянда иқтисоддон шуданист. Барои ин пайваста меомӯзаду навгониҳои ин соҳаро азхуд менамояд. Зеро медонад, ки оянда аз ӯ ва ӯ барин наврасону ҷавонон вобаста аст.

Абӯбакр Воҳидов барои идомаи таҳсил ҳанӯз аз синфи панҷум ба муассисаи таълимии миёнаи умумии ғайридавлатии «Мактаби Ирфон» омада буд. Дар баробари барномаи таълимӣ омӯзиши забони арабӣ ӯро водор сохт, ки таваҷҷуҳашро ба забонҳои хориҷӣ бештар намояд. Маҳз, машғулиятҳои хуби омӯзгори фанни забон ва адабиёти руси таълимгоҳашон ва ҳидоятҳои ӯ буданд, ки Абӯбакр тасмим гирифт, донишашро дар арсаи байналхалқӣ низ санҷад. Тӯли се соати муқарраршуда барои гузаронидани санҷиш кифоя буд. Дар ин муддат Абӯбакр тавонист аз фанҳои забони русию англисӣ санҷиш супорад ва сазовори баҳои хуби аъзои ҳакамон гардад.

Ҷавони соҳибиродаро дар шаҳри Новосибирски Федератсияи Русия бахусус меҳмондӯстии халқи рус писанд омад. Шароити хуби таҳсил, фарогирӣ бо воситаҳои техникии ҳозиразамон насли ҷавони он кишварро водор месозад, ки аз болои худ ҳарчӣ бештар кор карда, ба қуллаҳои баланди илм бирасанд.

Абӯбакр низ хост дар оянда таҳсилашро дар кишвари Амрико давом дода, номбардори халқу Ватани хеш бошад. Ҷавонписари бебок дӯстдори варзиш низ буда, бо намудҳои гуногуни он шуғл меварзад. Дар баробари ин аксбардории манзараҳои ҷолиби кишвар ва табиати зебои Тоҷикистони биҳиштосояш аз машғулиятҳои дӯстдоштаи ӯст.

 Чун аз баргузории олимпиада аз навраси серғайрат Дамирҷон Фозилов пурсон шудем, иброз дошт, ки ҳангоми имтиҳонсупорӣ дар мавриди суолҳо аз таърихи кишвари рус ба душворӣ дучор шудааст, аммо сабақҳои аз устодаш-Ҷамила Қорибобоева гирифтаро сармашқи кори худ намуда, сарбаландона аз санҷиш гузаштааст. Ба Дамирҷон бахусус тамошои табиати афсонавии кишвари рус, меҳмонхонаҳои барҳаво ва замонавӣ, ошхонаи таомҳои миллии тоҷикӣ, парки обӣ, майдони яхмолакбозӣ ва планетария писанд омад. Ҷиҳати таассуротбахш ҳангоми сафар боз дар он мушоҳида гардид, ки онҳо бо хатмкардагони муассисаи таълимиашон вохӯрии судманд гузаронида, ҷиҳати таҳсил дар ин кишвар пурсон ва аз вазъи шароити зисту зиндагонии онҳо бохабар шуданд.

Қайд кардан ба маврид аст, ки иштирокдорони олимпиадаи байналхалқии «Золотая середина» ба Тоҷикистон бо таассуроти нек баргаштанд. Агар яке дар мавриди баргузории олимпиада ва шаффофияти он гуфта гузарад, дигаре баҳои хешро ба таърихи ин кишвар ва саввумӣ аз табиати зебою мардуми меҳмоннавозаш ҳарф мезаданд. Зиёда аз ин толибилмон тавонистанд аз давлатҳои Белоруссияву Қазоқистон ва Русия дӯстони худро пайдо намуда, минбаъд бо онҳо риштаҳои дӯстӣ мепайванданд.

Толибилмон ғолибияти хешро на танҳо дар дониши худ, балки дастгирии кумитаи падару модарон ва муассиси мактаб мебинанд. Зеро бо кӯшишу ғайрати беандозаи муассис Абдумалик Қурбонов ҳам хонандагон ва ҳам омӯзгорон тавонистанд муваффақиятҳои худро ба ҷаҳониён муаррифгар бошанд. Ба шогирдони донишманду закитабъ парвози баланд ва фатҳи қуллаҳои илмро хоҳонем.

 Шоира Каримзода,
“Ҳақиқати Суғд”

Читать далее

Майдончаҳои варзишӣ чӣ гуна фаъолият доранд?

Имрӯзҳо дар миқёси вилоят бо мақсади густариши тарзи ҳаёти солим ва ҷалби ҷавонон ба варзиш тадбирҳои зарурӣ роҳандозӣ мегарданд. Махсусан, чунин иқдоми нек пайваста таҳти роҳбарии Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон сурат гирифта, дар миқёси вилоят чандин майдончаҳои варзишии ба талаботи замон ҷавобгӯ сохта шуда, чунин корҳо идома доранд.

Варзишро гарави саломатӣ гуфтаанд. Табибон бар он ақидаанд, ки ба варзиш машғул шудан саломатии худро барқарор кардан аст.

Гарчанде дар миқёси вилоят дар самти бунёди варзишгоҳҳо камбудиҳо мавҷуданд, лекин масъулин кӯшиш доранд, тадбирҳои заруриро дар ин самт амалӣ намоянд. Дар вилоят беш аз 66 майдончаи варзишӣ сохта, ба истифода дода шудааст. Аз ҷумла, дар шаҳрҳои Хуҷанд 13, Истаравшан 9, Исфара 5 ва Спитамен 11 адад майдончаи замонавӣ бунёд гардид.

Саволе ба миён меояд, ки оё 66 адад майдончаи варзишӣ кам нестандҳ Аксарияти ҷавонон барои бозии футбол ва дигар намудҳои варзиш аз набудани майдончаҳо танқисӣ мекашанд. Дур намеравем. Шаҳри Хуҷанд, ки маркази вилоят аст, то ҳол норасоии майдончаҳои варзишӣ ба назар мерасад.

- Сокини ноҳияи Деваштич ҳастам. Алҳол дар шаҳри Хуҷанд кору фаъолият намуда истодаам. Ҳамроҳи рафиқон хостем дар рӯзи истироҳат ба бозии футбол машғул шавем. Лекин мутаассифона, майдончаи холӣ пайдо накардем. Соҳибони майдончаҳо мегӯянд, ки сокинон як - ду рӯз пеш ҷойро банд мекунанд,- гуфт як нафар дӯстдори варзиш аз ноҳияи Деваштич.

Агар вазъият дар марказ чунин бошад, ин ҳолат дар шаҳру навоҳии дурдаст чӣ гуна астҳ Ин саволест, ки масъулини ҳар як шаҳру навоҳиро ба посух гуфтан водор месозад!

 Қайд кардан бамаврид аст, ки давоми соли 2017 дар шаҳри Хуҷанд ҳамагӣ 7 майдончаи варзишии сунъӣ сохта, ба истифода дода шудааст. Аз ҷумла, дар маҳаллаи Суғдиён 4 майдонча, назди варзишгоҳи 20-солагии Истиқлолият 1 адад, 2 адади дигар дар маҳаллаи 8-ум мавриди истифода қарор гирифта, ҳамарӯза дӯстдорони варзишро ба ҳам меоварад.

Бино ба иттилои мудири бахши кор бо ҷавонон ва варзиши шаҳри Хуҷанд Бахтиёр Исматҷонов майдончаҳои варзишӣ дар назди мактабҳо, маҳаллаҳои Мевағул ва Темурмалики маҳаллаи 8-ум, Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров ва Донишкадаи политехникии Донишгоҳи техникии Тоҷикистон ба номи академик Муҳаммад Осимӣ ба истифода дода шудаанд, - иброз дошт номбурда.

Асадулло Шодиев – сокини шаҳри Хуҷанд иброз намуд, ки ҳамарӯза бегоҳӣ ҳамроҳи дӯстон дар майдончаи варзишии маҳаллаи Суғдиён ба бозии футбол машғул мешаванд. Хуб мешуд, ки теъдоди чунин майдонҳо зиёд мегардид, дар ин ҳол бархе аз ҷавонон ба корҳои ношоиставу қонуншиканӣ вақт намеёфтанд, - илова намуд номбурда.

Аммо масъулин иброз доштанд, ки майдончаҳои варзишӣ дар назди биноҳо мавҷуданд. Доир ба масъалаи мазкур аз сокинон пурсон шудем. Аксарияти онҳо аз набудани майдончаҳои варзишӣ шикоят карданд.

Аз посухи мудири шуъбаи кор бо ҷавонон ва варзиши шаҳр бармеояд, ки масъалаи ташкил ва сохтани чунин майдончаҳо ба зиммаи онҳо нест. Имрӯз талаботи мардум ба майдончаҳои варзишии сунъӣ бештар аст. Масъулин нақша доранд боз чунин майдончаҳоро сохта, ба истифода диҳанд.

Истамҷони НАҶМИДДИН,
“Ҳақиқати Суғд”

Читать далее

Нерӯи ақлонӣ симои миллатро аз қаъри асрҳо равшан сохт

Истаравшан шаҳри қадимаву бостонӣ буда, мардуми шарафмандаш аз давраҳои қадим бо ҳунарҳои волои хеш маъруфият пайдо кардааст.

Маҳз ҳамин шаҳри қадимаи тоҷикон аз замонҳои хеле пеш ҳамчун маркази илму фарҳанг, ҳунар ва адаб ном баровардааст, ки сарчашмаҳои хаттӣ ва бозёфтҳои бостоншиносон аз паҳноҳои ин кишвари афсонавӣ гувоҳӣ медиҳанд. Тӯли солҳо мардуми ин сарзамини бостонӣ дар майдони фарохи фарҳангу ҳунар ва тамаддуни олам соҳиби эъҷоз буда, фазои маънавии Мовароуннаҳру Хуросонро бо арзишҳои воло оро медоданд.

Санъату фарҳанги пурғановати ин бостоншаҳр, ҳунару ҳунармандӣ аз рӯҳияи бузурги эҷодкории мардуми он шаҳодат медиҳад. Пас аз фосилаҳо маҳз бо ғамхории Пешвои миллат ҳунару ҳунарварӣ дар ин мавзеъ ҷилои тоза гирифта, таъриху фарҳанги қадимаро намоиш медиҳад, симои миллатро ба ҳазор ранг аз қаъри асрҳо равшан сохта, ҷилои дигаре доданд. Ҳунармандию меҳнатдӯстии мардуми ин сарзамин аз назари Сарвари давлат пинҳон намонд ва маҳз баҳри рушду такомули ин соҳа бо Қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон соли 2009 Коллеҷи ҳунарҳои мардумии шаҳри Истаравшан таъсис дода шуд.

Имрӯз дар ин диёри фасонаҳои қадимаю тамаддунофари тоҷикон 153 ёдгории таърихию фарҳангӣ мавҷуд буда, 164 намуди ҳунармандӣ ба қайд гирифта шудааст.

Дар Паёми навбатии худ ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон изҳор намуданд: «Бо мақсади тараққӣ додани соҳаи сайёҳӣ, муаррифии шоистаи имкониятҳои сайёҳии мамлакат ва фарҳанги миллӣ дар арсаи байналмилалӣ, инчунин, ҷалби сармоя ба инфрасохтори сайёҳӣ пешниҳод менамоям, ки соли 2018 дар кишвар “Соли рушди сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ эълон карда шавад”.

Маҳз сиёсати хирадмандона ва созандаи Сарвари давлат аст, ки дар ин сарзамин ҳунармандӣ сол аз сол рушд намуда, ҳунармандон бо нерӯи тоза баҳри сайқал додани ҳунари мардумии худ саъю кӯшиш менамоянд. Эълон гардидани «Соли рушди сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ» барои рушди ҳунарҳои миллии тоҷикӣ заминаи воқеӣ гузошт.

Имрӯз дар ин диёри тамаддунофари тоҷикон касабаҳои адрасу атласбофӣ, қолинбофии дастӣ, сӯзанидӯзӣ ва корҳои хонагӣ, ташкили марказҳои омӯзишӣ ба роҳ монда шудааст. Айни ҳол ба шаҳр 16 дастгоҳи адрасу атласбофӣ ворид гардиданд, ки барои коркард ва истеҳсоли матоъҳои миллӣ истифода мешаванд.

Муассисаи давлатии таълимии Коллеҷи ҳунарҳои мардумии шаҳри Истаравшан аз рӯи 12 ихтисосу равияҳои ҳунарҳои мардумӣ мутахассисони соҳибмаълумотро омода месозад. Дар муассисаи мазкур омӯзонидани санъат ва ҳунарҳои зебои мардумӣ - наққошӣ, кандакорӣ, сӯзанидӯзӣ, зардӯзӣ, қолинбофӣ, тарроҳии либосҳои миллӣ, кашидадӯзӣ, кордсозӣ, оҳангарӣ, гаҷкорӣ, заргарӣ, коркарди бадеии чӯб-армуғонсозӣ ва созтарошӣ ба роҳ монда шуда, ба боргоҳи ҳунар аз тамоми минтақаҳои ҷумҳурӣ донишҷӯён ҷалб мегарданд. Сарвари муассиса Насриддин Хоҷаев барои он ки тамоми ҷавонони минтақаҳои гуногун ба таҳсил ин ҷо ҷалб шаванд, баҳри таҷрибаомӯзӣ агар якеро ба Шуғнон фиристонад, дигареро ба Хатлон сафарбар менамуд. Дар шоҳидии мо бо дастпарвари коллеҷ, ки дар вилояти Хатлон таҷриба меомӯхт ва шогирдони зиёде дошт, ҳамсӯҳбат гардид. Шогирдони ӯ зикр намуданд, ки баъди хатми дабистон дар Коллеҷи шаҳри Истаравшан таҳсили худро такмил диҳанд, ҳунарҳои бобоии худро омӯзанд. Дар ин раванд бояд зикр сохт, ки маҳз дар даргоҳи ҳунар аз тамоми минтақаҳои ҷумҳурӣ, аз ҷумла навоҳии Зафаробод, Айнӣ, Деваштич, Варзоб, Fарм, Помир, аз шаҳри Душанбе донишҷӯён таҳсил менамоянд.

Ҷоиз ба зикр аст, ки ҳамзамон дар Коллеҷ 45 нафар устодону омӯзгорон, рассомон ва ҳунармандони халқии соҳибкасб, аз ҷумла Аъзамҷон Додоҷонов, Аминҷон Шодиев, Қурбон Мазбутов, Наврӯза Сангинова, Назира Бойматова, Фарҳодҷон Мирсаидов ва дигарон ба донишҷӯён нозукиҳои ҳунарҳои миллиро меомӯзонанд, ки аз онҳо 2 нафар профессор, 2 нафар номзади илм, 5 нафар унвонҷӯ мебошанд. Дар назар аст, ки минбаъд мутахассисони соҳаи илм ба кор ҷалб ва ин боргоҳи ҳунар ба академияи бадеии миллӣ табдил дода шавад.

Бояд зикр намуд, ки нақши дастони омӯзгорони ин боргоҳи ҳунар дар мамолики хориҷӣ имрӯз хеле машҳур гаштааст.

Директори коллеҷ ба 35 мамлакати дунё сафар карда, ҳунарҳои эҷоднамудаи шогирдону устодони ин даргоҳро ба хориҷи мамлакат нишон дод. Аз ҷумла, бо дастуру супориши Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон соли равон дар ҳайати намояндагони Тоҷикистон дар маросими 100-солагии Шайх Муҳаммад Найсон дар давлати Аморати Муттаҳидаи Араб иштирок намуда, қариб тӯли як моҳ сӯзание, ки аз ҷониби сӯзанидӯзи машҳури истравшанӣ, омӯзгори Коллеҷи мазкур Мағфират Атамова омода гашта буд, ба маърази тамошои мардуми араб гузошта шуд. Ба ғайр аз ин боз маводҳои дигари омодакардаи устодону шогирдони ин даргоҳ, аз ҷумла, мизу курсиҳои кандакорӣ, қолинҳои дастибофт, матоъ ва либоси атласу адрас, маҳсулоти кашидадӯзӣ ва бисёр дигарҳо ба диққати ҳозирин расонида шуд. Бояд тазаккур дод, ки мардум аз ин маҳсули дастии мардуми шаҳри Истаравшан ба ваҷд омада, ҳар рӯз барои тамошои он ба ин ҷо ҳозир мешуданд.

Ҳамон рӯзҳо дар рӯзномаи «Ал- ахбор»-и Аморати Муттаҳидаи Араб мақолае таҳти унвони «Тоҷикон ба мо баҳор оварданд» нашр гардид, ки дар бораи ҳунару ҳунармандӣ ва таассуроти мардуми араб тӯли як моҳи баргузории ҳамоиш нақл карда мешуд.

-Мақсад аз таъсис додани Коллеҷи ҳунарҳои мардумӣ,-иброз медорад сарвари коллеҷ Насриддин Хоҷаев,- аввалан рушду такомул бахшидан ба ҳунарҳои мардумӣ бошад, аз ҷониби дигар бо эҳё ва идома бахшидани ҳунарҳои миллии аҷдодиамон дар ниҳоди ҳар як бинанда, бахусус ҷавонон, донишҷӯёни ин боргоҳи ҳунар ҳисси ифтихори миллӣ бедор мегардад. Дар тинати кас эҳсосоти муҳаббат ба арзишҳои миллӣ, ватандорӣ, эҳтиром ба сарзамин ҳар қадар, ки афзун бошад, вай ҳамон қадар аз бегонапарастӣ дур мегардад.

Рафоат МӮЪМИНОВА,
Гулҷаҳон МАХКАМОВА,
«Ҳақиқати Суғд»

Читать далее

РАҶАББОЙ АҲМАДЗОДА: Ҷавонони соҳибназару ватандӯст барои таҳкими нуфуз ва эътибори Ватани маҳбубамон саҳми босазои хешро мегузоранд

Шоми 23 май дар Маҷмааи таърихию фарҳангии “Истиқлол” бо ширкати ҳазорҳо нафар ҷавонони вилояти Суғд чорабинии марказии Рӯзи ҷавонони Тоҷикистон баргузор шуд.

Тантанаҳои идона ба муносибати Рӯзи ҷавонон бо раҳпайпоии ҷавонони саодатманд таҳти унвони “Ҷавонон – пайрави Пешвои миллат” оғоз ёфт.

Читать далее