June 2018

08 June 2018

Ифтитоҳи «Самарқанд» дар Бӯстон

6 июни соли 2018 калонтарин Маркази савдо дар шаҳри Бӯстон ба фаъолият оғоз намуд. Дар ифтитоҳи он раиси шаҳри Бӯстон Раъно Ҳошимзода, муовини Раиси Ҳизби халқии демократии Тоҷикистон Раъно Маҳмудзода ва сокинони касбу кори гуногун, аҳолии маҳал ва ҷавонон ширкат намуданд.

Нахуст роҳбари шаҳр оид ба дастгирии давлатии соҳибкорӣ аз ҷониби Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ибрози назар намуда, ифтитоҳи калонтарин маркази савдоро дар шаҳр пас аз таҷдид ва азнавсозӣ бо ибтикори соҳибкорони маҳаллӣ дар остонаи таҷлили 21-солагии Рӯзи ваҳдати миллӣ фоли нек арзёбӣ намуд.    

Сипас, Раъно Маҳмудзода оид ба таъмини шароити арзанда ба сокинони кишвар аз ҷониби Раиси муаззами Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва саҳмгузории аъзоёни он дар рушди иқтисодиву иҷтимоии кишвар назаррас арзёбӣ намуда, иқдоми навбатии соҳибкорони шаҳрро дар заминаи баргузории мулоқоти Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо аҳли ҷамоатчигии кишвар муфид арзёбӣ намуд.

Боиси зикр аст, ки маркази савдои мазкур бо ташаббуси соҳибкорони маҳаллӣ Ёдгор Мамадов ва Абдулаҳай Шарифов таҷдид ва азнавсозӣ гардида, дар он 15 нафар сокинони маҳаллӣ бо ҷои кори доимӣ ва музди мусоид таъмин гардиданд. Дар заминаи барқарории равобити дӯстонаи Ҷумҳурии Тоҷикистон бо Ҷумҳурии Ӯзбекистон ва рамзи таҳкими дӯстиву рафоқат бо кишвари ҳамсоя “Самарқанд” номгузорӣ карда шуд.

Мамнури МЭЛС,
шаҳри Бӯстон

Читать далее

ҲИНДУСТОН ҲНИ-РО ТАШКИЛОТИ ТЕРРОРИСТӢ ЭЪТИРОФ КАРД

“ИН АФРОДИ ҶОҲИЛ ИСЛОМРО БА СИЛОҲИ ҶАНГ ТАБДИЛ ДОДАНД”
ҲИНДУСТОН ҲНИ-РО ТАШКИЛОТИ ТЕРРОРИСТӢ ЭЪТИРОФ КАРД

Читать далее

ТЕРРОРИЗМ ПЕШАИ ИНСОНИ СОҲИБХИРАД НЕСТ!

Чуноне ки аз расонаҳои ахбори дунё иттилоъ дорем, ҳамасола давлатҳои ҷаҳон ва бахусус, Аврупоро таркишҳои мудҳиши террористӣ ва тирпаррониҳои шадид фаро гирифтааст, ки замоне воситаву василаи пайдоиши терроризм ва экстремизмро ба зимма доштанд.

Ин амалҳои ваҳшиёнаи гурўҳҳои зиддиинсонӣ, ки бо номи давлати исломӣ баромад мекунанд, ба номи Ислом танҳо иснод оварда метавонанду дар асл қодир нестанд, ки сохти давлат ва ҷомеаро дигаргун кунанд. Мардуми ҷаҳон аз давраҳои қадим то ба имрўз танҳо барои тинҷию зиндагии хушбахтона мубориза мебаранд. Ба инсони оқил зарурати пурсиши зиёде нест, ки ин ё он фарди ҷомеа дар кадом дин, миллат ва мазҳаб аст. Инсон дар кадом дин, миллат ё нажоде бошад, якдигарро бояд эҳтиром кунад. Ҳар дине, ки дар ҷаҳон пайдо шудааст, мардумро ба тинҷию осоиштагӣ тарғибу ташвиқ мекунад, то якдигарро дўст доранд, ба ҳамдигар хиёнат накунанд.

Аммо мутаассифона, дини ин гурўҳҳои бо ном исломӣ чӣ хел дине аст, ки тамоми ҷаҳонро ба ларзиш ва даҳшат оварда истодааст? Дар ҳадисҳои мубораки Паёмбарамон оварда шудааст, ки «Мусалмон он шахсест, ки аз дасту забонаш ва аз амалаш касе озор набинад». Пас, ин шахсон кӣ ҳастанд, ки муҷиби шиканҷаву озори дигарон мегаштаанд? Кӣ ба онҳо чунин қудрату мақом додааст?

Дар ягон шариати динӣ ва қонуни зиндагӣ ва Сарқонуни тамоми ҷаҳон гуфта нашудааст, ки нафаре инсони дигарро аз зиндагӣ маҳрум созад.

Аммо амалҳои ин гурўҳҳои бо ном «исломӣ» боиси марги ҳазорҳо нафар ва сабаби рехтани ашки модарон шуда истодаанд. Барои ба камол расонидани кўдакон як идда гурўҳҳои манфиатхоҳ ба аҳли башар халал ворид месозанд. Фарзандон чӣ гуноҳ доранд, ки онҳоро ба гаравгонӣ мегиранду мекушанд? Шахсоне, ки ба чунин амалҳои зишт даст мезананд, модар, фарзанд, бародар ва хоҳар надоранд?

Имрўз ҳам ин талошҳо ҷой доранд. Иқдомоти террористони наҳзатӣ тавассути паҳн намудани иттилооти муғризона ва бардурўғ ба ҷалби таваҷҷуҳи ҷомеаи ҷаҳонӣ ба худашон, паст задани нуфузи давлатдории миллии мо нигаронида шудааст.

Замоне фаро расидааст, ки қатъи назар аз гуногунии ақидаҳои сиёсӣ ва динию мазҳабӣ дар амри пешгирӣ аз хатарҳои экстремистӣ ва терроризм баҳри саодати мардум, ободии хонаву дар ва ҳифзи Ватани азизамон бояд ҳаммаром бошем!

А.МЎСОЕВ,
мудири ташхисгоҳи об
дар Донишкадаи кўҳӣ-
металлургии Тоҷикистон

Читать далее

КАБИРӢ - ИЛЛАТИ МИЛЛАТ

Мардуми бофарҳангу тамаддунофари тоҷик cолҳо барои муаррифии суннат ва ойинҳои деринаву аҷдодӣ, таҳкими сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ, ҳамзистиву якмаромӣ кӯшишҳои судмандро рӯи кор гирифта, барои расидан ба дастовардҳои назаррас аз тамоми имкониятҳо истифода намуд. Ҳамеша мардуми меҳнатқарини мо рисолати созандагиву бунёдкориро пеша карда, барои саҳмгузорӣ дар шукуфоии кишвар заҳмат мекашад.

Маҳз, бо ба даст омадани соҳибистиқлолӣ дар Тоҷикистон иддае аз фарзандони гумроҳ бо супориш ва дастгирии хоҷагони хориҷии хеш кӯшиш намуданд, ки кишварро ба қисматҳо ҷудо сохта, мардумро сарсону парешон ва мамлакатро аз байн бибаранд. Нияту ҳадафҳои ин бадтинатон аз байн бурдани кишвари тозаистиқлол ва бо шеваи хоҷагони худ бунёд намудани кишвари исломӣ буд. Ҳамагон хуб огаҳӣ дорем, ки амалҳои пасипардагӣ ва хиёнаткориҳои бархе аз ҳамватанонамонро дар амри барангехтани кинаву адоват ва ба гирдоби ҷанги таҳмилии шаҳрвандӣ кашидани кишвари тозаистиқлол хурду бузург эҳсос намуд ва бо чашми сар дид. Баръало маълум буд, ки ташкилоти террористӣ-экстремистии ҳизби наҳзати ислом асосан ҳар кору амалашро бо омезиш ба номи дини поку мубини Ислом амалӣ намуда, рӯирост мардумро ба гумроҳӣ даъват мекард.

Ҳамин тариқ, дар замони соҳибистиқлолии кишвар, ки чандин маротиба роҳбари ин ташкилот Муҳиддин Кабирӣ боз ҳам дидаю дониста ин кирдори ҷинояткоронаи хешро идома бахшид.

Яъне Кабирӣ, ки нуфузаш байни аъзову пайравони ҳизбаш паст гардида буд ва қудрати ҷуброни он маблағҳову ваъдаҳояшро надошт, барқасдона амалҳои разилонаашро идома дода, ба ин васила бори дигар наҳзатиёни гумроҳро фиреб кард. Ҳоло ҳам зери қаноти хоҷагонаш ҷайби наҳзатиёнро бо ваъдаҳои пуч пур карда, хонаи онҳоро оташ мезанад, аммо ин бероҳагон бехабаранд.

Қабл аз ҳамчун ташкилоти террористӣ-экстремистӣ эътироф шудани ҳизби наҳзат коршиносону таҳлилгарон, донишмандону олимон, адибону равшанфикрон, фаъолону шаҳрвандони оддӣ бо дарки масъулияти ватандорӣ оид ба амалҳои ғайриинсониву разилонаи он ва аъзоёнаш ҳарф зада, ба Кабириву наҳзатиён ҳушдор доданд, ки чунин амалҳояшонро хотима бахшанд.

Бахусус, моҳи июли соли 2015 - 8657 нафар донишҷӯи макотиби олии вилояти Суғд ба роҳбари ин ҳизб муроҷиат намуда, зикр доштанд, ки аз чунин амалҳои нангин, ки ба нооромии кишвар равона гардидааст, даст кашад ва ҳизби наҳзатро барҳам диҳад. Аммо Кабирӣ дидаю дониста амалҳои хешро идома бахшида, нақшаи дигарбора барангехтани низоъ дар кишвар ва оғоз намудани ҷанги дуввумини шаҳрвандиро тарҳрезӣ мекард.

Мардуми тоҷик, бахусус, ҷавонони мо дарк намоянд, ки сулҳу субот дар Тоҷикистон бо машаққатҳои зиёде ба даст омадааст ва бояд ин неъмати бузургро ҳамчун гавҳараки чашм ҳифз намоем. Зеро дар замони ҷаҳонишавӣ кӯшишҳои ҳама гуна нерӯҳои бадхоҳ гумроҳ намудани ҷавонон ва истифодаи нерӯи ҷисмонии онҳо ба татбиқи ҳадафҳои бадхоҳонаи худ маҳсуб меёбад.

Аз ин рӯ, мардуми диёр, бахусус ҷавонон бо истифода аз шароити мусоиди фароҳамнамудаи давлату ҳукумати кишвар бояд илму дониш ва касбу ҳунарро аз бар намуда, баҳри аз даст надодани зиракии сиёсӣ ва ҳифзу ҳимояи марзу буми хеш аз нерӯҳои бадхоҳ ҷаҳду талош намоянд.

Озод ИСЛОМОВ,
Фарзона САТТОРОВА,
устодони Донишгоҳи давлатии
Хуҷанд ба номи академик
Бобоҷон Ғафуров

Читать далее

Террористу ифротгаро на сарҳадро эътироф мекунаду на давлатро...

Вақтҳои охир дар ҷаҳон раванди бартариҷӯӣ, мусаллаҳшавии бошитоб, пайдоиши нишонаҳои марҳалаи нави «ҷанги сард» боиси нигаронӣ гардидааст. Дар ин давра зиёда аз сад давлати дунё мавриди ҳамлаҳои ғайриинсонии террористон ва ифротгароён қарор гирифт.

Тоҷикистониён, ки ҷанги шаҳрвандиро аз сар гузаронидаанд, бо зуҳуроти зишти ин падидаи ғайриинсонӣ аз наздик ошно буда, ҷонибдори сулҳу амонӣ ва оромии ҷомеаи ҷаҳонӣ мебошанд. Алъон вазъи марбут ба аъмоли террористӣ дар ҷаҳон муташанниҷ боқӣ мемонад. Сарфи назар аз тадбирҳои солҳои охир андешидашуда дар бахши мубориза бо терроризм таҳдиди амалҳои нави террористӣ на фақат аз байн нарафтааст, балки афзоиш ёфтааст. Дар гӯшаҳои гуногуни ҷаҳон фаъолшавии созмонҳои террористӣ ва ниҳодҳои маблағгузори онҳо ба мушоҳида мерасад. Тибқи маълумоти коршиносон имрӯз дар ҷаҳон тақрибан 500 созмони террористии пинҳонкор амал мекунад. Ҳамасола дар арсаи терроризм дар маҷмӯъ аз 5 то 20 миллиард доллари амрикоӣ сарф карда мешавад. Солҳои охир дар Аврупо, Амрико, Ховари Миёна, Африқо, кишварҳои Балкан, Осиёи Марказӣ ва дигар давлатҳо амалҳои даҳшатноки террористӣ ба вуқӯъ пайвастаанд. Ҳоҷат ба баён нест, ки ҷуғрофияи амалҳои бераҳмонаи террористӣ торафт васеъ мешавад.

Терроризм иҷрои амалҳоест, ки бо мақсади ҷисман нобуд сохтани ҳарифи сиёсӣ, ба амал овардани хавфу хатар барои одамони бегуноҳ ва ё бевосита нобуд сохтани онҳо, халалдор сохтани амнияти ҷамъият бо мақсади ба амал овардани вазъияти биму ҳарос ва тарсондани аҳолӣ истифода мешавад.

 Имрӯз терроризм беш аз пеш хусусияти фаромиллӣ ва глобалӣ касб мекунад. Он дар минтақаҳои том ва умуман ҷаҳон доман паҳн карда, хатари бузурги иҷтимоӣ дорад ва ба амнияти давлатҳои алоҳида ва минтақаҳо таҳдид менамояд.

Маълумоти оморӣ нишон медиҳанд, ки аз соли 2000 то соли 2018 дар миқёси ҷаҳон 72135 маротиба амали террористӣ гузаронида шудааст.

Аз ин лиҳоз, дар шароити торафт тезутунд гардидани раванди ҷаҳонишавӣ, ки баъзе қувваҳои носолим дини мубини Исломро ҳамчун воситаи ангезишҳои сиёсӣ ва барои амалӣ намудани манфиатҳои гурӯҳӣ истифода мебаранд, моро зарур аст, ки зиракиву ҳушёриро аз даст надиҳем.

Имрӯз садҳо ҷавонони кишвар, ки дар муассисаҳои динии ғайриқонунии мамолики хориҷа таҳсил мекарданд, ба Ватан баргардонида шуда, барояшон шароиту имконоти мусоиди таҳсил ва кору зиндагӣ муҳайё карда шудааст.

Ҷумҳурии Тоҷикистон муборизаро бар зидди терроризм ҳамчун вазифаи муҳимтарини таъмини амнияти миллии худ, минтақа ва ҷаҳон баррасӣ намуда, барои тақвияти минбаъдаи ҳамкориҳои байналмилалӣ дар ин самт талош меварзад. Мо - омӯзгоронро зарур аст, ки барои ҳамаҷониба густариш бахшидани худшиносиву худогоҳии миллӣ, ҳисси ватандӯстиву ватандории мардум ва баланд бардоштани маърифати сиёсиву ҳуқуқии аҳолии кишвар, бахусус, ҷавонону наврасон камари ҳиммат бандем.

Илҳомҷон Комилов,
директори Коллеҷи тиббии
шаҳри Хуҷанд ба номи Ю.Исҳоқӣ,
Мавлудахон Маҳмудова,
Омӯзгор

Читать далее

ПЕШГИРИИ ЗУҲУРОТҲОИ МАНФИЕ, КИ БА МИЛЛАТИ МО ХОС НАБУДА

Экстремизм ифодаи амали тундагаронае аст, ки бар муқобили амнияту оромии ҷомеа равона гардидааст. Дар байни экстремизм экстремизми динӣ ҷойгоҳи махсусро соҳиб аст. Экстремизми динӣ маънои мутаассиб дар дин ва маҳзаб буда, амалҳои худро бо номи дин ба иҷро мерасонад. Яъне зери таъсири андешаи бофтаи динӣ аз доираи таълимоти динӣ берун баромада, амалҳои тундгаронаи худро дар ҳаёти рӯзмарраи худ татбиқ мегардонад.

 Омили мазкур мубадддал гардидани исломи мўътадил ба “исломӣ номуътадил” ё “идеологияи радикалӣ” боис мегардад.  Дар натиҷа ашхоси зери таъсири  ҷаҳонбинии тундгароёна қарор гирифта, аз ҷониби гурўҳҳои экстремистӣ ба монанди «Ваҳҳобия», «Салафия», «Ҳизб-ут-таҳрир», «Ҳаракати исломии Ўзбекистон», «Гурўҳи исломии Туркистони Шарқӣ», «Ал-қоида», «Конгреси халқии Курд», «Бародарони мусалмон» ҳаракати «Толибон», «Давлати Исломӣ» ва дигарон сўистифода мегарданд. Ин ҳаракатҳо бо ном аз ҳамдигар фарқ кунанд ҳам, аммо аксаран ҳадафи ягона доранд. Яъне кору пайкори онҳо бедор намудани ҳисси “таҳаммулнопазирӣ” ва ё бадбинии динӣ дар ҷомеа ва дар мафкураи мардум бедор намудани ҳисси эътироз, низоъ ва ҷангро доранд. Онҳо дини исломро ҳамчун силоҳи идеологии худ истифода мебаранд. Барои нафарони соҳибмаълумот ва огоҳ аз дин маълум аст, ки ҳеҷ гоҳ дини мубини ислом пайравони худ ва дигар аъзоёни динҳоро ба қатлу куштор ва озор додани якдигар талқин накардааст. Лек нафарони аз дин бехабар аз номи дин бар муқобили арзишҳои диниву мазҳабӣ ва милливу давлатӣ баромад мекунанд.

  Ҳоло ифротгароӣ чун дар дигар гўшаву канори олам, дар фазои минтақаи мо низ аз худ дарак медиҳад, ки хатари асосии амнияти ҷомеа маҳсуб меёбад. Аксари коршиносон омилҳои гуногун ба вуҷудоии ифротгароӣ дар минтақаи Осиёи Марказӣ дар чунин мебинанд:

  - ташвиқи васеъ пайдо намудани ғояҳои экстремистӣ дар шабакаҳои иҷтимоӣ;

  - дар сатҳи баланд қарор доштани сатҳи ришваситонӣ дар муассисаҳои давлатӣ, ки зарфияти эътирозиро дар байни аҳолӣ ба вуҷуд меорад;

  - афзоиши шумораи ҷавонони бекор ва бемаълумот;

  - сатҳи пасти маърифати динии ҷомеа, бахусус ҷавонон, ки байни дини ҳақиқӣ ва таассубу тафовут намегузоранд;

  - бетаваҷҷўҳии волидон нисбат ба тақдири ояндаи фарзандон ва аз тарбияи волидон дур мондани аксари ҷавонон;

  - дарк нагардидани мафҳуми асосии ҷиҳод аз дидгоҳӣ таълимоти исломӣ;

  - исломикунонии маҷбурии ҷомеа, аз ҷумла ворид намудани фарҳанги бегонаи исломӣ, аз қабили ҳиҷоб, ришҳои бетартиб ва либосҳои бегона;

  - пайдоиши тафриқа миёни мусалмонони ҷомеа ва ба вуҷуд омадани як қатор гурўҳҳои ифротӣ;

  - аз ҷиҳати ҷуғрофӣ дар минтақаи нисбатан хатарзо ва наздик будан ба кишварҳои тавлидгари экстремизми динӣ (Афғонистон ва Покистон);

- муқовимат нишон дода натавонистани исломи «расмӣ» бар муқобили исломи «ғайрирасмӣ», ки аз хориҷ таҳмил гаштааст;

  - талоши кишварҳои хориҷӣ барои ноором кардани вазъи сиёсӣ дар Осиёи Марказӣ ва сўйистифода аз омили исломӣ ва амсоли инҳо.

Аз воқеаҳое, ки дар хоки давлатҳои Арабу Африқо сар зада истодаанд, маълум мегардад, ки барои ифротгаро ягон муқаддасот, ҳатто Ватан, миллат, дину мазҳаб арзише надоранд. Онҳоро бо ҳар роҳу равиш афроди равшанфикр ва мутахассисони варзидаи миллиро нобуд месозанд, то аз маҳви бесаводии аҳолӣ истифода намоянд. Ин гурўҳҳо зери таъсири ақидаҳои тунду ғаразнок ҷавонҳоро ба сафи гурўҳҳои экстремистии хеш шомил гардонида ба иҷрои ҳама гуна амалҳои ғайриинсонӣ, монанди қатлу куштори роҳи рости худ тайёр менамоянд.

Мутаассифона, эшон аз номи дини мубини ислом ҳарф зада, ба шаъни ин дини муқаддас иснод оварда, мардумро фирефтаи худ ва дар байни ҷомеа исломбадбиниро ба вуҷуд меоранд. Дар натиҷа иддае аз ҷавонони раҳгумзадаи минтақа дар баробари ба гирдоби ҷанги бемаънӣ афтодан, инчунин ҳамсару фарзандони худро низ ба кишварҳои ҷангзада даъват намуда, ҳаёти онҳоро низ дар хатар мегузоранд. Оиди ин масъала қариб аксари давлатҳои Осиёи Марказӣ дарди ягона доранд. Оилаҳои ҷавон бо ҳамсару фарзандони худ барои буду бошт ба қаламрави ба ном давлати исломӣ раҳсипор мешаванд. Лек дар охир худи онҳо кушта ва ҳамсару фарзандонаш мисли ғулом зиндагӣ мекунанд. 

Омилҳои дар боло зикргардида метавонанд дар оянда барои давлатҳои Осиёи Марказӣ, хатари ҷиддӣ ва таҳдиди бузург ба амнияти миллӣ гарданд. Равандҳое, ки айни ҳол дар муҳити динии мамлакат рух дода истодааст, таваҷҷўҳи бештари мардуми кишварро ба худ ҷалб намудааст. Бинобар ин, шаҳрвандони мамлакати моро зарур аст, дар самти мубориза бар зидди терроризм ва экстремизм гардиши ғайриқонунии маводи мухаддир ва мубориза бо кирдорҳои коррупсионӣ бо мақомотҳои қудратӣ дар робита бошанд. Нагузоранд, ки аз қафои амалҳои ҷаҳонсӯзӣ онҳо осмону софу беғуборӣ мо тираву сиёҳ гардад. Мубориза бо амалҳои номатлуми замони муосир, аз ҷумла ифротгароиву тундгароӣ ва қочоқи маводи мухаддир амали дастаҷамъонаро талаб менамояд, ки ҳар як фарди мамлакат дар ин роҳ вазифадор ҳастанд.

Бобоҷонова З.Ғ.
устоди ДДҲБСТ

Читать далее

ХОИН ВА ВАТАНФУРУШ ҲАРҶО БОШАД, БОЗ ҲАМОН АСТ

Аз азал мардумони мо мавқеи худро нисбат ба хиёнаткорону бадандешон муайяну мушаххас намуда, ҳамагуна кирдору рафтори разилонаи онҳоро маҳкум менамуданд. Ба ҳамагон маълум аст, ки ҳадаф ва ниятҳои нопоки хоинон бар зидди арзишҳои миллӣ, ин ё он раванди рушди ҷомеа, шахсиятҳои пешсаф ва барӯманд равона гардида, онҳо мехоҳанд бо рафтори хиёнаткоронаи хеш ба ҷомеа таъсири манфии хешро расонанд.

Мутаассифона, дар Тоҷикистони азиз низ бо вуҷуди фаъолияти шахсиятҳои бузурги илму адаб, донишмандон, олимону мутафаккирон, нобиғаҳои айём боз иддае аз фарзандони нохалаф ва хиёнатпеша мавҷуданд, ки бо супориш ва сарпарастиву роҳнамоии хоҷагонашон мехоҳанд бар зидди сулҳу суботи кишвар, оромиву якдилӣ ва ваҳдати ҷовидонӣ садо баланд кунанд. Бахусус, дар замони соҳибистиқлолии мамлакат  пасипардагӣ амал намудани ташкилоти экстремистӣ-террористии Ҳизби наҳзати исломӣ ва хоинони миллати тоҷик Муҳиддин Кабирӣ, Саидумар Ҳусайнӣ, Муҳаммадалӣ Ҳаит ва дигар гумроҳони наҳзатӣ, тарҳрезии нақшаҳои тахрибкоронаву хиёнаткорона бар зидди сулҳу суботи кишвар, барангехтани кинаву адовати милливу динӣ дар қалби ҳамватанон аз амалҳое буд, ки Тоҷикистони тозаистиқлолро ба арсаи ҷанги шаҳрвандӣ кашонид.

Он замон саркардагони ҷанги шаҳрвандии Тоҷикистон роҳбари иттиҳоди нерӯҳои мухолифини Тоҷикистон Саид Абдуллои Нурӣ ва дигар гумроҳон дар Тоҷикистон оташу алангаи ҷангро барафрӯхта ба кишварҳои хориҷ паноҳ бурда, аз дур бо дастгирии хоҷагонашон низоъҳои дохиликишварро сармоягузорӣ менамуданд. Ин гумроҳони оҳи падар гирифта бо истифода аз фазои холии динӣ мардумро рӯйрост барои мубориза бар зидди ҳокимияти конститутсионӣ ва ҳукумати қонунӣ даъват менамуданд.

Чун дар Тоҷикистон амалҳои разилонаву манфури хоинони миллати тоҷик ошкорову ҳизби касифашон террористӣ эълон гардид.  Ин разилон дар хориҷ истода ба гумроҳкунии ҷавонон ва муҳоҷирони меҳнатӣ даст зада, анҷуман ва ҷунбишҳои ифротии худро таъсис дода истодаанд. Аслан агар ба фаъолияти роҳбарони ингуна ташкилотҳои ифротӣ назар афканем, маълум мегардад, ки пайравӣ кардани онҳо на ба тарозуи ақл рост мегираду на ба тарозуи одамигарӣ. Зеро кореро, ки роҳбарони ин сохмтонҳои тахрибкор анҷом додаанд боиси нафрат аст. Масалан, агар ба таври мухтасар назар кунем, Сайид Абдуллоҳи Нурӣ муассиси ҳизби наҳзат ва яке аз саркардагони ҷанги шаҳрвандӣ мебошад. Муҳиддин Кабирӣ яке аз гумроҳон ва хиёнаткорон, саркардаи амалиёти табаддулоти давлатӣ ҳамроҳи генерали хоин Абдуҳалим Назарзода. Алим Шерзамонов сухангӯи Анҷумани озодандешон яке аз фиребгаронест, ки аз бонкҳо қарзҳои зиёд гирифта, онҳоро тасарруф ва гуреза шудааст. Сайидюнуси Истаравшанӣ яке аз фурӯшандаи мазҳаби ҳанафӣ. Шарофиддин Гадоев шогирди хоини миллат Умаралӣ Қувватов, ки дар куштори устодаш даст доштааст ва даҳҳо дигарро метавон номбар кард.

Хулоса, ин нохалафонро дар кирдору рафторашон ҳатто як омили пайравикунанда дида намешавад ва паси ҳар амалу рафтори онҳо хоҷаашон  яке нуҳуфтааст. Бешак, гуфтан ҷоиз аст, ки хоин ба ҳар диёр лаъину касофат аст ва ҳеҷ гоҳ аз роҳи бади хеш нахоҳад гашт.

Аз ин рӯ, мо, калонсолон вазифадорем, ки насли ҷавон ва шаҳрвандони худро аз фиреби ингуна гурӯҳҳои ифротӣ ва шахсиятҳои иғвогар дур нигоҳ дорем. Нагузорем, ки фирефтаи ақидаҳои иртиҷоии онҳо гарданд.

Ф.Воҳидов

Читать далее

ЧАРО ЭРОН САРПАНОҲИ НАҲЗАТИЁН АСТ?

Дар сиёсати хориҷии ҳар як давлат масъалаи муносибати байнидавлатӣ аҳамияти хеле калон дорад. Зеро, аз сиёсати хориҷӣ   сиёсати дохилӣ ва амнияти давлату миллат пайванди ногусастанӣ дорад. 

Дар моддаи 11 Конститутсия чунин қайд шудааст: «Тоҷикистон сиёсати сулҳҷӯёнаро ба амал татбиқ намуда, соҳибихтиёрӣ ва истиқлолияти дигар давлатҳои ҷаҳонро эҳтиром менамояд». Аз рўи ин моддаи Конститутсияи худ Тоҷикистон амал намуда, қариб бо тамоми давлатҳои ҷаҳон, хоссатан давлатҳои ҳаммарзу ҳамсоя муносибати дўстонаро ба роҳ мондааст. Аз ҷумла, имрӯз давлати мо бо ҳамаи мамлакатҳои ҳамсарҳад аз қабили Ӯзбекистон, Қирғзистон, Чин ва Афғонистон робитаҳои неку густурдаро ҷорӣ намудааст.

Тоҷикистон дар сиёсати хориҷии худ “сиёсати дарҳои боз”-ро аз соли 2003 пайгирӣ намуда, бо ҳамаи давлатҳо ва созмонҳи ҷаҳониву минтақавӣ муносибатҳоро тақвият бахишдааст. Аз зумраи чунин давлатҳо Ҷумҳурии Исломии Эрон ба ҳисоб мервад, ки соли 1992 муносибатҳои дипломатӣ ба роҳ монда шуда, сафоратхонаи он дар шаҳри Душанбе боз гардидааст. Аммо ин ҳама имкониятҳоро ҷониби давлати “дӯст” бар мо, бо мақсади амалӣ намудани мақсадҳои ғаразноки хеш ба корҳои номатлуб даст зада истодаанд. Бо ин кирдори худ амнияти дохилии давлати  моро халалдор карданианд.

Ҳамин омилҳо боис гардиданд, ки тайи чанд соли охир муносибати Эрон на онқадар хуб аст. Дар баробари ин ҳангоме, ки соли 2015 фаъолияти Ҳизби наҳзати ислом дар Тоҷикистон боздошта шуд ва раиси ҳизби мазкур Муҳиддин Кабирӣ ба хориҷа фирор кард. Давлати Эрон ба хиёнаткор Кабрирӣ ва аъзоёни ҳизби мазкур паноҳгоҳи сиёсӣ дода, барои аз берун амалӣ намудани амалҳои иғвоангезаашон шароит муҳайё намуд. Мисоли равшани он дар конференсияи Теҳрон даъват гардидан ва аз ҷониби роҳбарияти олии давлати бар мо “дӯст” пазируфтани Муҳиддин Кабирӣ боиси нигаронӣ аст.

Қайд кардан бамаврид аст, ки ин сиёсати пешгирифтаи Эронро халқи Тоҷикистон, хоссатан ҷавонон мушоҳида карда истодаанд. Зеро, имрўзҳо ҷавонони мо аз шабакаи интернетӣ ба таври васеъ истифода бурда, аз вазъияти байналмилалӣ бохабар ҳастанд. Дар натиҷа кор ба ҳадде расид, ки санаи 21 майи соли ҷорӣ дар назди сафоратхонаи Эрон зиёда аз 50 нафар ҷавонон ҷамъ омада, гирдиҳамоӣ ташкил намуданд. Мувофиқи маълумоти расонаҳои хабарӣ эътирози ҷамъомадагон зиёда аз 30 дақиқа давом карда. Гирдиҳамомадагон бо шиорҳои гуногун: «Дафъ шавад Кабирӣ», «Мо ҳодисаҳои 1992-2000-ро намехоҳем», «Шумо аз халқи Тоҷикистон чӣ мехоҳад» ва ғайра баромад намуданд. Баъдан аз ҷониби мақомоти ҳифзи ҳуқуқ онҳо пароканда карда шуданд.

Тааҷҷубовар аст, барои чӣ Эрон Кабириро чунин дастгирӣ намуда, ҳатто барои ташкил намудани ҳаргуна ҷамъомадҳои шароит фароҳам меоранд. Дар натиҷаи муҳайё шудани шароити мусоид Кабирӣ мақсадҳои нохалафонаи худро бо роҳҳои гуногун амалӣ карданӣ мешавад.

Боварӣ дорем, ки ҳувияти миллии ҷавонони мо баланд аст ва барои ҳифзи марзу буми Ватани азизамон Тоҷикистон мубориза мебаранд. Аз ҳамаи шаҳрвандони мамлакат даъват ба амал меорем, ки эътирози ҷавонони мамлакатро назди сафоратхонаи Эрон дастгирӣ намояд.

Шарипов М.
устоди ДДҲБСТ

Читать далее

ШУКРГУЗОРӢ АЗ ДАВЛАТИ ТИНҶУ ОБОД, ВАЗИФАИ ҶОНИИ ҲАР ЯК СОКИНИ ҶОМЕА

Гурӯҳи нохалаф аъзои ҳизби экстремистии наҳзати исломӣ мебошад, ки амалҳои хоинонаи худро ҳоло ҳам берун аз хоки Тоҷикистон идома дода истодааст.  Аммо аз ин ҳам бадтар, роҳбарони ҳизби мазкур на танҳо халқу миллату ватан, балки мазҳаби аҷдодии худро ҳам фурӯхта, мазҳаби бегонаро қабул кардаанд. Далелҳои бисёр, шоҳидии аъзоёни пештараи ҳизб, навору суратҳои зиёд ҳамаашон нишони онанд, ки роҳбарони  ҳизби наҳзат ба хотири дунё ва молу қудрат мазҳаби аҷдодии худро ба чанд пул фурӯхта, ба мазҳаби бегонаи шиа даромадаанд.

Дар ин бора мардуми Тоҷикистони соҳибистиқлол филми мустанадеро, ки аз ҷониби Вазорати корҳои дохилии кишвар  оиди зархаридон ва хоҷагони хориҷии онҳо, ки ба арзишҳои маънавиву илмӣ ва равшанфикрони миллати тоҷик зарбаҳои ҷонкоҳ заданд, тамошо карданд ва нисбати ин гуна ашхос, ки ба миллати хеш хиёнат карданд, лаънату нафратҳо хонданд. Бояд гуфт, ки ин гуна инсонҳо, ки ба миллати хеш, арзишҳои миллӣ, дину расму оини худ баҳри молу чиз хиёнат кардаанд, ҳеҷ гоҳ бахшида намешаванд.

Боиси хушнудиаст, ки имрӯзҳоТоҷикистони азиз дар фазои сулҳу субот қарор дорад, дорои қудрату нерӯи бузургест, ки ҳамагуна террористон ва дигар ашхоси хиёнаткорро шикаста пора созад. Мисоли равшани ин ҳодисаҳои моҳи сентябри соли 2015 буд, ки қувваҳои қудратии кишвар дар як муддати кӯтоҳ террористон ва ҳамаслакони онҳоро несту нобуд сохт.

Бегонапарастӣ ва рӯй овардан ба мазҳаби дигар дар шароити имрӯза муаммои дигарест, ки ҷомеаи созандаи моро қарор намегузорад.

Бояд зикр намуд, ки дар байни аксари роҳбарияти ТЭТ ҲНИ ба шахсияти бузурги олами шиа, роҳбари инқилоби Эрон Оятулло Хумайнӣ муридӣ ҷой дошта, онро бо эҳтиром «Ҳазрати Имом» меномиданд. Дар солҳои ҷанги шаҳрвандӣ бошад, роҳбарони наҳзат ба Эрон фирор намуда, бо оилаҳои худ дар ин кишвар зиндагӣ мекарданд. Дар ин давра аз онҳо С.А.Нурӣ, Саъдидини Рустам, Сайидиброҳим Назаров, Эшони Қиёмидин, Шамсиддин Саидов ва ғайраҳо дар Теҳрон истиқомат доштанд ва китобҳои мазҳаби шиаро мехонданд.

Дар назди сафоратхонаи Эрон даҳҳо нафар шаҳрвандони  ватандӯсти кишвар  бо шиору овезаҳо ҷамъ омадаанд, дар бораи дастоварҳоии кишвар тайи солҳои истиқлолият сухан гуфта, ҳамчунин зикр мекарданд, ки ҳеҷкас ҳуқуқ надорад ба сиёсати давлатии Тоҷикистон дахолат кунад. Ин баромади шаҳрвандон бар зидди гурӯҳ ва ҳаракатҳое, ки ба сиёсати давлатии мо дахолат мекунад равона гардидаанд. Зимнан аз намояндагии Эрон талаб намуданд, ки  ҷавонони тоҷикро аз муассисаҳои динии Эрон баргардонанд, то ки онҳо гумроҳ нагарданд.

Имрӯз ҳамаи шаҳрвандони азизи кишвари мо дар атрофи сиёсати созандаи давлату ҳукумат муттаҳид гардида баҳри гул-гул шукуфии Тоҷикистони азиз фаъолият карда истодаанд. Набояд гузошт, ки ба пешрафти бонизоми кишвар ягон афрод ва гурӯҳ таъсири манфии худро расонад.

Мо дар шароити сулҳу субот ва ҳамдигарфаҳмии комил имрӯзҳо кору фаъолият карда истодаем ва ин ҳама натиҷаи истиқлолият ва ваҳдати миллист. Фарзандони бонангу номуси миллат  ва ҳамаи шаҳрвандони кишвар вазифадоранд, ки  бо шукргузорӣ аз давлати соҳибистиқлол ва Ватани соҳибихтиёр ба хотири ҳимояи  истиқлолияту озодӣ, таҳкими суботи сиёсӣ, ваҳдати миллӣ ва ҳифзи манфиатҳои миллату  давлатамон саъю талош намоем.

Алимов Б.
устоди ДДҲБСТ

Читать далее

МУНОСИБАТИ ДУХӮРАИ ЭРОН

Ҷумҳурии Тоҷикистон чун субъекти мустақил дар тўли  солҳои истиқлолият дар ҷомеаи ҷаҳонӣ  мақоми арзандаи худро пайдо намуд. Боиси хурсандист, мамлакати моро зиёда аз 150 давлатҳои ҷаҳон эътироф намуда, бо он муносибатҳои дипломатӣ, иқтисодӣ ва тиҷоратӣ барқарор намуданд.

Ба ғайр аз ин Тоҷикистон аъзои 50 созмони бонуфузи байналмилаливу минтақавӣ буда, дар доираи ин ташкилотҳои ҷаҳонӣ сиёсати хориҷии худро амалӣ карда истодааст.

Дар қатори дигар давлатҳо густариш додани робитаҳои сиёсӣ, иқтисодӣ, тиҷоратӣ ва фарҳангӣ бо Ҷумҳурии Исломии Эрон дар сиёсати хориҷии Тоҷикистон аҳамияти муҳим дорад.

Бояд қайд кард, ки дар муносибатҳои сиёсиву иқтисодии Тоҷикистон ва Эрон як қатор пешравиҳои арзанда дар солҳои охир ба амал омадаанд.

Аммо дар баробари ин аз соли 2015 дар сиёсати давлатии Эрон нисбат ба Тоҷикистон ба баъзе нофаҳмиҳо роҳ дода мешаванд.

Чунончӣ  давлати  Эрон дар масъалаи ТЭТ ҲНИ ва роҳабри он Муҳиддин Кабирӣ, ки онро бо ҳукми Додгоҳи Олии Тоҷикистон ҳизби террористӣ – экстремистӣ эълон намуд ва худи ӯ ҷинояткор эълон гардид. Лек ҷониби Эрон нисбати ҳизби наҳзат сиёсати ҳамкорию дўстонаро ба роҳ монд. Ҳатто дар яке аз ҳамоишҳои исломие, ки дар Эрон баргузор гардид раиси ТЭТ ҲНИ Муҳиддин Кабирӣ дар он даъват шуд ва аз ҷониби роҳбарияти олиии Эрон шахсан Оятуллоҳ Хоманаи Кабириро қабул намуда, бо ў сўҳбати дўстона намуд. Чунин муносибати духӯраи Ҷумҳурии Исломии Эрон дар кори муносибатҳои байнидавлативу байниҳукуматӣ таъсири манфӣ расонд.

Бояд зикр кард, ки ҳизби наҳзатро Созмони Ҳамкории Шанхай ҳизби террористӣ эълон намуд. Ин шаҳодат медиҳад, ки воқеан ТЭТ ҲНИ ҳизби террористӣ – экстремистӣ ба шумор меравад.

Ҷумҳурии Исломии Эрон, ки дар кори ҷаласаи СҲШ ба сифати нозир иштирок менамояд ва даъвои қабул гардидан ба узвияти ин созмон дорад бояд, бояд қарори қабулгардидаи созмонро нисбати Ҳизби наҳзати исломӣ эътироф намояд.

Дар сиёсати давлатӣ набояд, ба сиёсати дугонагӣ роҳ дод. Раванди сиёсӣ талаб менамояд, ки сиёсати давлатӣ аз нигоҳи манфиати давлат ва ҷомеа бояд сурат гирад. Ҷомеаи ҷаҳонӣ хуб медонад, ки баъди имзои Созишномаи истиқрори сулҳ дар Тоҷикистон фаъолияти ТЭТ ҲНИ боз барқарор гардид ва тамоми имкониятҳо фароҳам оварда шуда буд. Вале наҳзат моҳи сентябри соли 2015 даст ба табаддулоти давлатӣ зад.

Бинобар ин, Ҷумҳурии Исломии Эронро зарур аст, ки мавқеи худро нисбати ТЭТ ҲНИ дар асоси қарори Суди Олии Тоҷикистон аз моҳи сентябри соли 2015 ва қарори СҲШ аз моҳи июни соли 2017 муайян намуда, барои қатъ кардани ҳамагуна муносибат бо ҳизби наҳзат чораҳо андешад. Зеро инро раванди сиёсат ва муносибатҳо талаб дорад. Воқеаҳои ба амал омада дар Шарқи наздик ва олами араб оқибати сиёсати дугонаи давлатҳо нисбати ҳизбу ҳаракатҳои террористию экстремистӣ ба шумор меравад.

Аз навиштаҳои намояндаи воломақоми Эрон, ки худро Саидрасули Мусавӣ муаррифӣ кардааст, ки муносибат нисбати ТЭТ ҲНИ ва оқибатҳои фаъолияти он дар Тоҷикистон ҷавобгўи қарори Суди Олии Тоҷикистон ва СҲШ намебошад.  Ин маънои онро дорад, ки Эрон муносибатро бо ҳизби наҳзат, ки ғайриқонунӣ эълон намудааст, идома медиҳад. Чунин сиёсат муносибатҳои байни Тоҷикистону Эронро халалдор намуда, мумкин аст дар оянда муаммоҳои зиёде ба вуҷуд орад.

Одинаев А.
устоди ДДҲБСТ

Читать далее