06 February 2019

ЁДЕ АЗ РОДМАРДИ ГУЛШАНИ АДАБ

            Сайф Раҳимзоди Афардӣ 20-уми ноябри 1953 дар деҳаи Афардии ноҳияи  Балҷувони вилояти Хатлон ба олами ҳастӣ чашм кушодааст. Сайф Раҳимзоди Афардӣ аз кӯдакӣ ба нависандагӣ шавқу рағбати беандоза дошт ва барои ба ҳадафи бузурги хеш расидан ҳамеша кӯшиш ва саъю талош менамуд.

Читать далее

«Freedom House» дархизматикист?

Тоҷикистон тоза ба истиқлолият расидаву ҷойгоҳи худашро дар арсаи байналмиллалӣ пайдо намуда истодааст. Пешравиҳои кишварро ҳамагон мебинему аз онҳо пурра огоҳӣ доред. Лекин чунин пешравии босуръат дар ҳама самтҳо на барои ҳамаи давлату созмонҳои байналмиллалӣ писанд аст.

Читать далее

Профессори турк: «Миллати тоҷик бо чунин Сарвари фозил ва арҷманд бояд ифтихор кунад»

ДУШАНБЕ, 06.02.2019. /АМИТ «Ховар»/. Тавре қаблан хабар додем, 5 феврали соли 2019 дар Ҷумҳурии Туркия Симпозиуми байналмилалӣ таҳти унвони «Муқовимат бар зидди созмони террористии наҳзат» баргузор гардид. Дар ин Симпозиум иштирокдорон дар мавзӯъҳои бадномкунӣ ва суиистифодаи дини мубини Ислом аз тарафи террористон, даст задани аъзои ба ном ҳизбҳои «исломӣ» ба ҷиноятҳои сангин, аз қабили куштор, фаҳш, кӯшишҳои табаддулоти давлатӣ ва ҳамкории онҳо бо кишварҳои бадхоҳ сухан гуфтанд.

Читать далее

Дар Туркия Симпозиуми байналмилалии «Муқовимат бар зидди ташкилоти террористии наҳзат» доир гардид

ДУШАНБЕ, 6.02.2019. /АМИТ «Ховар»/. 5 феврали соли 2019 дар Ҷумҳурии Туркия Симпозиуми байналмилалӣ зери унвони «Муқовимат бар зидди созмони террористии наҳзат» баргузор гардид. Ин ҳамоиш зимни даъвати расмии Раиси Шӯрои уламои Маркази исломии Ҷумҳурии Тоҷикистон Саидмукаррам Абдулқодирзода аз ҷониби Муфтиёти Туркия доир карда шуд. Дар Симпозиуми мазкур ходимони динии Тоҷикистон ва Туркия, олимон, унвонҷӯён, мутахассисони самти мубориза бар зидди терроризм, дипломатҳои кишварҳои хориҷии муқими Анқара, Шӯрои донишҷӯёни тоҷик дар Туркия, намояндагони созмонҳои байналхалқӣ ва Анҷумани тоҷикон дар Туркия ширкат доштанд.

Читать далее

Тақдими ҷоизаҳо ба ғолибони озмуни вилоятии «Хомаи созанда-2018»

5 феврали соли 2019 дар толори Осоишгоҳи “Баҳористон” маросими ҷамъбасти озмуни вилоятӣ барои беҳтарин маводи журналистӣ таҳти унвони «Хомаи созанда-2018» доир гардид ва ба ғолибон ҷоизаҳо супорида шуд.

Дар маросими ҷоизасупорӣ котиби матбуотии Раиси вилоят Музаффар Юнусов иброз дошт, ки дар оғози соли 2018 Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии вилояти Суғд бо мақсади дастгирии журналистон ва сари вақт хабардор кардани ҷомеа аз раванди рушду такомули соҳаҳои мухталифи хоҷагии халқ, шарҳу тавзеҳи воқеъбинона,  асосноки дигаргунсозӣ ва проблемаҳои дорои аҳамияти махсуси иҷтимоидошта, ҳамзамон ҷалби таваҷҷӯҳи аҳли ҷомеа ба масъалаҳои ҳалталаб миёни журналистон барои беҳтарин маводи журналистӣ  озмун эълон намуда буд.

Читать далее

Машварати кории назди Раиси вилоят

Чанде қабл дар толори хурди Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии вилоят бо иштироки муовинони Раиси вилоят, роҳбарони воҳидҳои сохторӣ ва ташкилоту идораҳои вилоятӣ машварати кории назди Раиси вилояти Суғд баргузор гардид.

Раиси вилоят Раҷаббой Аҳмадзода машварати кориро оғоз бахшида, иброз дошт, ки бо назардошти ҳадафи чоруми миллӣ эълон шудани саноатикунонии мамлакат имкониятҳои мавҷуда бояд самаранок истифода бурда шавад. Таъкид гардид, ки масъулини ниҳодҳои дахлдорро зарур аст, ки фаъолиятро ҷоннок намуда, ҷиҳати таъсиси корхонаҳои нави саноатӣ ва бо ҷойи корӣ таъмин намудани аҳолӣ ва ба ин восита афзун сохтани ҳаҷми истеҳсоли маҳсулот тадбирҳои мушаххасро амалӣ намоянд.

Читать далее

Раҷаббой Аҳмадзода: ВАО ба рушди ҷомеа созгор бояд бошад!

5 феврали соли 2019 дар толори Осоишгоҳи “Баҳористон” - и шаҳри Гулистон нишасти матбуотии Раиси вилоят Раҷаббой Аҳмадзода баргузор гардид. Раиси вилоят зимни суханронии худ оид ба ҷамъбасти натиҷаҳои соҳаҳои гуногуни иқтисодиву иҷтимоии вилоят дар соли 2018 ба рӯзноманигорон маълумот дода, аз ҷумла таъкид дошт, ки соли 2018 мардуми вилоят, чун тамоми мардуми тамаддунофари ҷумҳурии соҳибистиқлоламон бо сарварии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба дастовардҳои арзанда ноил гардида, баҳри татбиқи сиёсати созанда ва амалӣ намудани ҳадафҳои неки Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, баҳри ободии сарзамини аҷдодӣ ва кишвари пешрафтаву рушдёбанда мубаддал гардонидани Ватани азизамон талошҳои арзишманд намуданд.

- Қабл аз ҳама зикр намуданиам, ки соли 2018 бо як қатор чорабиниҳои сатҳи ҷумҳуриявӣ ва байналмилалӣ барои мардуми кишвар соли бобарор ва пур аз рӯйдодҳои таърихӣ буд, - зикр дошт Раҷаббой Аҳмадзода.

Читать далее

Боғу токзорҳои нав бунёд гардиданд

Дар толори Кумитаи иҷроияи Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар ноҳияи Ашт нишасти матбуотӣ бо иштироки намояндагони васоити ахбори омма баргузор гардид. Дар нишаст маърӯзаи раиси ноҳия Зариф Мирдадо вобаста ба фаъолияти соҳаҳои хоҷагии халқи ноҳия дар соли 2018 - ум пешниҳод гардид.

Қайд гардид, ки нақшаи даромад аз андозҳо ва пардохтҳои ҳатмӣ ба буҷети давлатӣ бе назардошти андози иҷтимоӣ дар ноҳия дар соли 2018-ум 101,5 фоиз ба иҷро расида, он нисбат ба нақша 596,2 ҳазор сомонӣ зиёд мебошад. Нақшаи қисми даромади буҷети маҳаллӣ ба андозаи 100,3 фоиз ба иҷро расидааст. Дар ноҳия азнавсозии корхонаи ҶС «Намаки Ашт» дар назар аст. Ҳамзамон, ду коргоҳи дӯзандагӣ бо таъсиси 30 ҷойи нави корӣ ва коркарди санги хоро барои 20 нафар коргар таъсис ёфтааст. Соли гузашта аз ҳисоби сарчашмаҳои маблағгузорӣ дар 57 иншоот корҳои сохтмонию таъмир ва азнавсозӣ гузаронида шудааст.

Соли сипаригардида дар маҷмӯъ 133,7 километр роҳҳо таъмиру тармим ва шағалпӯш гардиданд. Бунёди боғҳои нав ва барқарор кардани боғу токзори кӯҳна дар ноҳия вусъат гирифта, соли 2018 - ум 175 гектар боғи нав ва 259,7 гектар боғу токзори кӯҳна барқарор карда шудаанд, ки дар маҷмӯъ 549,8 фоизи иҷрои нақшаро ташкил медиҳад. Хоҷагиҳои пахтакори ноҳия соли пешин дар майдони 6211 гектар кишти пунбадона гузаронида, уҳдадории солонаро ба андозаи 101,7 фоиз ба иҷро расониданд.

Дар фарҷом журналистон ба суолҳои худ посух гирифтанд.

Улуғбек ХУДОЙБЕРДИЕВ,
«Ҳақиқати Суғд»

Читать далее

Фатҳи қуллаи далерию некномӣ

Вақте вориди Осорхонаи таърихии Муассисаи давлатии «Маҷмааи фарҳангию таърихии Қалъаи Хуҷанд» - и маркази вилоят мегардед, беихтиёр чашмонатон ба муҷассамае бармехӯрад, ки дар тан либоси ҷангӣ, дар сар кулоҳу дар миён камарбанд бо дидагони барқпошу шарарбор ба Шумо менигарад. Толорҳои намоишии осорхона аз рӯи даврабандии китоби «Тоҷикон» - и Бобоҷон Fафуров созмон дода шуда, аз давраи асри санг то замони соҳибистиқлолии Ҷумҳурии Тоҷикистонро дар бар мегиранд.

Яке аз ҳамин даврабандиҳо ба матонату фидокории қаҳрамони халқи тоҷик Темурмалик бахшида шудааст ва диққати ҳар бинандаро ба худ ҷалб месозад. Ҷонфидоиҳои ин марди шуҷоъ дар саҳифаҳои таърих бо хатҳои заррин сабт ёфтааст. Навиштаҷоти зерин барои шинохтани шахсияти муҷассама моро ҳидоятгар мешавад: «Зиндагиномаи қаҳрамони халқу миллат, шуҷоату матонати онҳо дар набардҳои хунин барои марзу бум ва хоки муқаддас дарси садоқату далерӣ буда, хати баланду равшан дар саҳфаҳои таърих аст.

Темурмалик дар мубориза бар зидди ӯрдуи Чингизи хунхор баҳри муҳофизати Хуҷанд қуллаи далерию некномиро фатҳ карда, рамзи худшиносию ватандорӣ гардидааст. Ёди Темурмалик дар авроқи китобҳо то ҷовидонҳо боқист». Сабаби гузошта шудани муҷассамаи Темурмаликро дар ин макони таърихӣ аз роҳбалади осорхона пурсон шудем. - Месазад ба чунин шахсияти таърихию матинирода, ки ҳокими шаҳри Хуҷанд буда, бар зидди муғулҳо муборизаи беамон бурда, марзу буми моро ҳифозат намудааст ва ҳатто, дар дақиқаҳои охирини ҳаёт, ҳангоми пиронсолӣ бо сардори лашкари муғулҳо Қатағанӯғлон ҷангида, қаҳрамонона ҳалок гардидааст, муҷассама бунёд намуда, номашро бо ҳарфҳои зарҳалин дар саҳифаҳои таърих навишта бошем. Қаҳрамонии мудофиакунандагони Хуҷанд яке аз дурахшонтарин саҳифаҳои таърихи халқи тоҷик мебошад.

Онҳо бо сардории Темурмалики шуҷоъ бо вуҷуди хеле кам будани қувваи худ муборизаро ба муқобили қӯшуни пуршумори душман қатъ накарданд. Вақте ки захираи хӯрокворӣ ба охир расид, Темурмалик маҷбур гардид ҷазираро тарк карда, аскарони зиндамондаи худро халос кунад. Ин буд, ки ӯ сарбозонашро ба киштиҳо савор карда, шабонгоҳ ба кӯмаки рӯшноии машъалҳо бо маҷрои дарё ҳаракат намуд. Истилокорони муғул ҳамчун каргасҳои гурусна аз паси киштиҳои Темурмалик метохтанд ва онҳоро ба зери борони тир мегирифтанд. Қаҳрамонони Хуҷанд ҳамлаҳои душманро рафъ намуда, роҳи пурхатари худро мепаймуданд.

 Бар тибқи ривояте, дастаи аскарони муғул аз онҳо пеш гузашта, аз ин лаб ба он лаби дарё занҷир кашиданд. Аммо Темурмалик ва сарбозони ӯ ин занҷирро пора намуда, барои убури киштиҳои худ роҳ кушоданд,- иброз дошт Иноятхон Мирзоева. Муҷассама бо дастони пурэъҷози ҳайкалтароши боистеъдоду ҷавон Даврон Раҳматов рӯи кор омада, ба ифтихори 15- умин солгарди Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон, «Соли бузургдошти тамаддуни ориёиҳо» ва ифтитоҳи Осорхонаи таърихӣ санаи 23-юми августи соли 2006 бо иштироки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон гузошта шудааст. Баландии он 3,5 метр буда, барои сохтани он 4 тонна фулузоти биринҷӣ истифода шудааст.

Сарвари давлат, ки аввалин тамошобини нигораҳои ин макони таърихӣ маҳсуб меёфтанд, ҳан- гоми боздид аз осорхона ҳайкалтарош Даврон Раҳматовро наздашон даъват ва барои итмоми чунин як амали бузург изҳори миннатдорӣ намуданд: «Темурмалик қаҳрамони халқи тоҷик аст. Ҷасурию матонати ин марди бузургро бинед, ки ӯ бар зидди муғулҳо истодагарӣ кардааст. Бинобар он месазад, ки қомати ӯро баландтар бардорему манзури тамошобинон гардонем». Ҳайкалтарош ин суханони Пешвои миллатро маъқул дониста, дар як муддати кӯтоҳ пояи муҷассамаро баландтар бардошт.

Инак, беш аз як даҳсола аст, ки ин муҷассама толори осорхонаи таърихиро зеб медиҳаду тамошобинон аз қаҳрамониҳои Темурмалики шуҷоъ тавассути роҳбаладон маълумоти бештар ба даст меоранд.

Шоира САЛИМОВА,
«Ҳақиқати Суғд»

Читать далее

Шаҳристон чун мавзеи сайёҳӣ бояд аз ин беш рушд ёбад

Шаҳристон, ки дар минтақаи кӯҳистон ҷойгир аст, аз ҷумлаи мавзеъҳои дар ҳақиқат зебоман-зари диёрамон маҳсуб меёбад.

Эмомалӣ РАҲМОН

Чуноне, ки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон зимни сафари кории хеш ба ноҳияи Шаҳристон таъкид дошта буданд: “ … ноҳияи Шаҳристон ҳамсоли Истиқлолияти давлатии Тоҷикистон буда, ба шарофати ғамхориҳои Ҳукумати мамлакат ва заҳмати софдилонаи сокинонаш имрӯз ба яке аз ноҳияҳои ободу зебо ва рӯ ба инкишофи кишварамон табдил ёфтааст. Дар баробари ин, бояд гуфт, ки ноҳия, воқеан, яке аз марказҳои бисёр қадимаи таърихии халқамон мебошад, ки мавҷудияти ёдгориҳои зиёди бостонӣ ҳамчун нишонаи фарҳанги моддии аҳди қадим ва асрҳои миёнаи мардуми мо гувоҳи он мебошанд”.

Таърих гувоҳ аст…

Ноҳияи Шаҳристон таърихи бойи қадимаи сеҳазорсола дошта, дар гузашта ҳамчун мулки Уструшана, (ҳозира Истаравшан) бо номи Бунҷикат маъруф буд. Шаҳри Бунҷикат дар замонҳои хеле қадим ҳамчун макони ҳокимони Уструшана дар мавзеи хеле мувофиқи ҷуғрофӣ ҷойгир ва бо обҳои фаровон ва боғоти зебову серҳосили худ хеле машҳур буд, барҳақ, дар радифи шаҳрҳои бостонии Осиёи Марказӣ қарор дошт.

Кашфиёти археологии қалъаи Қаҳқаҳа ва дарёфт шудани тасвири «Модаргург» аз таърихи рангин ва пурмуҳтавои ин диёри зебо шаҳодат медиҳанд. Бунҷикат дар асрҳои қадим яке аз марказҳои калонтарини сиёсӣ ва фарҳангӣ буда, ки тамаддуни Ғарбро бо Шарқ пайваст менамуд.

Уструшанаи қадим он айём дар ҳайати Суғд қарор дошт. Тӯли асрҳои V - IХ бошад, хонигарии мустақил буд. Соли 822 он аз тарафи арабҳо забт гардид ва Афшин - Ковус - сарвари ҳамонвақтаи он маҷбур шуд дини Исломро қабул кунад. Соли 899 Истаравшан (Уструшана) ба ҳайати давлати Сомониён шомил гардид. Дар навиштаҷоти таърихии соли 1888 Шаҳристон ҳамчун деҳа ба қайд гирифта шудааст ва он вақт аз 59 хонавода иборат буд. Соли 1905 дар ҳудуди он 108 хонавода ба қайд гирифта шуда буд. Дар Шаҳристон бозор аз растаҳои ҳунармандӣ, атторӣ, қассобӣ, дӯконҳои орду ғалла ва оҳангарӣ иборат буд.

Барои хизматрасонӣ чойхона ва барои нигоҳ доштани аспу ароба ва маркаби мусофирон биноҳои махсус дошт. Соли 1920 барои дуруст ба роҳ мондани чорабиниҳои маъмурии ҳокимияти Шӯравӣ уезди Ӯротеппа ба ду ноҳия тақсим карда шуд. Яке аз онҳо Шаҳристон аз се волост иборат буда, 23 деҳаро дарбар меги- рифт. Баъдтар соли 1958 ноҳия барҳам дода шуд. То соли 1990 марзи ноҳия тобеи ноҳияи Истаравшан буд ва пеш аз Истиқлолияти давлатӣ бо қарори Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 29 августи соли 1990 ноҳияи Шаҳристон аз нав барқарор карда шуд.

 Ёдгориҳои таърихии қалъаи Қаҳқаҳа, «Чилдухтарон», харобаҳои пойтахти асримиёнагии вилояти Уструшана – Бунҷикат, Саризиндон, Тирмизактеппа, зиёратгоҳҳо, мазорҳои Ҳазрати Мулло, Абӯбакри Сиддиқ, Ҳазрати Бурхи Валӣ, Туятошбобо, Чанговулбобо, Хоҷаи Рӯшноӣ ва амсоли онҳо диққати зиёраткунандагони зиёди ватанию хориҷиро ба сӯи худ ҷалб менамоянд.

Мусаввараи «Модаргург ду кӯдакро мемаконад»

Қалъаи Қаҳқаҳаи I, ганҷинаи ҳақиқии санъат мебошад. Дар ин ҷо солҳои 1965 - 1971 аз байни харобаҳои хонаҳо ҳазорҳо порчаҳои нақшу нигори деворҳо, даҳҳо мураббаъметр боқимондаҳои суратҳо ёфт шуданд. Аз онҳо ҳоло қариб 70 манзараи композитсияҳои сюҷетиро ҷамъ кардан муяссар шудааст.

Солҳои 1967 - 1969 аз девори ғарбии шашметраи роҳрави марказии қаср композитсияи аҷоиб, ки ба худ номи «Модаргурге, ки ду кӯдакро мемаконад» - ро гирифт, ёфт шуда ва аз девор кӯчонида ба Эрмитаҷи давлатӣ супорида шудааст. Дар тарафи чапи расм одами болои кат нишаста (аз миён поёнаш боқӣ мондааст), ки пояш то зону луч аст, тасвир шудааст. Аз тарафи рости он дар канори кат зани нимбараҳнаи мӯйдароз дузону истодааст. Пояҳои кат ба шакли ҳайвони афсонавии сагмонанд кашида шудаанд. Пас аз он ду одам тасвир шудааст, ки рӯ ба рӯи якдигар истодаанд.

Яке аз онҳо эҳтимол, ҳамон зани нимбараҳна, «чиз»-еро ба марди камзӯли тира дар тан, мӯзаи сиёҳ дар пой бо андуҳи бузург дароз мекунад. Мард ҳам дастонашро ба ҳамон «чизи номаълум» дароз кардааст, ки эхтимол, он кӯдаки парпеч бошад. Сипас, дарё кашида шудааст, ки дар оби он як махлуқи хокистарранги сафедтоб, эҳтимол, лаққамоҳӣ бошад, шино мекунад. Пас аз чанд расми дигар сурати калони модаргург ва ду кӯдаки синамак акс ёфтаааст. Модаргург сарашро ба қафо сӯи кӯдакон гардонида, даҳонашро кушода истодааст. Кӯдаки тарафи рост диккак нишаста, дасти росташро ба пистони ҳайвон дароз кардааст. Кӯдаки тарафи чап дар ҳолати макидани сина тасвир шудааст. Вай бо тамоми ҷусса ба модаргург ҳам шуда, бо ду даст пистонро маҳкам дошта истеъмол дорад.

Ҳар ду кӯдак бараҳна, хеле фарбеҳ, аз рӯи расм аён аст, ки онҳо ҳамсинанд. Композисияи суратҳо дар назди токчаи роҳрави марказӣ, ки дар рӯ ба рӯи даромадгоҳи қаср воқеъ шудааст, ба охир мерасад. Тамоми қисми поёни сурат ҳошия дорад, ки онро аз сатҳи роҳрав ҷудо карда меистад.

Рамзи Рим дар суратҳои Қалъаи Қаҳқаҳа

Композитсияи «Модаргурге, ки ду кӯдакро мемаконад», бешубҳа, яке аз суратҳои анъанавии афсонавӣ мебошад, ки дар мифологияи бисёр халқҳо мавҷуд аст ва дар Рими антиқӣ қонунӣ шудааст. Пас аз такмили афсона ва дар асри III пеш аз милод расман эътироф шудани модаргурги капитолие, ки ду кӯдак – Ромул ва Ремро мемаконад, рамзи шаҳри Рим мегардад.

Дарёфти нақшу нигори меъмории шаҳри Бунҷикати асримиёнагӣ (Шаҳристон) нахустин дар Осиёи Миёна ва тамоми Шарқ тасвири нодири саҳеҳ ва оригинали сюҷети афсона оид ба асосгузорони Рим мебошад. Шояд дар санъати рассомии Осиёи Миёна пайдо шудани рамзи Рим ҳодисаи тасодуфӣ аст? Маълум нест, ки ин сюҷет дар ин ҷо маълум гардидааст ва ё дар ин ҷо барои дарк намудани чунин мавзӯъ заминаи муайян буд. Инчунин, маълум нест, ки дар фолклори қадимӣ ва дерини Осиёи Миёна ин қабил мавзӯъҳои мифологӣ то чӣ андоза маъмул будаанд. Ниҳоят маълум нест, ки наққош намояндаи равияи маҳаллии санъати рассомӣ буд, ё ин, ки нақшу нигори ин қаср кори наққоши аз Ғарб даъватшуда аст.

Маводҳои археологияи имрӯза инро ба куллӣ тасдиқ мекунанд ва нишон медиҳанд, ки суғдиён дар шоҳроҳи бузурги трансконтиненталии тиҷоратӣ ва дипломатии байни Шарқи Наздик ва Шарқи Дур ва дар равобити байни халқҳои ин сарзаминҳо нақши муайяне мебозиданд. Албатта, намояндагони ин мамлакатҳо – савдогарон, сафирон, сайёҳон, миссионерон ва ғайра дар натиҷаи муносибатҳои шахсӣ мубодилаи сарватҳои маънавӣ карда бошанд. Бисёр намунаҳои нумизматика (ҳар гуна пулҳо, медалҳо ва ғайра) нишон медиҳанд, ки асрҳои VI - VII ва ибтидои асри VIII давраи авҷи робитаҳои мардуми Осиёи Миёна ва Византия буданд. Ҳаминро низ дар хотир доштан лозим аст, дар ибтидои солшумории мо мардуми Юнону Рим бо Осиёи Миёна ва Марказӣ ба воситаи роҳи машҳури «Абрешим» робитаи тиҷоратӣ доштанд.

Инро ҳам дарёфтҳои археологӣ, махсусан сиккаҳои қадимаи ёфтшуда ба куллӣ тасдиқ мекунанд. Ҳамин тавр, мусаввараи шаҳристонӣ бо сюҷети афсонавиаш боз як лаҳзаи то ҳол номаълуми таърихи маданияти маънавии Шарқу Ғарбро ошкор мекунад. Баҳри вусъат бахшидани рушди сайёҳӣ ва бо дарназардошти зарурати инкишофи инфрасохтори деҳот аз ҷониби Пешвои миллат солҳои 2019 - 2021 “Солҳои рушди деҳот, сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ» эълон гардид. Чуноне дар Паём гуфта шуд «… ҳадафи асосӣ аз ин пешниҳод амалигардонии талошҳои Ҳукумати мамлакат ба хотири боз ҳам обод кардани Тоҷикистон ва ҳалли масъалаҳои иҷтимоии аҳолӣ бо роҳи беҳтар намудани инфрасохтор, пеш аз ҳама, дар соҳаҳои маорифу тандурустӣ, таъсиси ҷойҳои корӣ, таъмин кардани аҳолии деҳот бо оби босифати ошомиданӣ, бунёду таҷдиди роҳҳои маҳаллӣ, рушди инфрасохтори сайёҳӣ ва инкишофи ҳунарҳои мардумӣ, ба талаботи муосир мутобиқ сохтани сатҳи хизматрасонӣ ва баланд бардоштани некӯаҳволии мардум дар ҳар як деҳа ва маҳалли аҳолинишин мебошад».

Раиси вилоят Раҷаббой Аҳмадзода зимни яке аз сафарҳои хеш ба ноҳияи Шаҳристон диққати масъулину сокинонро ба рушди соҳаи сайёҳӣ ҷалб намуда, баҳри фароҳам овардани шароиту имконот барои қабули бештари сайёҳонро мувофиқи матлаб шуморид. Воқеан, ноҳияи Шаҳристон мавзеи хуби сайёҳӣ буда, табиати басо зебо дорад ва имкониятҳои мавҷударо баҳри ҷалби меҳмонону сайёҳони дохиливу бурунмарзӣ самаранок истифода бурдан мувофиқи матлаб мебошад. Табиати ноҳия имкон медиҳад, ки сайёҳӣ ва кӯҳнавардӣ дар ин минтақа рушд ёбад.

Ба масъулин дастур дода шуда буд, ки дар навбати аввал бояд ҳадди ақал 500 хонаводаи ин минтақа барои қабули сайёҳон дар хонаашон шароити зарурӣ фароҳам биёваранд, ки дар ин сурат ҳам рушди соҳаи сайёҳӣ таъмин мегардад ва ҳам 500 оила даромади иловагӣ ба даст меоваранд.

Аз ин рӯ, бо дарки муҳимияти масъала масъулини соҳаро зарур аст, ки баҳри иҷрои дастуру супоришотии Сарвари давлат ва роҳбарияти вилоят барои расидан ба мақсадҳои зикршуда дар рушди самти мазкур ва ҳамзамон бо ин, ҷиҳати муаррифии мавзеъҳои нодири сайёҳӣ ва мероси таърихиву фарҳангӣ, фароҳам овардани шароит барои сайёҳии экологӣ, табобатӣ, варзишию кӯҳнавардӣ тадбирҳои зарурӣ андешанд.

Маъмурахон САМАДОВА,
«Ҳақиқати Суғд»

Читать далее