20 February 2020

Паёми табрикии Раиси вилоят ба муносибати Рӯзи Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон

Ҳамасола, санаи 23- юми феврал Рӯзи таъсисёбии Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон дар фазои орому осудаи Ватан ва бо руҳияи баланди ватандӯстиву ифтихор аз давлатдории мустақили миллӣ таҷлил мегардад.

Ба ин муносибат, ҳайати шахсии ҷузъу томҳои гарнизони Суғд ва кулли мардуми шарафманди вилоятро самимона табрик гуфта, дар иҷрои вазифаҳои хизматии ҳифзу ҳимояи марзу буми сарзамини аҷдодӣ ва амнияти давлату ҷомеа комёбиҳо орзу менамоям.

Читать далее

Барқияи Раиси Ҷумҳурии Мардумии Чин муҳтарам Си Ҷинпин ба Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон

Дирӯз Раиси Ҷумҳурии Мардумии Чин муҳтарам Си Ҷинпин ба Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ — Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон барқия ирсол намуд, ки дар он, аз ҷумла, омадааст:

«Муҳтарам Ҷаноби Президент,

Ба Шумо барои изҳори дастгирӣ дар раванди муборизаи Чин бо зуҳури эпидемияи илтиҳоби шуш, ки шакли нави коронавирус боиси он гардидааст, изҳори минатдории самимӣ менамоям.

Читать далее

Ғамхорӣ нисбати пиронсолон

Дар доираи омодагиҳо ба маъракаи сиёсии дарпешистода Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар шаҳри Хуҷанд бо ҷалби номзадҳо ба вакилии Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва маҷлисҳои маҳаллии вакилони халқ мунтазам амалҳои хайриявиро ба роҳ монда истодааст.

Аз ҷумла, санаи 14 феврали соли равон бошандагони хонаи пиронсолони шаҳри Хуҷандро  номзад ба вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Гулбаҳор Назирӣ ва Раиси КИ ҲХДТ дар шаҳри Хуҷанд Наим Маликисломӣ аёдат намуданд.

 Дар рафти аёдат барои бошандагони ин муассиса дастархони идона ташкил гардид. Ба пиронсолон  таомҳои миллӣ, ширинӣ ва нӯшокиҳои ташнашикан пешниҳод шуд.

Як гурӯҳ ситораҳои санъати вилоят бо барномаи фарҳангӣ хотири аёдатшудагонро шод намуданд.  

ҲХДТ шаҳри Хуҷанд

Читать далее

Ҷавонон - насли ояндасози кишвар

Имрӯз падидаҳои номатлуб, ба монанди экстремизму терроризм дар кишварҳои гуногун доман паҳн карда, ба амнияти минтақаҳои алоҳидаи олам таҳдид доранд, ки боиси нигаронии ҷомеаи ҷаҳонӣ гардидаанд. Гурӯҳҳои ифротгаро, ки аз ҷониби абарқудратҳо маблағгузорӣ мешаванд, як ҳадаф доранд: ин ҳам бошад, ноором кардани вазъи сиёсии кишварҳои мухталиф, таъмин намудан бо аслиҳа ва аз ин ҳисоб ба даст овардани манфиат.

Барои ҳамин мегӯянд, террорист на ватан дораду на миллату на мазҳаб. Ифротгароён дар мактабҳои махсус омода карда мешаванд ва барои онҳо муқаддасоти ватану ватандорӣ бегона аст. Онҳо монанди лӯхтак ҳар як супориши хоҷагонашонро иҷро мекунанд. Мутаассифона, бархе хоинони миллат, роҳбарон ва аъзои ТТЭ ҲНИ дар кишварҳои хориҷа паноҳ бурда, имрӯз вазъи сулҳу субот, ободиву осудагии мамлакати моро, ки худ аз ҳавои он нафас гирифтаанду обу нон хӯрда, ба воя расидаанд, дида наметавонанд ва баҳри ноором намудани вазъи сулҳу суботи кишвар кӯшиш ба харҷ медиҳанд. Барои амалӣ гардондани ҳадафҳои нопоки худ аз ҳар гуна восита, аз ҷумла шабакаҳои иҷтимоӣ васеъ истифода мебаранд.

Бинобар ҳамин, имрӯз, ки авзои ҷомеа пуртазод аст, ҳар як шаҳрванди кишвар, бахусус ҷавононро лозим аст, ки ҳушёрии сиёсиро аз даст надода, огоҳона амал намоянд, то фирефтаи доми гурӯҳҳои ифротӣ нагарданд.

Кишвари мо ҳамчун як узви комилҳуқуқи ҷомеаи ҷаҳонӣ имрӯз мубориза бар зидди терроризм ва экстремизмро яке аз ҳадафҳои асосии худ қарор дода, дар ин самт тадбирҳои мушаххасро амалӣ гардонида истодааст. Мо ҳамеша терроризм ва экстремизмро чун зуҳуроти хавфнок шадидан маҳкум менамоем. Инчунин, барои ҳифзи якпорчагии ин Ватани биҳиштосо кӯшиш ба харҷ дода, баҳри гулгулшукуфии кишварамон саҳм мегузорем. Зеро ин ободию осоиштагӣ ва сулҳу субот ба осонӣ ба даст наомадааст. Мо, ҷавонон баҳри он мекӯшем, ки давлати тозаистиқлоламон доимо пойдор бошад, ваҳдату ҳамдилӣ бобақо бошад ва бо неруи муттаҳидӣ кишварамонро обод созем.

 Имрӯз дар синфхонаҳои барҳавои донишгоҳҳои бо таҷҳизоти замонавӣ муҷаҳҳаз таҳсил намуда, мо, насли ояндасози кишвар масъулем, ки дастовардҳои Истиқлолиятро ҳифз намоем, ба арзишҳои миллиамон арҷ гузорем, бо бунёдкориву созандагӣ сарзаминамонро обод намоем, то ки фардоиён дар кишвари пешрафтаву мутараққӣ зиндагӣ кунанд.

Зуфнуна МӮСОҶОНОВА,
Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи
 академик Бобоҷон Fафуров

 

 

 

Читать далее

Ниёз ба ақидаҳои бегона надорем...

Бо гузашти солҳо бисёр пӯшидаҳо кушодаву номаълум маълум ва ниқобҳо бардошта мешаванду симои аслӣ ва ҳақиқии ҳар як воқеаи таърихӣ равшану аён мегардад ва ҳар як фарди ватандӯсте, ки доимо аз ҳоли сиёсиву иҷтимоии кишвар нек огоҳ аст, метавонад ба фарқи дӯсту душман ва неку бад бирасад ва мақсаду ҳадафҳои ғаразноки иддаеро дида истода, ҳеҷ вақт хомӯширо ихтиёр намекунад ва то ҷое ҳаст, мекӯшад ҳақиқатро ба омма бирасонад ва ба роҳи рости зиндагӣ далолату даъват мекунад ва чунин амал аз ҳаққҳои мусалмон нисбати мусалмон аст, ки ҳар яки мо бояд риоя кунем ва ҳамеша бо ҳам бошем ва муттаҳид.

Алалхусус имрӯзҳо, ки ҳуҷуми иттилоотӣ баҳри ноором сохтани кишвар равона карда шудааст ва бояд ҷомеа, бахусус, ҷавонон зиракии сиёсиро аз даст надиҳем ва баҳри пойдории сулҳу ваҳдат саҳм гузорем. Зиёда аз ҳазору чорсад сол аст, ки тамоми анъанаву ҷашну маросим ва маъракаҳои худро тибқи мазҳаби ҳанафӣ анҷом медиҳад ва он тамоми вуҷуди моро фаро гирифтааст ва мо ба ягон роҳу равиш ва мазҳабу равияи дигар ниёз надорем.

Акнун, саволе ба миён меояд. Чаро имрӯз базеҳо дар диёре, ки зиёда аз ҳазору чорсад сол ба мазҳабе, итоат мекунад, ки хеле мукаммал ва ҷавобгӯи тамоми масъалаҳои диниву дунёвӣ аст, ақидаҳои бегона ва ҳизбу равияҳои зидди мазҳабиро тарғибу ташвиқ мекунанд? Мақсаду ҳадаф чист? Ҳадафи чунин ашхос нопок аст. Онон бо истифода аз дини мубини ислом ҳадафҳои нопоки худро амалӣ карданӣ мешаванд, вазъи ороми кишварро ноором кардан мехоҳанд. Мо, бояд аз ТТЭ ҲНИ ихвониҳо ва дигар равияву ақидаҳои ғайри мазҳаби ҳанафӣ дури дурӣ ҷӯём ва баракоти махсус ва тинҷию оромӣ фақат дар муттаҳидӣ аст...

Н.ҲИДОЯТОВ, 
имомхатиб

Читать далее

Иғвоангезиву ҳангомасозиҳои ТТЭ ҲНИ

Наздик панҷ сол мешавад, ки ТТЭ ҲНИ ташкилоти ғайриқонунӣ эълон карда шудааст.  Фаъолияти хоинонаи пайравони ин ҳизб на танҳо аз ҷониби мардуми кишвар, балки аз ҷониби кулли ҷомеаи ҷаҳонӣ маҳкум карда мешавад. Зеро ин ашхос бо амалҳои зишти пасипардагӣ, иғвоангезиву ҳангомасозӣ онҳо ба оромии кишвар таҳдид эҷод менамоянд. Рӯз аз рӯз тавассути шабакаи ҷаҳонии интернет паҳн кардани маводҳои сохтаву бофта аз ҷониби ТТЭ ҲНИ бештар ба назар мерасад, ки ҳадаф аз он байни мардум тафриқаандозӣ мебошад.

Ҷомеа имрӯз ба хубӣ аз мақсадҳои аслии ин ҳизб огоҳӣ дорад. Зеро дар тӯли даврони фаъолияти қонуниаш ягон амали химоякунандаи манфиатҳои халқ, ягон корҳои ободониву созандагӣ аз ҷониби пайравони ин созмон ба назар нарасид. Имрӯз зарурат ба ташкили низоъ ва додани имконияти дигар ба ин хоинон нест. ТТЭ ҲНИ дар хотираи таърихи кишвар аз худ саҳифаҳои нангинро боқӣ мондаанд. Кирдорҳои зишту разилонаи ин ташкилоти террористӣ-экстремистӣ торафт афзоиш ёфта, он аз оддитарин амалҳои иғвоангез то ҳуҷуми мусаллаҳона аст.

Мо ҳадафи ягона-таъмини Ваҳдати миллиро дар дил мепарварем ва якдилу якмаром, устуворона дар роҳи он қадам мениҳем ва намегузорем, ки ТТЭ ҲНИ тафаккури сокинони кишвари азизамонро бо мафкураи тангу торики хеш заҳролуд созад.

З.КОМИЛОВА,
устоди Донишгоҳи давлатии Хуҷанд
ба номи академик Бобоҷон Ғафуров

 

Читать далее

Терроризмро маҳкум бояд кард

Яке аз масъалаҳое, ки имрӯз ҷомеаи ҷаҳониро ба ташвиш овардааст, терроризм ва ифротгароӣ мебошад. Дар марҳалаи ҳозира яке аз ҳадафҳои асосии ифротиён барангехтани тафриқаандозӣ миёни афроди ҷомеа мебошад. Террористон ҳаргиз меҳнат намекунанд, балки дар паноҳи хоҷагони тамаъҷӯяшон ҷой гирифта, айбҷӯи месозанд.

Ба қадри истиқлолият расидан, арзишҳои муқаддаси пос доштан қарз, масъулият, шарафу номуси ватандорӣ, ифтихор аз давлату миллати хеш ва ҳам талошу заҳмати ҳар фарди бедордили ҷомеа аст. Ба пайдоиш ва паҳн гардидани падидаҳои номатлуб сатҳи пасти зиндагӣ, бехабар будан аз маърифати ҳуқуқӣ таълиму тарбияи нокифояи насли наврас боис мегардад. Дар рӯҳияи худшиносӣ ва ватандӯстӣ тарбия кардани насли наврасу ҷавон вазифаи аввалиндараҷаи волидайн, мактаб ва аҳли ҷомеа маҳсуб меёбад. Мо, омӯзгорон ва роҳбарони синф пайваста дар ҷамъомадҳои пагоҳирӯзӣ, дар соатҳои тарбиявӣ аз боби муҳимияти ватандорӣ, эҳтиром ба арзишҳои милливу маънавии халқи тоҷик сухан мегӯем. Дарси хештаншиносӣ ба муаррифии муқаддасоти миллӣ ба насли наврас мусоидат мекунад.

Ҳамаи имкониятҳо барои рушд ва пешрафти насли наврасу ҷавон муҳайёст. Танҳо моро мебояд, ки муҳаббати толибилмонро ба Ватан ва хештандорӣ афзуда, онҳро чун ворисони бо нангу ор тарбия намоем.

Мо омӯзгорон, волидайн ва ҳар фарди ҷомеа вазифадорем садди роҳи шомилшавии чавонону наврасон ба ҳизбу ҳаракатҳои ириҷоӣ гардем, зеро мубориза алайҳи терроризм амали дастаҷамъона аст.

 Шаҳло ЁРМАТОВА,
муовини директор оид ба
 таълимӣ МТМУ №10 шаҳри Бӯстон

 

Читать далее

МАЪРИФАТИ ҶАВОНОНРО БАЛАНД БАРДОРЕМ

Аз рӯзе, ки Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи масъулияти падару модар дар таълиму тарбияи фарзанд» ба тасвиб расид, солҳо сипарӣ гардиданд. Ин қонун дар байни ҷомеа мавриди андеша ва муҳокимарониҳои зиёд қарор гирифт. Яке мавҷудият ва амали  қонунро қабул кардаву дигаре андеша дошт, ки бе он ҳам то имрӯз тавонистем насли ояндасозро тарбия намудем.

Мардуми тоҷик то ҳол нобасомониҳои солҳои ҷанги шаҳрвандиро фаромӯш накардааст. Аммо имрӯзҳо як зумра хоинони Ватан андешаи ноором кардани сулҳу суботи кишварро дошта, мардуми диёр, бахусус ҷавононро зарур аст, ки зиракии сиёсиро аз даст надиҳанд ва фирефтаи гурӯҳҳои ифротӣ нагарданд. Аслан фаъолияти гурӯҳҳои ифротӣ ҷалби ҷавонони сустиродаю сода ва бо роҳи хиёнаткорӣ гумроҳ кардани онҳост. Нодида гирифтани рафтори ношоистаи ҷавонон аз ҷониби аҳли ҷомеа, гузашт ба хатоиҳои онҳо, беэътиборӣ нисбат ба рафторашон оқибатҳои боз ҳам вазнинтару ногувортарро ба бор хоҳад овард. Дар ин самт омӯзгорон бояд дар ҳамкорӣ бо падару модарон корҳои фаҳмондадиҳӣ гузаронида, ҷавонону наврасонро бештар ба мутолиаи китобҳои бадеӣ, иштирок дар маҳфилҳои ҳунармандӣ ҷалб намоянд. Вазифаи аввалиндараҷаи падару модарон пеш аз ҳама, тарбияи дурусти фарзандон ва аз роҳи бад баргардонидани онҳо мебошад. Наврасону ҷавонони моро мебояд, ки бо шукргузорӣ аз замони осоишта ва сулҳу суботи кишвар фирефтаи ҳар гуна гурӯҳҳои ифротӣ нагардида, бо омӯхтани илму дониш машғул шаванд. Барои пешгирии зуҳуроти номатлуб пеш аз ҳама, маърифати ҳуқуқию сиёсии ҷавононро баланд бардошта, муқаддас будани Ватан-Модар, сулҳу субот ва арзишҳои миллиро ба онҳо фаҳмонидан лозим аст. 

Сабабгори сар задани амалҳои номатлуб пеш аз ҳама, паст будани маърифат ва дониши ҷавонону наврасон мебошад.  Падару модаронро мебояд, ки ҳамеша аз ҳоли фарзандони раҳдурашон, ки дар муҳоҷирати меҳнативу таҳсил қарор доранд, бохабар бошанд, нисбат ба онҳо бепарвоию ғофилӣ накунанд.  ҳамеша ҳушдор диҳанд, ки  бо ягон равияи ифротӣ ва шахси ношинос риштаи дӯстӣ набанданд, барои маблағи ночиз ва бедардимиён худро ба доми хоҷагони хориҷӣ наафкананд, роҳи нодурусти зиндагиро интихоб накунанд.  Аз ҷиҳати дигар ҳар фарди ҷомеаро мебояд, ки нисбат ба тақдири ҳар шахс бетарафӣ зоҳир накарда, дастҷамъона бобати пешгирӣ аз амалҳои номатлуб кӯшиш намоем.  

Наргис ҚОДИРОВА,
омӯзгори фанни таърих ва ҳуқуқи
Гимназияи № 24, шаҳри Хуҷанд

 

Читать далее

Қувваи мо дар иттиҳод аст

Терроризм ва экстремизм дар замони муосир  дар рӯйхати хатарҳои глобалӣ ҷойҳои нахустинро ишғол менамояд, онро «вабои аср» номидаанд.

Сабаби ҳамаи ин бесарусомониҳоро Мавлудахон Усмонова, омӯзгори фанни таърих ва ҳуқуқи гимназияи № 1, шаҳри Хуҷанд ба номи Раҳим Ҷалил  дар беаҳамиятӣ нисбат ба илму дониш ва ноогоҳии ҷавонон мебинад, ки сиёсати давлатӣ, ҳадафҳои асосии дини Ислом ва хоҳишҳои хешро намефаҳманд. Гурӯҳҳои террористӣ аз ин истифода бурда, ҷавононро тавассути шабакаҳои иҷтимоӣ  ба доми худ меандозанд. Муаллима гуфт, ки бо ин «вабои аср» танҳо тавассути кӯшишҳои якҷоя ва муттаҳид намудани қувваҳо мубориза бурдан мумкин аст, зеро таърих гувоҳ аст, ки ҳеҷ кас дар ягонагӣ ба ягон  мақсад ноил нагаштааст. Аз ин хотир, дар гимназияи мо  маҳфили «Ҷавонон бар зидди терроризм ва экстремизм» амал мекунад. Мақсад аз ташкили маҳфил огоҳ намудани ҷавонон, баррасии  паҳлӯҳои гуногуни ҳаёти сиёсӣ ва ҷамъиятӣ, дарки  ҳуқуқҳои шахсӣ, инсондӯстӣ, эҳтиром ва шукрона аз даврони соҳибистиқлол мебошад.

- Ба ин хатар, ки ба амнияту осоиштагии ҷомеа таҳдид мекунад,  бояд хотима гузошта шавад,- гуфт Хусрав Валиев, хонандаи синфи 10-и мазкур.

Ӯ таъкид менамояд, ки сабабҳои шомилшавии чавонон ба ҳизбу харакатҳои гуногун аз бисёр ҷиҳат ба шабакаҳои иҷтимоӣ ва истифодабарии телефонҳои мобилӣ вобаста аст. Аз ин рӯ, вазифаи волидон назорати фарзандон дар истифодабарии интернет мебошад.

Сабаби дигарро ӯ дар норасоии меҳру муҳаббат ва эътибор, кофӣ набудани аҳамияти падару модарон мебинад. Дар натиҷа, кӯдак ин аз дигарон бо ҳама роҳҳо гирифтан мехоҳад, ки ин оқибати хуб надорад. Аз ин рӯ, меҳр, муҳаббат ва назорат сабаби беҳтар гардидани зиндагии инсон шуда метавонанд.

Оё шумо фикр мекунед, ки мубориза бар зидди ин муаммо, падидаи номатлуби ҷомеа танҳо вазифаи Ҳукумати мамлакат, мақомоти ҳифзи ҳуқуқ ё ин ки омӯзгорон ва волидон аст?

Албатта, не. Тарбияи  насли наврас ин вазифаи ҳар як шаҳрванд ва умуман, ҷомеаи муосир  мебошад.

Пас, муттаҳидсозии қувваҳо баҳри пешгирии паҳншавии ин хатар, ки таҳдид ба  зиндагии осоишта ва фазои сулҳу ваҳдат гардидааст, зарур аст.  

Суман РАҲМАТУЛЛОЕВА,
муҳассили синфи 10, Гимназияи №1
ба номи Раҳим Ҷалил

Читать далее

Мубориза бо терроризм тақвият дода шавад!

 

 

 

Терроризм аз ҷумлаи падидаи даҳшатнок дар ҷаҳони муосир ба ҳисоб меравад. Мазмуни асосии терроризм, радикализм, тундравӣ дар расидан ба ҳадафҳои сиёсиву идеологӣ буда, ҷомеаро ба хушунат, муқовимати харобиовари мусаллаҳона бар зидди давлатҳои орому осуда, куштору ғорат мубтало кардан аст. Ин ҳаракат бо роҳи таҳдиду таҷовуз ва зӯроварӣ оид ба бедор кардани тарсу ҳаррос, ваҳмангезӣ дар байни инсонҳо мебошад. Натиҷаҳои кори фалокатовари террористон тамоми мардуми сайёраро ба ташвиш овардааст.

Террористон кӯшиш менамоянд, ки ҷавононро бо маблағҳои зиёд ба тарафи худ ҷалб намоянд. Боиси таассуф аст, ки баъзе ҷавонони гумроҳшудаи мо низ ба доми фиреби гурӯҳи террористон афтода, ҳаёти осудаву ором, падару модар, зану фарзандон ва Ватани худро тарк карда, дар кишварҳои ҷангзада, дар вазъияти вазнину ғайриинсонӣ ва хориву зорӣ ба манфиати бегонагон ва зархаридони хориҷӣ дар муҳорибаву задухӯрдҳо иштирок менамоянд. Ҳоло дар миқёси ҷаҳон зиёда аз 500 гуруҳ ва созмони террористӣ амал мекунад, ки сабаби марг ва фалокати даҳшатноки рӯзгори мардуми осоишта мегарданд.

Ҷумҳурии Тоҷикистон яке аз аввалинҳо буд, ки алайҳи паҳн шудани хатари терроризм ва экстремизм даъват ба амал оварда, якчанд санаду қонунҳои муҳимро қабул намуд. Муборизаи зидди терроризм фароҳам овардани фазои боварӣ, эҳтиром ба манфиатҳои ҳамдигар ва муттаҳид шудани ҳамаи давлатҳои дунёро ҷиҳати пешгирӣ намудани ин хатари умумӣ мебошад. Истифодаи «сиёсати дугона» нисбат ба терроризм ва экстремизм самаранокии кӯшишҳои ҷомеаи ҷаҳониро дар муборизаи муштарак бо ин зуҳурот ҷиддан коҳиш дода, баръакс, мухолифатҳои наверо байни эътилофҳои ҳарбиву сиёси эҷод мекунад ва авзои ҷаҳониро боз ҳам ноором месозад. Чи хеле ки дар Паёми навбатии худ ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таъкид намуданд: Амалҳои даҳшатноки террористӣ, ки солҳои охир дар гӯшаҳои гуногун олам содир гардида, боиси марги ҳазорон одамони бегуноҳ шуда истодаанд, возеҳ нишон медиҳанд, ки терроризм имрузҳо ба таҳдиди воқеиву ҷиддӣ ба амнияту суботи ҷаҳон ва пешрафти инсоният табдил ёфтааст. Инсоният дар симои терроризми байналмилалӣ бо душмани бераҳму шавқат ва маккоре рӯ ба рӯ омадааст, ки тамоми меъёрҳои ахлоқӣ ва арзишҳои умумиинсониро поймол карда, барои расидан ба ҳадафҳои худ аз ягон ваҳшоният руй намегардонанд. Созмонҳои террористӣ бо истифода аз технологияҳои муосири иттилотӣ ва бо роҳи тафсири ғаразноки сарчашмаҳои динӣ дар мафкураи ҷавонони камтаҷрибаву ноогоҳ ғояҳои тундгароиро ҷой карда, онҳоро ба қатлу куштор, барҳам задании амният ва суботу оромӣ дар мамлакатҳои гуногун ташвиқ менамоянд.

Дар ин раванд, диққати асосӣ бояд ба пешгирӣ намудани ҳама гуна амалҳои террористӣ, шомилшавии шаҳрвандони мамлакат ба созмону ҳаракатҳои террористиву экстремистӣ ва ба Ватан баргардонидани шахсони гумроҳшуда равона карда шавад. Амалҳои даҳшатноку нафратовари терроризм, ки аксаран таҳти шиорҳои диниву мазҳабӣ сурат мегирад, ки ба дини мубини ислом ягон хел иртиботе надорад, баръакс, аз ҷониби душманони ин дини муқаддас роҳандози шуда, аз ваҳшонияти асримиёнагии террористӣ, пеш аз ҳама, кишварҳои исломӣ ва мусулмонони сайёра зарари ҷиддӣ мебинанд. Таҷриба ба мушоҳидаҳо нишон медиҳанд, ки барҳам додани манбаҳои маблағгузории терроризм, яъне муомилоти ғайриқонунии маводи мухаддир омили муҳими пешгирӣ дар самти мубориза бо ин ҷинояти даҳшатнок ба ҳисоб меравад. Боиси ташвиш аст, ки баъзе созмонҳои байналмилалӣ аз ҷониби як қатор доираҳо ва давлатҳову фондҳо ошкоро маблағгузорӣ кардани созмонҳои террористиву ифротгаро, поймолшавии ҳуқуқӣ инсон, аҳволи тоқатфарсо ва дар роҳи муҳоҷират дар баҳрҳо ғарқ шудани ҳазорон нафар гурезаҳо, аз он ҷумла, занону кӯдаконро нодида мегиранд.

Тоҷикистони соҳибистиқлол, ки ҳануз солҳои наваддуми асри гузашта даврони фоҷиабори муқовимат ба терроризмро аз сар гузаронида, дар ин роҳ даҳҳо ҳазор талафоти ҷонӣ дода буд, ҳамеша дар сафи пеши мубориза бо ин зуҳуроти даҳшатноку нафратовар қарор дорад. Ҳар яки мо вазифа дорем, ки бо амалисозии иқдому ташаббусҳои неки созанда ба хотири боз ҳам таҳким бахшидани дастовардҳои истиқлолият, тақвияти иқтидори иқтисодии давлат, беҳтар гардонидани сатҳу сифати зиндагии мардум ва ободии Ватани азизамон ҷиҳати ҳар чӣ зудтар расидан ба ҳадафҳои стратегии миллиамон қарзи фарзандӣ ва рисолати шаҳрвандии худро дар назди халқ ва давлати Тоҷикистон содиқонаву софдилона иҷро намоем. Бинобар ин зарур аст, ки мо бояд ҳушёрию зиракиро аз даст надода, бо терроризм мубориза барем ва нагузорем, ки он ба сулҳу субот ва ваҳдату осоиштагӣ халал расонад.

М.МАДАМИНОВ,
ҳуқуқшиноси калони Бюрои
давлатии ҳуқуқии ноҳияи Ашт

 

 

 

Читать далее