February 2020

20 February 2020

Мубориза бо терроризм тақвият дода шавад!

 

 

 

Терроризм аз ҷумлаи падидаи даҳшатнок дар ҷаҳони муосир ба ҳисоб меравад. Мазмуни асосии терроризм, радикализм, тундравӣ дар расидан ба ҳадафҳои сиёсиву идеологӣ буда, ҷомеаро ба хушунат, муқовимати харобиовари мусаллаҳона бар зидди давлатҳои орому осуда, куштору ғорат мубтало кардан аст. Ин ҳаракат бо роҳи таҳдиду таҷовуз ва зӯроварӣ оид ба бедор кардани тарсу ҳаррос, ваҳмангезӣ дар байни инсонҳо мебошад. Натиҷаҳои кори фалокатовари террористон тамоми мардуми сайёраро ба ташвиш овардааст.

Террористон кӯшиш менамоянд, ки ҷавононро бо маблағҳои зиёд ба тарафи худ ҷалб намоянд. Боиси таассуф аст, ки баъзе ҷавонони гумроҳшудаи мо низ ба доми фиреби гурӯҳи террористон афтода, ҳаёти осудаву ором, падару модар, зану фарзандон ва Ватани худро тарк карда, дар кишварҳои ҷангзада, дар вазъияти вазнину ғайриинсонӣ ва хориву зорӣ ба манфиати бегонагон ва зархаридони хориҷӣ дар муҳорибаву задухӯрдҳо иштирок менамоянд. Ҳоло дар миқёси ҷаҳон зиёда аз 500 гуруҳ ва созмони террористӣ амал мекунад, ки сабаби марг ва фалокати даҳшатноки рӯзгори мардуми осоишта мегарданд.

Ҷумҳурии Тоҷикистон яке аз аввалинҳо буд, ки алайҳи паҳн шудани хатари терроризм ва экстремизм даъват ба амал оварда, якчанд санаду қонунҳои муҳимро қабул намуд. Муборизаи зидди терроризм фароҳам овардани фазои боварӣ, эҳтиром ба манфиатҳои ҳамдигар ва муттаҳид шудани ҳамаи давлатҳои дунёро ҷиҳати пешгирӣ намудани ин хатари умумӣ мебошад. Истифодаи «сиёсати дугона» нисбат ба терроризм ва экстремизм самаранокии кӯшишҳои ҷомеаи ҷаҳониро дар муборизаи муштарак бо ин зуҳурот ҷиддан коҳиш дода, баръакс, мухолифатҳои наверо байни эътилофҳои ҳарбиву сиёси эҷод мекунад ва авзои ҷаҳониро боз ҳам ноором месозад. Чи хеле ки дар Паёми навбатии худ ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таъкид намуданд: Амалҳои даҳшатноки террористӣ, ки солҳои охир дар гӯшаҳои гуногун олам содир гардида, боиси марги ҳазорон одамони бегуноҳ шуда истодаанд, возеҳ нишон медиҳанд, ки терроризм имрузҳо ба таҳдиди воқеиву ҷиддӣ ба амнияту суботи ҷаҳон ва пешрафти инсоният табдил ёфтааст. Инсоният дар симои терроризми байналмилалӣ бо душмани бераҳму шавқат ва маккоре рӯ ба рӯ омадааст, ки тамоми меъёрҳои ахлоқӣ ва арзишҳои умумиинсониро поймол карда, барои расидан ба ҳадафҳои худ аз ягон ваҳшоният руй намегардонанд. Созмонҳои террористӣ бо истифода аз технологияҳои муосири иттилотӣ ва бо роҳи тафсири ғаразноки сарчашмаҳои динӣ дар мафкураи ҷавонони камтаҷрибаву ноогоҳ ғояҳои тундгароиро ҷой карда, онҳоро ба қатлу куштор, барҳам задании амният ва суботу оромӣ дар мамлакатҳои гуногун ташвиқ менамоянд.

Дар ин раванд, диққати асосӣ бояд ба пешгирӣ намудани ҳама гуна амалҳои террористӣ, шомилшавии шаҳрвандони мамлакат ба созмону ҳаракатҳои террористиву экстремистӣ ва ба Ватан баргардонидани шахсони гумроҳшуда равона карда шавад. Амалҳои даҳшатноку нафратовари терроризм, ки аксаран таҳти шиорҳои диниву мазҳабӣ сурат мегирад, ки ба дини мубини ислом ягон хел иртиботе надорад, баръакс, аз ҷониби душманони ин дини муқаддас роҳандози шуда, аз ваҳшонияти асримиёнагии террористӣ, пеш аз ҳама, кишварҳои исломӣ ва мусулмонони сайёра зарари ҷиддӣ мебинанд. Таҷриба ба мушоҳидаҳо нишон медиҳанд, ки барҳам додани манбаҳои маблағгузории терроризм, яъне муомилоти ғайриқонунии маводи мухаддир омили муҳими пешгирӣ дар самти мубориза бо ин ҷинояти даҳшатнок ба ҳисоб меравад. Боиси ташвиш аст, ки баъзе созмонҳои байналмилалӣ аз ҷониби як қатор доираҳо ва давлатҳову фондҳо ошкоро маблағгузорӣ кардани созмонҳои террористиву ифротгаро, поймолшавии ҳуқуқӣ инсон, аҳволи тоқатфарсо ва дар роҳи муҳоҷират дар баҳрҳо ғарқ шудани ҳазорон нафар гурезаҳо, аз он ҷумла, занону кӯдаконро нодида мегиранд.

Тоҷикистони соҳибистиқлол, ки ҳануз солҳои наваддуми асри гузашта даврони фоҷиабори муқовимат ба терроризмро аз сар гузаронида, дар ин роҳ даҳҳо ҳазор талафоти ҷонӣ дода буд, ҳамеша дар сафи пеши мубориза бо ин зуҳуроти даҳшатноку нафратовар қарор дорад. Ҳар яки мо вазифа дорем, ки бо амалисозии иқдому ташаббусҳои неки созанда ба хотири боз ҳам таҳким бахшидани дастовардҳои истиқлолият, тақвияти иқтидори иқтисодии давлат, беҳтар гардонидани сатҳу сифати зиндагии мардум ва ободии Ватани азизамон ҷиҳати ҳар чӣ зудтар расидан ба ҳадафҳои стратегии миллиамон қарзи фарзандӣ ва рисолати шаҳрвандии худро дар назди халқ ва давлати Тоҷикистон содиқонаву софдилона иҷро намоем. Бинобар ин зарур аст, ки мо бояд ҳушёрию зиракиро аз даст надода, бо терроризм мубориза барем ва нагузорем, ки он ба сулҳу субот ва ваҳдату осоиштагӣ халал расонад.

М.МАДАМИНОВ,
ҳуқуқшиноси калони Бюрои
давлатии ҳуқуқии ноҳияи Ашт

 

 

 

Читать далее

ДАР МУБОРИЗА АЛАЙҲИ ТЕРРОРИЗМ АМАЛИ ДАСТАҶАМЪОНА МЕБОЯД

Террористон гурӯҳҳои ҷиноятпешае мебошанд, ки давлатҳои абарқудрат онҳоро бо яроқу аслиҳа таъмин  ва маблағгузорӣ мекунанд ва баҳри амалигардонии ҳадафҳои хеш истифода мебаранд.  Ин ҳадафҳо кадом аст?  Ноором кардани дунё ва аз он ба манфиати хеш истифода бурдан, ба фурӯш баровардани яроқҳое, ки истеҳсол кардаанд. Яке аз ин ҳадафҳо бадном кардани дини ислом мебошад. Ин аст, ки террористон ҳар як амали худро ба номи дини ислом амалӣ мекунанд. Дар ягон ҷойи Қуръон, ки китоби муқаддаси мусулмонон аст, дар бораи куштани инсоният, хоса инсонҳои бегуноҳ ҳарфе оварда нашудааст. Баракс, ҳама оину ҳадафҳои террористон, ки худро муҳофизони дини ислом медонанд, зидди дини ислом аст.

Дар китоби Қуръон гуфта мешавад, ки инсон бояд қаноатпеша бошад ва чандон дилбастаи молу маноли дунё нашавад, даст ба хайру эҳсон дошта бошад, ятимону мӯҳтоҷонро дастгирӣ кунад.  Аммо террористон баракси ин амал карда, барои пулу моле, ки хоҷаҳояшон ба онҳо медиҳанд дини мубораки исломро  бадном мекунанд.  

 Аз дасти куштор ва бераҳмии террористон ҳазорҳо нафар тарки ватан ва хонаву ҷой карда, дар мамлакатҳои бегона гирифтори азият шудаанд ва қисме аз онҳо дар ин роҳ ҷон бохтаанд.

Аксарияти террористон аз маводи мухаддир  истифода мебаранд, ҳол он ки дар Қуръон маводи мадҳушкунанда сарчашмаи гунаҳҳои зиёдест ва ҳаром шумурда мешавад.

Дар адабиёти оламгири тоҷик ҳам шоирони классики мо ҳамеша ба  ашхоси бадтинату кинапарвар  нафрат доштаанд ва дар мазамматашон шеъру ғазалу рубоиву достонҳо офаридаанд, ки намунаи беҳтаринаш ашъори Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ, “Шоҳнома”- и Абулқосими Фирдавсӣ, ҳикоёту ашъори Саъдии Шерозӣ мебошад.  Мардуми тоҷик бо илму ирфон, шеъру адаб, маданияту фарҳангу санъат оламгир аст ва ба терроризму террорист, ки бо куштану ғорат кардан хатаре барои оламу одам аст, нафрат дорад.

Террористон дар мактабҳои махсус омода карда мешаванд. Ин ҷараёни пурхатар на танҳо инсонҳоро ҷисман аз байн мебаранд, балки ба аъсоби ҳамаи инсонҳо садама ворид мекунад.

Имрӯзҳо маҳз аз шабакаҳои интернетӣ ва расонаҳои дигар ифротгароён ба таври фаровон истифода мебаранд ва ба ин воситаҳо инсонҳо, хусусан ҷавононро ба гуруҳҳои  худ ҷалб мекунанд.

 Моро мебояд ҳамеша бо ҷавонон кор барем ва мақсаду ҳадафҳои ифротгароёнро фаҳмонем, то ки  онон фирефта ва раҳгум нашаванд.

  Мо бояд наврасону  ҷавононро аз дидани филмҳои моҳияти террористидошта манъ намоем. Зеро бо чунин филмҳо террористон  бо зеҳн ва рӯҳи инсонҳо кор мебаранд.

Дар айни замон, сохтани маводи моҳияти террористидошта ва  дастрас кардани он ба миллионҳо одамон  мушкил нест.

ВАО-и рақамӣ, шабакаҳои иҷтимоӣ ва дигар манбаъҳо бо аудиторияи чандинмиллиона дар дасти  воситаи муассири таъсир расонидан ба афкори ҷомеаи ҷаҳонӣ ва пешбурди ақидаҳо ва амалҳои онҳо истифода мешаванд.

Бо назардошти он, ки насли ҷавон аз хурдсолӣ имкони истифодаи Интернетро ба даст меорад, бояд хатарҳоеро, ки корбарон дар фазои маҷозӣ дучор мешаванд, дар ёд дошт.

Ҳодисаҳои зиёд ба назар мерасад, ки ҷавони раҳгумзада ба гуруҳҳои террористи шомил мешавад, зану фарзандашро ҳам бо худ ба он мамлакатҳо бурдааст.

 Вақте ҷавони террорист кушта мешавад, зану фарзандони ӯ дар мулкҳои бегона ар сарсониву саргардонианд.

Насли калонсол таҷрибаи зиёд доранд онҳо фирефта намешаванд, ин аст, ки аксаран раҳгумзадаҳо ҷавонону наврасонанд. Аммо калонсолон, падару модарон бояд ҳамеша назорати қатъӣ ба хониш,  ҳар амали фарзанд дошта бошанд.

Фаҳмонидани гурӯҳҳои ҷинояткору қотил будани террористон ба ҷавонону наврасон бояд кори ҳамешагии падару модарон, муаллимон ва ҳар нафари солимфикр бошад.  Падару модарон бояд дар хотир дошта бошанд ки барои ҳаёт ва саломатии фарзандонатон ҷавобгаранд. Зиндагии фарзандони худро дар фазои маҷозӣ ва дар шабакаҳои иҷтимоӣ пайгирона бояд назорат кунанд..

Терроризм дар ҳама гуна шаклҳои зуҳуроти худ яке аз хавфҳои  пешгӯинашаванда ва бо оқибатҳои  барои инсоният дар асри ХХI хатарнок аст.

Ҳам давлатҳои мутараққии пешрафта ва ҳам кишварҳои қашшоқу қафомонда аз хатару зарари терроризм эмин нестанд.

Хусусияти фарқкунандаи терроризми муосир дар он аст, ки бо яроқу аслиҳа таъминанд, ҷангҳои иттилоотиро ба роҳ мемонанд. 

Танҳо инсоне, ки ақлу фаросат дорад, дурандеш аст, соҳиби донишҳои сиёсӣ аст, мақсади асосии терроризмро мефаҳмад ва аз он худро дур мегирад.

Мубориза бар зидди терроризм кори як нафару ду нафар нест, кори як кишвару ду кишвар ҳам буда наметавонад, балки кори ҳама аҳли олам бояд бошад. Агар ҳамаи давлатҳо бар зидди ин хатар мубориза баранд, имкони решакан кардани он ҳаст.

Адибаи Хуҷандӣ

Читать далее

ВАТАНДОРӢ БА КИРДОР АСТ!

Ҳукумати мамлакат бар зидди созмонҳое, ки ҳадафашон ноором сохтани фазои сулҳу суботи кишвар аст, ҳамагуна тарғиботҳои номатлубе, ки ақидаи мардумро вайрон мекунад, муборизаи беамон мебараду барои решакан кардани онҳо  тадбир меандешад.

Тавре аён гардид, шаҳрванди кишвар Далер Шарифов, дар давоми солҳои 2013 - 2019 зиёда аз 200 матлабу мақолаҳои дорои мазмуну муҳтавои экстремистиро нашр намудааст, ки ба барангехтани кинаву адовати динӣ - мазҳабӣ, вайрон кардани ақидаи сокинон равона шудаанд.

Имрӯз замона пуртазод аст ва мардуми кишвар, бахусус ҷавононро лозим аст, ки зиракии сиёсиро аз даст надиҳанд, то ки созмонҳои ифротӣ аз қабили ТТЭ ҲНИ бо роҳи фиреб онҳоро ба доми худ фирефта нагардонанд.

Далер Шарифов ҳамчун рӯзноманигори мустаққил шинохта  мешуду фирефтаи Муҳиддин Кабирӣ, роҳбари ташкилоти ТТЭ ҲНИ ва ёрдамчиёни ӯ  гашт. Маълум, ки душманони хориҷии мо аз ин гуна шахсон истифода бурда, мақсадҳои нопоки худро дар кишвари мо амалӣ карданӣмешаванд.

Имрӯз чанде аз хоинони миллат, ки дар хориҷа қарор доданд, даъво мекунанд, ки Далер Шарифов бегуноҳ аст. Агар ӯ бегуноҳ бошад, барои чӣ рисолаеро бо теъдоди 100 адад ба таври ғайриқонунӣ дар чопхонаи  пинҳонӣ интишор сохтааст?  Ҳол он ки рисола, тибқи хулосаи ташхиси диншиносӣ, дар ҳошияи консепсияи ҷараёни «Ихвон-ул-муслимин», ки дар аксар кишварҳои ҷаҳон ташкилоти террористӣ эътироф гаштааст, таҳия гардидааст.     

Мардуми тоҷик аз асри 10 оғоз намуда оид ба ислом ва фарҳанги он хуб ошноӣ пайдо кардаанд ва дар бораи шахсияти Муҳаммад паёмбар (с.а.с) маълумоти кофиро медонанд.  Инҷо саволе ба миён меояд, ки онҳо оё

Аслан ватандӯсти асил он нафар аст, ки хизмати душманони Ватанро баҷо наорад, балки баҳри ҳимояи Ватан, омӯзиши илм, баҷо овардани хизмати падару модар, тарбияи хуби фарзанд пешрафту рушди сарзамини худ кӯшад.

Агар ӯ ба ҷои мақола, ё рисолаи иғвоангезаш  як китоберо нашр мекард, ки бар фоидаи мардум, тарбияи дурусти фарзанд ва ифода кунандаи  пешрафтҳои Ватани маҳбубамон мебуд, мувофиқи мақсад мебуд.

Ҷаҳонгир МАХКАМОВ,
омӯзгори МТМУ №40
ба номи Неъмат Аминов,
шаҳри Истаравшан

Читать далее

Терроризм – зуҳуроти хатарноки аср

Имрӯз дар як қатор давлатҳо ҷангҳои харобиовар идома дошта, боиси афзоиши фирориёни иҷборӣ, бекорӣ, гуруснагӣ ва шиддат гирифтани проблемаҳои дигари иҷтимоӣ гардидаанд. Дар ин робита, ҳамчунин, дар ақсои олам терроризму экстремизм беш аз ҳар вақт авҷ гирифта, бо оқибатҳои даҳшатбору бераҳмонаи худ ба мушкилоти ҷиддитарини инсоният дар асри ХХI табдил ёфтааст. Мутаассифона, аз ин зуҳуроти номатлуб, яъне ба гурӯҳҳои ифротӣ пайвастани шаҳрвандон, бахусус ҷавонон кишвари мо низ истисно нест. 

Сабабҳои рух додани ин ҳодисаҳо, пеш аз ҳама, дар сатҳи паст қарор доштани тарбияи ҷавонон, робитаи нокифояи волидон бо мактаб, риоя нагардидани талаботи Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи масъулияти падару модар дар таълиму тарбияи фарзанд» мебошанд. Бачаҳо бе назорат монда, дар машғулияту дарсҳо ширкат намеварзанд ва рӯ ба корҳои ношоиста меоранд, ҳатто аз ноогоҳӣ ба ҳизбу ҳаракатҳои ифротӣ мепайванданд ва дар ниҳояти кор қотили инсон мешаванд.

Баъзе наврасону ҷавонон баъди хатми мактаби миёна барои идомаи таҳсил ва соҳиби ягон касбу ихтисос шудан кӯшиш ба харҷ намедиҳанд ва бе шуғли муайян ва касбу кор мемонанд. Бекорӣ бошад, сарчашмаи ҳамаи балоҳост, одам аз бекорӣ ба ҳар кор даст заданаш мумкин аст.

Ҳар як инсон бояд дар зиндагӣ касбу коре ё шуғле дошта бошад, то ризқу рӯзии хеш ва аҳли хонаводаро пайдо намояд, ҳамчунин ба фикрҳои беҳуда фурсат наёбад. Бархе ҷавонон аз хизмати ҳарбӣ низ саркашӣ менамоянд. Баъзе аз онҳо ба нашъамандӣ мубтало мебошанд. Пош хӯрдани оилаҳои ҷавон низ яке аз сабабҳои ба равияҳои бегона шомил шудани ҷавонон мегардад. Мо бояд ҳамаи чораҳоро андешем, то ин амалҳои номатлубро пешгирӣ намоем. Ба ҷавонону наврасон ҳамеша бояд таъкид кунем, ки фирефтаи дасисаҳои гурӯҳҳои ифротгарову манфиатталаб нашаванд ва ҳаёти худро қурбони нақшаҳои ғаразноки онҳо накунанд.

Дар ҳақиқат, агар ин таҳдиду хатарҳо ва амалҳои зишти гурӯҳҳои террористӣ пешгирӣ карда нашаванд, сабабгори нооромиҳои сиёсиву иқтисодӣ ва халалдор сохтани амнияти умумибашарӣ гардида, фарҳанги минтақаҳои гуногунро коста месозанд.

Боиси таассуф аст, ки баъзан ҷавонони мо аз сабаби заиф будани ҷаҳонбиниву шуури сиёсӣ ва ҳамчунон, бо сабаби сустии эҳсоси худогоҳӣ ва худшиносии миллӣ дар ботинашон ба доми гурӯҳҳои террористӣ афтода, номи худро доғдор ва ҳаёти рангини худу наздиконашонро олуда месозанд. Баҳри пеши роҳи чунин кирдорҳоро гирифтан бояд тамоми аҳли ҷомеа дастаҷамъона амал намоем.

Мушкили дигаре, ки сабаби шомил шудани шаҳрвандон ба гурӯҳҳои террористӣ мегардад, нобаробарии дараҷаи дониш, фаҳмиш, ҷаҳонбинӣ, шуурнокӣ ва маданияти сиёсии шаҳрвандон мебошад ва ин ба он сабаб гардида истодааст, ки баъзан шаҳрвандони мо ба моҳияти Истиқлолият, худшиносӣ ва Ваҳдати миллӣ сарфаҳм нарафта, ба сафи гурӯҳҳои иртиҷоии террористӣ мепайванданд. Дар натиҷаи бесарусомониҳо ва ҷанги шаҳрвандии таҳмилӣ садҳо ҳазор нафар шаҳрвандони мо кушта шуда, беш аз як миллион нафар мардуми осоишта бехонумону фирорӣ гардиданд.

Бо вуҷуди ин, мо дар асоси имконоти тамаддун ва фарҳанги қадимаи хеш тавонистем, ки сулҳу субот ва Ваҳдати миллиро таъмин кунем.

Фидокориву мардонагии мардуми тоҷик дар ҳимояи марзу бум ва арзишҳои фарҳангу тамаддуни қадимаи хеш, иродаи қавии мардуми мо ба сулҳу субот ва созандагиву бунёдкорӣ боис гардид, ки пеши роҳи амалҳои террористону ифротгароёни дохиливу хориҷӣ дар кишвари тозаистиқлоли мо гирифта шавад.

Мутаассифона, имрӯзҳо шоҳиди он ҳастем, ки дар ҷаҳон раванди рақобатҳои стратегӣ шиддат гирифта, нишонаҳои дубора доман паҳн кардани “ҷанги сард” возеҳ мушоҳида мешаванд.

Барои коста нагардидани муқовимат бо хатару таҳдидҳои глобалӣ талошҳои якҷояи ҷомеаи ҷаҳонӣ зарур аст.

Амнияти миллӣ яке аз масъалаҳои муҳимтарини ҷомеа мебошад, ки он ҳифзи шахсият, ҷамъият ва давлатро аз ҳаргуна таҷовузҳои зиддиҳуқуқӣ ва зиддидавлатӣ таъмин менамояд.

Бояд ҳимояи Ватан ва таъмини амнияти миллӣ барои ҳар фарди миллат масъалаи рақами як бошад, зеро ҳифзи Ватан бақои ҳастии миллат аст.

 Ш.ВАЛИЗОДА

Читать далее

19 February 2020

Жириновский: Таджикистан - это наша Брестская крепость в глубинах Азии

Лидер партии ЛДПР Владимир Жириновский после заседания Государственной думы провел пресс-конференцию.

Читать далее

Айби худ аблаҳ набинад дар ҷаҳон.... Ҷавоб ба ruzinew.blogspot.com

 

 

 

Сомонаи ruzinew.blogspot.com бо нашри як мақола, ки он “Шахспарастӣ дар Тоҷикистон аз куҷо сарчашма гирифт ва то кай идома меёбад?” кӣ будан ва чӣ мақсад доштани худро ифшо намудааст. Ба рости ҷомеа дар ягон давру замон аз одамони бадгӯ, бадбин ва иғвогар холӣ набуд.

Читать далее

Жириновский: Таджикистан - это наша Брестская крепость в глубинах Азии

Лидер партии ЛДПР Владимир Жириновский после заседания Государственной думы провел пресс-конференцию.


 

На пресс-конференции лидер ЛДПР Владимир Жириновский затронул тему строительства российских школ в Таджикистане.

"Ратифицируем соглашение о строительстве пяти школ. Я вообще бы убрал ратификацию подобных соглашений", - заявил Жириновский.
Он отметил, что Таджикистан должен быть в особой зоне, потому что находится на пограничной территории с Россией.

"Это наша Брестская крепость в глубинах Азии", - высказался политик.

Жириновский напомнил о гибели таджикских пограничников, которые останавливают прорыв банд, которые "сметут всю Центральную Азию" и придут в Россию.


"Таджикистан просит русский язык, русские школы, русские театры, русских учителей. А мы - "ратификация". Да сколько надо - столько и построим. Это приобщение к русской культуре. Всего, чего мы хотели бы, чтобы было во всех странах СНГ, - Таджикистан на первом месте", - высказался      Жириновский.

https://www.youtube.com/watch?time_continue=629&v=Xdeyw4ayA7w&feature=emb_title

 

 

Читать далее

Раиси вилоят намояндагони Академияи илмҳои миллии Ҷумҳурии Беларусро ба ҳузур пазируфт

Санаи 18-уми феврали соли равон Раиси вилояти Суғд Раҷаббой Аҳмадзода намояндагони Академияи илмҳои миллии Ҷумҳурии Беларус, ки бо роҳбарии директори Институти боғпарварӣ Александр Таранов ба вилояти Суғд ташриф овардаанд, ба ҳузур пазируфт.

Зимни суҳбат Раиси вилоят аз муносибатҳои дӯстона ва робитаҳои мутақобилаи судманди Тоҷикистону Беларус, ки аз сиёсати оқилонаву дурнигаронаи Сарони олии ду кишвар сарчашма мегирад, ёдоварӣ намуда, изҳор дошт, ки сол аз сол робитаҳои Тоҷикистону Беларус дар ҳамаи бахшҳо густариш меёбад. Дар мулоқот ёдоварӣ карда шуд, ки моҳи ноябри соли 2019 гурӯҳе аз роҳбарони сохторҳои давлатӣ ва намояндагони доираҳои тиҷоратии вилоят бо роҳбарии Раиси вилояти Суғд ба Ҷумҳурии Беларус сафар карда, дурнамои ҳамкориҳоро баррасӣ намуда буданд. Изҳори боварӣ карда шуд, ки ҳамкории вилояти Суғд бо Ҷумҳурии Беларус ба манфиати ҷонибҳо буда, ба рушди соҳаҳои гуногун замина мегузорад.

Читать далее

Раиси вилоят бо рафти сохтмони хонаи истиқоматии муосир дар шаҳри Хуҷанд шинос шуд

Дирӯз Раиси вилояти Суғд Раҷаббой Аҳмадзода раванди корҳои ободониву созандагиро дар шаҳри Хуҷанд мавриди назар қарор дод.

Ба пешвози 30 - солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар тамоми қаламрави вилояти Суғд корҳои ободониву созандагӣ вусъат гирифта, бунёди силсилаиншооти муҳими хоҷагии халқи мамлакат, аз қабили маркази савдову хизматрасонӣ, коргоҳҳои истеҳсолӣ, мактабу кӯдакистон, беморхона, марказу хонаҳои саломатӣ ва ғайра бомаром ҷараён дорад. Дар шаҳри Хуҷанд бунёду баистифодадиҳии зиёда аз 500 иншоот ба нақша гирифта шуда, рӯз аз рӯз раванди корҳои ободониву созандагӣ вусъати тозаро ба худ касб менамояд.

Читать далее

Раиси вилоят дар шаҳри Гулистон собиқадорони меҳнатро аёдат кард

Ҷиҳати татбиқи сиёсати инсондӯстонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ — Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон Раиси вилояти Суғд Раҷаббой Аҳмадзода чанде аз сокинони шаҳри Гулистонро аёдат намуда, ба онҳо кӯмакҳои молиявӣ тақдим кард.

Масалан, собиқадори хизмати давлатӣ, ходими ҳизбию давлатӣ, “Шаҳрванди фахрӣ” - и шаҳри Гулистон Санавбар Нуруллоеваро аёдат намуд. Бояд гуфт, ки номбурда 82 сол дошта, таи солиёни зиёд дар соҳаҳои гуногун, бахусус ба ҳайси раиси ноҳияи Ашт фаъолият намудааст.

Читать далее