22 June 2020

Муроҷиатномаи Раиси вилоят вобаста ба масъалаҳои пешгирӣ аз интиқолу паҳншавии бемории сироятии COVID – 19

Ҳамдиёрони азиз!

Бо назардошти ба эътидол омадани вазъияти паҳншавӣ ва интиқоли бемории сироятии коронавирус, тибқи қарори ҷаласаи Ситоди ҷумҳуриявӣ аз санаи 17-уми июни соли равон, оид ба пурзӯр намудани чораҳои зиддиэпидемиявӣ ва пешгирӣ аз интиқолу паҳншавии бемории сироятии COVID – 19 аз 20-уми июни соли 2020 дар ҷумҳурӣ барои гузаронидани тӯйи хонадоршавӣ муваққатан дар доираи то сад нафар даъватшуда ва танҳо як маърака дар маҳалли истиқомат ё дигар муассисаҳои хизматрасонӣ, аз ҷумла тарабхонаю ошхонаҳо, тӯйхона ва чойхона бо риояи ҳатмии қоидаҳои санитарию гигиенӣ иҷозат дода мешавад.

Читать далее

Думбардории ташкилоти ифротиву иғовагару бӯҳтонсоз

Дирӯз тариқи яке аз сомонаҳои иҷтимоӣ навиштаҳои Муҳаммадиқболи Садриддинро мутолиа намуда, басо дар шигифт шудам. Пеш аз ҳама аз номи мардуми меҳанпарвару меҳнатқарини ноҳияи Мастчоҳ овардани суханҳояш нафрати маро боло бурд. Ҳамагон огаҳем, ки сокинони сарбаланди ноҳия қарнҳои қарн бо ҳисси матонату мардонагӣ, заҳматкашиву меҳнатдӯстии хеш доимо дар сафи аввали майдони корзору ободиву созандагии диёр буданду ҳастанд. Бо тақозои касби хеш соле чанд маротиба озими ноҳия гаштаву ҳар навбат рӯз аз рӯз аз ободониву бунёдшавии иншооту мавзеъҳои мухталифи он меболам. Дар суҳбатҳо бо мардуми оддиву пирони рӯзгордида, роҳбарону масъулини сохторҳои мухталиф бо як овоз бо чашми сар медидам, ки хурду бузурги ноҳия аз пешрафту рушди соҳоти гуногун бо болидагиву изҳори қаноатмандӣ ҳарф мезананду ифтихору шукрона аз даврони осоиштагӣ менамоянд.

М.Садриддин дар навиштаҳояш дар бобати масъалаҳои гуногун, аз ҷумла, сироятёбии бемории коронавирус, маблағи барқу андоз, кушодашавии як иншоот басо муҷмалу бе овардани далел бӯҳтонҳое овардааст, ки гумон мекунам, аксари он асоси воқеӣ надоранд.

Агар дар бобати масъалаи сироятёбӣ аз бемории коронавирус гирем, ҳамагон огаҳанд, ки беш аз 6 моҳ аст, ки ин беморӣ тамоми давлатҳои ҷаҳонро фаро гирифтаву басо оқибатҳои нохушро рӯй овард. Охири моҳҳои апрелу май ин беморӣ дар кишвари мо низ доман паҳн кард. Қайд кардан бамаврид аст, ки аз рӯзҳои оғози пандемия таҳти сарварии Пешвои муаззами миллат ва роҳбарияти вилоят табибону масъулини соҳаи тандурустӣ бо эҳсоси масъулияти баланди касбӣ барои ташхис ва табобат малакаву маҳорати хешро нишон доданд. Албатта, ба ҳамаи ин нигоҳ накарда, пайомадҳои фоҷиабор низ буданд, вале ин офатест, ки ҷойи гурез нест ва инро касе намехосту дар хоби даҳшатовар низ надида буд. Дар он рӯзҳо бо ташаббус ва дастгирии саривақтии Пешвои муаззами миллат бо мақсади дастгирии иҷтимоию иқтисодии табибон ва нафароне, ки ба бемории нави коронавирус «COVID-19» гирифтор шудаанд, кӯмакҳои моддӣ иборат аз 140 мошини пурбор ба шаҳру ноҳияҳои вилояти Суғд дастрас карда шуд. Дар ин замина ба кулли кормандони соҳаи тандурустии ноҳияи Мастчоҳ низ кӯмакҳои яквақтаи Пешвои муаззами миллат аз қабили маводи хӯрокворӣ - равған, биринҷ, шакар, мош, нахӯд, сабзӣ, картошка, пиёз ва маҷмӯи беҳдошти тиббиву маводҳои доруворӣ дастрас шуданд, ки онро нодида гирифтан нашояд. Дар баробари ин соҳибкорони ватанӣ ва ҳамзамон ҳар як сокини кишвар бо масъулияти том ин рузҳоро паси сар карда истодаанд. Шукрона, ки алҳол таъсири ин беморӣ нисбат ба рӯзҳои аввали сар задани он камтар шудаву ҳар фард дар кардааст, ки пайомади он аз худи шахс вобаста аст.    

Воқеан, Тоҷикистони соҳибистиқлол, ки соли оянда ҷашни миллии 30 солагии худро қайд хоҳад кард, дар таърихи худ басо рӯзҳои вазину фоҷиаборро аз сар гузаронид. Мардуми ноҳия дар ин набардҳои нохалафон ва набардҳои мухталифи зиндагӣ ҳамеша бо шуҷоатмандиву садоқатмандии худ дастболо буд.

Мастчоҳиёни боғуруру сарбаланд барои ҳифзи дастовардҳои Истиқлолият ҳеҷ чизро дареғ намедоранд. Дар пайи ободии зодгоҳ ва Ватани худ ҳастанд, дар роҳи таҳкими Ваҳдату ҳамбастагӣ сидқан саъю талош меварзанд. Бо Пешвои худ ифтихор доранд ва қадри заҳматҳои нотакрору таърихофарини ин марди бузургро медонанд. Даҳсолаҳост, ки баъзе аз давлатҳои ҷаҳон, аз қабили Сурия, Ливия ва дигар аз вартаи ҷангу ҷаҳолат раҳоӣ ёфта наметавонанд. Яке аз дастовардҳои намоёни Пешвои миллат сулҳи тоҷикон аст, ки худ аз худ ба даст наомадаст.  

Аз тарафи Суди Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон фаъолияти ташкилоти террористиву экстремистии ҳизби наҳзати ислом дар қаламрави кишвар манъ карда шудааст. Вале фаъолону пайравон, думбардорони ин ташкилоти ифротиву иғовагару бӯҳтонсоз дар хориҷа истода, ба қавле «ғарқшудаистода аз коҳу хас халосӣ меҷӯяд» дастовардҳои замони соҳибистиқлолии Ватанамонро дида натавониста, ҳар гуна тӯҳмату иғвоҳои ноодамӣ, ғайриинсониро дар вуҷуди худ мебинанду мегӯянд, ки носипосиву кӯрнамакии маҳз аст.

М.Ҳалимзода

«Ҳақиқати Суғд»

Читать далее

Амалишавии ҳадафҳо - таҳкимбахши рӯзгори шоиста

 

Истиқлолият ва ваҳдати миллӣ роҳи ҷомеаи муосиру миллати тамаддунсози тоҷикро ҳамчун машъал дар партави сиёсати хирадмандонаи Пешвои миллат, Президенти маҳбубамон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мунаввару сафобахш гардонда, хадафҳои имрӯзу ояндаи миллат ва пешрафти минбаъдаи кишвари азизамонро ба сӯи ҷомеаи демократӣ, ҳуқуқбунёд ва дунявӣ устувору башоратовар намуд.

Нишондиҳандаҳои иқтисодӣ, иҷтимоӣ, фарҳангии кишварамон пайваста аз сиёсати оқилонаву мардумпарваронаи пешвои муаззам сарчашма мегиранд. Биноан нуктаву муҳтавои Паёми ҳарсолаи Пешвои миллат ҳамчун оинаи барқаду гӯё роҳу равиш, ҳар иқдому муваффақиятҳоро равшану ҷаззоб бозгӯй мегардад. Аз ин лиҳоз факту рақамҳои бунёдии паёми навбатии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон моро уҳдадор менамоянд, ки самтҳои ҷадиду дурнамои ҳаёти ҷомеаи муосирамонро бо дили поку ақли солим эҳсос намоем, ба роҳбарии фаъолияти ҳаррӯзаи ҳадафманд бигирем.

Аз ҷумла, Пешвои муаззами миллат дар Паёми саодатбори навбатиамон таъкид доштанд, ки  дар ҳафт соли охир рушди иқтисодиёти кишвар ҳамасола ба ҳисоби миёна дар сатҳи 7 фоиз таъмин гардида, маҷмӯи маҳсулоти дохилӣ аз 45,6 миллиард сомонӣ ба 78 миллиард сомонӣ афзоиш ёфтааст.

ҳамзамон, дар ин давр ҳаҷми умумии даромади буҷет қариб ду баробар афзуда, аз 12 миллиард сомонии соли 2013 ба 23 миллиард сомонӣ баробар гардидааст.

Тайи солҳои зикршуда даромади пулии аҳолӣ беш аз ду баробар ва музди меҳнати миёнаи як корманд 2,4 баробар афзоиш пайдо кард.

Сатҳи камбизоатӣ ба 27,5 фоиз паст шуда, дарозумрии миёнаи шаҳрвандон то 75 сол боло рафт.

Ҳамзамон, бо ин, тибқи таҳлилҳо дар замони соҳибистиқлолӣ нишондиҳандаи умумии фавт қариб ду баробар, аз ҷумла фавти кӯдакони синни то панҷсола 3,2 баробар кам шудааст. Дар давоми 7 соли охир аҳолии Тоҷикистон аз панҷуним миллион қариб ба 9,5 миллион нафар расида, беш аз 70 фоиз афзудааст.

Саҳми бахши хусусӣ дар маҷмӯи маҳсулоти дохилӣ соли 2013-ум 54 фоиз буд ва ин нишондиҳанда соли 2019 ба 70 фоиз расонида шуд. Яъне нишондиҳандаҳои дар соли 2013 пешбининамудаи барномаи номзад ба Президенти кишвар барои 7 сол, дар маҷмӯъ, иҷро гардидаанд.

Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон зимни ироаи Паёми навбатӣ ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳукумати кишварро вазифадор намуданд, ки минбаъд ба ҷанбаҳои сифатии рушди иқтисоди миллӣ, тақвияти нерӯи инсонӣ, бо истифода аз технологияҳои муосир ва ҷорӣ намудани инноватсия вусъат додани истеҳсоли маҳсулоти ниҳоӣ, баланд бардоштани фаъолнокии иқтисодии аҳолӣ, такмили низоми дастгирии соҳибкориву сармоягузорӣ ва тавсеаи иқтисодиёти рақамӣ диққати аввалиндараҷа диҳад.

Ин вазифаҳои муҳим низ дар баробари амалишавии ҳадафҳои стратегии мамлакат татбиқ гардида, боварӣ дорем, ки Тоҷикистони азизи мо боз ҳам ободтар ва сатҳи зиндагии мардуми кишвари соҳибистиқлоламон баландтар мегардад.

Ин ҳама дастоварду комёбиҳои давлату миллат, беҳтар шудани сатҳи зиндагии мардумро нодида гирифтан, шукри осоиштагӣ ва тинҷиву амонӣ накардани баъзе ашхос аз ғаразу носипосӣ ба ин миллату сарзамин буда, нишони курдилӣ ва душманӣ бо худу бо миллати хеш аст!...

 Мухтори Абдулло,
сармуҳаррири рӯзномаи вилоятии
«Ҳақиқати Суғд» 

 

Читать далее

ЗАБОН БА БАД НАСПАРЕМ

Тариқи сомонаи интернетии фейсбук паҳн гардидани навиштаҳои Муҳаммадиқболи Садриддин, ки «Масчоба мурам» унвон дорад, ба гумонам ҳар нафари худогоҳи миллатро бетараф гузошта наметавонад. Зеро аз хориҷи кишвар истода садо баланд кардани нафаре, ки дур аз Ватан қарор дошта, бар хилофи меҳану миллати худ сухан мегӯяд, ноҳурматӣ ба Ватан аст.

Мо бояд донаем, ки мафҳумҳои миллат, Ватан, муқаддасоти миллӣ, арзиши зеҳнӣ, фарҳанги миллӣ, осор, хотира ва расму ойини таърихӣ, Ваҳдату Истиқлолият арзишҳои олии миллати мо мебошанд. Ва ҳамагонро лозим аст, ки ба ин арзишҳо эҳтиром гузоранд. Таърихи тамаддуни башарӣ шаҳодат медиҳад, ки худшиносӣ ва ифтихори миллии аҳли кишвар, бахусус, ҷавонон пойдевор ва асли бақои миллат аст.

 Мардуми мамлакат ва махсусан ҷавонон ояндаи миллат ва кишвари азизамон Тоҷикистонанд, аз ин рӯ, бояд афкору андешаи солим дошта бошанду дар азхуд кардани илму дониш бикӯшанд ва нерӯи худро баҳри рушду нумӯи меҳани худ масраф намоянд.

Хушбахтона, имрӯз дар кишварамон тинҷиву осудагӣ ва сулҳу субот ҳукмфармо буда, дастовардҳои мамлакат барои кулли мардум аз ҷонашон ҳам азизтар аст.

Агар тоифае аз мардум дар мисоли Муҳаммадиқболи Садриддин воқеан миллатдӯсту ватанпарвар мебуданд, бо назардошти риояи маърифати баланди гузаштагонамон дар як кишвари бегона истода, боз забон ба бадномкунии ҳамватанони хеш намекушоданд.

Бешак, онҳо боз нияти пиёда кардани нақшаҳои навбатии худро доранд, ки ин нақшаҳояшон, ки дар ҳамкорӣ бо душманони хориҷии миллату мамлакатамон тарҳрезӣ шудаанд, ба миллату Ватан ба ҷуз бадбахтӣ чизе намеоваранд.

Шоира Салимова,
Ҳақиқати Суғд

Читать далее

СУХАНИ ДУРӮҒ БА ХОТИРИ ЧИСТ?!

Имрӯз шабакаҳои интернетӣ, алалхусус, фейсбук барои баъзе нафарон минбари озоди «бадномкунӣ» гардидааст. Оё нафаре, ки имрӯз Ватани худро бо суханҳои бардурӯғ олуда месозад ба халқ заррае манфиат меорад?

Ин гуна ашхос танҳо аз ҷойи нишасти худ метавонад бо суханҳои бофтаву хаёлӣ ҳарф зананд. Аввалан, мебояд ба тарзи дурусти навишт ва саводи онҳо аҳамият дод. Дувум ин аст, ки имрӯз на танҳо Ҷумҳурии Тоҷикистон, балки тамоми ҷаҳонро вабо бо номи «коронавирус» фаро гирифтаасту ҳама ба таври зарурӣ пеши роҳи онро ҷуста истодаанд.

Барои табобат кардани беморӣ на танҳо ҳукумат, балки тамоми мардум вазифадор аст, зеро агар дақиқ назар афканем бароямон равшан мешавад, ки на ҳама сокинони кишвар риояи беҳдошти санитарию гигиениро ба ҷо меоранд. Баъзеҳо дидаву дониста дар ҷойҳои ҷамъиятӣ, алалхусус, бозору мағозаҳо ва мавзеъҳои фароғатӣ бидуни ниқоб ва маҳлулҳои антисептикӣ гаштугузор мекунанд. Дар ин ҷода киро мо бояд гунаҳкор созем? Ҳукумат ва ё шахсе, ки саломатии худ ва дигаронро зери хатар мегузорад?

Дар бобати табобати беморони гирифторӣ ба коронавирус ҳаминро бояд таъкид кард, ки дар вилоят он ба таври зарурӣ ба роҳ монда шудаасту беморон шифо ёфта, ба манзилҳои худ баргашта истодаанд. Агар ба суханони бардурӯғи иғвогарон аҳамият диҳем пас метавонем тинҷиву оромиро аз даст диҳем! Дар ин радиф меҳнати шабонарӯзии роҳбарияти вилояту шаҳр ва кормандони тибро қадр кард. Нафаре, ки ба коронавирус гирифтор шудааст ҳатман ба беморхона ҷойгир карда мешавад. Танҳо он нафароне, ки ба зукоми мавсимӣ ё дигар бемории сабук гирифтор шудаанд, барои сироятнаёфтан дар манзилҳояшон табобат гирифта истодаанду аз вазъи саломатии чунин ашхос ҳамарӯза кормандони тиб огоҳ мешаванд.

Дар расонаи иҷтимоӣ Муҳаммадиқболи Садриддин дар мавзуи «Мастчоҳба мурам…» дарҷ кардааст, ки дар он шаъну шарафи роҳбарият ва халқи сарбаланди ин ноҳия сухан рафтааст. Боиси таассуф аст, ки дар он суханҳои бофтаву хаёлӣ ва бардурӯғи фитнаангез гуфта шудааст. Мардуми меҳнатқарини ноҳия мекӯшанд, диёри хешро аз ҳар ҷиҳат ободу зебо гардонида, барои сокинонаш шароити хуби зиндагониву кориро муҳайё намоянд. Муаллиф то андозае «суханбозӣ» кардааст, ки кас пас аз хондани маводи чопшуда ноҳияи Мастчоҳро ба макони ноободу хароб ва аз назарҳо дурмонда тасаввур мекунанд, ки ин хатои маҳз аст! 

Чанд боре, ки ба ин ноҳия сафар кардам, боре рӯҳафтодагии мардум ба чашм нарасид. Баръакс онҳо ҳама баробар баҳри пешрафт ва гулгулшукуфоии макони зист камари ҳиммат бастаанд. Қомат афрохтани хонаҳои истиқоматӣ, марказҳои савдову тарабхона ва дигар иншооти ҳаётан муҳим бори дигар собит месозад, ки ҳама бо дили поку нияти нек шарафмандона меҳнат карда истодаанд.    

Имрӯз дар Ҷумҳурии Тоҷикистон иншооти мухталиф сохта ба истифода дода мешавад.  Ҳама соҳа, мактабу кӯдакистон, беморхонаву марказҳои саломатӣ, марказҳои савдо ва тарабхонаву дигар иншооти зарурии хурду бузург барои сокинони кишвар хидмат мекунад.

Ш. СИДДИҚ,

«Ҳақиқати Суғд»

Читать далее

РУШДИ БОСУБОТ АЗ ВАҲДАТ АСТ!

Ваҳдат чун рукни басо муҳими сиёсати давлатӣ шинохта шудааст. Аз ин рӯ, бояд дар муҳтавои маводи таълим ваҳдати миллӣ мавқеи устувор пайдо намояд. Ваҳдат дар саҳнаи ташаккули ормонҳои миллӣ ва давлатдорӣ нақши асосиро мебозад. Ваҳдат беҳтарин василаест барои баланд бардоштани ҳисси ватандорӣ, ватанпарастӣ, худшиносӣ, арҷ гузоштан ба суннатҳои миллӣ. Халқи куҳанфарҳанги тоҷик ҳамеша тарафдори сулҳу ваҳдат буданд ва хоҳанд монд. Шукронаи даврони Истиқлолият ва Ваҳдати миллӣ, ки дар Тоҷикистон сулҳу ободӣ пойдору мамлакат шукуфон аст.

Чунин дастовардҳои рӯзафзунро дар даврони Истиқлолият ва Ваҳдати миллӣ дар ноҳияи Ҷаббор Расулов низ мушиҳида намудан мумкин аст. Бино ба гуфти мудири шуъбаи рушди иҷтимоӣ ва робита бо ҷомеаи дастгоҳи Раиси ноҳия Султонзода Бахтиёр Султон, дар ноҳия корҳои бунёдкориву созандагӣ, чароғонкунию мумфаршкунӣ, азнавсозӣ ва кабудизоркунӣ бо маром идома доранд. Дар давоми ду соли охир дар ҳудуди ноҳия ва ҷамоатҳои шаҳраку деҳот, кӯчаву маҳаллаҳо мунтазам мумфарш ва чароғон гардиданд. Ҳамчунин, кушодашавии толорҳо ва майдончаҳои варзишӣ бо дастгирии мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳия, шахсони саховатпеша ва сокинони маҳаллаву деҳаҳо дида мешавад. Бисту се сол инҷониб дар Тоҷикистони соҳибистиқлол сулҳу сафо ҳукм меронад, хуршеди оламоро сарзамини тоҷикони ваҳдатсарову сулҳофарро нурборон мекунад.

Боиси зикр аст, ки дар давоми солҳои 2018-2019 дар ноҳия якчанд коргоҳу корхонаҳо ва кӯдакистону мактаб таъсис ёфта, таъмини шуғли пурмаҳсул тавассути таъсиси ҷойҳои нави корӣ мутобиқ ба стандартҳои ҷаҳонӣ роҳандозӣ шуд.

Дастовардҳои мардуми кишвар дар давраи соҳибистиқлолӣ, алалхусус, баъди таъмини сулҳу оромӣ ва суботи сиёсӣ, ҳамдигарфаҳмӣ ва Ваҳдати миллӣ хеле назаррас буда, дар ин солҳои Истиқлолият халқи заҳматкаши тоҷик, аз ҷумла мардуми ноҳия ба хотири ободиву пешрафти давлати соҳибихтиёри худ ва сарзамини биҳиштосои хеш талош ва ғайрати дучанд зоҳир менамоянд. Ба хотири таҳкиму тақвияти истиқлолу озодӣ ва Ваҳдати миллӣ ҳамчун арзишҳои нодири миллӣ тамоми мардуми баору номус, худогоҳу худшинос ва ватандӯсту ватанпарасти миллат саъю талош доранд.

 Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба бошандагони ноҳияи овозадори Ҷаббор Расулов таваҷҷуҳи хоса доранд, ки аз ҳар мулоқоти судманду суҳбатҳои самимиашон, ки дар сафарҳои кориашон ба вуқӯъ мепайванданд эҳсос мешавад.

Боиси хушнудист, ки ҳар сол ташрифи Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба ноҳия сурат мегирад, ки ин сарбаландии ҳар мардуми ноҳия аст. Ҳамчунин, қомат афрохтани Нишони давлатӣ бо баландии 24 метр ва Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон бо баландии 50 метр нишони возеҳи арҷгузорӣ ба муқаддасоти миллӣ буда, дар замири насли имрӯзу оянда ҳисси ватандӯстӣ ва ифтихори миллиро бедор месозад.

Шаҳноза Ҳомидова,
«Ҳақиқати Суғд»

Читать далее

Президенти мамлакат Эмомалӣ Раҳмон дар ҳайати роҳбарикунандаи Палатаи ҳисоби Ҷумҳурии Тоҷикистон тағйироти кадрӣ ба амал оварданд

Дирӯз Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ҳайати роҳбарикунандаи Палатаи ҳисоби Ҷумҳурии Тоҷикистон тағйироти кадрӣ ба амал оварданд.

Мутобиқи моддаи 14-уми Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи Палатаи ҳисоби Ҷумҳурии Тоҷикистон» пешниҳод «Дар бораи аз вазифаи муовини раиси Палатаи ҳисоби Ҷумҳурии Тоҷикистон озод намудани Азимӣ Заъфар Исмоил бо сабаби ба кори дигар гузаштанаш», мутобиқи моддаи 15-уми Қонуни мазкур пешниҳод «Дар бораи аз вазифаи сараудиторони Палатаи ҳисоб озод намудани Аҳмадзода Файзалӣ, Салимзода Собир ва Давроншоҳиён Рамеш» ба Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ирсол карда шуд.

Читать далее

Рустам Юлдошев: Ваҳдати миллӣ осон ба даст наомадааст!

Номзади илмҳои таърих, дотсенти Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров Рустам Юлдошев аз зумраи олимонест, ки заҳри гирудорҳои солҳои аввали соҳибистиқлолиро чашида, азобҳои рӯҳии он давраро паси сар кардааст. То расидан ба рӯзи мурод – ба имзо расидани Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ ба ҳайси муовини раиси ноҳияи Бобоҷон Ғафуров фаъолият бурдааст. Баъдан дар мавзӯи “Ваҳдати миллӣ” корҳои тадқиқотӣ бурда, маводҳои зиёдаш доир ба ин мавзӯъ чоп шудаанд. Дар арафаи ид бо олим вохӯрда, чанд фикру мулоҳизаи ӯро дар бобати роҳи душвори расидан ба Ваҳдати миллӣ пурсон шудем.

-Устод, вақте ибораи “Ваҳдати миллӣ”-ро ба забон мегиред, пеши назаратон чӣ падидор мешавад?

-Мутаассифона, ҷанги шаҳрвандӣ, ки аз худ бисёр оқибатҳои ногувор ба мерос гузоштааст, ба амал омад. Истиқлолияти давлатӣ агар ба аксари давлатҳои ҷамоҳири шӯравӣ бо дигар кардани сохти давлатдорӣ насиб карда бошад, Тоҷикистони азизи мо бо паси сар кардани ҷанги таҳмилии шаҳрвандӣ ба ин рӯзҳо расидааст. Вазнин аст ба забон овардану тасаввур кардан, ки дар ин ҷанги бародаркуш 157 ҳазор нафар сокини мамлакат қурбон, 58 ҳазор ятиму 1 миллион нафар ба кишвари ҳамҷавори Афғонистон гурезагони иҷборӣ шуданд. 142 ҳазор иншоот талаву тороҷ ва 38 ҳазор ҳавлии мардум ба коми оташ рафт. 25 ҳазор оила бе падар монда, зарари умумӣ аз ин ҷанги бемаънӣ ба 10 миллиард доллари амрикоӣ расид. Даҳҳо ҳазор соҳибтахассус Тоҷикистонро тарк карданд. Ман ин ҳамаро барои насли имрӯз ёдрас карда истодаам. Бигзор, онҳо донанд, ки ваҳдати миллӣ, сулҳу салоҳ ва ҳаёти осоишта осон ба даст наомадааст.

- Ба ин ҳама бесомониҳо...

- Бале, маҳз ба имзо расидани Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ ба ин ҳама бесомониҳо нуқта гузошт. Яъне, санаи 27 - уми июни соли 1997 дар шаҳри Маскав бо миёнравии давлатҳои абарқудрат ба имзо расидани ин ҳуҷҷати тақдирсоз дар дили мардуми мо аз нав шуълаи умеду орзуҳоро ба ояндаи нек фурӯзон сохт. Метавон гуфт, ки ин санаи муборак оғози гардиши куллӣ дар ҳаёти сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва маънавии халқи тоҷик гардид. Ва, албатта, саҳми Пешвои муаззами халқи тоҷик муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ин маврид басо назаррас аст. Халқ беҳуда ба он кас Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат унвон надодааст.

- Яъне, навбати машғул шудан ба обод-кориҳо расид?

- Пас аз нисбатан ором шудани вазъ дар кишвар бо дастуру супоришҳои Пешвои миллат сохтмон ва азнавбарқарорсозии роҳҳои байналмилаливу дохилӣ ва бунёди нақбҳо ба роҳ монда шуд. Сохтмони нақбҳои “Анзоб”, “Шаҳристон”, “Шар - шар”, “Чормағзак”, ободонии роҳҳои мошингарди “Душанбе – Хоруғ – Мурғоб”, “Душанбе – Рашт – Саритош”, шоҳроҳи “Душанбе – Хуҷанд – Чаноқ”, “Қулма – Қароқурум”, роҳи оҳани “Қӯрғонтеппа – Кӯлоб” аз иқдомҳои Пешвои миллат буданд, ки боиси пешрафту тараққиёт гардиданд. Аз ин пас имкон фароҳам омад, ки ҳаракати нақлиёт дар дохили мамлакат тамоми фаслҳои сол имконпазир гардида, вазъи равуо ва боркашонӣ ба манотиқи гуногуни кишвар сад дар сад беҳтар гардад. Хеле хуб аст, ки дар соҳаи нақлиёт 11 лоиҳаи давлатии сармоягузорӣ ба маблағи умумии беш аз 8,5 миллиард сомонӣ татбиқ шуда истодааст. Боиси хурсандист, ки соҳибкорони маҳаллӣ низ дар бунёди роҳҳо саҳми муносиби худро ба истиқболи сазовори 30 - солагии Истиқлолияти давлатӣ гузошта истодаанд. Аз рӯи маълумоти расмӣ дар шаҳру деҳоти кишвар аз ҳисоби соҳибкорону шахсони саховатпеша ва аҳолӣ 1450 километр роҳҳои аҳамияти ҷумҳуриявию маҳаллӣ ва 108 пул бунёду таҷдид шуданд.

- Истиқлолияти давлатиро бе истиқлолияти энергетикӣ тасаввур кардан амри маҳол аст. Ҳамту не?

- Бале, бунёду таъмири неругоҳҳои барқи обии “Сангтӯда-1”, “Сангтӯда-2”, хатҳои баландшиддати интиқоли неруи барқи “Ҷануб – Шимол”, “Лолазор – Хатлон”, “Лолазор – Сангтӯда-1” ва дигар як қатор неругоҳҳои хурд ба истифода дода шуданд. Хусусан, ба кор даромадани хатти 500 - киловаттаи “Ҷануб – Шимол” ва дар пойгоҳи асосии он насби трансформатори дуюм ин ғамхории бузурги Ҳукумати ҷумҳурӣ барои сокинони вилояти Суғд дар мавсими тобистону зимистон маҳсуб мешавад. Дар соҳаи энергетикии кишвари мо баъдан гардиши куллӣ ба миён омад. Баъди ба истифода додани ду агрегати Неругоҳи барқи обии “Роғун” истеҳсоли неруи барқ аз 17,2 миллиард киловатт – соат ба 22,6 миллиард киловатт – соат расид, ки ин на танҳо ҷиҳати таъмини мардум бо неруи барқ, балқи имконияти бунёди корхонаҳои нави саноатиро фароҳам овард. Ҳоло сохтмони неругоҳи барқи обии “Роғун”, хатти баландшиддати интиқоли барқи Осиёи Марказӣ – Осиёи Ҷанубӣ – “КАСА-1000”, таҷдиди неругоҳҳои барқи обии “Норак”, “Қайроққум”, “Сарбанд” ва дигар неругоҳҳои барқи обии дорои иқтидори миёна дар минтақаҳои гуногуни кишвар бомаром идома доранд.

- Мехостем, фикру мулоҳизаи Шуморо дар бобати ҳадафҳои стратегии Ҳукумати мамлакат бифаҳмем?

- Таъмини истиқлолияти энергетикӣ, раҳоӣ аз бунбасти коммуникатсионӣ, амнияти озуқаворӣ ва саноаткунонии босуръати кишвар заминаи асосии шукуфоии рӯзгори мардуми мост. Татбиқи амалии ин ҳадафҳо, пеш аз ҳама, рушди давлат ва таъмини зиндагии шоистаи мардум мебошад. Расидан ба ин ҳадафҳои наҷиб муҷиби дар оянда аз кишвари аграрӣ – саноатӣ ба саноатӣ – аграрӣ табдил ёфтани Тоҷикистон мегардад.

- Тибқи дастури Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, 30 - солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон бояд сазовор истиқбол гирифта шавад...

- 30 сол албатта, чандон муддати дароз нест, аммо тайи ин солҳо он гуна воқеаву рӯйдодҳо ба амал омаданд, ки назирашро таърих намедонад. Анъанаи хубе дар даврони соҳиб-истиқлолӣ рӯи кор омадааст, ки ба муносибати санаҳои фархунда иншооти ҳаётан муҳим дар вазъияти тантанавӣ ба истифода дода мешаванд. Аз рӯи маълумоти расмӣ, то 30-солагии Истиқлолияти давлатӣ бунёди беш аз 21 ҳазор иншоот, аз ҷумла 1050 муассисаи нави томактабӣ ва миёнаи умумӣ, 560 беморхона ва марказҳои саломатӣ ва дигар иншооти соҳаи тандурустӣ сохта, ба истифода дода мешаванд, ки бешубҳа, ба беҳтар шудани шароити некӯаҳволии мардуми кишвар мусоидат хоҳанд кард.

- Акнун чанд сухан дар бораи рушди иқтисодиёти кишвар мегуфтед?

- Ба болоравии иқтисоди миллӣ баробари афзун намудани истеҳсолот, ҳамзамон татбиқи барномаҳои қабулгардида низ мусоидат мекунанд. Дар замони соҳибистиқлолӣ зиёда аз 80 барномаи соҳавӣ қабул гардид. Бо ҷалби сармояи хориҷӣ тайи солҳои охир ба соҳаҳои иқтисодии кишвар 57,3 миллиард сомонӣ ёрӣ расонида шудааст. Дар Стратегияи миллии рушди Ҷумҳурии Тоҷикистон барои давраи то соли 2030 диққати асосӣ ба консепсияи рушди зеҳнии инсон дода шудааст.

- Ба рушди иқтисодиёти мамлакат боз кадом омилҳо мусоидат кардаанд?

- Дар ҳафт соли охир ҳаҷми истеҳсоли маҳсулоти саноатӣ қариб се баробар (аз 10 миллиард то ба 27,5 миллиард сомонӣ) зиёд шудааст. Соҳаи муҳимтарини мамлакат – кишоварзӣ низ устувор гардида, дар даврони соҳибистиқлолӣ ба мардум 135 ҳазор гектар замин барои бунёди манзили истиқоматӣ дода шуд. Сокинон дар заминҳои наздиҳавлигӣ киштукори маводи ниёзи аввалро ба роҳ монданд, ки ин ба афзоиши маҷмӯи маҳсулоти кишоварзӣ дар кишвар мусоидат кард. 190 ҳазор гектар заминҳои корам ба гардиши кишоварзӣ дароварда шуданд, ки ин ба ҳаҷми истеҳсоли маҳсулот мусоидат кард. Ин пешрафти соҳа, албатта, бо шарофати дастгириву пуштибонии Ҳукумати мамлакат аст, ки дар панҷ соли охир беш аз 10 ҳазор техникаву таҷҳизоти кишоварзӣ ба маблағи 570 миллион сомонӣ харидорӣ, инчунин дар ҳаҷми беш аз 200 миллион сомонӣ имтиёзҳо ҷудо карда шуданд.

- Солҳои 2019 - 2021 бо ибтикори Пешвои муаззами миллат “Солҳои рушди деҳот, сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ” эълон шудааст. Андешаи Шуморо бобати ин иқдом фаҳмиданӣ будем.

- Ташаббуси басо созандаву шоиста. Чаро? Барои он ки Тоҷикистони мо табиати басо зебову назаррабо дорад. Мардуми хориҷиро ҳамин кӯҳҳои осмонбӯсу сарбафалаккашида ва табиати афсункор ба худ мекашад. Бо тараққӣ додани соҳаи сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ мо метавонем, маблағҳои зиёдеро ба хазинаи мамлакат ворид созем. Боиси тазаккур аст, ки ташрифи сайёҳони хориҷӣ ҳамасола ба ҷумҳурии мо меафзояд. Аз рӯи маълумоти расмӣ, соли 2019 зиёда аз 1 миллион нафар сайёҳ ба Тоҷикистон ташриф оварданд, ки ин рақам нисбат ба соли 2018-ум 20 фоиз зиёд аст.

- Ва хулосаи суҳбати мо...

- Ин ҳама пешрафту ҳаёти шукуфон, албатта, ба шарофати ваҳдати миллӣ аст, ки ин ҳамдигарфаҳмӣ тавре дар боло зикр кардам, осон ба даст наомадааст. Онро бояд қадр кунем ва чун гавҳараки чашм эҳтиёт намоем.

Суҳбаторо

Маъмурахон САМАДОВА,

“Ҳақиқати Суғд”

Читать далее

Каждумони таги бӯрё

Бо паси сар кардани монеаву душвориҳои зиёд миллати тоҷик бо мулоҳизакорӣ ва бо азму иродаи хеш Тоҷикистонро ҳуқуқбунёду демократӣ ба ҷаҳониён ошно намуд. Имрӯз миллати тоҷикро тамоми дунё чун қавми бузург эътироф мекунанд. Фарзандони ин миллати барӯманд дар тамоми кишварҳои ҷаҳон дар соҳаҳои гуногун фаъолият мебаранд. Тоҷикистон қариб бо ҳамаи кишварҳои дунё робитаи дӯстию тиҷоратӣ барқарор кардааст, ки ин ҳама бо шараофати соҳибистиқлолии кишвар ва якдиливу идтиҳоди мардуми ин сарзамин аст.

Аммо мутаассифона, рафтору кирдори баъзе ҳамватанон, ки дар кишварҳои хориҷ паноҳ мебаранд ва оромии суботи кишварро халалдор кардан мехоҳанду зиндагии осоиштаи ин миллат барояшон арзише надорад моро ба  андеша водор мекунад. Зеро онҳо аз ҳар вазъияти ба амаломада, аз ҳар бадбахтии рухдода ва, ҳатто, аз марги ҳамватанон истифода мебаранд, то мақсаду андешаву маромҳои худхоҳонаи хешро ба роҳ андозанд. Дар замоне, ки ҷаҳон аз дигар шудани ҳаёти инсоният ҳарф мезанад ва хурду бузурги ҳама миллатҳо бо ҳам идтиҳод мекунанд то аз ҷаҳонро аз вартаи вирус наҷод диҳанд ва зиндагии комилан инсонпарваронаро ба роҳ монанд мухолифини мо «мурдаро монда тутхӯрӣ» -ро пеш гирифтаанд.

Ин тоифа имрӯз дар шабакаҳои иҷтимоӣ басо фаъол шуда, чун каждуми таги бӯрё аз ҳар фурсат истифода мекунанд то неши хешро бизананд. Дар ин вазъияти душвор бо дасисаву дурӯғу найранг пардохтани Кабириву Муҳаммадиқболи Садриддин барин нафарони гумроҳ боз як бори дигар симои аслии ин нафаронро боз мекунад. Дирӯз навиштаи «Масчоба мурам»-и Муҳаммадиқболи Сардиддинро дида дар хайрат афтодам, ки барои ин қадар дурӯғ гуфтан одам чиқадар худхоҳ бояд бошад. Охир дар хориҷи кишвар истода ин қадар дурӯғу дасиса сохтан ба хотири чист?  Ҳайрати ман аз ин аст, ки мардуми кишвар ҳама аз зиндагӣ ва рӯзгорашон дар Тоҷикистон розӣ ҳастанд меболанд ва мушкилиҳои пешомадаро якҷоя паси сар месозанд. Агар мухолифин инқадар ғамхори мардум  бошанд, аввал фикри мардумро кунанд ва воҳимаву дурӯғ набофанд.  Орзуҳову хоби шабашонро, ки  гӯё мардум ба минтинг омодаанд, ба об гӯянд. Бояд бигӯям, ки бо вуҷуди ҳама талошҳо онҳо ба мақсадҳои нопоки худ расида наметавонанд. Ин амали онҳо бори дигар собит сохт, ки дар Ҷумҳурии Тоҷикистон воқеан ҳам сулҳу субот, пешравӣ ва иттиҳод ҳаст, ки ба пӯстини душманон кай ҷой мекунад.

Ҷомеаи кунунии Тоҷикстон барои расидан ба як ҷомеаи мардумсолор, қонунпарвар ва адолатпеша талошҳои пайваста дорад ва таъмини амну субот, манфиатҳои миллӣ, озодиву ҳуқуқи инсонро аз мароми аввалияи худ меҳисобад.

Мадина Ҳакимзода,

«Ҳақиқати Суғд»

 

Читать далее

БЕ ГУРДА КАСАМ, АГАР КИ МАСТЧОҲАМ НЕСТ...

Муште ба даҳони бефаровези М. Садриддин

Дастпарвари ТЭТ ҲНИТ М. Садриддин – хоинбачаи ватангадову ватанбезор боз бо нашри матлаби муғризонаву душманононаи худ бо номи “Масчоҳба мурам” аз номи мардуми шарифи ноҳия суистифода карда, бо дуруғҳои бешумораш иддао намудааст, сокинони заҳматқарини ин ноҳия аз ҷашни Ваҳдат безоранд ва ҳозир ҳастанд, ки даст ба тазоҳуроту митинг ва гирдиҳамоӣ зананд. Гӯё дар ин ноҳия, махсусан дар ҳудуди хоҷагии “Сомониён”-и Ҷамоати деҳоти Мастчоҳ гирифторони бемории коронаврус зиёд шудааст.

Беморхонаҳо беморонро қабул намекунанд. Барои бунёди иншоотҳо ҳамарӯза аз соҳибкорон маҷбуран маблағ ситонида мешавад. Ва ба монанди ин чандин дурӯғу газофи дигар, ки хоси табиати каждумонаву аҳримансиришти Муҳаммадиқболи Садриддин аст. Ин дурӯғу газоф ва бадгӯию тӯҳмат дар ҳаққи Ватану миллат, аз ҷумла ноҳияи Мастчоҳ, ки як пораи кишвари азизамон – Тоҷикистон мебошад ва мардуми шарифи он бори дигар шаҳодати равшани душмании ошкоро ва ватанбезории М. Садриддинро ба намоиш мегузорад. Аз ин ҷиҳат матлаби “Масчоба мурам” дурӯғномаву газофномаи ошкорост, ки баёнгари сурату сирати душманонаи М. Садриддин аст. Нахустин дуруғи ин навишта ҷумлаи аввали он аст, ки чунин ифода гардидааст: “Вазъияти беҳдоштӣ дар ноҳияи Масчо хуб нест”. Ин ҷумла ягон асоси воқеӣ надорад. Чунки вазъияти беҳдоштӣ дар ноҳия хуб аст. Роҳбарияти ноҳия дар партави дастгирию пуштибониҳои Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, Ҳукумати мамлакат, мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии вилояти Суғд, алалхусус Раиси вилоят муҳтарам Раҷаббой Аҳмадзода ва Раиси ноҳия муҳтарам Тоҳир Азиззода барои ҳифзи саломатии мардум, махсусан дар шароити пандемияи бемории коронавирус тамоми тадбирҳои инконпазирро амалӣ карда истодаанд. Маҳз, натиҷаи андешидани чораҳо дар ин самт буд, ки дар ҳудуди ноҳия беморхонаҳои минтақавии Ҷамоатҳои деҳоти Мастчоҳ, Оббурдон, Палдорак ва Навбаҳор бо маблағи наздик 2 млн. сомонӣ аз таъмири хушсифат бароварда шуданд. Дар натиҷа барои табобати ҳамаи намуди беморӣ дар ноҳия шароиту имкониятҳо мавҷуд аст. Бинобар ин, беморхонаҳо аз қабули беморон даст накашидаанд. Дар ноҳия мунтазам ба ашхоси ниёзманд кӯмакҳои моддӣ расонида мешавад. Авҷи баланди дурӯғҳои бешармонаи М. Садриддин дар он зоҳир мешавад, ки вай газофҳои худро бо зикри “як духтури шиносам гуфт”, “як соҳибкор, ки рафиқам ҳаст гуфт”, оварда, росту дуруст ҷилва доданӣ мешавад, ки хилофи воқеият аст. Гузашта аз ин, дар ноҳияи Мастчоҳ ягон нафар хонумдухтури 30-солаи дар Корея таҳсил намуда нест, ки боз аз бемории коронавирус фавтида бошад!!! Дар ҷавоб ба ин ва даҳҳо дурӯғҳои бешармонаву бешарафонаи М. Садриддин ҳаминро зикр менамоем, ки мардуми Мастчоҳ ҳамеша якрӯву яксӯ ва якҷиҳату мардона Ватанро дӯст медоранд. Ба Пешвои муаззами худ ифтихор менамоянд. Борҳо садоқату самимияти худро ба Ватану миллат, Пешвои наҷотбахши худ, Ҳукумати мамлакат собит кардаанд. Зикри танҳо ҳамин як нуқта, яъне ҳодисаҳои 4-ум ва 9-уми ноябри соли 1998, замони ҳуҷуми хоинонаи полковники ватанфурӯш Маҳмуд Худойбедиев кофист, ки чӣ гуна мардум, махсусан ҷавонмардони мастчоҳӣ дар роҳи дифои хоки муқаддаси Ватан ва сохтори конститутсионии демокративу дунявӣ ва ягонаву ҳуқуқбунёди Тоҷикистон таҳти сарварии Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон нишон доданд.

Шоири номовари тоҷик Камол Насрулло шеъре дорад, ки бо мисраъҳои “Эй миҳани ман, миҳани ман, миҳани ман, Ҳар узви замини туст, узви тани ман”, ки ҳар як минтақаи мамлакатро вобаста ба хислату рафтор, ҳиммату ҷасорат ва ғайрату саҳми бузурги мардумонаш ба як узви муҳими инсон ташбеҳ менамояд. Масалан, ин шоири ватандӯст, як шонаи худро Зарафшон, шонаи дигарашро Бадахшон, як синаашро Кӯлоб, синаи дигарашро Ҳисори шодоб, як бозуашро Рашту Файзобод ва бозӯи дигарашро Фалғар гуфта, чунин ифтихор менамояд:

Эй миҳани ман, миҳани ман, миҳани ман,

Ҳар узви замини туст узви тани ман.

Як шонаи ман агар Зарафшон бошад,

Як шонаи дигарам Бадахшон бошад.

Як синаи ман агар ки Кулоби ман аст,

Як синаи ман Ҳисори шодоби ман аст.

Як бозуи ман ба Рашту Файзобод аст,

Як бозуи ман ба Фалғарат афтодаст.

Эй миҳани ман, миҳани ман, миҳани ман,

Ҳар узви замини туст узви тани ман.

Аз Ҳойиту Ғарм то Хуҷандат, миҳан,

Рохест, ки аз дида бувад то дили ман.

Аз Исфараву зи Ашту Захматобод,

То Регару Вахшу Панчу то мулки Қубод...

Дарвозаи чашми ман бувад Варзобат,

Ашки ғаму шодмонии ман обат.

Исму насаби ягонаам номи ту аст,

Рӯям ҳама руйи Конибодоми ту аст.

Бе гурда касам, агар ки Масчоҳам нест,

Ҷуз роҳи камоли ту ба дил роҳам нест.

Дар пайкари гарми ту Душанбе чон аст,

Хоки туву чисми ман, Ватан, яксон аст.

Эй миҳани ман, миҳани ман, миҳани ман,

Ҳар узви замини туст узви тани ман...

Тавре, ки аз ин мисраъҳои барҷаста аён мегардад, шоир Камол Насрулло Мастчоҳро “гурдаи Ватан” меномад ва мегӯяд, ки: “Бе гурда касам, агар ки Мастчоҳам нест, Ҷуз роҳи камоли ту ба дил роҳам нест”. Воқеан, агар Тоҷикистон шабеҳи як пайкари бузурги инсонӣ бошад, Мастчоҳ гурдаи он ва мастчоҳиён гурдони далери ин сарзамин ҳастанд. Гурдони далер ҳамеша ба Ватани худ, ба Пешвои миллат ба Ҳукумати мамлакат содиқанд. Гурдони Ватан – мастчоҳиёни боғуруру сарбаланд барои ҳифзи дастовардҳои Истииқлолият ҳеҷ чизро дареғ намедоранд. Дар пайи ободии зодгоҳ ва Ватани худ ҳастанд. Дар роҳи таҳкими Ваҳдату ҳамбастагӣ сидқан саъю талош меварзанд. Ба Пешвои худ ифтихор доранд ва қадри заҳматҳои нотакрору таърихофарини ин марди бузургро медонанд. Аз ватангадову хоинони миллат – пайравони ТЭТ ҲНИТ, дар мисоли яке аз онҳо М. Садриддин безоранд. Чунки хоинон ҳаргиз бахшида намешаванд.

Ризо АНВАРӢ,

омӯзгор аз ноҳияи Мастчоҳ

Читать далее