01 October 2020

Боздиди Раиси вилоят аз майдони шолӣ ва боғоти ноҳияҳои Бобоҷон Ғафуров ва Ҷаббор Расулов

30 сентябр Раиси вилояти Суғд Раҷаббой Аҳмадзода дар ноҳияҳои Бобоҷон Ғафуров ва Ҷаббор Расулов бо рафти ҷамъоварии шолӣ дар хоҷагиҳои деҳқонӣ ошно шуд.

Тавре маълум аст, дар вилояти Суғд ба кишту парвариши шолӣ аҳамияти ҷиддӣ зоҳир гардида, дар шаҳру навоҳии Исфара, Панҷакент, Бобоҷон Ғафуров, Ҷаббор Расулов бештар кишти шолӣ ба роҳ монда шудааст. Бино ба иттилои масъулини соҳаи кишоварзии вилоят соли равон дар 9200,3 гектар парвариши шолӣ ба роҳ монда шуд, ки нисбат ба соли гузашта 208 гектар зиёд мебошад.

Читать далее

Саҳми соҳибкорон дар афзоиши номгӯи маҳсулоти воридотивазкунанда назаррас аст

Дар партави дастуру ҳидоятҳои Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо саҳм ва нақши соҳибкорони маҳаллӣ дар шаҳри Хуҷанд теъдоди корхонаҳои саноатӣ афзуда, номгӯи маҳсулоти воридотивазкунанда зиёд гардида истодааст.

Яке аз чунин корхонаҳои саноатӣ дар минтақаи саноатии шаҳри Хуҷан фаъолият дошта, бо истеҳсоли шоколад ва қандҳои гуногун машғул аст, ки чанде пеш Раиси вилояти Суғд Раҷаббой Аҳмадзода бо фаъолияти он аз наздик шинос гардид.

Читать далее

Шиносоии Раиси вилоят бо фаъолияти ҶДММ “Пайрави Хуҷанд”

30 сентябр Раиси вилояти Суғд Раҷаббой Аҳмадзода бо фаъолияти ҶДММ “Пайрави Хуҷанд” шинос гардид.

Корхонаи мазкур яке аз беҳтарин фабрикаҳои мурғпарварӣ буда, дар он 40 000 сар мурғ парвариш карда мешавад. Корхона чӯҷаҳои гӯштии навъи бройлерро аз Ҷумҳурии Ӯзбекистон ворид намуда, давоми чиҳил шабонарӯз барои ҳамчун гӯшт истифода бурдан омода мекунад. Дар корхона технологияи муосир насб гардида, парваришу нигоҳубини мурғ ба таври автоматӣ ба роҳ монда шудааст. ҶДММ “Пайрави Хуҷанд” имкон дорад, ки саршумори мурғҳои гӯштиро боз ҳам зиёд намояд.

Читать далее

Соҳибкорони тоҷику ӯзбек корхонаи коркарди метал бунёд мекунанд

Раиси вилояти Суғд Раҷаббой Аҳмадзода дар доираи боздиди корӣ аз Минтақаи озоди иқтисодии “Суғд” рӯзи 30 сентябр бо ҷараёни бунёди корхонаи коркарди металҳои дуюмдараҷа шинос гардид.

Корхонаи мазкур дар доираи ҳамкориҳои самараноки соҳибкорони ватанӣ бо соҳибкорони Ҷумҳурии Ӯзбекистон бунёд гардида, масоҳати он 3 гектарро ташкил мекунад. Барои бунёд ва фаъол гардонидани корхона 10 миллион доллари ИМА сармоя ҷалб гардида, барои гудохтани метал аз печҳои замонавии истеҳсоли Туркия ва Чин истифода бурда мешавад.

Читать далее

Соҳибкор Озодамоҳ Қулова дар Минтақаи озоди иқтисодии “Суғд” корхонаи коркарди мева бунёд месозад

30 сентябри соли 2020 Раиси вилояти Суғд Раҷаббой Аҳмадзода ба Минтақаи озоди иқтисодии “Суғд” ташриф оварда, рафти бунёди як зумра корхонаҳои саноатиро мавриди таваҷҷуҳ қарор дод.

Минтақаи озоди иқтисодии “Суғд” соли 2009 бо масоҳати умумии 320 га таъсис дода шуда, дар минтақаи саноатии ҷанубу ғарбии шаҳри Хуҷанд ҷойгир аст. Дар МОИ “Суғд” 29 субъект ба қайд гирифта шуда, аз он 13 адад ба фаъолияти истеҳсолӣ ва хизматрасонӣ машғуланд.

Читать далее

Терроризм – хатар ба амнияти ҷомеа

Масъалаи терроризму экстремизм яке аз масъалаҳои ҳалталаб ва хеле ташвишовар буда, айни замон сайёраро ба изтироб андохтааст.

Терроризм ва экстремизм барои ҷомеа хатари ҷиддӣ эҷод намуда, боиси паст рафтани иқтисодиёт, ноором гаштани вазъи сайёра, монеа барои пеш рафтани соҳаҳои гуногун, халалдор намудани амнияти ҷомеа гардидааст. Шомил шудани ҷавонон ба ҳизбу ҳаракатҳои ифротгаро ба масъалаи доғи рӯз табдил ёфтааст. Сабабҳои асосии ин амалҳои хатарзо паст будани дониши динӣ, сиёсӣ, ҳуқуқӣ, ҷавобгӯ набудани маърифату ҷаҳонбинӣ, дуруст дарк накардани вазъи сиёсии ҷаҳон мебошад. ҳизбу ҳаракатҳои ифротгаро бо ҳар роҳу васила ҷавонони ноогоҳро ҷалб намуда, барои амалӣ намудани мақсаду ғаразҳои нопоки худ истифода мебаранд. Масъалаи мубориза бар зидди терроризму экстремизм  ҳамеша дар маркази диққати ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон қарор дорад, зеро терроризм ва экстремизм, аз як ҷониб, чун вабои аср хатари глобалии ҷиддӣ буда, аз ҷониби дигар аъмоли он гувоҳ аст, ки террорист ватан, миллат ва дину мазҳаб надорад, балки як таҳдиде ба ҷомеаи ҷаҳонӣ ва ҷони ҳар як сокини сайёра аст.

Аз ин рӯ, ҳар яки маро зарур аст, ки зиракии сиёсиро аз даст надиҳем, бояд огоҳ бошем, ҳушёр бошем, ҷавононро дар рӯҳияи хештаншиносӣ, ватанпарастӣ, меҳнатдӯстӣ тарбия намоем ва аз ҳама муҳимаш оиди муқовимат бар зидди терроризм ва экстремизм бетараф набошем.

Илҳом ШАРИФЗОДА,
котиби маҷлиси судии суди
ноҳияи Ҷаббор Расулов

Читать далее

БАДХОҲИ КАСОН, БА МАҚСАД НАРАСАД

Намоиши қисмати чоруми филми ҳуҷҷатии “Хиёнат” тавассути шабакаи телевизионӣ идомаи се қисмати филми мазкур буда, дар он парда аз рӯи ҷиноятҳои гӯшношуниди ТТЭ ҲНИ бардошта мешавад.

Дар филм дар асоси далелҳои раднопазир, сабтҳои видеоии мустанад, нақли шоҳидони бевоситаи воқеаҳои нангини солҳои аввали истиқлолият тамоми кору кирдори ваҳшиёна, сурату сирати ғайриинсонии худобехабарон, маслакгумкардаҳо, хоинони миллат, Ватан, дину мазҳаби мо воқеъбинона инъикос ёфтааст.

Тамошои филм ҳар бинандаро ба риққат, ҳолати ногувор, хашму ғазаб нисбат ба кору кирдори ваҳшитинатони ТТЭ ҲНИ меорад. Дар филм аҳволи риққатовари гурезагон, гиряи кӯдакони маъсум, фиғони модарони фарзандгумкарда, сӯхтану шикастанҳо, бераҳмии ҳаммиллатони мо, ки худро тоҷику тоҷикистонӣ меҳисобанд, вале хуни тоҷикро рехтанд, намоиш дода шудааст.

Аз тамошои филм як падидаи хеле ногувор, аз табиати инсонӣ фарсахҳо дур ба назар мерасад, ки тамоми фаъолияти ТТЭ ҲНИ аз оғози ба саҳнаи сиёсӣ омаданаш, танҳо кору амали зишт буд.

Меросбари имрӯзаи онҳо, ки аз муассиси “Паймони миллӣ” Муҳиддин Кабирӣ, ки аз наҳзатиёни паймоншикан иборатанд, имрӯз низ кирдорҳои нопоки худро идома медиҳанд ва мехоҳанд, ки Тоҷикистонро бори дигар ба гирдоби кашмакашиҳои сиёсӣ кашанд.

Аз намоиши  филми мазкур  мардуми шарафманди тоҷик чеҳраи аслии ин душманони миллатро ба хубӣ шинохтанд ва ҳеҷ гоҳ ба доми фиребу найранги онҳо нахоҳанд афтод ва ин хиёнаткорон ҳаргиз ба мақсадҳои палиду нопокашон нахоҳанд расид, чуноне,  ки шоир фармудааст:

Хоҳӣ, ки зи кас газандат нарасад,

Бадгӯву бадомӯзу бадандеш мабош.

Ш.ШАРИФОВ,
И.ҶАББОРОВ,
устодони Донишгоҳи давлатии Хуҷанд
ба номи академик Бобофон Ғафуров

 

Читать далее

Аз бадниҳод накӯӣ тамаъ мадор!

Силсилафилми ҳуҷҷатии “Хиёнат”, ки тавассути шабакаҳои телевизиони Тоҷикистон намоиш дода шуд, симои манфур, мақсадҳои разилона ва ниятҳои нопоки аъзои ТТЭ ҲНИ-ро ифшо месозад.

Бояд ҳар як соҳибватан донад, ки ин кӯрдилон чӣ мехоҳанд ва барои амалишавии нияти нопокашон аз ҳеҷ ҷиноят рӯ намегардонанд. Дар қисми 4-уми филми «Хиёнат» он ҳаводиси нангин ва даҳшатҳои наҳзатиёни палид ва манфур аз забони шоҳидони ҳол баён ёфтааст.

Бояд гуфт, ки филми мустанади "Хиёнат",  ки дар заминаи далелҳои амиқ ба навор гирифта шудааст, бори дигар   чеҳраи зишти душманони давлат ва халқи тоҷикро муаррифӣ намуд. Дар асл, филм бо далелҳои раднопазир,  наворҳои воқеъӣ, парвандаҳои ҷиноӣ ва ошкорнашудаи касифони наҳзатиро ошкор сохтааст. Зимни тамошои ин филм кас ба хулосае меояд, ки кӯрдилон аз оғози соҳибистиқлолӣ ниятҳои нопоки худро амалӣ кардан мехоҳанд. Ин афрод ҳоло аз мамлакатҳои хориҷӣ бо хоҷагони худ нақшаҳои гуногунро тарҳрезӣ намуда, бо роҳи фиреб ҷавононро ба роҳи ифротгарорӣ ҷалб намуданианд.

Ба мо, ҷавонон, намоиши ин филм бори дигар аз амалкардҳои ин хоинони Ватан ёдрас намуда, ишора ба он намуд, ки мо ҳамеша ва дар ҳамаҷо зиракии сиёсиро аз даст надиҳем ва ин хоинонро ҳамчун душманони аслии худ шиносем.

Шамил НАЗАРЗОДА,
устоди Донишгоҳи давлатии Хуҷанд
ба номи академик Бобоҷон Ғафуров

Читать далее

ФИЛМИ ҲУҶҶАТИИ “ХИЁНАТ” ҚИСМИ 5 БАШАРКУШ БУДАНИ НАҲЗАТИЁНРО ИСБОТ КАРД

Шояд пас аз дидани филми  ҳуҷҷатии “Хиёнат” қисми 5 инсон ба худ суол гузорад, ки оё ҳамин наҳзатиён инсон буданд ё паразит? Шояд наҳзатиён, яъне аъзоёни ТТЭ ҲНИ, ки ин қадар  амалҳои террористиро содир кардаанду аз номи дин сухан мекунанд, мусалмонанд ё як навъ кирми ислом?

Инсонҳо ҳамеша аз рӯйӣ хулқу атвор ва рафтор баҳо дода мешаванд ва ҳар як инсонро аз суханаш низ фаҳмидан мумкин аст. Лек санъати макр ва ҳиллаи наҳзатӣ аз илм ҳам хеле берунтар аст ва шояд наҳзатиён аз фиреб додани миллат ва гумроҳ намудани ҷомеа дар ҷаҳон собиқа надошта бошанд. Зеро он гуна, ки аз эътиқодҳо ва арзишҳои динӣ истифода бурда, миллатро гумроҳ намуданд, дар ҳеҷ куҷо чунин нашудааст ва тоҷикон ҳаргиз ин хиёнат ва рафтори хоинонаи наҳзатиёнро нахоҳанд бахшид.

Инсонҳоро ба гарав гирифта тамаъ намудан аслан амали зишт ва номардона аст, ки ин корро ҳам наҳзатиён анҷом медоданд.

Ҳоло дигар филми “Хиёнат” парда аз рӯйи амалҳои зишту манфуронаи наҳзатиён бардошт бигӯем ҳам иштибоҳ нахоҳад буд. Зеро дар филм тамоми далелҳо оварда шудааст, ки акнун ҷомеаи ҷаҳонӣ ҳам наҳзатиёнро ҳам террористони башаркӯш хоҳад шинохт.

Давлатов Д.
омӯзгори ДКМТ

Читать далее

Намак хӯрда ба намакдон туф кардан

Ростӣ имрӯзҳо як қатор ноқисулақлони беватан ё беору номус, ки солҳои сол дар сарзамини аҷдодии худ косаи роҳат чашида, бар ивази дар пиронсолӣ роҳат аз зиндагӣ дидан даст ба маншаву ғайбат мезананд. Ман дар назар дорам “нафақахӯр” Исломиддин Садировро, ки чун мақолаи “аз бекор ҳама безор” ба назарам дигар коре надорад, ба фикри ғайбати ҷомеаи имрӯза пардохтааст. Ҳайфи номи нафақаҳурӣ! Боз худро “ветерани меҳнат” номидааст.

Барои ҳамин, ҳар инсони комиле, ки ақлу ҳуши расо ва комил дораду муроҷиатномаи нафақахӯр, ветерани меҳнат Исломиддин Садировро аз назар мегузаронад ба чунин хулоса меояд, ки то кадом дараҷа тухми одамизод сиёҳу пӯсида ва дар ботини ӯ мақсадҳои ифлосу фасодкорона зиёд мебошад. Зеро Садиров чунин нуқтаҳоеро дар муроҷиатномаи худ ёдовар шуда гузаштааст, ки аз хондани он инсон ба ханда омада то кадом дараҷа бебарор ва дар ҳаёт бемақсаду бемаром буданашро хоҳад фаҳмид.

Садиров менависад, ки гӯё ташкил ва баргузории интихобот як воситаи чашмбандии ҳукумати қонунии дар асл ғайриқонунӣ шуморида шуда, созмонҳои байналмилалӣ аз баргузории он ҳама вақт норози мебошанд, инсонро ба ҳайрат меоварад.

Агар ин нуқтаро дурустар натиҷабардори намоем дар асл як ҳарзаи беасос буданашро мефаҳмем. Чунки дар Тоҷикистон интихобот ҳамчун яке аз арзишҳои олии ҳуқуқии дар сатҳи Конститутсия муайяншудае мебошад, аз демократи будани ҷомеаи Тоҷикистон ва аз лиҳози арзишҳои демократи мустаҳкам будани сохторҳои конститутсионии он шаҳодат медиҳад. Ва агар асосҳои ташкилии интихобот дар Тоҷикистон ба талабот ва стандартҳои сатҳи байналмилалӣ мутобиқат накунад магар ба қатори панҷгонаи Конститутсияҳои беҳтарини ҷаҳон дохил мешавад? Инчунин дар вақти баргузории ҳар як маъракаҳои интихоботи, ки мутобиқи меъёрҳои конститутсионӣ халқ ба доираи муайяни суъектони интихобшаванда раъйи худро медиҳанд, мушоҳидони байналмилалӣ иштирок менамоянд, ки онҳо нозирони шаффофияти баргузории маъракаи интихоботи мебошанд. Ва аз иштироки онҳо ягон маротиба то кунун шикояте аз тарзи баргузории интихобот ва ғайриқонунӣ будани он шикояте нашудааст.

Ин ҳолатҳое, ки мо дар боло ёдовар шудем аз он огоҳи барои мо медиҳанд, ки он асосҳое, ки Садиров овардааст ягон асоси воқеъии худро надоранд.

Гузаштагони мо як мақоли хуб гуфтаанд, ки  аз коре, ки хабар надори чаро ба он даст мезанӣ дар ин ҷо ба яке аз андешаҳои Садиров мисол шуда метавонад. Садиров дар муроҷиатномаи худ моддаи 1-уми Қонуни Конститутсионии Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи интихоботи президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон», ки он дорои мазмуни зерин мебошад: Шахсе ба номзадии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон пешниҳод шуда метавонад, ки танҳо шаҳрвандии Ҷумҳурии Тоҷикистонро дошта бошад, синни ӯ аз 30 кам набуда, дорои таҳсилоти олӣ бошад, забони давлатиро донад ва дар ҳудуди ҷумҳурӣ на камтар аз 10 соли охир истиқомат дошта бошад. Ба андешаи ӯ гӯё меъёри мазкури қонунгузории конститутсионӣ ба манфиатҳои конститутсионии аҳолӣ равона нашуда, дар он сӯрохиҳои қонунӣ маҷуд мебошад. Аммо агар мо ин мазмуни меъёрро аз назар гузаронем пас ба чунин хулоса меоем, ки дар асл ин меъёр ба хотири дастгири ҷавонон дар қонун оварда шуда, ҷой додани онҳо дар мансабҳои роҳбарикунанда боз ҳам ба пешравӣ ва тараққиёти ҷомеа оварда мерасонад. Чунки ҷавонон дорои зеҳн, фаросод ва ҷаҳонбинии васеъ буда, онҳо дар пешравии тараққиёти ҷомеа саҳм гузошта метавонанд. Лекин ба ҳамин ҳолати кор ҳайрон шудан мумкин аст, ки чаро инсоне, ки чи будани ҳуқуқро намедонад ба масъалаҳои нозуктарини он даст мезанад?

Аз хондани муроҷиати ин собиқадори меҳнат ба чунин хулоса омадан мумкин аст, ки он худ дар фазои тинҷу ором зиндагӣ мекунаду ба қадри ин неъматҳо, ки онро 200 миллион халқи Курд ва дигар миллатҳои дигари беватан орзу мекунад, намерасад.

Нафарҳое чун Садиров як бозичаи хоҷагони хориҷӣ буда онҳо намедонанд, ки дар асл чи мехоҳанд, вале бо вуҷуди он бо ин ҳама бесаводию саводи кӯр-кӯронаи худ даъвои Ҳукумат ва ғайра масъалаҳои нозуки сиёсӣ ва ҳуқуқӣ мекунад.

Одиев И. – донишҷӯи курси 4-уми
ихтисоси ҳуқуқшиноси ДДҲБСТ

 

Читать далее