November 2020

24 November 2020

РАМЗИ ИҚБОЛУ ИСТИҚЛОЛ

Дар баробари Нишон, Артиш ва пули миллӣ Дар баробари Нишон, Артиш ва пули миллӣ Парчам низ яке аз муқаддасоти миллӣ ва рукнҳои давлатдорист.

Парчам баёнгари хусусият, ифшогари ниёзҳо ва инъикоскунандаи сарватҳои маънавию моддии миллат аст.

Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон тамоми арзишҳои милливу мазҳабиамонро таҷассум намудааст. Зери Парчам мардони садоқатманд, бебок ва ростқавлу баномус гирд меоянд, барои ҳамзистии осоишта, ҳамоиши неруҳои ақлонӣ, сафарбаркунӣ ба корзор ҷадал менамоянд. Парчам дар тӯли садсолаҳои зиёд мояи ифтихору ғурури гузаштагони мо буда, дар қатори рамзу аркони давлатдории онҳо мақому манзалати пурарҷ доштааст. Вақте ки ба таърихи гузаштаи халқамон назар меандозем, возеҳ мебинем, ки ниёгонамон дар зери Парчам саф кашида, барои ҳимояи марзу буми хеш чӣ ҷонбозиҳо кардаанд.

Дар ҷаҳони муосир ҳар як давлати мустақилу соҳибихтиёр тавассути парчами он муаррифӣ мегардад. Аз ин рӯ, эҳтиром ва арҷ гузоштан ба парчам маънои эҳтирому арҷгузорӣ ба арзишҳои деринаи таърихӣ ва фарҳангиву маънавии миллӣ ва гузашта аз ин , эҳтироми миллат ва давлату давлатдорӣ мебошад, зеро Парчам дар баробари Конститутсия, Нишон ва Суруди Миллӣ аз ҷумлаи муқаддасоти милливу давлатӣ маҳсуб мешавад.

Парчами миллии Тоҷикистон имрӯз дар бонуфузтарин созмонҳои байналмиллалӣ барафрохта шудааст, ки ифтихори ҳар яки мо мебошад.

Эҳтиром ва арҷгузорӣ ба Парчами миллӣ ҳамчун рамзи давлати соҳибистиқлоли тоҷикон бояд рисолати таърихӣ, қарзи фарзандӣ ва вазифаи шаҳрвандии ҳар як фарди ҷомеа бошад. Итминони комил дорем, ки минбаъд низ ҳар як фарди бонангу номус ва ватандӯсту ватанпарвари тоҷик, хусусан ҷавонони шуҷои кишвар аз Парчами миллии худ ифтихор менамоянд, эҳтироми онро ҳамчун рамзи давлату давлатдорӣ ва озодиву истиқлоли Ватан ба ҷо оварда, қадру манзалат ва нақшу эътибори онро ба наслҳои оянда мерос мегузоранд.

Аз файзи Истиқлолият ва неъматҳои муқаддаси сулҳу ваҳдат имрӯз Парчами миллӣ ифодакунандаи иқболу истиқлол, иттифоқу сарҷамъӣ, нангу номус, ватандӯстиву ватанпарастӣ ва ҳувияти миллии мардуми куҳанбунёду фарҳангии мо буда, волотарин мақсаду мароми тоҷиконро дар ҷилои рангҳои худ инъикос намудааст.

Парчами миллӣ рамзи давлати соҳибистиқлоли тоҷикон ва қаҳрамониҳои халқи тоҷик барои озодӣ, ваҳдати миллӣ, нишонаи нангу номуси миллат ва таҷассуми муҳаббату садоқати ҳар як фарди Тоҷикистон ба Ватани ободу соҳибихтиёр мебошад.

Таҷлил шудани Рӯзи Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ин нишони эҳтироми хоса ба анъанаҳои неки аҷдодони сарбаландамон ва таҷассумгари мақсаду мароми мо дар роҳи эъмори давлати демократӣ, ҳуқуқбунёд ва дунявист.

Бигзор, Парчами давлатӣ, ки файзи Истиқлоли давлатӣ ва рамзи озодии миллати тоҷик аст, то абад партавфишон бошад.

Мубина МАТЛУБЗОДА,
мутахассиси Суди ҳарбии гарнизони Хуҷанд

Читать далее

ПАРЧАМИ ТОҶИКИСТОН - ПАРФИШОН ДАР ҒОЗИЁН

Деҳаи Ғозиён, чунонки маълум аст, Ҷамоати деҳоти Ғозиён аз маркази маъмурии вилояти Суғд – шаҳри Хуҷанд дар масофаи шаш километр воқеъ аст. Вақте ки аз шаҳр ба воситаи роҳи асосии асфалтфарш аз кӯпруки сойи Хоҷабоқирғон гузашта, ба ин воҳа мерасед, боқирғон гузашта, ба ин воҳа мерасед, худро дар анбӯҳи дарахтони пурмеваи боғоти пурнуру пурсафо эҳсос менамоед.

Дар баҳорон насими форами атрогинаш хеле ҳаловатбахшу дар тирамоҳи заррин меваҳои шаҳдбораш – ба мисли себу ноку анор, ангуру хурмо, шафтолуи ширмисолу анҷирҳои қаҳрабогинаш лаззатборанд. затборанд. Бо як сухан деҳаи Ғозиён обу ранге дорад ҳамчу боғ дар чашмон. Ё худ ба гуфтаи мутафаккире «Дар чаман то аҳди хушрангӣ ба булбул бастаем, Дасти гулчинро ба ҷои дастаи гул бастаем». Бар ҳама ҳусну тароват, шавкату шон ва дилрабоиву ҷаззобии симои деҳа яке аз муқаддасоти миллии давлати соҳибистиқлоламон – Парчами даватии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки дар маркази ин марз – саҳни бинои Ҷамоати деҳоти Ғозиён партавафшон гардидааст, боз ҳусни афзунбор бубахшидаву ҳувияти худшиносии миллии сокинонро боло бардоштааст.

Ба ёд меоварем: дар рӯзҳои таҷлили Наврӯзи оламафрӯз, аниқтараш, биступанҷуми марти соли равон Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар идомаи сафари кориашон ба вилояти Суғд дар ноҳияи Бобоҷон Ғафуров, дар Ҷамоати деҳоти Ғозиёни ноҳия майдони Парчами давлатии Тоҷикистонро мавриди истифода қарор доданд. Майдони Парчами давлатии Тоҷикистон дар деҳаи Ғозиён дар доираи тадбирҳои ободонию созандагӣ ба истиқболи бошукӯҳи 30-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва «Солҳои рушди деҳот, сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ» дар масоҳати 0,31 гектар замин сохта, дар он барои истироҳату фароғати сокинону меҳмонон шароити хуб фароҳам оварда шудааст.

Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон пас аз бардоштани парда аз болои лавҳа дар ин мавзеъ Парчами миллиро дар вазъияти тантанавӣ парафшон намуданд, ки он лаҳзаи басо ҳаяҷонбахшу рисолатдорӣ барои мардуми ин воҳа буд. Ва он рӯз дар саҳифаҳои таърихи деҳаи Ғозиён ва сокинони он бо ҳарфҳои заррин сабт ёфтанд: баландии пояи Парчами давлатии Тоҷикистон дар умум бо таҳкурсиаш чилу як метро дарбар мегирад, матои парчам шаш метр паҳноӣ ва дувоздаҳ метр дарозӣ дошта, имрӯз башоратбор парафшонӣ менамояд.

Рӯзҳои файзбори гузаштаро ба хотир овардан ба ҳар як фарди худогоҳ рисолати инсонӣ ва шарафмандӣ маҳсуб меёбад. Аз ин лиҳоз, он рӯзи таърихӣ барои ҳар як зода ва ворастаи деҳаи Ғозиён боиси шарафмандӣ ва ифтихори ватандорӣ аст. Президенти маҳбубамон пас аз ифтитоҳи майдони Парчами давлатии Тоҷикистон дар Ҷамоати деҳоти Ғозиён ва парафшонии ин рамзи муаррификунандаи давлату миллат дар арсаи байналмилалӣ бо сокинони деҳа мулоқоти самимӣ доир намуданд. Дар суханрониашон изҳор намуданд: «Деҳаи Ғозиён баробари диёри пешқадамони арсаи заҳмат буданаш, ҳамчунин, зодгоҳи ходимони маъруфи давлативу ҷамъиятӣ, олимону адибони номдор ва арбобони шуҳратманди ҳунар низ мебошад, ки барои пешрафти Ватани худ ва муаррифии он дар кишварҳои олам хизматҳои шоиста кардаанд». Майдони Парчами давлатӣ дар деҳоти Ғозиён рамзи арҷгузорӣ ба хотири ниёгони сарбаланду заҳматпешаи он мебошад. Хурду бузургсоли деҳа шукр мегӯянд, ки дар мамлакат сулҳу оромӣ пойдор аст.

Ҳақиқат ва воқеият аст: сулҳ аст, ки имрӯз Ватани мо, миллати тоҷик ташаккулу такомул меёбад ва рӯз то рӯз шукуфонтар мегардад. Муаррификунандаи давлату миллат–Парчами давлатӣ буда, рамзи мавҷудият аст. Ғозиён як гӯшаи Ватани биҳиштосоямон – Тоҷикистони сабзу хуррам, маъвои умеду орзуҳои ширин, муҳаббати мардум, ободу зебо гардидаву эътимоду эътиқод ин ҷо устувор аст. Воқеан, боиси ифтихор аст–ободиву созандагӣ, сабзу хуррам гардонидани майдони Парчами давлатӣ дар ин воҳаи биҳиштосо – Ғозиёни куҳантамаддун, имрӯз ин ҷо маҳзари дилҳост, ки тавассути сиёсати хирадмандонаи Пешвои муаззами миллат бунёд гардид, дар оинаи ҳаёту рӯзгор ҷилвагар шуд. Майдони Парчами давлатӣ мавзеи писандидаву фараҳафзо ва дӯстдоштаи сокинони деҳа мебошад. Ва ё «мавзеи зебост, ки дилҳо, чашмҳо, хаёлҳои некбин мисоли чаман равнақи дигаргун ёфт. Ҳар боздид аз ин мавзеъ, аз парафшон будани Парчами давлатӣ хуҷастагиҳо афзун мегарданд. Ва завқу рӯҳи бинанда нерӯи тоза меёбад.

–Бунёди майдону боғи Парчами давлатӣ, ки ин ҳувият ва рисолати миллист, аз завқи баланд ва сиёсати хирадмандонаи Пешвои муаззами миллат, Президенти маҳбубамон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар тамоми қаламрави кишвар – марказҳои шаҳру навоҳӣ, ҷамоатҳои деҳоти Ватани азизамон башорат медиҳад. Аз ҷумлаи онҳо ҳамин майдони Парчами миллӣ дар маркази деҳаамон мебошад,–мегӯяд зода ва сокини деҳоти Ғозиён, собиқадори меҳнат, Аълочии маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон, омӯзгори Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров устод Муҳаммадҷон Камолов.

Ва илова менамояд, ки ин иқдоми Сарвари кишвари мо рӯ овардан ба сарсабзиву гулкорӣ аз завқи баланди Пешвои маҳбубамон нусрат меоварад, ин иқдом аз он ҷиҳат оқилона мебошад, ки рӯ овардан ба шинохти миллӣ, ба шукуфоиву сарсабзӣ, ба ободӣ ба мардуми мо ҳам умед ва ҳам қувваю равони рӯҳониву бовар ва ормону орзу бахшида, завқу шавқу зебоиофарӣ мепарварад. Имрӯз майдони Парчами давлатӣ бо ҷилваву таровату назокату парфишониаш дар Ғозиёни мо ҷозибае дорад, ин ҷозибаи Парчами миллии мост. Пас аз сӯҳбат бо ин фарди маърифатпарвар андаке андеша намудам: Парчам, ки пирӯзӣ, рамзи сарбаландӣ, ифтихор аз озодиву истиқлолият ва ваҳдати миллӣ, ваҳдати мардум, халқи Тоҷикистони соҳибтамаддун. Парчами миллии мо баланд афрохта асту ҳамеша муқаддас, мукаррам ва меҳрбор аст. Мо бештар ва афзунтар ба он арҷгузорӣ мекунем, эҳтиром меоварем, ифтихордории мост. Ҷозибаву нусрати Парчами давлатии мо хурду бузургсолонро муҳаббати ватандорӣ мебахшад, бо нуру рангу сафояш ғурури меҳанпарастӣ, садоқати Ватанро бармеангезад, талқин ва ҳидоят месозад, зеро ки мо парчамдорони соҳибмаърифат ҳастем.

Даврони соҳибистиқлолӣ ва ваҳдатофарии кишвари азизамонро як лаҳза ба ёд меоварем, ки он марҳала дар хотирҳоямон барҷост: Пешвои муаззами миллат, Президенти маҳбубамон, Сарвари кишвари азизамон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, фарзандони шарифу шоиставу фидокору ҷоннисору худогоҳи ин сарзамини офтобиву биҳиштосои нусратбор тавонистанд миллати моро дар зери Парчами муқаддасу мукаррами миллат ҷамъ оваранд. Ба гуфтаи шоире, «Ба ҳам аз даъвати ӯ ҷамъи парешон омад».

Парчами миллии мо парфишон аст, дар фазои беғубору орому мусаффои Тоҷикистони соҳибистиқлол парфишону башоратбор аст. Мо ҳамеша дар зери Парчами давлатиамон тифоқ, сарҷамъ, дӯстонаву ваҳдатоин эҳсоси ватандориву арзи вуҷуд дорем ва чунин хоҳад буду хоҳад монд. Ҷаҳду азму ғайрату ҳиммати худро мо ба рушди ояндадори Тоҷикистони маҳбубамон мебахшем.

Файзулло АТОХОҶАЕВ,
«Ҳақиқати Суғд»

Читать далее

ПАЁМИ ШОДБОШИИ Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба муносибати Рӯзи Парчами давлатӣ

24.11.2020, шаҳри Душанбе

Ҳамватанони азиз!

Парчам яке аз рамзҳои асосиву муқаддаси давлатдории миллӣ ба ҳисоб рафта, мардуми шарифи Тоҷикистон ҳар сол санаи қабули онро бо ҳисси ифтихор аз Ватани муқаддаси худ ва давлати соҳибистиқлоли хеш таҷлил менамоянд.

Ба ифтихори ин санаи таърихӣ кулли ҳамватанони азизамонро табрик гуфта, орзумандам, ки парчами давлати соҳибистиқлоламон дар фазои Тоҷикистони маҳбубамон то абад парафшон бошад.

Читать далее

Ифтитоҳи бинои иловагии муассисаи таҳсилоти миёнаи умумии рақами 26 дар ноҳияи Мастчоҳ

Дар арафаи Рӯзи Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар Ҷамоати деҳоти Оббурдони ноҳияи Мастчоҳ бинои иловагии муассисаи таҳсилоти миёнаи умумии рақами 26 мавриди истифода қарор гирифт.

Дар маросими ба истифодадиҳии муассисаи таълимӣ Раиси вилояти Суғд Раҷаббой Аҳмадзода, вазири маориф ва илми мамлакат Муҳаммадюсуф Имомзода, роҳбарияти ноҳия ва кормандони соҳаи маориф иштирок доштанд.

Читать далее

23 November 2020

Чойхонаи тоҷикӣ дар Амрико мероси таърихӣ эътироф шуд. ВИДЕО

Шӯрои шаҳри Боулдэри ИМА дар як овоздиҳӣ бо раъйи оро қароре қабул кард, ки қисматҳои берунаву дохилии "Чойхонаи Боулдэр-Душанбе"-ро таҳти ҳимоят қарор дода, ин тарабхонаро ба унвони як муассисаи таърихӣ эътироф мекунад.

Раҷаббой Аҳмадзода: ПАРЧАМИ ДАВЛАТӢ - БАЁНГАРИ ҲАСТИИ ДАВЛАТ ВА РАМЗИ ИТТИҲОДУ ҲАМДИЛӢ

Санаи 23 - юми ноябри соли 2020 дар Муассисаи давлатии Кохи фарҳанги ба номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакии маркази вилоят чорабинии идона бахшида ба Рӯзи Парчами Ҷумҳурии Тоҷикистон дар сатҳи баланд доир шуд, ки дар он Раиси вилояти Суғд Раҷаббой Аҳмадзода иштирок ва суханронӣ намуд.

Дар чорабинӣ ҳамзамон муовинони Раиси вилоят, роҳбари дастгоҳи Раиси вилоят, фаъолон, роҳбарони воҳидҳои сохтории вилоятӣ, намояндагони шаҳру ноҳияҳо, созмонҳои ҷамъиятӣ, собиқадорони ҷангу меҳнат, аҳли илму адаб ва ҷавонони фаъол иштирок доштанд. Дар оғози чорабинӣ Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон мутантан ворид карда шуда, Суруди миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон садо дод.

Читать далее

ҶӮРА ЮСУФӢ: “РӮЗНОМАНИГОР БОЯД РАҚОБАТИ СОЛИМ ВА РАФОҚАТИ САМИМӢ ДОШТА БОШАД”

Рӯзноманигори варзида ва шоири соҳибном Ҷӯра Юсуфӣ бо нишони сарисинагии «100-солагии матбуоти тоҷик» қадрдонӣ шуданд. Ҷӯра Юсуфӣ воқеан аз зумраи рӯзноманигорони соҳибсабк дар журналистикаи муосири тоҷик мебошанд ва дар шаклгириву рушди рӯзноманигории тоҷик, бавежа вилояти Суғд саҳми арзанда доранд. Аҳли эҷоди рӯзномаи «Ҳақиқати Суғд» ҳампешаву ҳамқалами ҳунарманди хешро самимона бо ин қадрдонӣ таҳният мегӯянд. Бо баҳонаи шодбошии ин дастовард сӯҳбате доштем бо Ҷӯра Юсуфӣ, ки онро манзури хонандагони рӯзнома мегардонем.

-Устоди азиз, қадршиносии заҳмати чандинсолаатонро дар ҷодаи рӯзноманигорӣ таҳният мегӯем, муборак бод! гӯем, муборак бод!

- Ташаккур, воқеан ин мукофоти Иттифоқи журналистони Тоҷикистон ғофилгирам кард. Огоҳ ҳастем, ки аввалин маротиба нишони сарисинагии «100-солагии матбуоти тоҷик» соли 2012 ба собиқадорони соҳа ба ифтихори 100-солагии аз нашр баромадани аввалин рӯзномаи тоҷикӣ «Бухорои шариф», ки ҳамчун Рӯзи матбуоти тоҷик ҷашн гирифта мешавад, тақдим шуда буд. Баъди он сол ин нишон ба собиқадорони соҳа ҳамчун нишони сипосмандиву эҳтиром тақдим мешавад. Мо ҳанӯз соли 2019 ба ин мукофот тақдиронида шуда будаем, вале огоҳӣ надоштем ва дирӯз дар як маҳфили хотирмон, ки дар маҷаллаи «Паёми Суғд» баргузор шуд, раёсати суғдии Иттифоқи журналистони Тоҷикистон нишонро бароям тақдим намуд, ки хеле ғайриинтизор ва хушҳолкунанда ҳам буд.

-Биёед, аз даричаи таърих назар дӯзем, ба Ҷӯраи навқалам, ки имрӯз хидматҳояш дар риштаи матбуоту адабиёт бо ифтихорномаву сипосномаҳои Раиси вилояти Суғд, Иттифоқи рӯзноманигорони Тоҷикистон, нишони «Аълочии матбуот»-и Вазорати фарҳанги Тоҷикистон, нишони адабии «Шаҳриёр»-и Эрон қадр шудаанд, оғози роҳ чӣ гуна буд?

-Донишгоҳи давлатии Тоҷикистонро соли 1979 хатм карда, дар рӯзномаи "Машъал"-и Мастчоҳ ба ҳайси мусаҳҳеҳ ба кор оғоз кардам. Дар ин рӯзнома хабарнигор, мудири шуъбаи кишоварзӣ, ҷонишини муҳаррир ва сармуҳаррир будам. Аз соли 1991 ҳамчун раиси бахши ноҳиявии Бунёди забони тоҷикӣ ва ҳамзамон мушовири шуъбаи маориф, муаллими мактабҳои миёна фаъолият доштам.

Дар рӯзномаи “Гулбонг”-и шоир Қувват Давлат котиби масъулӣ ҳам кардем. Аз соли 1999 дар шаҳри Хуҷанд кори рӯзноманигориро ба ҳайси муовини сардабири ҳафтаномаи «Ориён» давом дода, аз моҳи сентябри соли 2000 муовини сардабири рӯзномаҳои «Суғд» ва «Суғдиён» будам. Аз моҳи сентябри соли 2005 муовини сардабири ҳафтаномаи «Вароруд» таъйин шуда, ҳамзамон дар бахши рӯзноманигорӣ ва тарҷумаи факултаи филологияи тоҷики Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров чанд сол ҳамчун муаллими калон фаъолият кардам.

Моҳи ноябри соли 2011 рӯзномаи хусусии «Дам» таъсис додем, ки сардабирии онро низ ба уҳда доштам. Баъди 5 сол, ноябри соли 2016 бо сабаби мушкилоти молиявӣ «Дам» баста шуд. Алҳол хабарнигори махсуси маҷаллаи «Бонувони Тоҷикистон» дар вилояти Суғд ва мушовири бахши Анҷумани тоҷикон ва форсизабонони ҷаҳон «Пайванд» дар вилояти Суғд ҳастам.

-Устод, Шумо аз зумраи нафароне ҳастед, ки ҳам дар журналистикаи замони шӯравӣ фаъолият доштед ва ҳам дар журналистикаи замони истиқлол ва агар гӯем, ки дар саргаҳи журналистикаи ҳавзаи вилояти Суғд дар замони лояти Суғд дар замони Истиқлолият қарор доштед ва дар бунёди он саҳм гирифтаед, хато нахоҳем кард. Лутфан мегуфтед, ки соҳибистиқлолӣ ба журналистикаи тоҷик чӣ дод? лолӣ ба журналистикаи тоҷик чӣ дод?

- Хушбахтона, замони бозсозии горбачёвӣ барои ҳаракати миллию худшиносии мо бисёр нақши бузург дошт, плюрализм, ошкорбаёнӣ. Ҳамон солҳо Тоҷикистон дар Осиёи Миёна яке аз пештозони ҳаракати истиқлолхоҳӣ шуд. Аввалин шуда дар Осиёи Миёна Тоҷикистон Қонуни забони давлатиро қабул кард. Маҳз, дар Тоҷикистон нахустин рӯзномаву нашрияҳои мустақил пайдо шуданд. Масалан, «Растохез», «Дунё», «Сомон», тафаккури мо дар шинохти демократия нисбат ба дигар ҳамсоякишварҳо пеш рафт. Нахустин интихоботи демократие, ки дар он Раҳмон Набиев пирӯз шуд, дар Осиёи Миёна мислу монанд надошт. Ҳамчунин, интихоботи Шӯрои Олӣ бисёр демократӣ гузашт.

Аҳли зиёву илм ба парлумон роҳ ёфтанд, масалан, устод Бозор Собир, Тоҳири Абдуҷаббор ва дигарон. Дар ин радиф матбуоти озод ҳам пайдо шуд. Вале бадбахтона, ҷанги таҳмилӣ дар кишвар оғоз шуд. Ин ҷангро ҷанги таҳмилӣ мегӯянд ва воқеан ҳам ҷанги таҳмилӣ буд, вале омилҳои дохилӣ ҳам хеле зиёд дошт, ки бадбахтона, яке аз омилҳояш, ки камтар дар борааш ҳарф мезананд, маҳагароии мо аст, ки ҳанӯз аз ин вабо миллати мо раҳо нашудааст. Аммо чуноне ки мегӯянд, «мусалсалҳо садо баланд кунанд, булбулҳо хомӯш мешаванд» ва дар замони ҷанги дохилӣ дар ҳама соҳоти иҷтимову иқтисодии кишвар, аз ҷумла матбуоти тоҷик ҳам замони бӯҳрони бисёр азим ҳукмрон шуд, ки дигар мардум, ба қавли ҳазрати Соиб «ҳама дар фикри шикам буд». Баъди ба имзо расидани Созишномаи истиқрори сулҳ оҳиста-оҳиста матбуоти мо ҳам аз нав эҳё шуд. Шумораи рӯзномаву телевизионҳои хусусӣ афзуд, бавеҷа дар Шимоли кишвар таъсиси рӯзномаву радио ва телевизионҳои хусусӣ бештар буд.

Рӯзномаҳои «Суғд» ва баъдан «Вароруд» симои матбуоти хусусии кишварро дар шимол нишон дода тавонистанд. Мардум дубора рӯзномахон шуд. Дар матбуот падидаҳои нав ҳам зуҳур карданд. Ҷанрҳои таҳлилӣ бештар гаштанд. Агар матбуоти замони бозсозӣ бештар ба танқиди беасос ва сенсатсияҳо таваҷҷуҳ карда бошад, баъди расидан ба ваҳдати миллӣ дар матбути тоҷик танқидҳои воқеӣ ва маводи касбӣ зиёд шуд. Андешаву назарҳои гуногун ба матбуот роҳ ёфт. Насли нави рӯзноманигорон ҳам пайдо шуд, насле, ки бо диди нав ба ҷомеа менигарист. Бисёр созмонҳои байналмилалӣ барои тарбияву таълими журналистони насли нав иқдом варзиданд. Рӯзноманигории тоҷик бо журналистикаи муосири Ҳарб ошно шуд. Имрӯз дар вилоят насли бисёр фаъоли рӯзноманигорон кор мекунанд. Ин насл бо диду нигоҳи нав роҳҳои ҷадиди пешниҳоди мавод рӯзноманигории тоҷикро ба пеш мебаранд.

- Устод, чун ҳарф аз насли нави рӯзноманигорон рафт, мехостем, аз мактаби рӯзноманигории Шумо пурсон шавем. Огоҳ ҳастем, ки чанд сол дар кафедраи журналистика ва назарияи тарҷумаи Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров фаъолият доштед ва дар назди рӯзномаҳои «Суғд», «Вароруд» ва «Дам» бо роҳбарии Шумо маҳфилҳои рӯзноманигорӣ ба роҳ монда мешуд. Ин мактаби амалияи журналистика дар тарбияи мутахассисон саҳми босазо дошт.

Шумо ба рӯзноманигорони ҷавони вилоят, бахусус он нафароне, ки нав ба ҷодаи рӯзноманигорӣ қадам мениҳанд, чӣ гуфтание доред? Ба фикри Шумо онҳо барои рӯзноманигори воқеӣ шудан чӣ корҳоро бояд ба анҷом расонанд?

-Воқеан бо пешниҳоди Носирҷон Салимӣ замоне, ки сарварии Донишгоҳи давлатии Хуҷандро ба уҳда доштанд, ба корҳои таълимии кафедраи журналистика ва назарияи тарҷума ҷалб шудам ва беш аз даҳ сол ба донишҷуён аз нозукиҳои ин касб дарс гуфтам. Фикр мекунам, ки шуъбаи рӯзноманигории донишгоҳ аз солҳои нахустин тавонист, вазифаи худро иҷро ва зарур буданашро дар ҳавзаи Суғд исбот намояд.

Дар тамоми васоити ахбори оммаи вилоят кадрҳои ҳамин муассиса фаъолият доранд. Ин муваффақияти хуб аст. Аслан кор бо шогирдонро аз маҳфили илмиву адабии «Зарафшон», ки дар ноҳияи Масчоҳ то имрӯз фаъолият мебарад, оғоз карда будам. Хушбахтона, дар ин ҷода шогирдони зиёд ба рӯзнома меомаданд ва мо ба онҳо саҳифаҳои алоҳидаро вобаста карда будем ва шогирдон дар корҳои амалӣ дониши хешро такмил медоданд. Дар «Вароруд» саҳифаи «Субҳи ҷавонӣ» минбари донишҷуёни шуъба буд. Дар ин маҳфилҳо таҷрибаи амалии бачаҳо комил мешуд. Ба фикри ман, айни ҳол ҳам донишҷӯён бояд ба амалия ва корҳи эҷодӣ бештар таваҷҷуҳ намоянд, беҳтар аст. Ҳоло онҳо тамоми назарияҳои марбути журналистикаро бо як пахши тугмаи компютер бо тамоми забонҳои дунё аз интернет пайдо карда метавонанд, аммо сайқали амалияи журналистика аз талошҳои худи онҳо сахт вобаста аст. Насли нав, ба мушоҳида ман, аз мо беҳтару пештару бештар аст ва бояд чунин ҳам бошад.

Ман аз насли ҷавони рӯзноманигорон розӣ ҳастам, аммо аз ин имкононе, ки доранд, боз ҳам бештар истифода карданашон мумкин аст. Яъне онҳо ҳоло нерӯи хешро ба пуррагӣ ба кор нагирифтаанд.

-Дар ҳамин радиф мехостем бидонем, ки ба андешаи Шумо, барои рӯзноманигори хуб шудан истеъдод муҳим аст ва ё донишу ғайрату малака?

- Албатта, дар ҳама намуди фаъолият истеъдод муҳим аст, масалан агар як дуредгар истеъдод надошта бошад, корашро хуб анҷом дода наметавонад, аммо, ба фикрам, Чехов мегӯяд, -«Худованд ба инсон агар як фоиз истеъдод дода бошад, наваду нӯҳ фоизи муваффақият аз талошу ғайрат вобаста аст». Инсон бояд истеъдоди худро такмил диҳад, яъне истеъдод танҳо дар натиҷаи омӯхтан, сайқали маҳорат рушд мекунад. Яъне пайваста омӯхтан, пайваста истеъдоди худро рушд додан лозим аст. Ҳазрати Пайғамбар (с) беҳуда нагуфтаанд, ки «Зи гаҳвора то гӯр дониш биҷӯ».

Бахусус дар замони муосир ва дар касби рӯзноманигорӣ, ки ҳар лаҳза навгониҳо ба вуқӯъ мепайвандад, пайваста аз болои хеш кор накунем, рушд намудан ғайриимкон аст. Ҳамқадоми замон бояд буд. Масалан, имрӯз матбуот ба ҳеҷ ваҷҳ наметавонад, ки ҷавобгӯи талаботи асри иттилоот бошад, ин аст, ки рӯзнома ба таҳлилу таҳқиқ рӯ овардааст. –

Устод, дар воқеъ имрӯз рӯзномаҳо веҷагии хабаррасонии хешро аз даст додаанд ва барои ин аксари ҷаридаҳо аллакай сомонаҳои худро доранд. аксари ҷаридаҳо аллакай сомонаҳои худро доранд. Баҳси куҳна шудан ва дер ё зуд аз майдони журналистика берун шудани матбуот аз замони пайдоиши радиову телевизион ҷой дорад ва марҳала ба марҳала дар ин баҳсҳо делелҳои зиёдеро ба ба марҳала дар ин баҳсҳо делелҳои зиёдеро ба унвони мисол ҳам меоранд. Аммо чуноне ки мебинем, то имрӯз рӯзнома фаъолият дорад ва матбуот талош дорад, ки рисолаташро пеши хонандаи худаш анҷом диҳад. худаш анҷом диҳад.

Дар ҳамин робита мехоҳем, суол кунем, ки оё Дар ҳамин робита мехоҳем, суол кунем, ки оё воқеан дар ояндаи наздик ё дур рӯзнома хонандаи худашро аз даст медиҳад? Яъне рӯзнома ба саҳфаи таърих меравад?

- Таҷрибаи давлатҳои пешрафтаи ҷаҳон нишон медиҳад, ки мутаассифона, рӯзнома дар шакли коғазиаш рӯ то рӯз тираҷҳои хешро кам карда истодааст ва дигар он ҳашамату он шумораҳои бароришро надорад, чун хоҳ-нохоҳ таъсири замон эҳсос мешавад ва ногузир аст, ки мо бояд ба фаврияти рӯзноманигорӣ ҷавобгӯ бошем. Шояд рӯзномаҳо дар шакли коғазӣ аз байн раванд, аммо ҳамчун рӯзномаҳои электронӣ ва онлайнӣ боқӣ хоҳанд монд, зеро мардум ба ҷуз иттилоъ гирифтан таҳлилҳову нуқтаи назарҳоро низ донистан мехоҳанд. Барои донистани раванди воқеаҳо ҳатман ҷанрҳои таҳлилӣ, мақолаҳои хуби таҳлилӣ дар ҳама давру замон харидори худро дорад. Дар ин росто, ҷанрҳои таҳлилӣ ва таҳлилгарони хуби касбӣ асоси матбуот мешаванд.

- Воқеан, имрӯз нашрияҳо ба хотири ҷалби хонандаи хеш дар сомонаҳояшон бояд аз усулҳои чандрасонаӣ истифода кунанд, зеро хонанда дар баробари мутолиа дидану шунидан мехоҳад.

-Бале, таҳлили муосир дар матбуот ҳаминро тақозо мекунад, чун имкон ҳаст, технология тараққӣ кард, чаро истифода накунем? Дар ин замина дар матбуот ба ҷанрҳои тафсир ва ташреҳ бояд бештар таваҷҷуҳ шавад. Ё худ публитсистика. Воқеан хонандаи муосир низ ниёз дорад ба публитсистикаи хуб. Ман худам пештар қариб ки очеркҳои портретӣ наменавиштам, вале имрӯз муътақид гаштам, ки дар рӯзноманигорӣ симоофарӣ хеле муҳим аст. Зеро барои муаррифии одамони замони мо публитсистика зарур аст, бояд ин шахсиятҳоро ба имрӯзу ояндаи хеш муаррифӣ кунем.

- Устод, дар ин робита як муаммои дигар ҳам ҳаст, ки андешаи Шуморо дар ин маврид донистан мехостем. Чун аз шахсияткушоӣ ва очеркнависӣ сухан рафт, то куҷо дар журналистикаи муосир воқеан шахсиятҳои арзанда муаррифӣ мешаванд? Чун имрӯз таблиғу ташвиқу тиҷорат ба ин самти журналистика низ бетаъсир намондааст. налистика низ бетаъсир намондааст.

-Мо дар замоне зиндагӣ мекунем, ки замони сармоядорӣ аст. Бисёр арзишҳое, ки як замон воқеан баланд ҳам буданд, дар замони сотсиализм бе бозгашт аз даст додем.

Дар тамоми давлатҳои дунё ҳамин гуна таҷриба ҳам ҳаст, ки аксари шахсро маблағи онҳо муаррифӣ кард ва шахсият сохт. Масалан, Трампро пулу моли ӯ чун шахсият муаррифӣ кард. Ӯро ба сиёсат таблиғот овард. Мо ҳам сармоядорони зиёде дорем, ки дар ҳаёти ҷамъиятиву иқтисодӣ ва ҳатто сиёсат ҳам хидматҳои арзанда кардаанд. Ҷаҳони онҳоро ҳам омӯхтан лозим, чӣ хел сарватманд шуд? Сарватманд шудан ҳам кори осон нест.

Беҳуда нагуфтаанд, ки:

Нигаҳдории мулку давлат балост,

Гадо подшоҳ асту номаш гадост.

Мо бояд баҳодиҳии яктарафаро бас кунем, мафкураи шӯравии «бой ҳатман муттаҳаму маккор аст» бояд аз миён бардошта шавад. Тафаккури шахшудаи шӯравӣ бояд садди роҳи шинохтани фарзандони воқеан арзандаи замон набояд шавад.

Бояд гуфт, ки публитсистика бояд бо диди нав, тахайюли муосир ба хонандагон пешиниҳод шавад.

-Вазъи кунуни журналистикаи вилоятро чӣ гуна баҳо медиҳед?

- Ҳам хуб аст, ҳам бад.

- Дар бораи хубиҳо гуфтем, бад чаро ва ба чӣ хотир?

- Албатта, дар ин миён ҳастанд рӯзноманигороне, ба хотири маблағ шахсони беарзишро арзиш мебахшанд, аз шахсҳои қаторӣ қаҳрамонҳои давр месозанд. Ба истилоҳ, барномаҳои тиҷоратӣ, китобҳои тиҷоратӣ, мақолаҳои тиҷоратӣ, нашрияҳои тиҷоратӣ. Бадбахтона, маҷаллаву рӯзномаҳои соф тиҷоратӣ зиёд шуда истодаанд, ки аксаршон аз кӯчаи журналистика нагузаштаанд. Аммо халқ худаш доно аст, сараро аз носара фарқ мекунад.

-Шуморо хонандагон дар баробари рӯзноманигори муваффақ ҳамчун шоири хушсалиқа мешиносанд ва воқеан ҳам шоири соҳибзавқ ҳастед. санд ва воқеан ҳам шоири соҳибзавқ ҳастед. Шуморо бо шеър кӣ ошно кард ва ба олами шеър овард?

-Хушбахтона, аз хурдӣ ба навиштани ҳикояҳо ҷиддӣ машғул будам. Ҳанӯз синфи чаҳорум будам, ки як ҳикояи хурдам дар «Пионери Тоҷикистон» чоп шуда буд. Дар рӯзномаи ноҳиявӣ ҳам ҳар шумора хабар, маводи хурди ман нашр мешуд.

 Нахуст устоди ман Қурбон Ҳусейнӣ мебошанд, ки аз синфи аввал то синфи чаҳорум ба мо дарс додаанд ва шоири бисёр хуб буданд. Аз он кас ба хонандагон се девон ба мерос мондааст. Нахустин ҳарфҳои хоми моро он кас қалам мезаданд. Баъди хатми мактаб, соли 1974 ба донишгоҳ дохил шудам ва хушбахтона, дар солҳои донишҷӯӣ баробари навиштани мақолаву очеркҳо ба навиштани шеър ва тарҷумаи бадеӣ низ ҷиддӣ машғул будам ва навиштаҳоям дар рӯзномаҳои «Ба қуллаҳои дониш», «Комсомоли Тоҷикистон», «Маориф ва маданият» ва ғайраҳо ба табъ мерасиданд.

Замони донишҷӯӣ аз мактаби Шарифҷон Ҳусейнзода баҳравар шудам. Дарсҳои лексиониро устод ва дарсҳои амалиро устод Абдунабӣ Сатторзода мегузаштанд. Боре ман ба қабати дафтари амалӣ, ки устод барои тафтиш ҷамъ мекарданд, чанд шеърамро гузоштам. Ростӣ, ман барои нишон додани шеърҳоям метарсидам. Баъд устод Абдунабӣ Сатторзода дар дарси навбатӣ аз ман пурсиданд, ки ин шеърҳо аз куҷову аз кӣ аст. Бо ҳаяҷон гуфтам, ки аз ман. Он кас бо хурсандӣ гуфтанд, ки ман бояд ҷиддӣ ба навиштани шеър машғул шавам.

Тавсия доданд, ки шеърҳоямро ба устод Лоиқ нишон диҳам. Баъди ин суханони устод дилам ба шеъру шоирӣ гарм шуд ва ҷасорат ҳам пайдо кардам, ки ба маҳфилҳои устод Лоиқ биравам. Он замон дар назди «Садои Шарқ» маҳфили ҳармоҳаи «Адибони ҷавон» фаъолият мекард. Мо пешакӣ шеърҳоро бурда месупоридем. Устодон шеърҳои моро мехонданд ва дар маҳфил баъд он баррасӣ мешуд. Ҳамин тавр дар ин ҷода пири мо, устод Лоиқ буданд.

- Мехостам, ба хонандагон аввалин вохӯриатонро ба устод Лоиқ нақл кунед, албатта, чунин як лаҳзаи муҳиму арзишманд ҳеч гоҳ аз ёди кас фаромӯш намешавад. Ҳамин тавр?

- Бале. Ман ба маҳфили «Адибони ҷавон» шеърҳояро супорида будам ва устод бо шеърҳо ошно шуда буданд. Аммо бо ҳамдигар бори аввал рӯ ба рӯ мешудем.

Устод ба ман гуфтанд, ки як шеър хонам ва ман шеъреро хондам, ки бо чунин мисраъҳо поён меёфт:

Эй дареғ, аз сари шаб то саҳар

Ҷомҳо лабрез, дилҳо холӣ буд.

Ин байт ба устод писанд омад ва шӯхикунон гуфтанд: - намешуд, ки ҳамин дилҳо ҳам саршор бошанд.

Дар ҳамон маҳфил устод насиҳат карданд, ки доираи мавзӯъро васеъ кунам ва ба иҷтимоъ низ таваҷҷуҳ намоям.

Хушбахтона, бо устод замоне, ки он кас раиси Бунёди забони тоҷикӣ буданд, зиёд ҳамкорӣ кардем. Дар татбиқи забони модарӣ корҳои зиёд анҷом дода шуда буд.

- Барои шоири хубу муваффақ шудан ҳамон пандеро ба ҷавонони имрӯз бигӯед, ки ба Шумо устод Лоиқ гуфта буданд.

 -Устод мегуфтанд, шоир бояд ҳам дарду ғам ва ҳам шодиро таҳаммул кунад. Чӣ қадар одам дарду ғами зиёд дошта бошад, ҳамон қадар шеъраш баландтару басӯзтар мешавад ва мисол меоварданд, ки дарёҳои кӯҳӣ аз болоҳо поён меоянд ва дар ҷойҳое, ки танг аст, чунон садои оби дарё баланд мешавад, ки одам наметавонад, садои ҳамдигарро бишнавад, аммо вақте ки оби дарё ба марғзор, ба паҳно мерасад, ором мешавад. Яъне мегуфтанд, ки шукри дарду ғамро ҳам бояд гуфт, ки ҳарфҳои нобро тавлид мекунад. Устод Лоиқ мегуфтанд, ки илҳомашон дар ду ҳолат меояд: ё аз ҳад зиёд ғамгин бошанд ва ё аз ҳад зиёд шод. Яъне шукри шодиву ғамро бояд кард, ки шеър тавлид мекунад. Ба ҷавонон ҳамин панди устодро мерасонам.

-Устод, дар мавриди рақобати эҷодӣ барои ҷавонони эҷодкор, ҳам рӯзноманигорону ҳам шоирон чӣ мехоҳед бигӯед?

-Ман мехоҳам, ки рақобат бошад, фақат рақобати солим бошад, рафоқат- рафоқати самимӣ бошад. Зеро эҷод бе рақобат намешавад ва ҳамеша рақобати солими эҷодӣ омили рушди эҷодкор будааст. Аммо дар «либоси дӯстдорӣ кори душман кардан» хуб нест.

 -Медонем, ки дар ҳама анвои шеър дасти қавӣ доред, бештар ба кадом ҷанр ишқ меварзед?

-Бештар ба ғазал муҳаббат дорам, ҳарчанд ки кӯҳна аст, онро ҳамеша бо тору пуди нав бофтан мумкин аст.

- Маҷмӯаи нави ашъоратон барои нашр омода аст?

-Бале, дар нақша дорем, ки дар соли 2021 ду маҷмӯаи ашъори хешро пешкаши хонандагон созем. Яке аз маҷмӯаи шеърҳо бо забони тоҷикӣ ва русӣ нашр хоҳанд шуд. Шеърҳо дар тарҷумаи узви Иттифоқи нависандагони Россия Абдуқаюми Муҳаммадҷон пешкаш хоҳанд шуд.

- Чӣ таманное доред барои хонандагони мо?

- Таманно мекунам, ки шукри ободиву озодӣ намоянд шукри соҳибистиқлолии давлатро намоянд. Мо шукр бояд кунем, ки Тоҷикистон дорем. Кам нестанд миллатҳое, ки давлати худро надоранд, масалан, курдҳо, аммо мо давлат дорем. Сарфи назар аз мушкилу муаммоҳо ин муваффақияти мо аст. Мо тамоми нерӯи хешро барои ҳифзи ин давлат ва баланд бардоштани обрӯи миллат сарф кунем. Ҳифзи манфиатҳои милливу давлатӣ муҳим аст, бахусус дар остонаи 30- солагии Истиқлолияти кишвар, ки воқеан ҷашни бисёр бузург мебошад.

- Ташаккур барои суҳбати самимӣ!

Сурайё ҲАКИМОВА,

«Ҳақиқати Суғд»

Читать далее

ЗАҲМАТИ ШОИСТА БАҲРИ СОЛИМИИ ҶОМЕА

- Бо иштироки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ифтитоҳи бинои иловагии Муассисаи давлатии маркази бемориҳои дил ва ҷарроҳии дилу рагҳои ба номи Амонулло Орифови шаҳри Хуҷанд мо, кормандони соҳаи нигаҳдории тандурустиро хушнуд сохт.

Зеро давоми солҳои ба даст овардани Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар баробари дигар соҳаҳои иҷтимоӣ соҳаи нигаҳдории тандурустии аҳолӣ низ рӯ ба рушд оварда, сохта, ба истифода додани як қатор иншоот ва биноҳои иловагӣ заминаҳои мусоидро барои солимии ҷомеа фароҳам овард. соидро барои солимии ҷомеа фароҳам овард.

Дар ин замина бунёди бинои иловагӣ дар Маркази бемориҳои дил ва ҷарроҳии дилу рагҳо низ барои анҷом додани як қатор амалиёти мураккаби ҷарроҳӣ, ки то кунун дар хориҷи кишвар анҷом дода мешуд, ба манфиати аҳолӣ нигаронида шудааст, - иброз дошт сартабиби беморхона Ҳабибулло Муҳиддинов.

«Барои ҳар як давлат солимии ҷомеа зарур мебошад. Аз ин рӯ, мо бояд халқамонро солим нигаҳ дорем ва барои тандурустии он тамоми шароитро фароҳам оварем» омадааст дар Паёми навбатии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон. Ин аст, ки давлату Ҳукумат ба соҳаи тандурустӣ ва ҳифзи иҷтимоии аҳолӣ диққати махсус дода, дар кишвар садҳо иншооти нигаҳдории тандурустӣ, аз ҷумла беморхонаҳои замонавӣ, марказҳои саломативу бунгоҳҳои тиббиро бунёд ва мавриди истифода қарор додааст. Бо ин роҳ инфрасохтори ин соҳаи муҳими иҷтимоӣ ба куллӣ тағйир ёфта, танҳо соли 2019 дар кишвар 154 муассисаи нигаҳдории тандурустӣ ва ҳифзи иҷтимоии аҳолӣ ба истифода дода шудааст. Боиси хурсандист, ки танҳо дар ду соли охир 320 номгӯи таҷҳизоти тиббӣ, фарматсевтӣ ва технологияҳои навтарин барои истеҳсоли доруворӣ ба мамлакат ворид гардида, 150 воситаи нақлиёти санитариву махсусгардонида харида шудааст.

Ҳамасола дар натиҷаи таъмини муассисаҳои тиббии шаҳру ноҳияҳо бо таҷҳизоти муосир сатҳу сифати хизматрасонӣ ба аҳолӣ беҳтар гардида, ба истифода додани чунин як иншооти замонавӣ ва дорои таҷҳизоти муосир дар муддати кӯтоҳ гувоҳи татбиқи амалии сиёсати пешгирифтаи давлату Ҳукумат нисбат ба соҳаи иҷтимоӣ мебошад. Бинои навбунёде, ки дар Маркази бемориҳои дил ва ҷарроҳии дилу рагҳо ба номи Амонулло Орифови шаҳри Хуҷанд ба ифтихори 30 – солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон сохта, ба истифода дода шудааст, дорои тамоми таҷҳизоти муосири тиббӣ, аз ҷумла дастгоҳҳои рентгенӣ, нафасдиҳии сунъӣ буда, баробари мавриди истифода қарор гирифтани он сокинони кишвар ва бистаришудагоне, ки қаблан барои ҷарроҳии дилу рагҳо ба кишварҳои хориҷа сафар мекарданду маблағи гарон дошт, саломатии худро дар ин макони офиятӣ беҳ мегардонанд.

Лозим ба ёдоварист, ки дар бинои навтаъсис шуъбаҳои сактаи миокард, фишорбаландии шарёнӣ, ҷарроҳии рагҳои хунгард, ҷарроҳии нуқсони модарзодӣ ҷой гирифта, ҳамчунин шуъбаҳои бемориҳои музмини ишемиявии дил, номураттабии кори дил, шуъбаи қабул бо гурӯҳи ёрии таъҷилӣ, дармонгоҳи машваратӣ, шуъбаи ташхис, таҳлилгоҳи биохимиявӣ ва ҳуҷраҳои маҳс, сӯзангузорӣ ва физиотерапевтӣ дар ин бинои хуштарҳ ҷойгиранд. Дар таҳхонаи ин бинои замонавии чорошёна аллакай беморон аз духтурони соҳибтаҷрибаи дармонгоҳи маслиҳатдиҳӣ маслиҳатҳои судманд гирифта, тани худро тавассути таҷҳизоти рентген ва ангиографӣ аз ташхис мегузаронанд. Тоҷикистон дорои гулу гиёҳҳои шифобахшу дармонист. Дар гӯшаи гиёҳдармонӣ, ки дар ошёнаи якуми бинои навбунёд ҷойгир аст, корафтодагон метавонанд, аз 60 номгӯи гулу гиёҳҳои шифобахши кишвари офтобрӯяи тоҷикон баҳраманд гарданд. Бемороне, ки гирифтори бемориҳои дилу рагҳо мебошанд, аллакай аз хизматрасониҳои кормандони гӯшаи гиёҳдармонӣ бархурдор гашта, бартарии ин муассисаи тандурустиро аз дигар муассисаҳо баён медоранд. Ҳудуди беш аз 3-гектараи ин муассисаи табобатӣ ба шарофати меҳнати бурдборона ва заҳмати кормандони он торафт ободу зебо мегардад. Аз роҳравҳои сафолакпӯш роҳ рафта, ҷониби бинои хуштарҳу навсохт қадам задан ва дар нишасткурсиҳои назди фаввораҳои ранга нишаста истироҳат кардан, дар 10 айвони барҳавои зери дарахтони ороишию сояафкан бо шахси ба худ наздику дилошно суҳбат кардану тамошои наздик панҷоҳ ҳазор бех гулҳои ороишии мавсимӣ қалби ҳар беморро тасхир карда, сабабгори ҳарчи зудтар шифоёбии онҳо мегарданд.

Боиси тазаккур аст, ки дар Муассисаи давлатии Маркази бемориҳои дил ва ҷарроҳии дилу рагҳои вилояти Суғд агар то ба истифода додани бинои нав 183 ҷарроҳии дил ва рагҳои хунгард ба вуқӯъ пайваста бошад, баъди ташрифи Сарвари давлат ва ифтитоҳи бинои иловагӣ дар ин макони офиятӣ теъдоди ҷарроҳии вобаста ба бемориҳои дилу рагҳо афзуда, боиси шифоёбии баморон гардидааст. 70 номгӯи таҷҳизоти тиббие, ки беш аз 200 адад буда, дар бинои навтаъсис ҷой дода шудааст, кори духтуронро хеле сабук мегардонад.

- Имрӯз 345 корманди марказ ва 172 корманди бинои навтаъсис ҳамарӯза баҳри беҳдошти саломатӣ ва беҳбудии беморон заҳмат мекашанд. Духтурони соҳибтаҷриба, муовини сартабиб Азимҷон Содиқов, мудири шуъбаи қабул Далерҷон Болтубоев, мудири шуъбаи сактаи дил Шӯҳрат Эшонқулов, мудири шуъбаи наҷот Иброҳим Хӯҷаев, ҳамшираи калони шуъбаи наҷот Ибодат Бақоева, ҳамшираи калони марказ Зулфия Бобоева ва дигарон кӯшиш ба харҷ медиҳанд, то беморон дар марказ саломатии худро барқарор намуда, ба назди оила ва пайвандонашон ба зудӣ баргарданд, - гуфт Ҳабибулло Муҳиддинов.

Шоира КАРИМЗОДА,
«Ҳақиқати Суғд»

Читать далее

ҶАЛАСАИ ПАНҶУМИ ШӮРОИ ҲАМОҲАНГСОЗӢ

Санаи 18-уми ноябр дар Қасри фарҳанги шаҳри Хуҷанд бо иштироки муоҳанги шаҳри Хуҷанд бо иштироки муовини Раиси вилоят Анвар Яъқубӣ ҷаласаи панҷуми Шӯрои ҳамоҳангсозии соҳаи сайёҳӣ дар назди Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии вилояти Суғд баргузор гардид. Суғд баргузор гардид.

Дар он аъзои Шӯрои ҳамоҳангсозии соҳаи сайёҳӣ, ситоди вилоятӣ оид ба бартараф намудани қарз аз музди меҳнат дар соҳаи иқтисодиёту иҷтимоиёти вилоят, кумитаи ҳамоҳангсозии мусоидат ба шуғли аҳолӣ дар вилоят, комиссияи байниидоравии танзими равандҳои муҳоҷирати дохилӣ ва экологии назди Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии вилоят, муовинони раисони шаҳру ноҳияҳо, мудирони бахшҳои сайёҳӣ, намояндагони ВАО ва ассотсиатсияву ширкатҳои сайёҳӣ иштирок намуданд.

Дар ҷаласа камбудиҳои соҳаи сайёҳӣ, роҳҳои бартараф намудани мушкилу муаммо ва рафти иҷрои муқаррароти протоколи ҷаласаи мазкур баррасӣ шуд. Анвар Яъқубӣ иброз дошт, ки аз ҷониби Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон тайи солҳои охир ба соҳаи сайёҳӣ таваҷҷуҳи хоса зоҳир гардида, як қатор ташаббусҳои созанда нисбат ба рушди соҳаи муҳими иқтисодӣ амалӣ гардидаанд. Дар ин радиф Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун кишвари дорои захираҳои бойи сайёҳӣ дар арсаи байналмилалӣ мавқеи худро устувор намуда, ба кишвари мо таваҷҷуҳи сайёҳони хориҷӣ зиёд гардида истодааст. Боиси қайд аст, ки имрӯз дар ҷаҳон бемории сироятии COVID-19 хурӯҷ дорад ва ба тамоми соҳаҳо таъсири худро расонд, аз ҷумла ба соҳаи сайёҳӣ бетаъсир набуд.

Бо мақсади пешгирии ҳолатҳои сироятшавӣ ва ҳифзи саломатии аҳолӣ тамоми хизматрасониҳои сайёҳии вилоят то муътадил гардидани вазъ мавқуф гузошта шудаанд. Бо ташаббуси Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон барои дастгирии субъектҳои фаъолияти соҳаи сайёҳӣ дар давраи пандемия имтиёзҳои иловагӣ эълон гардида, иншооти соҳаи мазкур аз 1-уми апрел то сентябри соли 2020-ум ба таътили андозбандӣ фаро гирифта шудаанд.

Баҳри рушди соҳаи сайёҳӣ имрӯз тамоми заминаҳои меъёрӣ - ҳуқуқӣ таъмин буда, аз ҷониби Ҳукумати мамлакат Стратегияи рушди сайёҳӣ барои давраи то соли 2030-юм қабул гардида, нақшаи амалӣ дар вилоят барои солҳои 2019- 2022 тасдиқ шудааст. Ҳамчунин, дар ҷаласа мудири шуъбаи рушди сайёҳӣ дар вилоят Абдумаҷид Раҳимов оид ба иҷрои муқаррароти Протоколи ҷаласаи чоруми Шӯрои байниидоравӣ оид ба ҳамоҳангсозии фаъолият дар соҳаи сайёҳии назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон гузориш дод. Ҳамчунин, дар рафти ҷаласа гузориши роҳбарони сохторҳои вилоятӣ ва муовинони раисони шаҳру ноҳияҳо шунида шуд. Баҳри ислоҳи камбудиҳои ҷойдошта ва иҷрои босифати банди ҳар як протоколи дар ҷаласа гузошташуда супоришҳои мушаххас дода шуд.

Шаҳноза ҲОМИДОВА,
"Ҳақиқати Суғд"

Читать далее

Паёми табрикии Раиси вилоят ба муносибати Рӯзи Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон

Сокинони шарафманду сарбаланди вилоятро ба муносибати Рӯзи Парчами давлатӣ, ки таҷлили яке аз рамзҳои муҳимми давлатдории миллӣ ва сарчашмаи ифтихори ҳар як фарди ватандӯсту меҳанпарвар маҳсуб меёбад, сидқан таҳният мегӯям.

Боиси таъкид аст, ки Рӯзи Парчами давлатӣ бо пешниҳоди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, ки зимни суханронӣ бахшида ба 15-умин солгарди қабули Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон дар соли 2009 баён доштанд, ҳамасола 24-уми ноябр таҷлил мегардад.

Читать далее