Ҳунари миллии қуроқдӯзӣ

Дар китоби “Фарҳанги забони тоҷикӣ” қуроқ ба маънои чизи аз порчаҳои гуногунранг бо тартиби махсус дӯхташуда маънидод гардидааст. Қуроқ яке аз ҳунарҳои қадимаи мардуми тоҷик буда, аз замонҳои қадим дӯхтани он маъмул мебошад. Дар шаҳри Панҷакент ҳунармандон ба ин касб шавқ доранд. Пораҳои матоъро, ки дорои сифати баланданд, ба ҳам пайваста, барои дастархону кӯрпача, болишту ҷузвдонҳои ороишӣ истифода мебаранд. Чунин амал аз сарфаву сариштакор будани занони тоҷик дарак медиҳад.

Ҳунар инсонро бузургию шаҳомат бахшида, ӯро болидарӯҳ мегар-донад.

Он ганҷинаи пурзар ва ҳунарманд заргари бузургест, ки бо офаридаҳои ҷолибаш мафтунгари дилҳои инсонист. Боиси қаноат- мандист, ки зебоӣ ва ҳунари қуроқдӯзӣ ҳаводорон ва харидорони зиёде дорад, хоса хориҷиён бо як дид шефтаи ин ҳунари воло мегар-данд.

Қуроқдӯзӣ аз матоъпораи гуногун ҳунари баландро талаб мекунад. Агар ҳавасу шавқ бошад, барои ҳунарманд хеле осон аст. Имрӯз замони пешрафти илму техника буда, хонаи арӯсонро бо мебелҳои замонавию қолинҳо оро медиҳанд. Мо набояд фарҳанги миллии худро фаромӯш созем.

Анъанаи густурдани кӯрпача ва дастархони қуроқ зеби хонаи тоҷикон аст ва аз нав эҳё гардидани он суннати фарҳанги мардуми тоҷик ба шумор меравад.

Ҷавонони замони истиқлол дар баробари илмомӯзӣ касберо ҳам бояд интихоб намоянд, ки дар оянда барои пешрафти зиндагӣ кӯмак кунад, он анъанаҳои гузаштаи сарфаву сариштакории занони ҳунармандро аз нав эҳёгар бошанд.

Имрӯз мо - омӯзгорон вазифадор ҳастем, ки дар интихоби касби шогирдон бештар аҳамият диҳем, чунки дар баъзе маврид баъди хатми мактаб ба душвориҳо рӯ ба рӯ мешаванд. Ҷавонон бояд касберо интихоб намоянд, ки шавқманд бошанд ва дар оянда аз онҳо манфиат гиранд.

 Манзура ХОЛОВА,
 омӯзгори МТМУ № 30
 шаҳри Панҷакент

Add comment


Security code
Refresh