Накўкорӣ зебоӣ аст!

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҷавононро ояндаи миллат, ворисони сазовори Тоҷикистони соҳибистиқлол унвон менамоянд.

Дар ин росто омўзгор нақши муассир гузошта, дар рўҳияи хонандагон ҳисси ватанпарастӣ, одобу ахлоқи нек, ҳурмати калонсолон ва зебоипарастӣ барин хислатҳои ҳамидаи инсониро меомўзонад.

Дар ҳақиқат, одамӣ на аз рўи сару либос ва зару зевар, балки бо ақлу хирад, илму дониш зебо мебошад.

Тавассути эҳсос ва бархурдорӣ аз зебоӣ ва санъат ў дар шуури худ идеалҳои ҷамъиятиро дарк ва мустаҳкам намуда, дар муносибату муошират бо дигарон мавқеъ мегирад. Яъне эстетика муайянкунандаи муносибати шахсият мебошад, барои он ки дар ҳаёти инсон нафосат ҳамеша зарурат дорад.

Тарбияи эстетикӣ дар мазмуни худ пайваста ба ташаккули ахлоқӣ нисбат ба донистани ҷамъият ва табиат ҳам аҳамият дорад.

Вазифаи тарбияи эстетикӣ на танҳо аз инкишоф додани ҳолатҳои бадеӣ, эҳсоси кўдакон, инчунин аз такмили неруи маънавӣ, фикрӣ, ҷисмонӣ ва умуман тамоми паҳлўҳои санъат иборат аст.

Қувва ва осори санъат дар ҳамин аст, ки ба шуур, эҳсосот ва иродаи ҷавонон таъсир карда, муносибати онҳоро ба ин ё он ҳодиса ташаккул медиҳад.

Барои он, ки ҷавонон моҳияти асарҳои бадеиро дарк карда тавонанд, бояд мазмуни ҳаётро, ки дар онҳо инъикос ёфтааст, бифаҳманд. Педагоги машҳури рус В.А.Сухомлинский омўхтани ғояҳои бузурги маънавӣ ва ақидаҳои педагогикаи халқиро зарур дониста, аҳамияти бузурги тарбиявӣ доштани онро махсус таъкид кардааст, ки имрўз ҳам аз аҳамият холӣ нест.

Модарон ба тифли навзодашон, пеш аз ҳама, сиҳату саломатӣ, далериву тавоноӣ, чусту чолокӣ ва дигар сифатҳои наҷиби инсониро орзу мекунанд. «Алла»-ро умуман рози дили модарон метавон гуфт, дар он рўҳия ва эҳсосоти модар, орзую умедҳои ў ифодаи худро меёбанд, ки бо ин нидои худодод тифл муваффақ ба камол мерасад.

Ба ақидаи Шайхурраис Абўалӣ ибни Сино суруди «Алла» вобаста ба завқ ва қобилияти мусиқафаҳмӣ ва зебоишиносии модар дар замири кўдак «майлу рағбатро ба мусиқа ба вуҷуд меорад».

Барои баланд бардоштани неруи зебоишиносии ҷавонон санъатҳои меъморӣ, кандакорӣ, нақшу нигори волои миллӣ, ки имрўз дар кишвари соҳибихтиёрамон рушду такомули тоза гирифтаанд, нақши муҳим доранд.

Бо як сухан мо-ҷавонон накўкору созандаву ободкор бошем, зеро ҳар чизи беҳтарин бо зебоӣ устувору пойдор мемонад.

Лола ДАВЛАТОВА,
донишҷўи Донишгоҳи
давлатии Хуҷанд ба номи
академик Бобоҷон Fафуров

Add comment


Security code
Refresh