Мақсади бебунёд амалӣ нахоҳад гашт!

Бо шунидани сафари Сарвари давлатамон ба кишварҳои Аврупо як гурӯҳ хоинони миллат, ки ҳоло дар кишварҳои хориҷӣ паноҳ мебаранд,ба қавле, беқарор гаштанд. Онҳо мехоҳанд, ки дар ин ё он анҷумани байналмилалӣ номи кишварамонро паст зананд. Дар ҷаласаи САҲА бо ёрии хоҷагони хориҷиашон ба ин ноил ҳам шуданду бар зидди ватану миллати хеш хиёнаткорона баромад карданд. Вале баромадҳои пучу бемаънӣ дар ҳамон толорҳо монданд.

Яке аз сабабҳои эътибор надодани ташкилоти байналмилалӣ ба мухолифин дар он аст, ки онҳо дар амалҳои эътирозиашон холисона рафтор накарда, бо ғаразу нигоҳи бадбинона, дурӯғ, туҳмат ва буҳтон баромад мекунанд. Бинобар ин ба мақсадашон намерасанд. Мухолифин хостанд худро ҷабрдида нишон диҳанд, вале ошкор шуд, ки онҳо мазлум не, ифротзада ҳастанд. Онҳо мехоҳанд, вазъи кишварамонро ноором созанд. Аммо ба ин ҳадафи муғризонаи хеш ҳаргиз нахоҳанд расид!

Равшан УСАНОВ,
устоди Донишгоҳи давлатии Хуҷанд
ба номи академик Бобоҷон Ғафуров

Add comment


Security code
Refresh