Каждумони таги бӯрё

Бо паси сар кардани монеаву душвориҳои зиёд миллати тоҷик бо мулоҳизакорӣ ва бо азму иродаи хеш Тоҷикистонро ҳуқуқбунёду демократӣ ба ҷаҳониён ошно намуд. Имрӯз миллати тоҷикро тамоми дунё чун қавми бузург эътироф мекунанд. Фарзандони ин миллати барӯманд дар тамоми кишварҳои ҷаҳон дар соҳаҳои гуногун фаъолият мебаранд. Тоҷикистон қариб бо ҳамаи кишварҳои дунё робитаи дӯстию тиҷоратӣ барқарор кардааст, ки ин ҳама бо шараофати соҳибистиқлолии кишвар ва якдиливу идтиҳоди мардуми ин сарзамин аст.

Аммо мутаассифона, рафтору кирдори баъзе ҳамватанон, ки дар кишварҳои хориҷ паноҳ мебаранд ва оромии суботи кишварро халалдор кардан мехоҳанду зиндагии осоиштаи ин миллат барояшон арзише надорад моро ба  андеша водор мекунад. Зеро онҳо аз ҳар вазъияти ба амаломада, аз ҳар бадбахтии рухдода ва, ҳатто, аз марги ҳамватанон истифода мебаранд, то мақсаду андешаву маромҳои худхоҳонаи хешро ба роҳ андозанд. Дар замоне, ки ҷаҳон аз дигар шудани ҳаёти инсоният ҳарф мезанад ва хурду бузурги ҳама миллатҳо бо ҳам идтиҳод мекунанд то аз ҷаҳонро аз вартаи вирус наҷод диҳанд ва зиндагии комилан инсонпарваронаро ба роҳ монанд мухолифини мо «мурдаро монда тутхӯрӣ» -ро пеш гирифтаанд.

Ин тоифа имрӯз дар шабакаҳои иҷтимоӣ басо фаъол шуда, чун каждуми таги бӯрё аз ҳар фурсат истифода мекунанд то неши хешро бизананд. Дар ин вазъияти душвор бо дасисаву дурӯғу найранг пардохтани Кабириву Муҳаммадиқболи Садриддин барин нафарони гумроҳ боз як бори дигар симои аслии ин нафаронро боз мекунад. Дирӯз навиштаи «Масчоба мурам»-и Муҳаммадиқболи Сардиддинро дида дар хайрат афтодам, ки барои ин қадар дурӯғ гуфтан одам чиқадар худхоҳ бояд бошад. Охир дар хориҷи кишвар истода ин қадар дурӯғу дасиса сохтан ба хотири чист?  Ҳайрати ман аз ин аст, ки мардуми кишвар ҳама аз зиндагӣ ва рӯзгорашон дар Тоҷикистон розӣ ҳастанд меболанд ва мушкилиҳои пешомадаро якҷоя паси сар месозанд. Агар мухолифин инқадар ғамхори мардум  бошанд, аввал фикри мардумро кунанд ва воҳимаву дурӯғ набофанд.  Орзуҳову хоби шабашонро, ки  гӯё мардум ба минтинг омодаанд, ба об гӯянд. Бояд бигӯям, ки бо вуҷуди ҳама талошҳо онҳо ба мақсадҳои нопоки худ расида наметавонанд. Ин амали онҳо бори дигар собит сохт, ки дар Ҷумҳурии Тоҷикистон воқеан ҳам сулҳу субот, пешравӣ ва иттиҳод ҳаст, ки ба пӯстини душманон кай ҷой мекунад.

Ҷомеаи кунунии Тоҷикстон барои расидан ба як ҷомеаи мардумсолор, қонунпарвар ва адолатпеша талошҳои пайваста дорад ва таъмини амну субот, манфиатҳои миллӣ, озодиву ҳуқуқи инсонро аз мароми аввалияи худ меҳисобад.

Мадина Ҳакимзода,

«Ҳақиқати Суғд»

 

Add comment


Security code
Refresh