БА ГУФТИ КӮРМУШ БОРОН НАМЕБОРАД!

Имрӯз ба пешрафту тарқиёти кишвар дида медӯзаму андеша мекунам, ки дар даврони Истиқлолият Тоҷикистон ба  дастовардҳои нек  ва назаррас ноил шуд. Ҳар солу ҳар моҳу ҳар рӯз дар тамоми  минтақаҳои кишвар бунёду азнавсозии иншооти хурду бузург ба нақша гирифта шуда, он дар мӯҳлати муайянгардида  бунёд ва ба истифода дода мешавад. Масалан, дар ноҳияи Мастчоҳ солҳои охир чандин иншоотҳои бузург  бунёд ёфтаанд.  Дар тамоми ҷамоату шаҳракҳои ноҳия, Кохи фарҳанг китобхона, беморхона, мактабу иншооти гуногуни варзишӣ қомат афрохта, ҳар рӯз шаҳрак симои худро дигар мекунад.

Муттасифона ин навгонию дастовардҳои ноҳияи Мастчоҳро  баъзе аз қаҷдилону нотавонбинон,  душманони Истиқлолияти миллӣ, террористони ватанфурӯш дида натавониста, ба ҳар роҳ мехоҳанд мурдумро гумроҳ созанду аз таги нохун чирк кобанд. Аммо онҳо бояд як чизро донанд, ки мардуми тоҷик махсусан мардум ноҳияи Мастчоҳ ба ин фиребу найрангҳои онҳо  дода намешаванд  Аҳолӣ  имрӯз ба қадри зиндагии осоишта ва ҳаёти ором расида, баҳри баланд бардоштани сатҳи зиндагии худ кӯшиш менамоянд.  Муҳаммадиқболи Садриддин дар  мақолаи худ мардумро гумроҳ кардани шуда  иттилоъ медиҳад, ки марудми ноҳияро аз ватани худ берун карда, ба Мастчоҳи нав овард, ки шароит барои зист надорад. Аммо ӯ андеша намекунад, ки он вақт, муҳоҷир шудани падару бобоён аз Кӯҳистони Мастчоҳ ба даврони абарқудрати Шуравӣ рост меояду ….  Ва агар муҳоҷират ба ноҳияи Мастчоҳ шуда бошад ҳам мардум шаҳраки нав бунёд намуданд. Имрӯз худи Ҷамоати шаҳраки Бӯстон шаҳраки хеле замонавӣ гардида, бунёди чандин сохтмонҳои наву замонавӣ дар назар аст, ки онҳо дар арафаи анҷомёбист. Охир шири сафедро сиёҳ гӯед он сиёҳ намешавад ку! Ё ба ибораи дигар ба гуфти кӯрмуш борон намеборад. Он суханҳои беҳудаю ҳарзагӯиро ба як тараф гузошта, баҳри ободии зодгоҳаш ҳаммеҳанони худ муусоидат намояд. Зеро ҳоло ҳам дер нашудааст.

Ширини АЗАМАТ,

сокини ноҳияи Мастчоҳ

Add comment


Security code
Refresh