РУШДЁБИИ КИШВАР ИФТИХОРИ МО

Ҳаёти ҷомеа раванди мураккаби таззодҳоест, ки танҳо ҳалли оптималии онон ҷомеаро ба пеш мебараду ҳаёти инсонҳоро пурфайзу шавқовар ва дилгарму месозад. Дар заминаи ҳаёти осудаи пурҷӯшу хурӯш кашфиётҳои сершумори илмӣ-техникӣ имконпазир гаштааст, ки ҳамаи ҷабҳаҳои фаъолияти инсонро беҳтару хубтар мегардонад. Вале, дар ҷомеа баъзе шахсон бо нигоҳ мусбӣ (оптимистӣ) фаъолият менамоянду гурӯҳи дигар бо назару мавқеи манфӣ умр ба сар мебаранд. Агар, тоифаи аввали одамон танҳо барои ҳаллу фасли мусбии мушкилоти мавҷудаи ҳаёт талош намоянд, тоифаи дуюм худ ғайрату ҷасорате надоранду маъюсонаю бефарқ дар ҳаёти ҷомеа мавқеи бетарафиро касб менамоянд, ки метавон ин одамонро дар ҷомеа чун ҷисми нозарури пуркунанда балласт ном бурд. Ин раванди ҳаётиро метавон дар замони муосир низ мушоҳида кард, ки ба мисоли мардуми дар рӯҳияи созандаву бунёдкорона меҳнату зиндагӣ доштаи кишвар ва баръакс, нафарони  нотавонбин - аъзои ТТЭ ҲНИ таҳти саркардаи Муҳиддин Кабирӣ мебошад.

Мардуми тоҷик бо хиради азалии хеш дар лаҳзаҳои ҳассоси таърихии солҳои 90–уми асри гузашта бидуни тарсу ҳарос бо иродаву матонат алайҳи нерӯҳои мухолиф истоданд. Бо заҳмату талоши роҳбарияти кишвар сулҳ барқарор гардида, гурезагонро аз хориҷ ба Ватан баргардонида, бо мухолифин гузашт кардаву дар мамлакат сулҳу субот пойдор ва мустаҳкам карда шуд. Имрӯз шукрона, ки мушкилоти  сершумори пешомада бартараф, иқтисодиёти кишвар мустаҳкам, Ватанамон ободу зеботар шудааст. Раванди мусбии давлатдорӣ алҳол низ идома ёфта истодааст боз рушд хоҳад ёфт.

Маълумотҳои расмӣ нишон медиҳанд, ки иқтисоди Ҷумҳурии Тоҷикистон новобаста аз бӯҳрону муқовиматҳои сиёсию иқтисодии ҷаҳонӣ, пандемияи COVID-19, амалҳои муғризонаи душманони дохилию хориҷӣ тадриҷан ба пеш рафта истодааст. Агар, дар давраи аввали Истиқлолияти давлатӣ эълон гардидани се ҳадафи стратегӣ - раҳоӣ аз бунбасти коммуникатсионӣ, таъмини амнияти пурраи озуқаворӣ ва расидан ба истиқлолияти энергетикиро нотавонбинони пешрафти ҷомеаи мо ҳадафҳои ғайриимкон мешумориданд, имрӯз мебинанд, ки талошҳои пайваста, заҳмати сокинони кишвар бори накӯ овардааст. Пешниҳод гардидани ҳадафи нави стратегӣ – саноатикунонии босуръати кишвар ва гузариш аз иқтсодии аграрию саноатӣ ба саноатию аграриро кулли ҷомеаи кишварамон хуб пазируфт. Ва аллакай дар ин самт бисёр корҳо анҷом дода шудаанд.

Ш.ВАЛИЗОДА

сокини шаҳри Хуҷанд

Add comment


Security code
Refresh