Мо зидди ифротгароӣ ва терроризм!

Зишткороне ҳастанд, ки инсониятро хушбахт, сарҷамъ, бародару баробар ва орому осуда дидан намехоҳанд. Рухдодҳои хунангези Покистону Ироқ ва Сурия хотирҳоро маъюс месозад. Аз он рӯзҳои нахс Яздони пок эмин дорад. Ҳамлаи ваҳшиёнаи гурӯҳи Толибон ба таълимгоҳи шаҳри Пешовари Покистон, ки боиси фавти қариб 140 нафар хонандагону омӯзгорон гардид мо маорифчиёни шаҳри Қайроққумро ором намегузорад. Ин кирдори разилонаи ғайри мусулмонии авбошонро якдилона маҳкум менамоем.

Тоҷикистони соҳибистиқлоли мо тахти сарварии Президенти мамлакат, Ҷаноби Олӣ, мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон самти асосии фаъолиятро на танҳо баҳри сулҳу осоиштагии кишвар, балки оромии ҷаҳон равона кардааст. Ҷаҳониён аз сиёсати ваҳдатгароёнаи хориҷии Сарвари давлат воқифанд. Далели ин гуфтаҳо баромади Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар минбари созмону ташкилотҳои байналмилалӣ мебошад. Нооромии кишварҳои ҷаҳон кули тоҷикистониёнро орому бетараф намегузорад. Яке аз аввалинҳо гардида Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон номаи тасаллиятро ба нахуствазири Покистон Навоз Шариф ирсол дошт.

Баробари ҳамдардӣ дар нома ҷиҳати идомаи муборизаи беамону дастаҷамъй бо ин зуҳуроти нангини аср ва даъвати ҳамкориҳои бештари ҷомеаи ҷаҳонӣ дар самти пешгирӣ аз хушунату ифротгароӣ бо дилсузӣ Сарвари давлати тоҷикон андешаҳои башардӯстонаи хешро иброз дошта аст.

Инсони соҳибдил нисбати ин фоҷиаи аламангез ҳаргиз ором буда наметавонад. Марги кӯдакони бегуноҳ ин марги бахт, марги орзу ва марги таманноҳои неки падару модарони он ғунчаҳои ношукуфтаи зиндагист. Дидани ашки ғамолу дилпайвандони ин хонандагон кори сахлу осон нест. Мардуми бо фарҳангу хирадманди фарзанд теғи алмос» нагуфтаанд.

Мо, кормандони шӯъбаи маорифи шаҳри Кайроққум ба роҳбари нафратнамудани он нобакорон ҳамчунин ҳамдардии хешро ба хамаи падару модарон ва пайвандони он наврасону омӯзгорони шаҳидгардида баён медорем.

Дастоварду пешравиҳои солхои соҳибистиқлолиро нодидагирифтан кори окилонест. Шукргузорй мебояд, ба нороҳатгардидани баъзе кӯтоҳназарони фитнаангез ҳамфикрӣ нашояд, то он ҳодисаҳои мудҳиш бар сари мардуми мо наояд. Хушбахтона, боз шукргузорӣ дорем, ки дар руи замин теъдоди одамони нек фузунтар аст.

Ваҳдату якдилй моро боҳам овард. Сарҷамъй файзу баракати хар як хонадонро фузуда мегардонад. Дар умки дилҳо тухми умед ба ояндаи нек илохӣ киштагардад, то ҷаҳон орому заминиён осуда бошанд. Мароми ҳар инсони худогоҳ бояд зидди ифротгароӣ ва терроризм буданаш шарту воҷиб аст.

Муяссар Ҳайдаров
Мудири шуъбаи маорифи шаҳри Кайраққум

Add comment


Security code
Refresh