Гургзода оқибат гург шавад…

Замоне дар мамлакате дуздӣ ба авҷи аъло мерасад ва ниҳоят бо супориши подшоҳи ҳамон давр дуздон ба даст меафтанд. Подшоҳ ба қатл расонидани онҳоро фармон медиҳад.

Дар ҳамон ҳолат чашми вазир ба ҷавоне меафтад ва аз подшоҳ илтимос мекунад, ки аз хуни ҷавон даргузарад. Ва ваъда медиҳад, ки ўро дар қатори фарзандҳояш тарбия хоҳад намуд. Подшоҳ розӣ мешавад ва ин ифодаро ба вазир хотирррасон мекунад: «Гургзода оқибат гург шавад, гарчӣ бо одамӣ бузург шавад». Рўзҳо, моҳҳо, солҳо сипарӣ мешаванд ва дузди ҷавон бо ҳамроҳии фарзандони вазир умр ба сар мебараду ва яке аз дўстдоштатарин дар байни фарзандон ба ҳисоб мерафт. Вазир бо камоли майл ба ҷавон боварии комил дошт ва оқибат масъулияти хазинаи подшоҳро бар дўши ў ниҳод. Дар яке аз шабҳо ҷавон аз хобаш мехезад ва сарҳои фарзандони вазирро аз тан ҷудо менамояд ва то қадри имкон аз хазина барои худ зару зевар мегирад ва хонаи вазирро тарк менамояд. Вазир аз ин огоҳ мегардад ва аз кори кардаи хеш пушаймон мешавад ва ба сухани подшоҳ гўш надоданаш худро маломат мекунад.

Овардани як манзараи болои аз он иборат аст, ки нохалаф, нокас дар ягон давр ба корҳои хуб даст намезанад ва ҳамеша пайгирӣ корҳои нохушу нохушоянд мегардад.

Боиси хурсандӣ ва сарфарозии замони имрўз аст, ки бо ташаббуси Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон мамлакати мо рў ба рушд ниҳода ва бештари мамлакатҳои ҷаҳон Тоҷикистонро яке аз давлатҳои фарҳангиву маданӣ мешиносанд. Хушбахтона, террористону хоинони Ватан давраи бесарусомони бо сардории Халим Назарзода ошкор ва дастгир карда шуд. Марги ашхосе, ки қурбони амали разилонаи нохалафон гардиданд, дили на танхо хешу акраборо реш кардааст, балки садхо хазор шахрвандон аз марги онҳо ғам мехўранд. Нобакорон ҷисми онҳоро аз байн бурда бошанд ҳам, кори хуб ва номи неки онҳоро аз байн бурда натавонистанд.

С.Вайдуллозода,
дотсенти факултети филологияи тоҷики ДДХ

Add comment


Security code
Refresh