Ифтихори парчамдорӣ

Таърих шохид бар он аст, ки инсоният аз даврони мавҷудияти худ дар раванди камолоти маданиву маърифати буда, дар ҷараёни зиндагии мураккаб бо талошхои мунтазам ёдгорихову муқаддасоти шарифи аҷдодиро муҳофизат намуда, дар ин рох ҷонбозиҳо кардааст.

Сарчашмахои нодири таърихиву адабӣ собит месозад, ки халхи тоҷик мардуми бо нангу номус аст. Маҳз ҷонбозиҳои абармардони таърихиамон буд, ки имрӯз мо дар самои софу кишвари биҳиштосо умр ба сар мебарем. Махсусан, баъд аз ба арсаи кишвар қадам гузоштани қаҳрамонфарзанди миллат, Пешвои муаззаму мукаррами кишвар Эмомалӣ Раҳмон мардуми замони Истиқлолият пас аз сардиҳои тақатшикан гармиву равшании офтобро эҳсос намуд.

Нуру зиёи маърифати Эмомалӣ Раҳмон буд, ки мо мероси наздик ба арсаи ҳалокат расидаро таҷаддуд намуда, арзишҳои онро боз ҳам ошкоро сарфаҳм биравем. Имрӯзҳо мардум соатҳо дар хусуси неъматҳои даврони Истиқлол ҳарф мезананд ва ба Офаридгор шукрона менамоянд, ки чунин як сарпаноҳро бар сари онхо бифиристод.    

Ҳамасола санаи 24–уми ноябрро ҳамчун Рӯзи Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон  таҷлил намуда истодаем. Парчам аз рангҳои сурху сафеду сабз, ки ҳикмати адабии  таърихӣ доранд бунёд ёфта, дар фазо алвонҷ бихӯрд. Бобоёну бибиёни рӯзгордидаамон ҳамеша дар мавриди ин рангҳо таъбирҳои зебо мегуфтанду аз онҳо фоли нек медиданд. Ба қавли онҳо ранги сафед ин рамзи сулҳу дӯстӣ, инчунин рамзи руҳониён буда, инсонро ба роҳи маърифат раҳнамоӣ мекунад. Ба ин таъбир наздик маъниро бар ранги сурх ҳам медиҳанд, ки нишонаи хеле қадимаи мардуми ориёнаҷод буда, далерию ҷасоратро дар худ таҷассум мекард, яъне аломати набарди шадид будааст. Ранги сабз рамз аз замини сабзпӯшу серҳосилро баён месохтааст.

Хуб медонем, ки ҳамаи кишварҳои рӯи дунё барои шиносонидани худ парчаму нишони худро таҳия намудааст. Миллати тоҷик низ аз даврони мавҷудият соҳиби парчами худ буд. Гарчанде аз парчами хеле пешинаи худ иттилоъ надошта бошем ҳам «Дирафши Ковиён»-ро  нахустпарчами халқи тоҷик медонем, ки боз бо номи «Ахтари Ковиёнӣ» маъруф аст. Зери мафҳуми «ахтар», «дирафш», «алам» парчаму нишонро фаҳмидан мумкин аст, ки қаробати мазмунӣ доранд. Имрӯз мо танҳо истилоҳи парчамро истифода менамоем, ки мазмуни онро дар фарҳангҳои муътабад чунин таъбир намудаанд: воҷаи суғдӣ буда, маънои зулфу кокул, пӯпаки абрешимин, мӯй ё думи ғаҷгов (қутос)-ро ифода месохт, ки бар сари найза мебастанд.

Парчамҳои замони Хонигарии Бухоро низ гунаҳои худро дошту бештар мазмуну рамзҳои диниро дар худ мунақис сохта буд. Парчами расмии кишварамон дар даврони ҶМШС Тоҷикистон дар солҳои гуногун вобаста ба санаҳои таърихи намудҳои гуногунро касб намуд. Вақте ба тасвири ин ҳар як парчами зикргардида назар андозем шоҳиди он мегардем, ки имрӯза рангҳои Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар онҳо низ тасвир ёфтааст. Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллатамон дар яке аз баромадҳои худ дар «Рӯзи Парчам» таъкид карда буданд, ки рангҳои парчами миллиамон ифодагари роҳи таърихии халқи Тоҷикистон ва баёнгари арзишҳои фарҳанги миллӣ ва сиёсӣ мебошад.

Парчами миллӣ имрӯз чун рамзи давлатдории тоҷикон дар тамоми корхонаҳои давлати ва ҳатто дар хонаҳои истиқоматии мардумон мавҷуд аст. Азизу гиромӣ доштани парчами миллӣ бароямон фарз аст, зеро ба парафшонии он назар намуда хисси ватандориву истиқлолияти деринтизор ва рамзи ҳастии миллатро эҳсос менамоям.

Абдураззоқ ҲОҶИЗОДА,
донишҷӯи курси 5-уми шӯъбаи
ғоибона, факултети таърихи
Донишгоҳи давлатии Хуҷанд
ба номи академик Бобоҷон Ғафуров

Add comment


Security code
Refresh