МАҚОМИ ЭМОМАЛӢ РАҲМОН ДАР ҲАЁТИ СИЁСИИ ТОЧИКИСТОНИ СОҲИБИСТИҚЛОЛ

 

 

 

 

Равандҳои сиёсии ҷаҳонӣ ҳамеша дар таърих аз рўи тарзи фаъолият ва таъсири лидерони сиёсӣ, иқтисодӣ, фарҳангӣ, динӣ ва ғайра ба ин ё он самт майл пайдо намуда, бо суръати муайян ба сўи оянда ҳаракат дорад.

Аз рўи мантиқи гуфтаҳои боло масъалаи сарвар ва пеш аз ҳама сарвари сиёсӣ яке аз масъалаҳои муҳим буда, он дар тамоми ҳаёти сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва низоми ҳар як ҷомеа мақоми махсус дорад. Дар мамлакатҳои гуногун ба сари ҳокимият омадани пешвоён, консулҳо, императорон, шоҳон мақоми онҳоро дар назари мардум ва ҳаёти сиёсии ҷомеа баланд бардошт.

Ташаккулёбии шахсияти Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон аз замони солҳои аввали истиқлолият, пеш аз ҳама аз рўзҳои баргузории Иҷлосияи ҶVI Шўрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон вақте ҳамчун раиси Шўрои Олӣ интихоб шуданд, оғоз ёфт. Хоссатан як қатор хизматҳои зерин аз замони оғози фаъолияташ он то ба имрўз, Сарвари давлатамонро дар байни мардум маҳбуб гардонид.

Чуноне, ки медонем, Пешвои миллат, Эмомалӣ Раҳмон дар замони бисёр сангини солҳои аввали истиқлолият ба мансаби раиси Шўрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб гардиданд ва он як даврае буд, ки кишвар дар ҳоли аз байн рафтан қарор дошт. Барои ҳамин ба ин мансаб омадани Пешвои миллат умуман барои миллати тоҷик як марҳалаи таърихӣ барои ҳифзи миллат ва давлати миллии тозаистиқлол маҳсуб меёфт. Сарвари давлат барои ҳифзи миллати тоҷик ва давлати тоҷикон кори ниҳоят муҳими таърихиро анҷом доданд, яъне Тоҷикистон ҳамчун давлати мустақил эътироф ва ба ҳайси субъекти муносибатҳои байналмилалӣ фаъолияти худро тақвият бахшид.

Сарвари сиёсии муваффақ будани Пешвои миллатро пеш аз ҳама суханҳои дар амал тадбиқшудааш, фаъолият ва амалҳои зерине, ки то имрўз дар кишвар анҷом доданд, муаррифӣ менамояд:

- Пешвои миллат, Эмомалӣ Раҳмон дар солҳои аввали ба мансаби раиси Шўрои Олӣ  интихоб шуданашон ваъда доданд, ки «агар лозим бошад нақбро бо нохунҳоямон меканем ва минтақаҳои кишварро мепайвандем ва азоби мардумро сабук менамоем». Мо баъдан худ шоҳиди он будем, ки на танҳо як нақб балки якчанд нақб, дар Тоҷикистон кушода шуд ва имрўз мардум дар чор фасли сол озодона ба гўшаву канори Ватан рафту омад доранд.

- Президенти кишвар Эмомалӣ Раҳмон аз рўи ваъдаи худ «Ман ба Тоҷикистон сулҳ меоварам» ба ҷанги шаҳрвандӣ хотима бахшиданд, ва кишвар ба фазои сулҳу оромӣ ва амнияту осоиштагӣ расид;

- Сарвари давлат барои ҳалли мушкилоти иҷтимоии мардум барои шаҳрвандони ҷумҳурӣ 75 ҳазор гектар заминро барои кишту кор ҷудо намуд ва дар натиҷа сатҳи зиндагии мардум чанд ин маротиба нисбат ба солҳои аввали истиқлолият беҳтар гардид;

- Роҳбари давлат дар ин давра дар самти сиёсати хориҷии Тоҷикистон корҳои бисёр муҳимеро анҷом доданд, ки он пеш аз ҳама ташаббусҳо дар масъалаи ниҳоят муҳим барои тамоми аҳолии кишварҳои дунё, мавзўи ҳифзи об, оби тоза ва самаранок истифода бурдан ва ҳалли масъалаи баҳсталаби оби тоза дар байни давлатҳои ҷаҳон мебошад.

-  То имрўз Президенти Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон тавонистанд дар самти бунёди давлатдории миллӣ корҳои бисёр муҳимро анҷом бидиҳанд. Воқеан роҳбари кишвар тўли ин солҳо ба хотири мустаҳкам намудани пояҳои давлатдорӣ заҳматҳои зиёд намуданд.

        

Шўҳрат Саидов,

н.и.с.,   дотсенти   кафедраи сиёсатшиносии ДДҲБСТ

 

 

 

Add comment


Security code
Refresh