ҲНИТ бо балвоҳояш маҳв шуд

Ташкилоти экстремистӣ – террористии ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон аз зумраи ҳизби динии пасошӯравӣ ба ҳисоб мерафт, ки дар таърихи солҳои 90-уми миллати тоҷик аз худ доғи сиёҳ боқӣ гузоштааст.

Маҳз аз арзишҳои диниву мазҳабии мардуми тоҷик истифода бурда, мусалмонони ноогоҳро ба майдоннишинӣ даъват намуд.

Танҳо ҳамин омил ҷомеаи моро ба ҷанги таҳмилӣ водор намуд. Аз ҳамон давр сар карда, ин ҳизби ҷиноӣ бар сари миллати мо балову балвоҳоро овард.

Дар солҳои ҷанги шаҳрвандӣ (1992-1997) ТЭТ ҲНИТ берун аз хоки кишвар дар сарзамини Афғонистону Эрон фаъолияти сиёсиву ҳарбӣ ва ифротии худро идома медод. Маҳз ба шарофати сиёсати созандаи Роҳбари давлат Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон гуноҳи хиёнаткорони наҳзатӣ бахшида шуд. Маҳз баъди ба имзорасии созишномаи сулҳ намояндагони ин ҳизб ба мақомотҳои сохториву ҳарбии давлатӣ шомил гардида, ба ҳаёти осоишта гузаштанд. Лек ин ҳама дастгириҳо барои онҳо ҳеҷ будааст. Аксари наҳзатиён дар дил кинаву адовати солҳои ҷанги шаҳрвандиро нигоҳ дошта, хостори боз ба даст гирифтани яроқ буданд.

Баъди ба сари роҳбарии ҳизб омадани Муҳиддин Кабирӣ маҷрои он дигар шуд.

Соли 2008 қароргоҳи ҲНИТ дар ноҳияи Ашт бо сабаби напардохтани маблағи андоз ва ҳаққи истифодаи нерӯи барқ муваққатан баста шуд. Лек Кабирӣ ва командаи ӯ баҳри дар ҷомеа шӯру ғавғо барангехтан тасмим гирифт бо фаъолону аъзоёни худ мулоқотро дар қароргоҳи ҳизб барпо намояд.

Албатта, ҳадафи Кабирӣ бо ин кирдораш фитнаандозиву барангехтани кинаи наҳзатиён нисбат ба сохторҳои давлатӣ маҳсуб меёфт.

Ба ин монанд моҳи июли соли 2014 зимни мулоқоти Муҳиддин Кабирӣ ҳамчун вакили Маҷлиси намояндагон бо ҷавонони шаҳри Кӯлоб, ба ҳамлаи ҷавонон нисбат ба ӯ анҷомид. Аз ин бармеояд, ки ҷавонони бонангу ор он замон аллакай аз нақшаву ниятҳои разилонаи ҲНИТ огаҳ гардида буданд.

Хушбахтона, соли 2015 тибқи қонунгузории мамлакат ва қарори Додгоҳи Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон фаъолияти ТЭТ ҲНИТ манъ гардид. Ин иқдомро аҳли ҷомеа ба хубӣ пазируфта, ақидаҳои ифротгароёнаи онро маҳкум намуданд. ТЭТ ҲНИТ бар зарари давлату миллат буда, амал накардани он гарави гул – гулшукуфии Ватани азизамон мебошад.

Ҳ. Қурбонов

Add comment


Security code
Refresh