МУҲИДДИН КАБИРӢ – ХОИН, БЕИМОН ВА МАЗҲАБФУРЎШ!

Дар  марҳилаи такдирсози таърихӣ, ки халқи шарифиТоҷикистон таҳти Сарварии Президенти кишвар ба корхои созандагиву бунёдкорӣ машғул мебошанд. Мутаассифона як гурӯҳ иғвогарон ва манфиатҷӯён мехоҳанд ба раванди созандагиву ободкории халқи шарифи тоҷик монеа эҷод кунанд, халқро гумрох намоянд.

Дар ин ҷода аъзои ҳизби экстремистиву террористии наҳзати исломӣ ҳаракатҳои хоинонаи худро ҳоло ҳам идома дода истодаанд. Аммо аз инҳо ҳам бадтар, роҳбарони ҲНИ на танҳо халқу миллату ватан, балки мазҳаби аҷдодии худро ҳам фурӯхта, мазҳаби бегонаро қабул кардаанд. Факту далелҳои бисёр, шоҳидии аъзоёни пештараи ҳизб, навору суратҳои зиёд ҳамаашон нишон медиҳанд, ки роҳбарони наҳзат ба хотири дунё ва пулу мол шуда, мазҳаби бобоии худ, ҳанафияро фурӯхта, ба мазҳаби бегонаи шиъа даромадаанд.

Имрўз мардуми тоҷик ба зархаридон ва хоҷагони хориҷии онҳо, ки ба арзишҳои маънавиву илмӣ ва рушанфикрони миллати тоҷик зарбаҳои ҷонкоҳ зада, ба миллати хеш хиёнат карданд,  лаънату нафратҳо мехонданд. Бояд гуфт, ки ин гуна ашхос, ки ба миллати хеш, арзишҳои миллӣ, дину расму оини худ баҳри молу чиз хиёнат кардаанд ҳеҷ гоҳ бахшида намешаванд.

Боиси хушнудист, ки  имрӯз  Тоҷикистони азиз дар фазои сулҳу субот қарор дорад, дорои қудрату нерўи бузургест, ки ҳамагуна ифротиҳо, тундгароиву террористон ва дигар ашхоси хиёнаткорро шикаста пора созад. Мисоли равшани ин ҳодисаҳои моҳи сентябри соли 2015 буд, ки қувваҳои қудратии кишвар дар як муддати кӯтоҳ террористон ва ҳамаслакони онҳоро несту нобуд сохт.

Бегонапарастӣ ва рӯй овардан ба мазҳаби дигар дар шароити имрӯза муаммои дигарест, ки ҷомеаи созандаи моро бетараф намегузорад.

Бояд зикр намуд, ки  дар байни аксари роҳбарияти ташкилоти ифротии  ҲНИ ба шахсияти калони олами шиъа, роҳбари инқилоби Эрон Оятулло Хумайнӣ муридӣ ҷой дошта, онро бо эҳтиром «Ҳазрати Имом» меномиданд. Дар солҳои ҷанги шаҳрвандӣ бошад, роҳбарони ҲНИ ба Эрон фирор намуда, бо оилаҳои худ дар ин кишвар зиндагӣ мекарданд. Дар ин давра аз онҳо С.А.Нурӣ, Саъдидини Рустам, Сайидиброҳим Назаров, Мулло Аёмиддин, Эшони Қиёмидин, Шамсиддин Саидов, Ҳоҷӣ Акбар Тураҷонзода ва ғайраҳо дар Теҳрон истиқомат доштанд ва китобҳои мазҳаби шиъаро мехонданду тарғиб мекарданд.

Аксари роҳбарони наҳзат фарзандони худашонро бо номи имомони мазҳаби шиъа, домуллоҳои калони шиъа ва роҳбарони инқилоби исломии Эрон мисли Меҳдӣ, Ҷавод, Боқир, Муртазо, Хумайнӣ, Биҳиштӣ, Мутаҳаррӣ, Руҳуллоҳ, Ҳусайнӣ (ду тои охираш номҳои хурди  Оятулло Хумайнӣ), Боҳунар ва ғайраҳо ном мондаанд. Масалан, фарзандони худи асосгузори ТЭТ ҲНИ С.А.Нурӣ - Биҳиштӣ ва Ҳусайнӣ, фарзандони Раиси  ТЭТ ҲНИ М.Кабирӣ - Руҳуллоҳ, Муртазо, Биҳиштӣ ва Меҳдӣ, писарони муовини якуми раиси наҳзат Саидумар Ҳусайнӣ - Саидмеҳдӣ, Саидҷавод ва Биҳиштӣ, фарзандони узви Раёсати ТЭТ ҲНИ Шамсидин Саидов - Руҳуллоҳ, Биҳиштӣ, Боҳунар ва ғайра ном доранд. 

Инҳо ҳамаашон номҳои пешвоёни инқилоби исломии Эрон аст, ки барои тоҷикон умуман ин номгузорӣ хос нест. Ин фактҳои одӣ пайравии роҳбарони ТЭТ ҲНИ нисбат ба пешвоёни мазҳаби шиъаро нишон медиҳад. Чӣ тавре, ки Муҳаммадиқболи Бохтарӣ хатмкардаи Донишкадаи исломииТоҷикистон навиштааст  ТЭТ ҲНИ узви «Ҳаракати байналхалқии бедории исломӣ» шуд. Соли 2013 раиси ин ҳизб Муҳиддин Кабирӣ муовини роҳбари ин ҳаракати байналхалқӣ интихоб шуд. Бояд гуфт, ки «Ҳаракати байналхалқии бедории исломӣ» як ҳаракати динӣ ва сиёсии ифротгарои мазҳаби шиъа буда, қувваҳои динию сиёсии шиъа ва ё шиъагароро дар мамлакатҳои гуногуни ҷаҳон муттаҳид мекунад. Ин далелҳо аз он гувоҳӣ медиҳанд, ки намояндагони ҳизби экстремистии наҳзати исломӣ равияҳои барои миллати тоҷик ва мазҳаби ӯ нораворо дастгирӣ мекарданд ва ин ба хотири гирифтани маблағҳо ночизе, ки аз ҷониби хоҷагони хориҷи ба онҳо дода мешуд.

  Моҳи сентябри соли 2015 бо ҳалномаи Суди Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон баъди кўшиши табаддулоти давлатӣ аз ҷониби Ҳизби наҳзати ислом фаъолияти он дар қаламрави кишвар ҳамчун ҳизби террористӣ ва экстремистӣ  манъ карда шуда, аксарияти фаъолони он, ки дар ин қазия даст доштанд ба ҳабс гирифта шуданд. Ин ҳол боиси норозигӣ ва баланд гардидани сару садоҳо аз ҷониби сарпарастону хоҷагони хориҷии онҳо аз кишварҳои «демократӣ» гардид, ки онҳо бо ҳар васила хостанд ба сохторҳои давлатии мо фишор оварда, онҳоро ба нақзи «арзишҳои демократӣ» гунаҳкор созанд.

Қобили зикр аст, ки роҳбари ТЭТ ҲНИ Кабирӣ паёмади иқдомҳои худро дар кори кўшиши табаддулоти давлатӣ, ки ба нокомӣ анҷомид эҳсос намуда, бо аҳли оилааш ба хориҷи кишвар фирор намуд ва гоҳу ногоҳ бо ҳар баҳонае ҳамчун «коршинос» ҷумҳурии мо ва ниҳодҳои марбутаи онро мавриди танқид қарор медиҳад, ки онҳо аслан бунёде надоранд.

 Ҳаракатҳои ғайриқонунии ӯ аз он шаҳодат медиҳанд, ки бо Абдуҳалим Назарзода ҳаммаслак будаанд ва барои ноором гардонидани вазъияти босуботу осоиштаи кишвар амалҳои зиддидавлатӣ намудаанд, вале мардуми шарифи тоҷик ва миллати сулҳпарвар тавонистан тамоми фикру ғаразҳои бадхоҳонаи онҳоро ошкор созанд ва қувваҳои қудратии кишвар онҳоро пароканда намоянд.

Ҳоло ҳам баъзан ҷавонони гумроҳ, ки дониши казоии сиёсиву ҳуқуқӣ надоранд ба доми фиреби ашхоси бадкирдор ва ҷинояткор гирифтор мешаванд, ки ин боиси таассуф аст. Гаравиш ба ҳизбу ҳаракатҳои тундрав ва ифротӣ аз ҷониби ин гуна ҷавонон ба назар мерасад, чунончӣ дар ноҳияи Деваштич Далёни боло 8 нафар, ки ба гурӯҳи салафия шомил буланд дастгир гардида, ба ҷавобгарӣ кашида шуданд, ё ин ки ашхоси гумроҳгашта, ки кирдорҳои ҷиноӣ карда аъзои ҳизби мамнӯъи наҳзати ислом буда ба ҳаракатҳои террористӣ шомиланд аз ноҳияи Ашт  Шералиев Абдуманон, Шаропов Шавкат, аз Исфара Самиев Наим аз ҷониби мақомотҳои қудратии кишвар дар ҷустуҷў хастанд ва албатта ба ҷавобгарии ҷиноӣ кашида мешаванд. Лекин хоинони миллати тоҷик ва хоҷагони хориҷии онҳо фаромӯш кардаанд, ки мардуми шарафманди Тоҷикистони соҳибистиқлол дигар намегузоранд, ки касе зиндагии орому осудаи онро мисли солҳои навадуми асри гузашта бо фитнаангезиву дасисабозӣ халалдор намоянд ва халқи ободгари моро аз маҷрои созандагиву бунёдкорӣ берун созад.

Ҳамин буд, ки бо дастгирии фаъолонаи мардуми кишвар сохторҳои низомӣ ва мақомотҳои ҳифзи ҳуқуқ дар мӯҳлати кӯтоҳтарин тавонистанд, нақшаҳои ҷинояткоронаи террористонро барҳам зада, оромии Ватани азизамонро ҳифз ва таъмин намоянд.

Ҳар қадар дар ҷомеа барои одамон озодиҳои демократӣ муҳайё шавад сатҳи муайяни шуурнокии сиёсӣ инкишоф ёфта,  доираи ҳуқуқу озодиҳои онҳо зиёд мегардад. Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон тамоми шароитҳоро  барои рушди ҳамаи гурўҳҳои ичтимоӣ муҳайё намудааст, ки аз ин мо шаҳрвандон бояд шукрона намоем. Ҷаҳони муосир пуртазод аст, ки он манотиқи гуногуни оламро фаро гирифтааст, лекин шукрона кишвари азизи мо таҳти роҳбарии Пешвои миллат аз рўзҳои аввали истиқлолият худшиносиву худогоҳиро дар мадди аввал гузошт.

 Мардумро ба якдигарфаҳмӣ, ягонагӣ ва сулҳи устувор даъват намуд. Имрўз мо тамоми қишрҳои ҷомеа маҳз аз рўи ин принсипҳои созанда , ки рушди минбаъдаи ҳар як давлатро нишон медиҳанд кору фаъолият намоем. Ҷомеаи имрўзаи мо бо суботи комили сиёсӣ пеш рафта истодааст  ва онро тамоми қишрҳои ҷомеа бояд дастгирӣ намуда, тамоми ҳастии худро барои рушди кишвари азиз сафарбар намоянд. бубинед дар 26 соли соҳибистиқлолӣ  корҳое иҷро гардидан, ки дар 70 соли мавҷудияти Иттиҳоди Шўравӣ иҷро нашуда буданд.

 Оқибатҳои фалокатбори ҷанги шаҳрвандӣ дар кишвар боиси талафоти даҳҳо ҳазор мардуми бегуноҳ гардида буд. Саркардагони ҷанги шаҳрвандӣ бо ташаббуси ташкилоти экстремистиву террористии Ҳизби наҳзати ислом ва сарпарастии хоҷагони хориҷиашон аз масҷидҳои ҳамонвақта оғоз гардида буд. Дигар ҷомеаи ватандўсти кишвар намехоҳад, ба суханпардозиҳои беасос гўш диҳад, ҳадафи мо бо фарҳангу маърифати баланди ватандўстӣ баҳри гулгулшукуфии Тоҷикистони азиз кору амал намудан асту бас.

 Алимов Б.
устоди ДДҲБСТ

Add comment


Security code
Refresh