МАҚСАДИИ АСОСИИ ТЭТ ҲНИ ҚАТЛУ КУШТОР АСТ!

Дар замони муосир терроризм ва экстремизм ба яке аз масъалаҳои глобалӣ ва таҳдидкунанда ба амнияту бехатарии ҷомеаи ҷаҳонӣ табдил ёфтааст. Дар дунё имрӯз мухолифатҳои динӣ, этникӣ ва иҷтимоӣ, ки асоси ҷоннокшавии терроризм гардидаанд, то рафт зиёд шуда истодааст. Пӯшида нест, ки ин тамоюлҳо дар раванди ҷаҳонишавӣ ва бархӯрди тамаддунҳо вазъияти ҷаҳонро ба куллӣ тағйир гардонида, ёфт,  ки  ин ҷангу хунрезиҳоро дар кишварҳои шарқи наздик ҳамеша мушоҳида карда мешавад Дар ин бора адиби машҳури амрикоӣ Эрнест Хемингуэй чунин гуфтааст: «Агар дар оянда ҷанг рух диҳад, он ҷанг байни тамаддунҳо хоҳад буд ва шадидтарин ихтилофу ҷангҳо дар сарҳади байни тамаддунҳо ба вуқӯъ хоҳад омад».

Ба ҳамагон маълум аст, ки ин гурўҳҳои ифротӣ ба ном исломӣ ба кирдору рафтори разилонаи худ тобиши динӣ дода, дини покро дар роҳи сиёҳи худ истифода мебаранд.

Ҳодисаҳои мудҳиш ва нангине, ки дар мамлакатҳои Сурия,  Либия, Тунис, Ироқ, Миср, Фаронса ва дигар давлатҳо рух доданд ҳеҷ як шахси солимфикру солимақлро бетараф намегузорад, ки ин амалҳои тундгаронаи онҳоро нодида гирад. Хусусан  дар замони муосир  терроризм хусусиятҳои иртиҷоиро касб намудааст. Террористон барои тарсонидани аҳли ҷомеа даст ба куштори одамони бегуноҳ ва равшанфикр мезаданд. Таърихи начандон гузаштаи худро варақ гардон намоем, мебинем, ки солҳои анги шаҳрвандӣ аз дасти роҳбарияту аъзоёни фаъоли ТЭТ ҲНИ ва наҳзатиёни ифротӣ як чанд абармардони илму сиёсати мо ба қатл расиданд. Аз ҷумлаи академик Муҳаммад Осимӣ, Минхоҷ Ғуломов, Юсуф Исҳоқӣ, Кароматулло Қурбон, Моёншо Назаршоев, Отахон Латифӣ, Сафаралӣ Кенҷаев, Сайф Афардӣ, Муҳиддини Олимпур ва чандин дигар.  Барои террористони раҳгумзада, террор воситаи асосии мубориза барои ҳокимият, барои ҳимояи манфиатҳои гурӯҳӣ, қавмӣ, этникӣ ва нажодӣ гардидаанд. Мақсади  ғаразноки ҷараёни террористӣ расидан бо манбаҳои молӣ ва сиёсӣ ҷомеа ба ҳисоб мераванд.

Аз ин рӯ зарур аст, ки табиат ва ҳадафҳои гуруҳҳои худхоҳи террористӣ аз ҷанбаҳои мухталиф ошкор карда шавад, то ин ки насли наврасро фиреби доми худ накунанду хонаи ороми моро ноором нагардонанд. Аз таҳлилҳо бар меояд, ки баъзе аз ҷавонони имрӯза бештар роҳи осони зиндагӣ карданро фикр мекунанд, меҳнат кардан намехоҳанд ва бо ҳар равише мехоҳанд маблағҳои зиёде ба даст оваранд. Дар ин раванд надоштани маърифати пастӣ инсонгароӣ боис мегардад даст ба ҷиноят зананд. 

Аз ин лиҳоз, ҷавононро мебояд, ки зиракии сиёсиро аз даст надода фирефтаи дасисаҳо ва манфиатҳои ғаразноки ин гуруҳҳои ифротӣ нашаванд.

Аз таҷрибаи ташаккули тундгароӣ, ифротгароӣ ва терроризм дар гузашта то қадри имкон маълум шуд, ки он падидаи манфии сиёсӣ мебошанд ва ҷаҳони имрӯзаро ба худ нигарон кардааст. Ин падидаҳои манфӣ бо ҳам робитаҳои сабабӣ доранд, чунки тундгароӣ сабаби  пайдоиши ифротгароӣ буда, дар навбати худ сабаби бавуҷдоии зуҳуротҳои  террористӣ мебошад.

Дар охир таъкид карданиам, ки мо тоҷикистониён терроризм ва эктремизимро шадидан маҳкум менамоем. Инчунин, барои ҳифзи якпорчагии Ватани биҳиштосо ҳамеша омодаем ва сиёсати хирадмандонаю бунёдкоронаи давлату ҳукуматро дастгирӣ менамоем. 

Иноятова А.И.
устоди ДДҲБСТ

Add comment


Security code
Refresh