Бадхоҳи касон ҳеҷ ба мақсад нарасад!

Дар ҷаҳони муосир бадхоҳӣ ва нафрату нотавонбинӣ ҳамчун мушкилоти аввалиндараҷаи ҷомеаи ҷаҳонӣ ҳисобида мешавад. Аз ҷумла, ташкилоти экстремистии ҲНИ бо ҳар гуна андешаҳои  боғаразонаи худ кӯшиш менамояд, ки мазҳабу  равияҳои бегонаи диниро дар кишварамон паҳн намуда, вазъиятро аз нав муташанниҷ гардонад.

Ин гуна ашхос, бо ёрии хоҷагони хориҷиашон дар сомонаҳои интернетӣ бо дурӯғу тӯҳмат ба сиёҳкунии Ҳукумати Тоҷикистон машғул шуда, мехоҳанд бо ин роҳ миёни ҷомеа тафриқаю бадбинӣ андозанд. Аз оғози ташкилёбии давлати соҳибистиқлоли тоҷикон то имрӯз ин гурӯҳҳо кӯшиш ба харҷ медиҳанд, ки дар фазои маҷозӣ ба зеҳни одамон ва махсусан ҷавонон таъсиргузорӣ карда, афкори пучу хурофотзадаи худро ба сари мардум бор кунанд. Хабари сӯиқасд ба ҷони сайёҳони хориҷӣ, ки дар қаламрави кишвари мо рух дод, ҳар як инсони баору номусро ба ларза овард. Хиёнаткорӣ ба дараҷае расидааст, ки бадкирдорон даст ба меҳмон бардошта, бо ин амали нанговар анъанаҳои аҷдодиро поймол ва худро муқобили ҷомеа гузоштанд. Аҷибаш он аст, ки ин амалҳои зиштро онҳо аз номи  дини мубини Ислом гӯё иҷро мекунанд ва бо ҳамин ба номи ин дин нанг меоваранд.

Аъзоёни  ТТЭ  ҲНИ дар хориҷи кишвар  гӯё демократия, ҳуқуқи башар ва адолати иҷтимоиро хоҳонанд, ҳарфҳои фиребгарони  худро дар шабакаҳои интернетӣ паҳн мекунанд. Онҳо тобеи хоҷагони хориҷии худ буда, беномусона мехоҳанд Ватани хешро бадном    ва ноором созанд.

Махсусан, дар шароити ҷаҳонишавӣ шиддат гирифтани муборизаҳои иттилоотӣ ба миён меояд, ки ҳифз намудани манфиатҳои миллӣ ва давлатӣ омили асосии нигаҳ доштани суботу оромии ҷомеа мебошад. Вале сад афсӯс, ки бархе инсонҳо аслу насаб ва гузаштаи худро аз   ёд бароварда, пеши чашмонашонро пардаи ҷаҳолат фаро гирифтааст. Чунин инсонҳои нотавонбин ва бадбахт ба Ватани худ аз дур истода айб меҷӯянд   ва ба хотири пулу мол ҳатто имони худро ҳам мефурӯшанд. Имрӯз агар онҳо ин ободиву озодии Ватанро дида натавонанд, метавон гуфт, ки онҳо ба бемории чашм мубтало гаштаанд, ё пулу моли хориҷиён  онҳоро нобино  кардааст. Бояд гуфт, ки Тоҷикистони азизи мо ва  мардуми сарбаланди тоҷик аз суханҳои пучу бемаънии шумо заррае кам намешаванд  ва чизеро аз даст намедиҳанд. Бе шумо ҳам Ватани азизи мо рӯз аз рӯз чун гул шукуфта, ободу зебо гардида истодааст. Мо – аъзои Шӯрои ибтидоии собиқадорони ҷангу меҳнати Коллеҷи тиббии шаҳри Хуҷанд амалҳои таҳрибкоронаи ТЭТ ҲНИ – ро сахт маҳкум намуда, қотеъона талаб дорем, ки ба ҳар як ҷинояташон ҷазои сазовор дода шавад, то онҳо ғояҳои ғаразноки худро паҳн накунанд.           

С.Холиқова,
Шӯрои ибтидоии собиқадорони
ҷангу меҳнати Коллеҷи тиббии шаҳри Хуҷанд  

Add comment


Security code
Refresh