ТТЭ ҲНИ ва Кабирӣ лофи ватандорӣ мекунанд, лек...

Аз воситаҳои ахбори омма дар  бораи таъсис ёфтани ташкилоти наве аз ҷониби Анҷумани озодандешони тоҷик, Ҷунбиши ислоҳот ва рушд, Анҷумани муҳоҷирони Осиёи Марказӣ ва ТТЭ ҲНИ бо номи “Паймони миллӣ” огаҳӣ пайдо намудем ва фаъолияти ғаразноку хоинонаи чунин созмонеро, ки бо ташаббуси як гурӯҳ хоинон ва душманони миллат таъсис ёфтааст, қотеъона маҳкум менамоем.

Ташкилот ба ниҳодҳое, ки то дирӯз ба кӯмак ва  пуштибонии хоҷагони хориҷии хеш ва бо роҳнамоиҳои ташкилоти террористию экстремистии Ҳизби наҳзати исломӣ хиёнат ба миллату ватан намуда, бадгӯиҳо мекарданд ва нафароне буданд, ки барои расидан ба ҳадафҳои нопоки хеш хостори ноором кардани фазои осудаи Тоҷикистони азизи мо мебошанд.

Роҳбарони ин ташкилот нотавонбинона дастовардҳои бузурги Истиқлолияти миллиро инкор намуда, бешармона ва бешарафона зидди халқу кишвари мо ҳарф мезананд. Соҳибистиқлолӣ ва муқаддасоти миллӣ ин моли мардуми тоҷик асту бас. Ҳамаи инҳоро нодида гирифтану фитнаҷӯӣ кардан аз кӯрнамакӣ беш нест. Имрӯз ин ватанфурӯшон  ҳеҷ ҳуқуқи маънавӣ надоранд аз номи миллати тоҷик сухан  гӯянд.

Ҳамагон якҷоя бояд шукргузорӣ кунем ва ҳаргиз ба душманони миллат иҷозат надиҳем, ки ин Ватани соҳибистиқлол ва азизу мӯътабар – пораи хоки муқаддасро бадном кунанд, ё дар андешаи парокандагии он бошанд. Албатта, ҳаргиз ин хоинону душманони халқу миллати шарифи тоҷик ба ҳадафҳои нопоки худ намерасанд.

 Ин ташкилотро мо аслан паймони душманону хоинони миллат унвон мегузорем, ки онҳо солиёни дароз дар фикри ноором кардани фазои кишвари мо буданд ва ҳастанд. Аз ин рӯ, мо аз тамоми шаҳвандони Тоҷикистон, хоса тоҷикони бурунмарзӣ даъват ба амал меоварем, ки ҳаргиз фирефтаи дасисаву суханҳои ғаразноки ин гурӯҳҳои хиёнаткор нашаванд. Дар ин радиф ҳамагонро зарур аст, ки ҳушёриву  зиракии сиёсиро аз даст надода, пайваста дар фикри ободии сарзамини азизи хеш бошанд, зеро ин Ватан барои ҳамаи инсонҳои сайёраи рӯи замин, ононе, ки соҳибватананд, азиз ва муқаддас мебошад.

Дар сурате, ки САҲА мавқеи кулли ҷомеаи шаҳрвандии Тоҷикистон ва гурӯҳи калони мамлакатҳои узви хешро дар мавриди эътирофи ТТЭ ҲНИ ҳамчун ташкилоти террористӣ ва экстремистӣ ба эътибор нагирифта, онҳоро пуштибонӣ менамоянд, пешниҳод менамоем, ки ин созмон ҳатман ба фаъолияти худ дар Тоҷикистон хотима бахшад.

Натиҷаи таъкид ва огоҳии саривақтии ҳукумати кишвар буд, ки садҳо нафар волидони ғофил аз ҳолу аҳволи фарзандонашон, ки дар таълимгоҳҳои ифротгароии динӣ ва террористии кишварҳои хориҷӣ қарор доштанд, барои бозпас омадани онҳо чораҳои қатъӣ андешиданд. Имрӯз баъзе шаҳрвандони Тоҷикистони соҳибистиқлол заиф гардида, дар назди виҷдони худ азоб накашида, аз яктараф "лофи ватандорӣ" мезананд ва аз тарафи дигар бо роҳҳои гуногун фарзандони болиғ ва қобили худро аз хизмати ҳарбӣ мегурезонанд ва ё бо сабабҳои дигар ҳатто наврасони пур аз орзӯю омолро ба роҳи торику пурпечутоби ғарибӣ гусел мекунанд.

Боиси таассуф аст, ки ҷавонони гумроҳ ва бехабар аз аслу наҷод ва эътиқоди динии ростгаро дар байни ҷомеаи мо аҳён-аҳён пайдо гашта истодаанд. Онҳо ба доми фиреб афтода, беҳтарин атои Офаридгор – ақли худро ба ҳиллаю найрангҳои муғризона ва хоинонаи душманони миллат ва давлати хуқуқбунёди тоҷикон бохтаанд. Заъфи зиракии сиёсии ҷавонон, арҷ нагузоштан ба арзишҳои миллӣ, расму оинҳои миллӣ ба бадхоҳони миллати тоҷик имкон медиҳад, ки сафи тарафдорони худро афзун намоянд.

Ҳамин тариқ, барои пойдории сулҳу суботи ҷомеа, сохтори конститутсионии он, таъмини амният ва ҳифзи арзишҳои моддиву маънавӣ имрӯзҳо Ҷумҳурии Тоҷикистон узви фаъоли Созмони Милали  Муттаҳид, Созмони Аҳдномаи Амнияти Дастаҷамъӣ, Созмони ҳамкории Шанхай ва дигар созмону ташкилотҳои байналхалқӣ буда, хамкориҳои судманди сиёсию ҳарбӣ, иҷтимоию фарҳангиро ба роҳ монда, барои аз байн бурдани омилҳои террористӣ ва экстремизми динӣ саҳми муносиби хешро мегузорад.

Мо, кулли омӯзгорон, устодон, олимон, ва зиёиёни кишвар ин амалҳои нопоку ғаразнок ва куллан манфури аъзоёну ҷонибдорони ба ном Паймони миллӣ ва ҳаммаслакони онҳоро бо андешаҳои солими хеш сад дар сад маҳкум менамоем ва куллӣ боварӣ  дорем, ки ояндаи Тоҷикистони соҳибистиқлоли мо ҳамеша шукуфону дурахшон аст. Умед ва боварии комили халқи тоҷик ба давлату миллат хеле калон буда, дар ин радиф ормонҳои халқу миллат тоҷик бо Сарварии ин фарзанди фарзонаи миллат дар тамоми ҷабҳаҳои хоҷагии халқи мамлакат торафт пурраву комил амалӣ мегарданд.

М.ХОҶАЕВА,
д.и.п., профессор,
муовини ректор оид ба
корҳои тарбияи ДДҲБСТ

Add comment


Security code
Refresh