Аз мост, ки бар мост…

Мо дар кишвари орому осоишта, сабзу хуррам зиндагонӣ карда истодаем. Ба ҳамаи ин шукр мегӯем ва барои пешрафти Тоҷикистони азиз саҳми худро мегузорем. Ин гуна пешрафт, тараққиёт дар давраи ниҳоят кӯтоҳ, яъне солҳои Истиқлолият ба даст омад. Омили асосии ин пешравиҳо дар чист? Муттаҳидии мардум, тифоқии тоҷикистониён аст. Сабаби дигари он боварӣ ба ҳамдигар ва ҳамдигарфаҳмии комил аст. Ана, ҳамин  омилҳо  сабаби дар оянда ҳам боиси пешравиҳои зиёд мегардад. Чӣ хеле ки мегӯянд: - Аз мост, ки бар мост… Мо ба ояндаи нек боварии комил дорем.

Дар бораи Шарофиддин Гадоев низ бо боварӣ сухан мекунем. Охир, вай ҳоло ҷавон аст. Дар оянда барои Ватан корҳои зиёдеро карда метавонад. Вай хатогӣ ва камбудии худро фаҳмидааст. Дар ин бобат ба Тоҷикистон омаданаш, авфи гуноҳашро пурсидани ӯ қобили таҳсин ва офарин аст. На ҳар кас чунин ҷавонмардона рафтор карда метавонад.

А. Сатторзода ва чанд нафари дигарро Тоҷикистон авф кард - ку! Дар ин бобат ягон ҷои шубҳаю ҳангомасозӣ нест. Тоҷикистони мо кишвари одамони дилсофу инсонпарвар аст. Қонунҳои он ҳам ҳама дар асоси ғояи инсондӯстӣ (гуманизм) таҳия шудаанд.

Боварӣ дорем, ки Ш.Гадоев ба қавли мардонааш устувор мемонаду гуноҳҳои содиркардаашро бо меҳнати ҳалолу покизааш ба нафъи Ватану миллат мешӯяд…

Аммо дасисакорони хориҷии ӯ чӣ? Онҳо боз ҳамон тавр рӯсиёҳу иғвоангез боқӣ мемонанд. Боз чандин нафар шахсони гумроҳшуда аз тақдири ояндаи Ш.Гадоев ибрат гирифта, узрхоҳона ба Тоҷикистон бармегарданд. Ин ба манфиати мо – ҳамватанон ва худи онҳо хоҳад шуд. Бинобар ин ҳангомаю воҳимасозии Муҳиддин Кабирӣ ва атрофиёни ӯро маҳкум менамоем. Ин ҳангомаю воҳимасозии онҳо чун ҳубоби рӯи об аст, ки худ аз худ кафида, маҳв мегардад. Аз онҳо дигар ягон нишоне намемонад. Биёед, ҳамватанон азиз, ба ҳамдигар бовар кунем. Сазовори боварии ҳамкорон, атрофиён, сарварони худ бошем. Баҳри решакан кардани иғвою дасисаҳо доимо омода бошем.

Гуруҳи эҷодии рӯзномаи «Нури маърифат.»-и ДДХ

Add comment


Security code
Refresh