Ҳадафҳои бебунёди ифротгароён

Дар шароити муосири ҷаҳонӣ сиёсикунонии дин яке аз масъалаҳои сарбаста дар кишварҳои Шарқи мусалмонӣ гардидааст.

Дар сиёсати давлатдории дунявӣ ифротгароиву паҳннамоии андешаҳои экстремистиву террористӣ бар қасди давлати сулҳбунёду рӯ ба инкишоф ин азимтарин қонуншиканӣ асту аз лиҳози дини мубини Ислом гуноҳи нобахшиданист. Шукр мекунем, ки имрӯзҳо байни мардуми шарафманди кишвари азизамон ба ин тамоюлҳо баҳои дуруст медиҳанд.

Маҳз, фаъолияти нодурусти ҳизби наҳзат буд, ки баъзе афроди ҷомеа таъсири худро расонида онҳоро ба гурӯҳҳои ифротгароӣ шомил гардониданд. Бештари ин гуна афроди ҷомеа дар гузашта ҷинояткор ё аз илму маърифат дурр будаанду мақсадҳои солим надоштанд. Қисми зиёди чунин шаҳрвандон бо фиребу найранги динӣ аз зиндагии мустақилонаи худ маҳрум шудаанд. Гурӯҳҳои ифротгаро барои ноил шудан ба нақшаҳои худ аз дин моҳирона истифода мебаранд, монанди собиқ роҳбари ТТЭ ҲНИ ва ҳамакнун раиси «Паймони миллӣ» Муҳиддин Кабирӣ. 

Мо - мардуми шарафманди Тоҷикистон бояд донем, ки дар солҳои мудҳиши 1992-1995 ҳазорҳо мардуми тоҷик маҳз, бо нерӯву ҳаракатҳои чунин гурӯҳҳо ҷони худро аз даст доданд ва хисороти бузурги иқтисодию молиявӣ бар сари Тоҷикистон омад. Баъди солҳои зиёд акнун, ки сулҳ дар тамоми қаламрави мамлакати биҳиштосои мо пойдор аст, ин шахсони ғаразноки беинсоф мехоҳанд ақидаҳои худро байни ҷомеа паҳн намоянд. Аз инҷост, ки ҳамаи намудҳои фаъолияти ифротгаронаи наҳзатро ба назар гирифта, фаъолияти ин ҳизбро дар ҳудуди ҷумҳурӣ мамнӯъ гардониданд. Зеро, мақсади ин ҳизб дар байни мардум ақидаи экстремизму терроризмро паҳн кардану мардумро ба равияҳои нодуруст бурдан буд.

 Аз ин рӯ, мо - мардуми шарафманди тоҷик садди роҳи амалӣ шудани ниятҳои онҳо бояд шавем ва ҳамеша дар корҳои ободонию созандагӣ ва рушди устувори иқтисодиёти ҷумҳурӣ саҳми босазои худро гузорем.

М.ДОНИЁРОВ,
Донишгоҳи давлатии ҳуқуқ, бизнес ва
сиёсати Тоҷикистон

Add comment


Security code
Refresh