ХАЁЛИ ХОМИ ХОИН

Имрӯзҳо дида истодаем, ки боз як гурӯҳи гумроҳон ва ҷоҳилон, тарафдорони ҳизби террористии наҳзат бурун аз кишвар, дар мамлакатҳои бегона бо сарварии Кабирӣ боз “машварату” “пикет”-ҳои хешро доир намудаанд. Муҳиддин Кабирӣ ҳарфҳои “тилло”-ии хешро ба ном мардуми тоҷик пешкаш карда истодааст. Аслан бигирем, ин ҷаласаҳо ба гӯши касе намефорад, вале барои иҷора додани толорҳо бо нархи гарон соҳибкорони хориҷӣ низ тарафдоранд. Бо як салобат Кабирӣ сухан меронад, чаппак мезанад ва дигарон, ки тақдирашонро сиёҳ кардаанд, атрофи ӯ давр мезананд. Гумон намекарда бошанд ин гумроҳон, ки  Кабирӣ рӯзе ононро  низ тарк хоҳад кард ва боз гурӯҳи дигари гумроҳони навро дарёфт мекунад.

Ин ҷавонони рӯзсиёҳ ва нафарони гумроҳгашта боре ҳам намефаҳмида бошанд, ки нақшаҳои Кабирӣ пурхун ва бар зарари ҷони онон аст! Боре ҳам дарк намекунанд, ки аз дасти фитнаҳои ӯ чандин нафарони гумроҳ паси панҷара аз кирдори разилонаи худ пушаймонанд. Андеша намекунанд, ки агар Кабирӣ эҳтиром ба модари худ, ки ҳам қарзу ҳам фарз барои фарзанд аст, медошт, дар ҳолати вакил дар парлумони кишвар буданаш ҳадди ақал дар ҷанозаи ӯ иштирок мекард.

Агар дили Кабирӣ ба ҳаммаслаконаш месӯхт, ононро тарк намекард, намегурехт, то ҳатто кормандони фаъоли дастгоҳи ҳизби террористии наҳзат аз фирори Кабирӣ бехабар монданд, ба монанди фаъоли шӯрои занони ҳизби наҳзат Зурафо. Баъди аз маҳкама озод гаштанаш гуфт, ки Кабирӣ моро фиреб кард. Мулло Айёмиддину Қиёмиддини Ғозӣ низ аз фитнаҳои Кабирӣ дар филмҳои мустанади “Бозгашт аз ҷаҳаннам” ва "Решаҳои ноаён" хуб мисолҳо оварданд. Пас дигар ҷои аз гумошта шудан ба гуфторҳои Кабириву наҳзат нест, яқин шуд, ки наҳзат бо дастгирии хоҷагони хориҷӣ танҳо ба фитнакорӣ машғул будаасту халос!

Кабирӣ имрӯз дар кишварҳои дигар пайи наҷоти хеш мекӯшад, вале намедонад, ки азми ӯ бефоида мемонад, зеро оҳи модарон, ки фарзандашонро гумроҳ кард, аз гиребонаш хоҳад гирифт. Кабирӣ ҷавоби сазовор хоҳад дид.

Аз рӯзҳои нахустини фаъолияти ташкилоти экстремистӣ-террористии ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон маълум буд, ки ҳадафи аслии саркардагону аъзои он ихтилофандозӣ байни мусалмонон буда, бо ин роҳ онҳоро бо кашмакашҳо ва гирудорҳо овора намуда, муфт соҳиб гардидан ба моликияти онҳо маҳсуб меёфт. Айни замон низ бо манъ гардидани фаъолияти ин ташкилоти ифротӣ ва фаъолияти ғайриқонунии боқимондаҳои наҳзат дар кишварҳои хориҷӣ маълум гардида истодааст, ки террорист Муҳиддин Кабирӣ аз шеваи куҳнаи худ ба истилоҳ худхоҳӣ ҳанӯз ҳам фаровон истифода бурда, мехоҳад ҳамаи мухолифини Тоҷикистонро зери тасарруфи фикрӣ ва баъдан тасарруфи амалии худ дароварда мавқеи ноустуворашро устувортар гардонад ва бо ин роҳ аз хоҷагонаш маблағҳои калони муфтро ба даст оварад. Вобаста ба ин дар дигар нашрҳои маводҳои таҳлилгарон исбот ҳам гардида буд, ки Кабирӣ сиёсатмадор нест, балки як тоҷир аст, ки маблағгузории хоҷа бозорашро гарм нигоҳ медорад.

Дадобоева М. – ассистенти кафедраи
 назария ва таърихи давлат ва ҳуқуқи ДДҲБСТ

Add comment


Security code
Refresh