Муроҷиатномаи Шӯрои занони вилояти Суғд ба кулли мардуми шарифи Тоҷикистони соҳибистиқлол

Дар арафаи таҷлили Рӯзи Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки ҳамасола мардуми шарафманди кишвар бо шукргузорӣ аз соҳибистиқлолӣ дар фазои сулҳу оромӣ бо як шукӯҳу шаҳомати хоса ҷашн мегиранд, душманони миллат хостанд, як гӯшаи Ватанамонро ноором сохта, ба сулҳу суботи кишвар латма зананд.

Хоинони Ватан ба дидбонгоҳи марзии «Султонобод», воқеъ дар ноҳияи Рӯдакӣ соати 3:23 - и субҳи 6-уми ноябри соли 2019 ҳамлаи мусаллаҳона намуда, ният доштанд, бо ин амали зишту ноҷавонмардонаи хеш обрӯву нуфузи Тоҷикистонро дар арсаи байналмилалӣ коста гардонанд. Лекин онҳо ба ин мақсадҳои нопоку зишти худ нарасиданд.

Дар натиҷаи андешидани тадбирҳои фаврии мақомоти қудратӣ дар ҷойи ҳодиса 15 ҳамлавар кушта ва панҷ тани дигар дастгир шуданд. Мутаассифона, афсарону сарбозони шуҷову далери Ватан бар зидди хоинони миллат зиддият нишон дода, қаҳрамонона ҳалок гардиданд.

Мо, кулли бонувони Суғдзамин ба падару модар, наздикону пайвандони онҳо сабри ҷамил хоста, барои тарбияи чунин фарзанди ватандӯсту шуҷоъ арзи сипос менамоем. Худо кунад, ки ҳамаи модарони мо фарзандони хешро дар рӯҳияи худшиносиву худогоҳӣ ва ифтихори миллӣ тарбия намуда, ба камол расонанд.

Ин ҳодисаи нангини рухдода кулли модаронро ором намегузорад. Ин рӯйдод дили модаронро реш-реш кардаву аз рафтору кирдори бераҳмонаи хиёнаткорон мо, ҳамагон ангушти ҳайрат мегазем.

Аммо ҳастанд инсонҳое, ки ба қадри сулҳу ваҳдат ва осоиштагӣ нарасида, монанди заҳрпечак мехоҳанд Ватани озоду ободи моро заҳролуд намоянд.

Он душманони миллат, ки дидаву дониста, ба оромии ҷомеаи мо халал ворид месозанд ва кишвари орому мардуми дорои маданияти волоро ба ҷаҳониён бо дигар усул муаррифӣ месозанд, ҳаргиз ба мақсади нопоки хеш намерасанд. Зеро имрӯз мақомоти қудратии кишвар ва аз ҳама муҳимаш, мардуми сарбаланди тоҷик имкон доранд, ки садди роҳи чунин ҳодисаҳои нангин гарданд.

Заҳматҳои шабонарӯзии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон танҳо баҳри рушди бемайлони кишвар, фароҳам овардани зиндагии шоиста ба мардум ва муаррифии мамлакати биҳиштосоямон ба ҷаҳониён нигаронида шуда, моро дар навбати худ водор месозад, ки дар сурати халалдор шудани вазъи амнияти кишвар бетарафӣ зоҳир накунем.

Мо, занон бояд аз як гиребон сар бароварда, зиракиву ҳушёрии сиёсиро аз даст надода, бар зидди чунин амали зишт мубориза барем ва барои гулгулшукуфоии Тоҷикистони азизамон саҳми босазо гузорем. Ваҳдати миллӣ ва Истиқлолияти давлатиамонро ҳифз намоем.

Осуда зистан, аз ҳавои беғубор нафас кашидан, дилхоҳ ихтисосро интихоб кардану таҳсили илм намудан, дар сари дастархон сарҷамъона нишастан ин ҳама неъмати Истиқлолият аст. Истиқлолият волотарин ва пурарзиштарин дастоварди давлату миллати тоҷик аст. Баробари ин неъмати бузургро ба даст овардан, нуру зиё, меҳру вафо, ободию озодӣ, ҳамфикрию ҳамзистӣ ва осоиштагиву абадиятро ба мардуми бузурги тоҷик ва Тоҷикистони азиз ҳадя намуд.

Бонувон дарк карданд, ки оромию амнияти ҷомеа дастоварди беназир ва неъмати бебаҳо аст. Аз ин лиҳоз, онро чун гавҳараки чашм нигаҳдорӣ ва ҳифз менамоянд.

Мо, бонувон ин амали зишту ноҷавонмардонаро сахт маҳкум менамоем. Шароите, ки ҳоло дар кишварамон барои зиндагӣ муҳайёст, сазовори садҳо шукрона аст. Халқи тоҷик ҳамаи ин ободиву шукуфоии мамлакатро дида истода, бо боварӣ гуфта метавонад, ки ҳеҷ гоҳ ба душманон ва хоинони миллати тоҷик бовар нахоҳад кард. Итминон дорем, ки ин хиёнаткорон бо ин кирдори нопокашон ҷазои сазоворро хоҳанд гирифт.

Мо, занону бонувони сарбаланд ва бонангу номуси вилояти Суғд сиёсати оқилона, хирадмандона, дурандешона ва халқпарваронаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмонро сад дар сад ҷонибдорӣ намуда, баҳри амалигардонии он, ки омили муҳими ободию шукуфоии Ватан мебошад, саҳми босазо мегузорем.

Add comment


Security code
Refresh