- Информация о материале
- Просмотров: 34
Дар Қасри фарҳанги ноҳияи Деваштич нишастаему дӯстону пайвандон сифати бонуи ҷашнвораро намуданд. Ба симои нуронии ӯ нигаристаму ҳамин ибораҳо аз саҳифаҳои хотиротам варақгардон шуданд: Зан – муқаддастарин мавҷудоти рӯи олам, нахустин мураббии инсонҳо, ки ба олами имрӯз тифл меовараду ӯро бо парастишу муҳаббати бепоёнаш, дар оғӯши гарми меҳрофаринаш, бо шири мусаффояш ба камол мерасонаду бо панду андарзаш чашми дилбандашро ба саҳнаи ҳаёт, ба зиндагӣ, ба мушкилоти он омода месозад. Ва ҳоло метавон гуфт, на танҳо пайвандони худ, балки насли наврасу ҷавонони ноҳияи Деваштич аз ҳамин бонуи нозукандому ширинкалом, аз ҳамин бонуи наслофару илмдиҳанда дар ҳаёт, ба аҳли ҷомеа бовафою босадоқат, бомеҳру бомуҳаббат буданро омӯхтаанд ва ҳоло ҳам ҳамагон ташнаи гуфтору самимияти ин зани ҳамадон ҳастанд.
Ин зане, ки имрӯз ба ифтихораш чунин инсонҳои нексиришт аз пойтахту аз шаҳрҳои Хуҷанду Кӯлобу дигар навоҳӣ ҷамъ омадаанд, ҳарфи муҳаббатбор барояш рехтанду қайд карданд, ки муаллимаи мо дар фасли баҳори гулборон, дар рӯзҳои фарорасии Наврӯзи байналмилал ба олами ҳастӣ чашм во намудаанд ва ин зану табиати афсункор бо ҳам тавъам омадаанд, зеро баҳору модар тавлидкунанда, эҳёкунандаи табиату инсонҳоянд, яъне ҳарду сарчашмаи меҳрбору саодатбахши зиндагианд.
- Информация о материале
- Просмотров: 52
Дирӯз ҳангоми суҳбати хонаводагӣ бо модарам мавзӯи муҳим — амнияти молиявӣ ва хавфҳои нигоҳдории маблағ дар кортҳои бонкӣ ба миён омад. Модарам гуфтанд, ки беҳтар аст нафақаи он касро аз корти бонкӣ гирифта диҳам. Вақте сабаби чунин нигарониашонро пурсидам, онҳо як воқеаи нигаронкунандаро нақл карданд, ки қариб боиси ба доми қаллобони телефонӣ афтодани падарам мегардид.
Ба гуфтаи модарам, ҳангоми дар шаҳри Қазони Федератсияи Россия барои табобат қарор доштани онҳо, чанд маротиба ба телефони падарам аз рақамҳои гуногуни ношинос занг задаанд. Шахсоне, ки занг мезаданд, худро гоҳе корманди бонк ва гоҳе мутахассиси бахши нафақадиҳӣ муаррифӣ намуда, бо баҳонаҳои гуногун аз падарам маълумоти шахсӣ ва бонкиро пурсон шудаанд. Онҳо рақами силсилавии шиноснома, маълумоти корти бонкӣ, суғурта ва дигар маълумоти муҳимро талаб мекарданд.
- Информация о материале
- Просмотров: 59
Конференсияи илмӣ – амалӣ таҳти унвони “Зан- модар тоҷи офариниш” бахшида ба Рӯзи модар ва 133 - солагии зодрӯзи модари аллома Бобоҷон Ғафуров, шоираи ширинкалом Розия Озод дар толори Осорхонаи ҷумҳуриявии академик Бобоҷон Ғафуров бо иштироки фаъолзанону собиқадорон, гирандагони стипендияи ноҳиявию вилоятӣ ва президентӣ, устодони таълимгоҳҳо ва ихлосмандони ин зани фидокор баргузор гардид.
Директори осорхона Муқаддам Ҳошимзода ҳозиринро бо фарорасии баҳори нозанин шодбош гуфта, дар остонаи таҷлили Рӯзи модар ёдовар шуданро аз рӯзгори шоира Розия Озод – модари Қаҳрамони Тоҷикистон, аллома Бобоҷон Ғафуров, ки барои ҷаҳониён ва хусусан тоҷикон писареро ба дунё оварда, тарбия намуд, ки миллати тоҷик ва таъриху тамаддуни бойи халқамонро бо навиштани китоби “Тоҷикон” ба оламиён муаррифӣ намуд, нек арзёбӣ кард. Гуфта шуд, ки офарандаи зебоӣ ва асоси саодатмандиву шукуфоӣ, ҳамчунин нерӯи пешбаранда будани зан-модар дар меҳвари сиёсати фарҳангпарварона ва дурбинонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон қарор дошта, занону духтарон ҳамавақт зери пуштибонӣ ва дастгириҳои давлату Ҳукумат қарор доранд.
“Нақши ҷойгоҳи занони мубориз ва қаҳрамон дар масири таърих” унвон дошт маърӯзае, ки номзади илмҳои таърих, дотсент Шавкат Шарифов ба самъи ҳозирин расонд. Ӯ ҳамчунин дар бораи қаҳрамонию шуҷоатмандии занони муборизу далер Томирис, Сфарейле, Рухшона, Зайнаббибӣ, Мастура ва дигарон бо истифодаи далелҳои таърихӣ нақлҳои пурмазмун кард.
Аз маърӯзаи номзади илмҳои филологӣ, котиби илмии осорхона Розиқҷон Муталлибов дар бораи аҳамияти иқтибосҳо аз хотироти хоҳарони академик Бобоҷон Ғафуров дар китоби “Алломаи замон”-и профессор Усмонҷон Ғаффоров бошад, аҳли нишаст як таассуроти хотирмон бардоштанд.
Сарходими илмии осорхона Мутриба Мамадҷонова дар бораи саҳми Бобоҷон Ғафуров дар рушди саводнокии занони тоҷик ва сармутахассиси Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар вилояти Суғд Зеварой Бобоева дар бораи заҳмати шоистаи занони сарбаланди тоҷик дар ташаккули ҷамъият сухан гуфтанд.
Конфронс бо суруди дилнишини аллаи модар аз ҷониби омӯзгори фанни таърихи МТМУ №32 Саноат Шодмонқулова ва сурудҳои ба модар бахшидаи ҳунармандони бахши фарҳанги ноҳия Абдусаид Ғаффоров ва Муборакшоҳ Сафаров табъи ҳозиринро шод гардонд.
Шоира САЛИМОВА,
“Ҳақиқати Суғд”
- Информация о материале
- Просмотров: 64
Баробари шунидани калимаи "зан" дар пеши чашмонам симои Модарам намудор мешавад. Аҷаб дунёест дунёи фонӣ, дунёи гузаро, дунёи бевафо. Модарҷон, пазмонат шудаам ва дар танҳои чашм мепӯшам, хандаҳоят, суханҳои форамат, насиҳатҳоят ба гӯшам мерасад. Афсӯс, вақте чашмамро мекушоям, ин садо хомӯш мегардад, чунки ин тасаввур аз хотиротам мебошад.
Модарҷони ба дилу ҷон баробарам, дилам пур аз алам аст, лек афсӯс розшунавам танҳо ту будӣ. Аё модар, чӣ гуна сухан гӯям, то дар пешам ҳозир шавӣ. Оҳ, кош чархи фалак ақиб мегашту боз як бори дигар туро медидам, модарҷонам. Дар оғӯш мегирифтаму ҳама розӣ диламро мегуфтам, маслиҳатҳои муфид медодӣ бароям. Оҳ, модар, чашмонам ҳамеша бо ёди ту нам ҳастанд, чӣ қадар сангину мушкил аст ин дурӣ аз ту. Биё, модарҷон, даст бар сарам бигузор ва дили чун мавҷҳои дарёи пурталотум гаштаамро ором намо, биё то он, ки рози диламро бигӯям модарҷон. Аз назди хонаат мегузараму, аммо ба хонаат даромада наметавонам, хонаат зебише надорад, зебоии хонаро бо худ бурдӣ, модарҷонам.
Қадри Зан-Модар
Модаронамонро дар вақти дар ҳаёт буданашон ҳурмату эҳтиром кунем, чаро, ки зиндагӣ гузаро аст.
Модар ягона шахсест, ки туро бе сухан мефаҳмад.
Модар ҳамаи бори гарони зиндагиро дар дўши худ дорад.
Вақте, ки духтар дар оила тарбияи хуб гирифт, соҳиби маълумоту касб гардид, дар хонаи шавҳар бе душворӣ зиндагӣ хоҳад кард. Духтари ботарбия шавҳари худро низ тарбия карда метавонад. Фарзандҳояш ояндаи нек доранд. Барои ба қуллаҳои баланд баромадани шавҳари худ мубориза мебарад.
Устод Турсунзода занро сарчашмаи ишқу зиндагӣ ва офарандаву созандаи ҳаёти солим ба қалам додааст. Устувории мавқеи зан, дилсӯзии ӯ нисбат ба фарзандон метавонад фарзандонро аз роҳи каҷ ба роҳи рост ҳидоят намояд.
Нақши зан дар оила хеле калон ва душвор аст. Зан пеш аз ҳама пурсабру пуртоқат, дурандеш, сарфаю сариштакор, бомаданият, кадбону, модари меҳрубону зани вафодор бошад. Зане, ки оила ва шавҳари худро дӯст медорад, аз ҳеҷ гуна душвори рӯҳафтода намешавад. Занҳои мо баробари мардон дар корхонаҳо заҳмат мекашанд. Шабона бо рўбучини хона, пухту паз, ҷомашўи, тарбияи фарзанд машғуланд, ҳамчунин эркагию инҷиқиҳои шавҳари худро мебардоранд.
Модар будан истеъдод аст, истеъдоди фавқулода. Модар будан қурбонӣ мехоҳад ва самараи ҷоннисориҳои ӯ фарзандони номовараш ҳастанд. Ҳамон замон модар худро тинҷу ором, хушбахту осуда эҳсос мекунад, ки нақшҳои офаридаи гирди домонаш ӯро зеб медиҳанд, аз гармии офтобу аз расидани об рангҳояшон тира нагарданд. Ана ҳамин гулҳо, яъне фарзандон, дунёи модаранд, ки гирди домони ӯ нақшофарӣ шудаанд.
Дунёи модар, дунёи пур аз мушкиливу ранҷу заҳматҳо, дунёи сабру таҳаммул, шабзиндадориву бахшиданҳост. Модар фариштаи пок аст. Озоре аз ӯ бинӣ, бубахшо. Дурӯғе гӯяд, рост пиндор. Ранҷе диҳад, ба дил нагир. Ҳар гуноҳи модар, ба хотири накуӣ ба фарзанд аст. Он ҳама ранҷу кулфате, ки модар барои фарзанд мекашад, дар як тарафи бузургтарин тарозуи адолати дунё ҳамеша вазнинтар аст. Бори ҳамвазни он танҳо як пора дили меҳрубони фарзанд буда метавонад. Баробари ҳамсар интихоб шуданаш, ба дӯши зан масъулиятҳои зиёде бор мешавад.
Бояд ҳамсар не, ҳамдилро интихоб кард. Дар баробари вазифаҳои ҳамсарӣ омӯхтани хислат, рафтор, табъу завқи як нафари дигар кори саҳлу осон нест. Ҳамон замон ҳамдили ӯ мешавӣ, ки ӯро пурра омӯхтаӣ. Ҳатто биҳишти занро вобастаи ризои шавҳар ва биҳишти ҳама инсонҳоро бо баъзе хусусиятҳо, аз ҷумла наслофарӣ, зери қадамҳои модарони арҷманд гуфтааст. «Омӯхтани зан шавҳари хешро ва муҳаббати ҳамдигарӣ ин ду нафарро баъди якчанд соли зиндагии якҷоя зоҳиру ботинашонро ба ҳам монанд месозад». Яъне рӯйи саҳнаи зиндагӣ зан бояд беҳтарин ҳунарманд ва шавҳару фарзандон мухлисони асили ӯ бошанд, зеро зани хуб барои мард неъмат аст.
Маърифати зан ба фарзандонаш таъсири амиқ расонда, агар модар китобхон, боиффат, бомаърифат ва донишманд бошад, фарзандон низ майл ба донишу маърифат карда, хислатҳои неки модарашонро дар худ парвариш медиҳанд ва ба модарашон пайравӣ мекунанд.
Маҳз, ҳамин таҷрибаҳоро омӯхта, дар бунёди ҷомеаи демократии Тоҷикистони соҳибистиқлол ба маърифати зан таваҷҷуҳи зиёд зоҳир карда мешавад. Ба ин хотир Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои муаззами миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар суханрониҳо ва паёмҳои ҳарсолаашон ба масъалаи баланд бардоштани мавқеи зан дар ҷомеа диққати ҳамагонро ҷалб месозанд. Зеро занон дар ҷомеаи Тоҷикистон 50 фоизи аҳолиро ташкил карда, дар пешрафти соҳаи мухталифи хоҷагии халқи мамлакат нақши муассир мебозанд. Аммо дар замони ҳозира талабот ва фаъолияти занон дар корҳои давлатӣ бештар аст. Зиёдтар ҷалб кардани бонувон ба кор дар муассисаҳои тиббӣ, давлатӣ ва хидмати давлатӣ, соҳибкорӣ пурманфиат арзёбӣ мешавад.
Нақши муҳим ва таъсиррасонии мусбати онҳо чӣ дар муҳити хонавода ва чӣ дар ҷомеа эҳсос карда мешавад.
Ба ҳамин хотир Пешвои миллат Ҷаноби Олӣ муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон баланд бардоштани мавқеи зан дар ҷомеаро таъкид месозанд.
Ҳар зане, ки роҳбар аст, маънии онро дорад, ки ҷасуру нотарс аст. Зеро, дар баробари чанд рисолати муҳиме, ки зан ба иҷро мерасонад, дар мақоми роҳбарӣ ҳам бо боварӣ ба худ кор мекунад. Ҳатто ба ҷиддикор будани занон Роҳбари давлат низ эътимод дораду эътиқодманд ва аз ин ҷост, ки мақому манзалати онҳоро рӯз то рӯз баландтар мебардоранд. Сирри муваффақияти занони роҳбар дар он аст, ки онҳо дар баробари сиёсатмадор будан, ҳалиму нармгуфторанд.
Зеро табиати Зан-Модар ширингуфториву дилёбиро талаб мекунад.
Аз ҳамин ҷост, ки занон дар зинаҳои роҳбарӣ ба комёбиҳо ноил мегарданду маҳбуби ҳамагон мешаванд.
Барно Абдуғаффорова,
«Ҳақиқати Суғд»
- Информация о материале
- Просмотров: 61
Анора аслан зодаи деҳаи Бӯстонлики шаҳри Тошканди Ҷумҳурии Ӯзбекистон аст. Таҳсилоти ибтидоиро дар мактаби зодгоҳ, ки ба номи Крупская гузошта шуда буд, гирифтааст.
Пайроҳаи зиндагии ин духтараки ҷасуру қавиирода пурпечутоб аст. Оилаи онҳо ҳарчанд дар маҳалли ӯзбекзабон зиндагӣ мекарданд, аммо барои Анора гуфтугӯ кардан бо ин забон хеле душвор буд. Давом додани таҳсил бо ин забон бошад, аз он ҳам душвортар. Бинобар он бо маслиҳати падару модар ва дуои онҳо хост таҳсилро бо забони тоҷикӣ идома диҳад, аммо дар Ватан чунин таҳсилгоҳ фаъолият надошт. Меҳри Анора аз хурдӣ бо замин пайванд буд. Соатҳои дароз бо замин суҳбат мекарду ҳар як ваҷаб хоки онро муқаддас медонист. Ҳамин меҳр духтаракро ба Интститути хоҷагии қишлоқи Тоҷикистон овард. Ҳуҷҷатҳояшро ба шуъбаи қабули донишкада супурду баъди имтиҳонсупорӣ ба гирифтани номи донишҷӯӣ шарафёб гардид.
