- Информация о материале
- Просмотров: 51
Ҳангоми мақолаи “Маҳдудиятсозиҳо ҷавононро ифротӣ мекунад” дар сомонаи ифротии “Ислоҳ.нет”мутолиа намуда, ба хулоса омадам, ки барои чӣ муаллиф тамоми ҳолатҳоро аз нуқтаи назари худ, бо тафриқаю бадбинӣ, боз фақат бадиро пеши назар меорад.
Бояд донист, ки ифротӣ ва ифротгаро шудани ҷавонон дар Тоҷикистон гуноҳи сардори давлат ва ё мақомот нест! Балки пешгирии шомилшавии ҷавонон ба ҳизбу ҳаракатҳои ифротӣ вазифаи танҳо мақомоти қудратӣ набуда, балки вазифаи тамоми қишрҳои ҷомеаи кишвар ва берун аз Тоҷикистон мебошад. Албатта имрӯз тундгароӣ, терроризм мушкилоти умдаи ҷаҳонӣ ба шумор меравад ва ин зуҳурот, дар ҳар шаклу навъ боиси қафомондагӣ ва садди роҳи рушду тараққии на танҳо Тоҷикистон, балки тамоми кишварҳои дунё мебошад.
Аз ин лиҳоз, вазифаи ҳар як шахси бо нангу номус онро пешгирӣ намуда, дар куҷое набошад кишвари худро аз ин зуҳуроти номатлуб тоза намуда ҷомеро ба пеш бурда, хосатан ҷавононро эҳтиёт намуда барои гул – гул шукуфонии кишвар саҳмгузор тарбия намуда, ватандӯстӣ, меҳанпарастӣ, хизмат ба Ватан-Модарро талқин намояд.
Дар мақола қайд шудааст, ки тақрибан дар ҳама вохӯриҳои президент аз хатари пайвастани ҷавонон ба терроризм ва гурӯҳҳои радикалӣ сухан мекунанд.
Дар ҳақиқат соли 2017 бо ташаббуси Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти кишвар «Соли ҷавонон» эълон гардид. Зеро ҷавонон нерӯи созанда ва пешбарандаи ҷомеаи мо мебошанд”, Устуворӣ ва садоқати ҷавонон барои давлати навбунёд заминаи хуб мегузорад. Ҷавонони кишвари мо бояд муқаддасоти ин хоку оби сарзамини биҳиштосоро донанд ва ҳаргиз нагузоранд, ки миллати ҳазорҳо сол ранҷдида аз ин музафарияҳое, ки имрӯзҳо ба даст овардааст, маҳрум гардад. Мо аҳли ҷомеа ин зуҳуроти нангинро агар маҳкум накунем фардо теъдоди ҷавонони гумроҳ ба ин ҳизбу ҳаракатҳо зиёд хоҳад шуд.
Барои чӣ дар мақола баъзе ишораҳо ба фаълияти роҳбар шудааст, муаллиф агар ақл ё тафаккури солим медошт ин нуктаҳоро аз номи дигарон намегуфт, чунки чавонон чунин ақидаҳо доранд ба мисоли духтараке навиштааст, ки ман ҳамчун як ҷавондухтари точик Пешвои муаазами миллатро дар зиндагӣ Идеали худ медонам. Зеро он амалҳо ва корҳоеро, ки Пешвоямон анҷом медиҳанд бисёр ҳам дар ҳаёти мо нақши муҳим доранд. Бо ёрии Президенти азизамон дар ҷаҳон номи Тоҷикистонро имрӯз мешиносанд. Ба гуфтаҳои беақлона бовар намекунам. Дар таърихи ҷаҳон умуман ягон Президенти дунё, ба мардуми худ, чунин ғамхор нест. Вакте, ки Эмомали Рахмон якумин бор ба хонаи Худованди мехрубонамон медарояд, ӯ пул не, ӯ модар не, ӯ фарзанд не, ӯ зан не, ӯ “халқамро Худованд нигоҳ дор” гуфта баромад. Ин аст сарвар! Вале муаллифи ин мақола, ашхосони ба монанди Муҳаммадиқболи Садриддин, ҳамчун кўчманчӣ ба ҳоҷагони хориҷа хизматгор шуда гашта, зану фарзандони гирён, рўзгори вайрону нооромро гузошта, аз дур истода ба ҷавонони аз зисти давлати худ хурсанд, қаноатманд гапҳои ношоиста гуфта, ба иғвогарӣ, тафриқаандозӣ байни мардум овора мебошанд. Ин ҳама кору рафтори наҳзатиҳо дурўғгўён, тўҳматчиён сиёҳкорон.
Муаллиф овардааст, ки дар як кишвари бо ном “демократӣ“ -Тоҷикистон, дар тули 30 сол як нафар ва як хонадон ҳукумат мекунад. Акнун худ фикр намоед, дар хонадони худи онҳо, магар ҳар сол сардори хонадон ё оила иваз шуда меистад. Падари хонадон якто то ба охир.
Дар як банди мақола зикр шудааст, ки дар шаҳри Ҳисор, ки дар он ҳазорҳо нафар намозҳои панҷгона ва ҷумъа мегузоштанд, сархати хабарҳо қарор гирифт, ҳукумат тасмим гирифтааст, то онро ба идораи ақди никоҳ табдил диҳад. Ана, худ акнун фикр намоед, магар ин кори хайр нест? Он ташаббус ва корҳое, ки аз ҷониби Пешвои миллат, Президенти кишвар, мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон шуда истодааст худ ҷиҳатҳои диниву дуниявӣ мебошад.
Дигар, дар як банди мақола зикр шудааст, ки бо тӯҳмат зиндонӣ мешавад ва ё ба иллате ба қатл расонида мешавад. Оё худи муаллиф ва тарафдорони онҳо ягон маротиба қонуну санадҳои ҳуқуқиро варақ заданд, дар ягон ҷой ба қатл расонидани шахсе ё айбдоре зикар шудааст. Ин ҳам тӯҳмат ва иғвогарӣ. Ин ҳама душманони кишвари мо – аъзоёни Ҳизби наҳзати ислом. Барои чӣ хабарҳои дурўғ паҳн мекунед! Оё Шумоён аз Худо, Куръон, охирати худ наметарсед?
Атоева М.М. – н.и.ф., дотсенти
кафедраи забони русӣ ДДҲБСТ
- Информация о материале
- Просмотров: 58
Чи хеле, ки ҳамаи мо медонем ҷавонон қувваи бузург ҳастанд ва ҳар миллат дар ҳар давру замон аз ҷавонони худ умеди ояндаи нек мекунад. Аз ин рў, онҳо дар кадом муҳите, ки ба воя расанд, мувофиқи он дар ҷомеъа амал мекунанд. Ин аст, ки бояд ҷавонон дар рўҳияи ватандӯстиву хештаншиносӣ ва ҳисси баланди миллӣ тарбия ёбанд. Имрўз масъалаи тарбияи ҷавонон дар мадди назари ҳукумати кишвар қарор дорад.
Мо андеша дорем, ки ифротгароӣ ва терроризм дин, мазҳаб ва миллат надорад ва бо ин зуҳуроти нангин омехта кардани ислом кори нодуруст аст. Мубориза бо экстремизм, терроризм ва ҷинояткориро ҳаргиз чун мубориза бар зидди дин муаррифӣ набояд кард. Зарур аст, ки ба истифодаи ислом бо чунин мақсадҳои зишт роҳ дода нашавад ва ҷинояткорону ифротгароён барои амалҳои ҷинояткоронаашон дар назди қонун ҷавоб гӯянд.
Мушоҳидаҳо нишон медиҳанд, ки аксаран шаҳрвандони Тоҷикистон ва кишварҳои дигари Осиёи Марказӣ дар Русия, яъне кишвари муҳоҷирати корӣ, бо роҳи найранг ва сардаргумӣ шомили гурӯҳҳои созмонёфтаи ҷиноӣ мегарданд. Онҳое, ки ба ҷангҳо ҷалб мешаванд, бештар аз роҳи шабакаи ҷаҳонии интернет ин ақидаҳоро пайдо ва сафари худро ба Сурия тавассути мубаллиғони ҷиҳод танзим мекунанд.
Аз Русия ҷалб кардани ҷавонон, бахусус онҳое, ки бо мақсади муҳоҷирати корӣ ба ин кишвар омадаанд, барои гурӯҳҳои ифротӣ нисбатан осон даст медиҳад. Барояшон пардохти маблағ ва имтиёзҳое ваъда медиҳанду бо фиребу найранг ҷавононро ифротгар месозанд. Ин гуна гурўҳҳо бисёранд ва чӣ бояд кард?
Гарчанде, ки ҷавонон қувваи бузург шуда метавонанд, вале қувваро танҳо дар ягонагӣ ва ҳамроҳ будан пайдо кардан мумкин аст. Бинобар ин андешаву хулосаҳо моро водор мекунад, ки бо ҳамкориву ҳамоҳангсозӣ фаъолиятҳои ниҳодҳои давлаӣ ва ғайридавлатиро ба хотири беҳбудии вазъи ҷавонони имрўз, ки фардои миллат аз онҳо вобастагӣ дорад, рушд диҳем. Таълиму тарбияи ҷавонон дар рўҳияи меҳанпарварӣ, илму фарҳангдустӣ ва арзишҳои демократӣ бояд дар Ҳукумат ва ҷомеъа мавқеи авалиндараҷа дошта бошад.
Масалан, агар як ҷавони тоҷик дар мусобиқаи байналмилалӣ мақоми ифтихориро касб кунад ва бо медал ё ҷоиза ба Ватан баргардад, ҳатман, ки истиқболи гарми ҳамватанонро дида, дигар ҷавонон низ аз ў пайравӣ мекунанд ва ба ин восита худро ба варзиш бахшида, фикри ба дигар гурўҳҳои номатлуб ҷалб шуданро фаромӯш мекунад.
Мо мехостем дар охир ба ҳамаи падару модарон таъкид карда гўям, ки бояд ба тарбияи фарзандон аҳамияти махсус диҳанд нагузоранд, ки беҳуда дар фарзандонаш ба кучаю дигар чойҳо вақти худро гузаронанд. Ба доми гуруҳҳои ифротӣ ҳамроҳ нагарданд.
Турсунова С.С. – коргузори кафедраи
ҳуқуқи гражданӣ ва меҳнатӣ
- Информация о материале
- Просмотров: 48
Дар адабиёти ҳуқуқии кишвар иборае ҳаст, ки «хоҳеки озод бошӣ, ғуломи қонун бош». Албатта мо имрўз хуб дарк мекунем, ки ҳамаи самт ва фаъолияти шаҳрвандон дар асоси санадҳои меъёри ҳуқуқии амалкунандаи ҷумҳурӣ ба роҳ монда шудааст.
Мо ҳамон ҷуратеро мепиндорем, ки он баҳри рушди иқтисодӣ ва иҷтимоии давлат равона шуда бошад ва ҳамон ҷасоратеро мехоҳем, ки он дар ҳифзи марзу буми миллат бар зидди ҳама гуна таҳдиду хатарҳо нигаронида бошад.
Мо хуб медонем, давлатҳои пешрафтаи дунё бо рушди маориф – илму техника ба дараҷаҳои баланд расиданд. Баланд бардоштани сифати таълим имрўз яке аз ҳадафҳои асоси кишвар махсусан Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон ба ҳисоб меравад, ки ҳамгироии ҷавонон бо илму марифат ин раҳои ёфтан аз бесаводиву тангфикрии онҳо ба ҳисоб мервад.
Моро зарур аст, ки дар рушд ва такомули илму дониш ҳамаи чораҳои мушаххасро андешида бошем, на бо баҳсҳои сиёсие, ки идеалогия ва сиёсати хориҷӣ имрўз чӣ мехоҳад. Албатта донистани сиёсати имрўзаи ҷаҳон зарур ва мувофиқи мавқей. Ҳадаф дар он аст, ки мо – ҷавонон пеш аз ҳама мавқеи мафкураи сиёсиамонро нисбати вазъи имрўзаи ҷаҳонӣ мушаххасан муайян карда бошем. Аз бекорӣ бисёр фикрҳои нодаркор ва ҳатто зараровар ва дар айни замон зиддиятҳои манфиатҳо ба миён омада, барои қонеъ гардонидани талаботҳои иловагӣ дар руҳияти инсон ба вуҷуд меояд. Аммо аз таҷрибаи зиндагии ҳар як шахс маълум аст, ки дар ягон ҷо кори бе дарду осон нест, ки бар ивази он музди бисёре муайян карда шуда бошад. Терроризм ва экстремизм ҳанўз чун хатарӣ глобалӣ муаррифӣ шудааст ва ҳар гуна таҳлил ва омўзиши он як нитиҷаи ниҳоиро ба вуҷуд меоварад. Яъне расонидани зарар ба аҳолии осоишта, вайронкорию ғоратгарӣ ва дигар бисёр намудҳои зарарро мисол овардан мумкин аст, ки аз ҷониби онҳо нисбати қишри осоиштаи ҷомеа нигаронида шудааст.
Мутаассифона, фаъолияти онҳо дар ҳар гўшаву канори дунё ба амал омада истодааст, ки несту нобут ва решакан намудани он яке ҳадафҳои асосии амнияти кишвар мебошад. Гурўҳҳои терористӣ мехоҳад аз рўи таҳлилҳои воқеии худ ҷомеаро ба худ ҷалб намояд. Лекин не, он душманони миллат нахоҳад ба мақсадҳои манфури худ расид. Имрўз мардуми мо тафаккури баланд, соҳиби илму маърифат ва ба ҳар гуна ҳолатҳои гуногун баҳои ҳуқуқӣ дода метавонанд. Мо 28-умин солгарди Истиқлолияти давлатии Ҷумҳуриамонро дар соли 2019 ҷашн гирифтем ва дар ин сол 30-солагии онро бо як шукуҳу шаҳомати хоса ҷашн хоҳем гирифт. Албатта ин маънои онро надорад, ки ташаккули таърих ва тамаддуни мо – тоҷикон аз солҳои аввали соҳибистиқлолӣ аст. Таърихи тоҷикон беш аз 5500 сола дошта, баҳри боз ҳам баланд бардоштани номи тоҷикон ва номи ватани азизамон Тоҷикистон мо то дараҷае кўшиш кунем ва дар арсаи байналмилалӣ Тоҷикистонро бо дастовардҳои назаррас муаррифӣ намуда бошем.
Самадов Б. – н.и.ҳ., дотсент, мудири кафедраи
ҳуқуқи соҳибкорӣ ва байналмилалии ДДҲБСТ
- Информация о материале
- Просмотров: 47
Мулоҳизот дар ҳошияи мусоҳибаи фачу подарҳаво ва зиёновари назҳатӣ ба гузориши Назарзода Носир Ҷобир: «Барзагове дар хам-хами Файзобод». Чуноне, ки аз сўҳбати ба истилоҳ «сиёсатзадаҳои Амрикову Аврупо» бармеояд, онҳо дар мавриди тафсири қавонини интихоботӣ, дар бораи муборизаи сиёсӣ дар Парлумон, нақши «аслии» муҳоҷир дар фазои сиёсӣ ва интихоботӣ дону нодон суханони сатҳиву ғаразноку аз воқият дур ақидаронӣ кардаанд.
Маълум мешавад, ки пасмондагони мухолифини тоҷик боз аз минбари маъракаи сиёсии интихоботи парламентии Тоҷикистон сўистифода карда, муҳоҷирони меҳнатиро ба «муборизаҳои сиёсии» ғаразноку ҳадафноки худ сафарбар кардан мехоҳанд. Барҳақ, бе иддаои онҳо ҳам насли ҷавони муҳоҷири тоҷик ҳаққи иштирок дар маъаракаи сиёсии кишварро доранд. Гап дар сари он аст, ки онҳо аз камсаводию ноогоҳии муҳоҷирони ҷавон истифода бурда, онҳоро ба банди гурўҳҳои тундраву радикали динию мазҳабӣ афтонда, ба хидматкори созмонҳои террористию экстремистӣ табдил додан мехоҳанд.
Ҳар муҳоҷире, ки ба доми онҳо афтад, чун бозича дастобадаст мешавад. Гурўҳҳои манфиатхоҳ ва созмонҳои зиддимиллӣ муҳоҷиронро ба худ ҷазб карда, ба гирдоби моҷароҳои сиёсӣ мекашанд. Муҳоҷирони ҷавон бояд хуб бидонанд, ки доираҳои махсуси хориҷӣ бо барномаҳои вижаи мағзшўӣ ҷавононро роҳандозӣ намуда, бо зеҳниёти онҳо бозӣ мекунанд. Доираҳои сиёсии наҳзатӣ бо истифода аз политтехнологияи махсус, яъне сафарбар кардани неруи ҷавонон роҳ пеш гирифта, ҳадафҳои ғаразноки худро амалӣ карданиянд.
Бояд таъкид намоем, ки дар Тоҷикистон интихобот комилан озод аст ва ҳар як ҷавон ҳуқуқи иштирок ба онро дошта, ба аъзогии парламент номзади сазовору беҳтаринро интихоб карда метавонад.
Ёқубов Ҷ.К. – н.и.с., дотсенти
кафедраи сиёсатшиносии ДДҲБСТ
- Информация о материале
- Просмотров: 37
Муҳиддин Кабирӣ ва ҳаммаслакони ӯ ҳарзагӯиро бас накунанд ҳам ба суханони онҳо касе гӯш намекунад. Мардуми тоҷик аз азал бедор буд, на чуноне, ки Кабирӣ мегӯяд, ки соли 2019 миллати тоҷик бедор шуд.
Сафи ҳаммаслакони Кабирӣ торафт кам мегардад ва ин аз он шаҳодат медиҳад, ки онҳо аз кору пайкори саркардагони худ дигар умед карда наметавонанд. Паймони ба ном миллӣ дар хориҷ чӣ кор карданашро намедонад, аз ин рӯ фақат ба ҳарзагӯиву суханони бемантиқу бемаънӣ саргардон аст. Миллати тоҷик аз таърих маълум аст, ки ҳама давру замон боҷуръат, дорои донишу фарҳанги баланд, адабиёт ва таърихи бой буд ва имрӯз низ яке аз миллатҳои созанда эътироф гардидааст.
Кабирӣ беасос зикр мекунад, ки миллати мо 500- соли охир дар ҳолати саркӯбиву фирору муҳоҷират қарор дорад. Бояд зикр намуд, ки Кабирӣ аз таърих бохабар нест, зеро мардуми тоҷик, равшанфикрони тоҷик дар ин давра ба ҳайси одамони дорои донишу фарҳанги баланд баромад менамоянд ва бо ин ибтикорот дар ҷаҳон маъруф гардидаанд.
Паймони ба ном миллӣ ҳеҷгуна барнома надорад ва чӣ тавре ки Кабирӣ мехоҳад гӯяд ягон хел самти дипломативу сиёсӣ ва ҳуқуқиро надорад. Кабирӣ мехоҳад худро ҳамчун мутахассиси соҳаи сиёсати беруна нишон диҳад ва зиддиятҳоеро, ки имрӯз дар ҷаҳон рух медиҳанд баҳо диҳад. Ҷаҳониёнро зарур аст, то ки аз андешаву фикрронии ин гуна ашхос ҳушёр бошанд ба сухану гуфтаҳои онон шарик нагарданд, зеро онҳо хом пуч ва бемаънӣ мебошанд.
Мардуми тоҷик созанда буд ва созанда мемонад. Моро зарур аст, ки дар зери сиёсати хирадмандонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон бештар муттаҳид гардем бар зидди ҳамагуна афкоре, ки барои амнияту ваҳдати миллии тоҷикон таҳдид мекунад қотеъона мубориза барем.
Тоҷикистон ояндаи дурахшон дорад. Дастовардҳои кишвар сол то сол зиёд ва обрӯву нуфузи ҷаҳонии кишвари мо маъруфтар мегардад. Фақат шаҳрвандони кишварро зарур аст, ки бо қалби устувори ватандӯстона баҳри шукуфоии тамоми самтҳои кишвари маҳбубамон боз ҳам бештар кор кунанд.
Олимов Б.Ҳ. – н.и.т., дотсент, мудири
кафедраи муносибатҳои байналхалқии ДДҲБСТ
