- Информация о материале
- Просмотров: 505
Баъд аз истиқлолият ба даст овардани Ҷумҳурии Тоҷикистон ва дар фазои сиёсии мамлакат ба фаъолият оғоз намудани аҳзобу ҳаракатҳои гуногуни сиёсӣ, ки демократияро як ҷузъи муҳими ба хадаф расидан дар сиёсати давлати мехисобиданд, мавҷи нофахмию якдигарбадбинӣ дар ҷомеа боло гирифта, окибат ба оғози ҷанги таҳмилии бародаркуш асос гузошт...
Мусаллам аст, ки ҳеч як амали ғосибонаю мақсаднок аз назари мардуми хушманди мо дур нахоҳад буд. Ҳамин буд, ки бо назардошти назорат ва ҳифзи арзишҳои умумимилли назорати фаъолияти ташкилотҳои динӣ дар доираи талаботи конунгузории амалкунандаи Чумхурии Точикистон хамачониба такмил ёфта, барои пешгирии гароиши ҷавонону наврасон ба ташкилотҳои иртиҷоӣ тадбирҳои судманд мавриди амал карор дода шуданд. Махсусан ба кишвар баргардонидани донишҷуёне, ки дар муассисахои динии давлатҳои хориҷӣ ғайрирасми таҳсил мекарданд, зери назорати ҷиддӣ гирифта шуда, теъдоди зиёди онҳо ба кишвар баргардонида шуданд. Ба Ватан баргардонидани онҳо бори дигар чеҳраи хазину шахшӯли ташкилотҳои террористию экстремистиро, ки бо истифода аз минбари мукаддаси ислом ҷавонони моро ба суи бегонапарастию ифротгарои талқин мекард, ба таври возеҳ собит сохт.
Ҷахони пуртаззоди имруз моро ҳушдор медиҳад, ки бо назардошти дар саргаҳзи ҷолишҳо карор доштани кишвари маҳбубамон назорату тарбияи насли наврасро, ки ояндаи давлатдории мо аз ақидаи солими сиёсии онҳо вобаста аст, аз имруза дида ҷиддитар гирем. Зеро имрузҳо эҳсос мешавад, ки бо назардошти дастраси доштани аксари сокинони мамлакат ба истифодаи шабакаҳои интернетӣ эҳтимоли мағзшуии ҷавонону наврасон ва пайвастани онҳо ба гуруҳҳои иртичоӣ вучуд дорад. Ба ҳамин монанд, раванди муҳоҷирати мехнатӣ, ки хоси аксари давлатҳои ҷаҳон аст, моро хушдор медихад, ки ба ин масъалаи ҳассос аз сари масъулият рафтор намоем. Зеро гуруҳҳои дахшатафкану террористӣ дар бисёр маврид ҷавонони моро барои ба доми худ афтонидан аз муҳоҷирони кории мо, ки бештар дар кишвари Русия кору зиндаги мекунанд, саъю кушиш мекунанд
Дар Ҷумхуриамон чунин мешуморем, киба ҳизби нахзати ислом зарурат нест, зеро ин хизб дар давраи фаъолияти худ натавонист ягон кори савобро ба сомон расонад. Баракс, бо танкидхои ноҷоя ва ҳадафманди худ дар ҷомеа ноустуворӣ ба миён оварад. Хунхорагӣ кори ислом нест, кори золимон аст.
Вокеан, рушди давлат ва иқтидори давлатдорӣ аз дараҷаи баланди афкори созандаи насли он вобастагии амиқ дорад. Тарбияи дуруст ва назорати доимии наврасону чавонон, ба шуғли доими фаро гирифтани онҳо, омузиши таърихи гузаштагон ва баланд бардоштани ҳисси ватандустию ҳуввияти миллӣ дар замири насли нав вазифаи ҷонии ҳар як узви ҷомеа маҳсуб меёбад.
Малика Томирис – омӯзгор, таҳлилгар
- Информация о материале
- Просмотров: 398
Хабаре паҳн гардид, ки билохир хадамоти тиббии Аврупо бо назардошти мавҷудияти хатар ба амнияти ҷомеа бо сабаби бемории шадиди савдоӣ роҳбари ташкилоти террористию экстремистии мамнӯи ҳизби наҳзати ислом Муҳиддин Кабирии девонаавзоро маҷбуран дар беморхонаи касалиҳои рӯҳӣ бистарӣ кардааст. Аз натиҷаи ташхису хулосаи табибон бармеояд, ки ин маризӣ давои тӯлониро металабад, ки шояд солҳои зиёд давом ёбад.
Хулосаи табибон барои аксарияти аъзои ҳизби мамнӯи наҳзати ислом айни муддао буд. Зеро, мехостанд ҳарчӣ тезтар мансаби ӯро соҳиб шаванд. Ғарази онҳо пешбурди фаъолияти ҳизб неву танҳо пайдо кардани дастрасии бевосита ба маблағҳои хоҷагони хориҷӣ буду бас. Бинобар ин, хабари бистарӣ гардидан ва бедавоии Кабирӣ тамоми наҳзатиёнро хушҳолу баҳри талоши мансабу курсӣ шӯр андохт. Аҷаб ҳангомае бархост, ки моҷарою ғавғо ва чоплусии аълояш фазои Аврупоро ноором сохт.
Бештар аз дигарон Иқболбӣ овоз баланд мекард ва таъкид дошт, ки агар ҳама дар як ҷабҳа фаъолият баранд, ӯ дуҷониба хизмат ба наҳзатиён кардааст. Муҳаммади аштиву Сайид Юнуси қассоб, наҳзатиёни дигар бошад, корнамоиҳои худро беш аз хизматҳои Кабирӣ мешумориданду бо якдигар дар баҳсу талош буданд.
Аҷоиботи кор дар он буд, ки касе аз наҳзатиёни нобакор ба ташкили ҷанозаву гӯрковӣ, маросими видоъ ва амсоли он андеша намекард. Ақаллан, ягон нафари наҳзатиёни палид ба аҳли пайвандони Кабирӣ изҳори тасаллӣ баён намекарданд. Гӯё , ягон саги бесоҳиб мурда бошаду чизе дар рӯзғорашон тағйир наёфтааст. Алалхусус, риққатовар он буд, ки кӯрнамакони наҳзатӣ аз дастархони Кабирӣ ғизо хӯрдаву аз дасташ маблағ барои хизматҳояшон мегирифтанд. Бо баробари аз байн рафтани Кабирӣ ҳамагони нонкӯр мурдаи ӯро як сӯ гузошта мансабу курситалошӣ мекарданд. Ҳатто нафарони калонсол миёнсолу ҷавононро ба риояи одоби ҷаноза даъват намекарданд. Маколи халқии “мурдаро монда тутхӯрӣ” ҳукмронии фазои наҳзатиёни худозада буду симои манфуру лаини онҳоро бори дигар инъикосу рӯё карда буд.
Наҳзатиёни палид ҳатто ба хотир намеоварданд, ки рӯзе ба онон низ марг мерасад ва набояд побанди нафси шайтонӣ гардид. Алалхусус, баҳсу талош, ҷанҷолу моҷаро, муноқишаҳои наҳзатӣ кафки болои мағзобае мемонд. Зеро, интихоби роҳбари нави ҳизби мамнӯи наҳзатро на аъзои палидаш, балки сармоягузорони ғояандеш – хоҷагони хориҷӣ ҳал бояд мекарданд. Ягон наҳзатии нонкӯри баднафс ақаллан ақлу тамиз, фаҳму фаросат ва зираку ҳушёр мебоист, ин нуқтаро дарк мекарду аз моҷарою талошҳо худро як сӯ мегирифт. Мутаасифона, ҳамаи наҳзатиёни палид дар ғами нафси худ буданд, гӯё мурдаи роҳбари собиқашон – Кабирии муртад аллакай хунукшуда, бекафанпеч, бетобут дар мобайни хона хоб мерафту барои ҳамсафонаш баробари мебели хона ҳам қадре надошт.
Алҳазар аз чунин маргу чунин ҳамсафон
Бигузор рӯзи наҳзатиён аз ин бадтар бодо!
Собиров М.С. – дотсент, мудири кафедраи экология ва ҳифзи табиати факултети геоэкология ва туризми МДТ “Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров”
- Информация о материале
- Просмотров: 392
Имрӯзҳо симои аслии Муҳиддин Кабирӣ ва Муҳаммадиқболи Садриддин маълум ва мардуми Тоҷикистон онҳоро ҳамчун як нафари хоин, ватанфурӯш, беимон ва нокас мешиносанд.. Одами бад ба муроду мақсад намерасад ё ин, ки гуфтаанд “Бори каҷ ба манзил нарасад”.
Агар ба таърих таваҷҷуҳ кунем, онҳо солҳои 90-ум нахустин маротиба барои амалӣ намудани мақсадҳои ғаразноки хеш кӯшиш намуданд, аммо хушбахтона мардуми сарбаланди тоҷик, ҳарчанд дар ин сардаргумиҳо талафоти ҷонии зиёд доданд, дар охир чеҳраи палиди Кабирию Муҳаммадиқболи Садриддин ва ҳаммаслакони ӯро шинохтанд. Дар оғози даврони истиқлолият ҳарчанд давлату ҳукумат ба онон бовар карда мансабҳои баландро сазовор донист то ки барои пешрафти ватани азизамон саҳмгузоранд, аммо ин ноҷавонмардон ҳамин ки ба сари мансаб расиданд ба ҷои он ки ба халқу миллат ёрӣ расонанд онҳо танҳо мансабталошӣ ва боигариро фикр карданд. Имрӯз мардуми Тоҷикистон дарк мекунанд, ки Муҳаммадиқболи Садриддин, Кабирӣ ва ҳаммаслаконаш ба кадом андоза бо роҳҳои паст манфурона чеҳраи хешро намоиш дода истодаанд. Мардуми тоҷик аз азал соҳиби хираду маърифат ҳастанд, дигар ба макру фиреби чунин гурӯҳҳои худхоҳу мансабталош намеафтанд.
Имрӯз аз он ифтихор мекунем, ки тамоми мардуми кишвари аззиамон дар атрофи Пешвои муаззами миллат муттаҳид гардида барои шукуфоии мамлакат талош менамоянд. Ягонагию муттаҳидӣ асоси ҳамагуна пешравӣ мебошад. Агар мо дар иттифоқ ва ваҳдату ҳамдастӣ амал намоем, Ватани азизамон аз ин ҳамшукуфонтар мегардад. Мо ифтихор мекунем, ки таҳти парчами ягонагӣ ва муттаҳидӣ ва таҳти роҳбарии хирадмандонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва сазовор пешвоз гирифтани 35-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон бо сари баланд ба пеш меравем.
Малика Томирис – омӯзгор, таҳлилгар
- Информация о материале
- Просмотров: 378
Нафаре, ки ба қудратҳои палидонаи худ иқрор асту вале, бо сабаби хуну зоти нопок ором ёфта наметавонад, ҳолати ноҳинҷор дорад. Доимо дар тарсу ҳарос, хавотирӣ мебошад, заррае бошад ҳам азоби виҷдон мекашад. Алалхусус, аз марг дар ҳарос аст. Зеро, худозада асту оқибати амалҳои палидонааш пештар фикр накардааст. Аз ин рӯ, гарчанде кибру мутаҳҳамӣ касби ӯст, дар ҳароси доимӣ аст, ки аҷал бехабар мерасаду молу мулкашро каси дигар соҳибӣ мекунад. Фарди мусалмон на чунин бошад. Чунки, бо дарки ягонагии Аллоҳи таъоло ҳар фард аз давраи таваллуд то марг дар андешаи номаи аъмоли пур аз савоб асту аз кардани гуноҳ худдорӣ мекунад. Вале, баъзе нафарони палиди симои инсонӣ дошта аз кӯдакӣ мутеи Иблис гардидаву то дами пирӣ ҳамаи кирдорҳояшон гуноҳкорӣ ва риёкорӣ мебошад. Чунин тоифаи малъунро наздик омадани маликулмавт – Азроил, агар каме ба худ надорад, дигар қудрате ба андеша надоранд.
Дар радифи гуфтаҳои зикргардида бо итминони комил метавон мисоли ҳаётӣ овард, ки ба тоифаи номбурдаи ҳамсафони шайтони лаин -аъзои ташкилоти террористию экстремистии мамнӯ – ҳизби наҳзати ислом бо сардории Муҳиддин Кабирии мунофиқи маккор шомиланд. Ин бадкирдорони хоину ватанфурӯш дар саҳрои олудаи ҳамҷинсгароии Аврупо ҷилва мезананду доимо сангпартоӣ ба сӯи хоки аҷдодиро шуғли доимӣ қарор додаанд. Гӯё дигар коре аз дасташон намеомада бошад? Амалҳои ифротонаашон ба авҷи аъло расидаасту ба синни калонсолӣ расидаанд ва баъзан ёде аз охирату дами марг мекунанд.
Дар байни ин афроди нопоки наҳзатӣ нафарони пир низ мавҷуданд, ки бо қавле пояшон ба лаби гӯр расидааст. Яқин аст, ки ба қарибӣ бо Азроил рӯбарӯ мешаванд. Бояд хуб донанд, ки Азроилро бо маблағ, нолаву зорӣ ё чораи дигар аз иҷрои вазифа боздошта намешавад. Азроил танҳо ба назди касе ҳозир мегардад, ки аллакай номаи аъмолаш пӯшида шудаасту аз дафтари зиндаҳо ба китоби мурдаҳо кӯчонида шудааст.
Фарорасии лаҳзаҳои омад – омади Азроил ва талвосаи ҷон барои наҳзатиёни палид, чӣ қадар боровару вазнин бошад, ҳатто ба тасаввурот намеғунҷад. Вале, итминони қавӣ дорам, ки азобу уқубати бехудоии онҳо хеле вазнин асту ҳайҳот то ҳанӯз дарк накардаанд!
Тавба кун Кабирӣ!
Аз мардуми оддии озордида бахшиш пурс!
Гумроҳсозии ҷавононро хотима деҳ, Кабирии ношуд!
Собиров М.С. – дотсент, мудири кафедраи экология ва ҳифзи табиати факултети геоэкология ва туризми МДТ “Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров”
- Информация о материале
- Просмотров: 323
Мавҷудоти зиндаи сайёраи Замин қонуну қонуниятҳои зиёди ҳаётро доро гаштааст, ки давоми давраи тӯлонии таҳаввулот амалӣ шудаанду боз ҳам такомул ёфта истодаанд. Вале, баъзе хусусиятҳои организмҳои алоҳида дар дараҷаи генӣ устувор асту тағйиру ислоҳи он ғайриимкон аст. Мисоли чунин хусусиятро метавон дар хӯйу феъли якравии маркаб, ки маълуму машҳури ҳамагон шудааст, мушоҳида кард. Ин ҳайвони бехабару қадрношинос аз неъматҳои офаридаи Аллоҳу нигоҳубини соҳибаш дар лаҳзаҳои ҳассос бо пойфишорӣ муқобилият нишон медиҳаду ҳатто халачӯб ӯро аз ин феълаш боздошта наметавонад. Ин якравию пойфишории маркабонаро дар баъзе нафарони ҷомеаи инсонӣ низ метавон вохӯрд, ки марбут ба бетамизӣ, кӯрдилӣ, сиёҳботинӣ, муғризиву палидии онҳометавон нисбат дод.Мутаассифона, ин феъли маркабонаи тоифаи муайяни башарӣ низ ислоҳ нашуданист!
Гуфтору рафтор, кирдору амалҳои нафарони ифротии наҳзатиёни палиди ватангадо бо сардории Кабирии фосиқи муртад шабеҳи чунин маркабсонист. Ин тоифаи хиёнатпешаи ватанфурӯшбарои ободию хуррамии макони аслии зодаашон амале баҷо наовардаасту бо якравию пойфишорӣ худроғамхоруҳимоятгари мардум метарошанд?! Гӯё мардуми Тоҷикистони соҳибистиқлол фитнаангезиву найрангбозӣ, иғвогариҳою бӯҳтонбофии солҳои 90-уми асри гузаштаи онҳоро фаромӯш карда бошанд?! Маҳз, мансабхоҳиву мансабталошии наҳзатиёни худозада сарзамини зарофари моро ғарқсони вартаи ҷанги шаҳрвандӣ гардонида буд! Ҳазорон нафарон куштаву ҳазорони дигар бехонаву дар монданд ва кӯдакони бегуноҳи маъсум азоби ятимӣ чашиданд! Ҳамаи ин рӯйдодҳо ҳақиқатест, ки аллакай исбот шудаву ягон солимандеш инкор карда наметавонад!
Мутаассифона ҳамоно наҳзатиёни иблиссифат мақсаду ният дигар накарданду пайваста хоҳони нооромии кишвари мо мебошанд. Воизи наҳзатиёни палид Иқболбии бадафт “алами Исо аз Мӯсо” гирифтанисту бехабар аз забони шевои адабии тоҷикӣ бо лаҳҷаи гӯшхарошаш машғули чирккобист! Тоифаи наҳзатиён, ки аллакай виҷдон гум кардаву қалб ба хоҷагони хориҷии шайтонсифат таслим кардаанд, ҳамоно бо ҳар баҳонае санги маломат сӯи макони падариашон ҳаво медиҳанд. Шояд мехоҳанд аз қабри волидайн қасоси ҳаромзодагиашон бигиранд? Охир, ин амал бори дигар исбот месозад, ки дини мубини Ислом барои наҳзатиёни худозада танҳо ниқоб асту халос ва онҳоро ҳатто мусалмон шуморидан хатост!
Маркабсонони наҳзатиро дигаргун сохтан ғайриимкон аст. Зеро, феъли хоиниву ватанфурӯшӣ дар ботини онҳо ҷойшудааст. Бинобар ин, нафароне, ки ақидаву андешаҳои наҳзатиёни палиду разилро мепазиранду ба онҳо мепайванданд, беш аз маркаб ақлу тамиз, фаҳму фаросат надоранд!
Ҷомеаи заҳматқарини Тоҷикистони биҳиштосои соҳибистиқлол бо сипари боэътимод - сиёсати хирадмандонаву дурандешонаи роҳбарияти олии кишвар бар наҳзатиёни мунофиқ муқовимати шадид менамоянду насли ҷавони худро аз олудашавӣ ба ғояҳои палиди ифротӣ ҳифз менамоянд.
Илоҳо, комёбу комгорӣ насибамон бод!
Собиров М.С. – дотсент, мудири кафедраи экология ва ҳифзи табиати факултети геоэкология ва туризми МДТ “Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров”
