Тибқи расонаҳои хабарӣ мо огаҳ ҳастем, ки имрўзҳо яке аз пайрави фаъоли наҳзат Муҳаммадиқболи Садриддин агар ҳафтае нисбати кишвари соҳибистиқлоламон туҳмату буҳтон наяфкананд, худро ором намегирад. Ин иғвогари дасисабози ифротӣ дар шабакаҳои иҷтимоӣ, амиқтараш дар канали YouTube -“ ISLOH TV ,пойгоҳи “ ISLOH net”, маскан гирифта, дар барномаи ифротӣ бо номи “Минбари муҳоҷир ” солҳои қаблӣ ва аз оғози соли равон то имрӯз бо бо ҷалби думравонаш баромад намуда, ба низоми давлатдории муосири миллии мо халал расонидан ва мардумро ба ноамниву ноумедӣ раҳнамоӣ намудан кӯшиш дорад.
Мо борҳо зимни андешаҳои хеш вобаста ба баромадҳои қаблии М.Садриддин ва думравонаш, аз қабили Муҳаммад Тағоев ва афроде бо номи Абдулло ибрози андеша намуда, қайд карда будем, боз такроран таъкидан қайд менамоем, ки ин бадхоҳони ифротӣ ҳадафаш тағйири сохти сиёсӣ ва тарзи зиндагиро тағйир додан аст. Таърих гувоҳ аст, ки аслан роҳбарияти наҳзат, хоса Мухиддин Кабирӣ бо такягоҳу пуштибонии хоҷагони хориҷӣ, мазҳабу виҷдон ва ҳама гуна арзишҳои миллиро фурӯхтаанду бар ивази маблағҳои хоҷагони хориљаашон омода ҳастанд, ки ватанашонро ба як ғуломи давлати дигар табдил диҳанд.
Таърих гувоҳ аст, ки баъди чандин солҳо талошу заҳматҳои роҳбарияти давлати Тоҷикистони соҳибистиқлол ҳамчун кишвари ободу сулҳпарвар аз ҷониби тамоми кишварҳои бонуфузу қудратманди ҷаҳон эътироф гардид. Ҳамаи ин дастовардҳои миллати тоҷик дар дили бадхоҳони миллат беқарор кардаст, ки имрўз М.Садриддину думравонаш ,умуман фаъолияти хиёнатпешаи наҳзату навнаҳзатиҳо дар хориҷи кишвар аз дунёи маҷозии интернет истифода бурда, ба туҳмату буҳтон, дурӯғу дасиса ва бадном кардани ходимони сиёсиву давлатӣ даст зада истодаанд ва тудаи фейкҳояшон дар шабакаҳои иҷтимоии интернет парса мезананду гӯё «ҳақиқат»-ро ба мардуми тоҷик мефаҳмонида бошанду миллатро аз «нестӣ» мераҳонида бошанд. Яъне, ду-се фирориву хоини ватангадо, ки дар боло мо зикр кардем, миллати тоҷикро аз номи миллати тоҷик бадном мекунанд. Бо ин рафторашон сурат ва сифати аслӣ, ҷаҳонбинии тангашонро ифшо менамоянд. Албатта, шахси солимандеш ҳарзасароиҳои онҳоро ба як пули сиёҳ ҳам намехарад. Ҳатто хориҷиёни онҳоро дар бағали худ гирифта, ба гуфтори бепояашон зоҳиран боварӣ нишон медиҳанд. Аммо, аслан, дар дил ба ҳолашон писханд мезананд! Баробари ин, бояд ќайд кард, ки таърихи талхи начандон дури кишварамон моро водор месозад, ки сари њар гуфтору рафтори нањзату навнаҳзат ва хољагони онхо дуруст андеша кунем. Мо бояд ба қадри сулҳу ваҳдат ва осоиштагии кишвар расем ва нагузорем, ки М.Садриддин ва шогирдону думравонаш нисбати кишвари соњибистиќлоламон сухани ќабеҳ гӯянд. Бояд хотиррасон кард, ки пешгирии ҷараёну ҳаракатҳои ғайриќонунӣ кори дастҷамъонаи мо аст. Бояд дар мактабу коргоҳҳо ва оила мо чеҳраи манфури дасисабозҳои ифротӣ ба аҳли ҷомеа нишон диҳем. Ва бо ҳамин тарз қарзи худро дар назди Ватан адо намоем!
М.АХМЕДОВ,
устоди ДИС ДДТТ
