Миллати тоҷик аз давраи қадим ҳамчун миллати адабиётдусту тамаддунофар шинохта шудааст. Ва халқи тоҷик ягон нафареро намегузорад, ки ба ҳаёти иқтисодӣ, иҷтимоӣ, фарҳангӣ ва сиёсии мамлакати Тоҷикистон дахолат намояд. Мутаассифона афроде дар ҷамъияти муосири мо пайдо мешаванд, гарчанде зодаи Тоҷикистон ҳастанду дар ин ҷо ба воя расидаанд, хиёнат бар Ватани худ, бевафоӣ бар обу хоки диёр ва хиёнат бар модари хеш мекунад, ки ин нобахшиданист. Бархе аз фарзандони нохалафи тоҷик барои содир кардани ҷиноятҳо - иштирок дар фаъолияти экстримистӣ, хиёнат ба давлат, ки авфнопазиртарин гуноҳ ба ҳисоб меравад, омода ҳастанд. Давлату миллат, падару модар, фарзандон ва пайвандони хешро зери хатар монда, корҳои пасти марговарро бар души худ мегиранд. Фарзанди тоҷик, набояд ба ин корҳои фоҷеабор даст зада бошад. Бояд тазаккур дод, ки дар ҳаёти осоиштаи кишвар, ки имконияти кору фаъолият кардан вуҷуд дорад, хосатан пас аз супориши тақсимоти заминҳои корами назди ҳавлигӣ барои ҳар хонадони тоҷикстонӣ, ки Сарвари давлат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалии Раҳмон барои мардуми тоҷик пешниҳод кардааст, оё дур аз Ватан будану бо чашми бад ба зодгоҳи худ нигоҳ кардан аз руи одоби инсонӣ аст?
Фарзанди тоҷик ба гуруҳҳои террористӣ ҳамроҳ шуда, теғ ба суи давлати хеш кашида истодааст, ки ин фоҷеаи миллат аст. Бархе аз фарзандони тоҷик ҳангоми дар муҳоҷирати меҳнатӣ қарор доштан ба ташкилоти террористию экстримистии ҲНИ ҷалб шуда, бо мақсади минбаъд содир кардани актҳои террористӣ, ноором кардани вазъи ҷамъиятӣ-сиёсӣ ва бо роҳи зўроварӣ тағйир додани сохти конститутсионии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар марказҳои террористии кишвари муайяни хориҷӣ омодагии махсуси террористӣ-таҳрибӣ гирифтаанд. Оё мардуми тоҷик ин гуна фарзанди худро мебахшад, ки даст бар теғ асту хунҷўӣ мекунад. Ба давлати осоишта ва ҳуқуқбунёд хиёнат карданист, оё ўро модари тоҷик бо одоби шарқиёнаи худ тарбия кардааст? Ҳаргирз не!
Бархе аз фарзандони нохалафи миллати тоҷик барои содир кардани ҷиноятҳои хусусияти террористию экстримистӣ дошта аз таъқиби ҷиноятӣ дар Аврупо паноҳ мебурданд. Бояд ҳар нафареро, ки ба давлату миллат Ватану модар хиёнат карданист ҳатман дастгир шуда ҷазои сахти он пешбинӣ карда шавад.
Бояд таъкид кард, ки ҳақиқатан фарзанди тоҷик набояд ба ягон гуруҳҳои зиддидавлатӣ ё ба гуруҳҳои террористӣ пайваст шавад. Вале мутаасифона нафароне пайдо мешаванд, ки ба ин гуруҳҳои ҷонкуш ҳамроҳ гашта, роҳи зиндагии нодурустро пеша менамоянд ва дар оянда аз карда пушаймон мегарданд. Ҳеҷ кишваре набояд ба сиёсати давлати Тоҷикистон дахолат кунад. Фарзандони тоҷик, ки адабиёту фарҳанги бои миллӣ доранду бо одобу русуми баланд ва некбинонаи хеш муаррифгари ҷаҳониён ҳастанд набояд ба ин корҳои фоҷеабор даст зананд ва ҳаёти осудаву ороми миллати худро дар зери хатар гузоранд. Дӯстӣ ва фаррухрисолатии мардумони миллати тоҷикро бо миллатҳои дигар бояд нигоҳ дошт.
Миллати тоҷик сулҳу салоҳ ва ваҳдату ягонагиро мепарастад ва ҳамеша бо чашми хирад ба мамолики дигар назар меандозад.
З.Ўлмасова
доктори илмҳои филологӣ, профессори ДДХ
